บทที่ 150: สิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพ 2 ชิ้น ธนูล่าตะวัน, ลูกศรเทพตกสวรรค์

ในความเป็นจริงหลินหยวนไม่ได้อยากเป็นคนโหดร้ายขนาดนี้ แต่สงครามนั้นโหดร้ายเช่นนี้เสมอมา

คนที่มีความคิดเห็นแตกต่างกันจะต้องเผชิญกับชะตากรรมที่เลวร้าย

หลังจากปลิดชีพฉู่เซียวเรียบร้อยแล้ว หลินหยวนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ต่อจากนั้นไม่นาน ระยะเวลาการรวมร่างก็สิ้นสุดลง ร่างของเขากับไททันเทพอาสัญก็แยกออกจากกันกลับคืนสู่สภาพเดิม

ดูเหมือนว่าผลข้างเคียงของการรวมร่างนั้นทำให้ไททันเทพอาสัญไม่ฟื้นคืนสติหลังจากที่แยกร่างออกมา

หลินหยวนจึงยกมือขึ้นเพื่อนำมันเก็บเข้าไปในช่องเก็บอันเดด

ไททันระดับ 10 ที่ถูกยกย่องเป็นเสมือนเทพเจ้า

ผู้สืบทอดมรดกไททันเงาสังหาร คุโรคาวะ ชินโซ

ต้องบอกว่าข่าวที่ฉู่เซียวบอกเขาก่อนตายนั้นเป็นข่าวที่มีค่ามาก แล้วมันก็เป็นสิ่งที่ทำให้หลินหยวนรู้สึกเศร้าใจ

ถ้าหากคนอย่างเขาเลือกเดินทางอีกสายหนึ่ง เขาอาจจะเป็นคนที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่มากแน่ ๆ

น่าเสียดายที่โลกอันโหดร้ายและวุ่นวายแห่งนี้กลับใช้ทุกคนเป็นเบี้ยในกระดานหมากรุก บังคับให้พวกเขาต้องเลือกทางเดินของตัวเอง

หลังจากที่ร่างของฉู่เซียวถูกบดขยี้จนแหลก เขาก็ไม่หลงเหลือร่างสมบูรณ์อีก แต่คนอย่างเขาคงไม่ได้สนใจเรื่องแบบนี้สักเท่าไหร่

เด็กหนุ่มจึงทำการขุดหลุมลึกที่บริเวณนั้นแล้วฝั่งศีรษะของฉู่เซียวเอาไว้

ในเวลาเดียวกัน ฉู่อวี้ก็เดินเข้ามากระซิบว่า “ถ้าเราให้โอกาสเขา… บางทีเขาอาจจะเลือกต่อสู้เพื่อหัวเซี่ยก็ได้”

“แค่บางทีนะ” หลินหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “น่าเสียดายที่นี่คือการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด เราจะแสดงความเมตตาไม่ได้เด็ดขาด”

“ฉันเลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องฆ่าเขา”

ฉู่อวี้พยักหน้าแล้วพูดว่า “ฉันเข้าใจ การปล่อยเขาไว้มันคงไม่ยุติธรรมกับผู้กล้าที่สละชีวิตและทหารที่กำลังต่อสู้อยู่ในแนวหน้า”

หลังจากฝังศีรษะของฉู่เซียว หลินหยวนก็เงยหน้าขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “เอาล่ะ ถึงเวลาที่เราต้องไปจากที่นี่แล้ว ฉันฆ่าฉู่เซียว ถ้าพวกไททันรู้เรื่องนี้เข้า พวกมันคงจะโกรธมาก”

การที่มีไททันมหันตภัยขั้นสูง 3 ตัว แถมยังมีโลหิตศักดิ์สิทธิ์ช่วยเพิ่มพลังคอยปกป้องฉู่เซียว มันแสดงให้เห็นว่าเผ่าไททันให้คุณค่ากับผู้สืบทอดมรดกไททันพยากรณ์มากแค่ไหน

แต่บางทีเผ่าไททันอาจจะไม่คาดคิดมาก่อนว่าสุดท้ายแล้วฉู่เซียวจะต้องมาตายด้วยน้ำมือของหลินหยวน

พวกไททันที่เชื่อมั่นว่าตัวเองไม่มีทางผิดพลาด ใครจะไปคิดว่าหลินหยวนจะกลายเป็นตัวแปรสำคัญที่สุดที่ทำให้แผนการของพวกมันล้มเหลว

จากนั้นเด็กหนุ่มก็พูดขึ้นว่า “แล้วยังมีเรื่องของไอ้พวกตงหยิงที่กำลังจะนำกองทัพไททันโจมตีแนวหน้าของเรา ไอ้ขยะไร้แผ่นดินพวกนั้นคิดจะใช้วิธีนี้พิสูจน์ความภักดีต่อเผ่าไททัน ไม่ว่ายังไง เราจะต้องไปหยุดยั้งพวกมันให้ได้ก่อนที่มันจะทันได้ลงมือ!”

“แต่ถ้าสงครามเริ่มต้นขึ้นแล้ว ฉันก็ไม่มีวันยอมให้พวกมันผ่านแนวป้องกันหัวเซี่ยไปได้แน่!” หากหลินหยวนกลับไปยังแนวหน้าได้ทันเวลา เขาคงจะช่วยเหลือกองทัพได้มากเลยทีเดียว

เพราะปัจจุบันในมิติอันเดดของเขามีศพไททันระดับสูงอยู่มากมาย

ในสนามรบ เขาเพียงคนเดียวก็เท่ากับกองทัพ 1 กองทัพ

พอคิดได้แบบนี้เด็กหนุ่มก็รีบหยิบแผนที่ออกมาจากช่องเก็บของและเริ่มวางแผนเส้นทางหลบหนีออกจากอาณาเขตไททัน

“ถ้าไม่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น พวกไททันอาจจะซุ่มโจมตีเราในบริเวณนี้” หลินหยวนชี้นิ้วไปแตะบนแผนที่อยู่ 2-3 ครั้งพลางกล่าวว่า “งั้นเราจะเลี่ยงเส้นทางนี้ ถึงจะต้องเสียเวลาเดินทางอ้อมไปบ้างก็ไม่เป็นไร”

ต้องบอกว่ากลยุทธ์ที่เด็กหนุ่มคิดนั้นเฉียบคมมาก ในการหลบหนีครั้งนี้ เขาเปรียบเทียบเผ่าไททันเป็นเหมือนคู่ต่อสู้ในเกม มีเพียงการคาดเดาความคิดของอีกฝ่ายออกอย่างทะลุปรุโปร่งเท่านั้นถึงจะทำให้เขามีโอกาสหลบหนีไปจากที่นี่ได้สำเร็จ

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินหยวนก็ตัดสินใจเลือกเส้นทางบนแผนที่สายหนึ่ง

เด็กหนุ่มลากนิ้วเบา ๆ ไปตามแผนที่ในขณะที่พูดว่า “เราหนีตามเส้นทางนี้กันเถอะ ถ้าฉันเดาไม่ผิด เราจะไปถึงแนวหน้าได้ภายใน 7 วัน”

ฉู่อวี้มองแผนที่ตรงหน้าแล้วถามด้วยความไม่เข้าใจ “แต่ว่า… ตามทางมีเมืองไททันอยู่ตั้ง 3 เมือง เราไม่ควรเลือกเดินทางเลี่ยงเมืองพวกนี้เหรอ แบบนี้เราอาจจะประหยัดเวลาได้มากกว่าเดิม หรือว่านายคิดจะทำลายเมืองต่อไปงั้นเหรอ?”

หลินหยวนส่ายหัวตอบกลับว่า “ไม่หรอก การทำลายเมืองในตอนนี้จะทำให้พวกไททันรู้เจตนาของเราได้ง่าย ๆ อีกอย่าง เมื่อเทียบกับทหารหัวเซี่ยนับหมื่นในแนวหน้า เมืองไททันไม่กี่เมืองพวกนั้นไร้ค่ามาก”

“ที่ฉันเลือกเส้นทางหลบหนีแบบนี้ก็เพราะว่ามีเหตุผลบางอย่าง เธอไม่จำเป็นต้องถามถึงเหตุผลหรอก” เด็กหนุ่มได้รวมเมืองไททันทั้ง 3 นี้เอาไว้ในเส้นทางหลบหนี ประการแรกก็เพื่อสร้างความสับสนให้กับเผ่าไททัน ทำให้พวกมันคาดเดาเส้นทางหลบหนีของเขาได้ยากขึ้น

ประการที่ 2 เพื่อรับรางวัลลงชื่อเข้าใช้พิเศษภายในเมืองไททัน

เมื่อเทียบกับการลงชื่อเข้าใช้ในวันปกติ การลงชื่อเข้าใช้พิเศษในเมืองไททันจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาแบบก้าวกระโดด

ในเมื่อรู้แบบนี้แล้วหลินหยวนย่อมไม่มีทางพลาดโอกาสเช่นนี้แน่นอน

แต่เหตุผลทั้งหมดนี้ก็ยังเป็นเรื่องยากที่จะอธิบายให้ฉู่อวี้เข้าใจอยู่ดี ดังนั้นเขาจึงตัดปัญหาไม่คิดจะอธิบายตั้งแต่แรก เพราะถึงอย่างไรเธอก็วางใจเขาอย่างเต็มที่

หลังจากตัดสินใจเลือกเส้นทางหลบหนีเรียบร้อยแล้ว หลินหยวนก็เปิดแผงค่าสถานะของตัวเองขึ้นมา

[โฮสต์: หลินหยวน

แรงก์: SSS

ร่างกายพิเศษ: ร่างจอมมาร, ฉงถงระดับสูง, ร่างอาชูร่า

วิชาที่เรียนรู้: วิชาจองจำช้างศักดิ์สิทธิ์

สกิลพิเศษ: ลมหายใจสายฟ้า, วิคหะเยียวยา, พิภพเยือกแข็ง, สังเวยอันเดด, หัวใจมรณะ, เนตรสัจจะ, ร่างเทพสายฟ้า, สุสานน้ำแข็ง, รักษาฉับพลัน, คำสาปหายนะ

พลังปราณ: 541,546

พลังจิต: 48,358

พลังพิเศษ: [สายฟ้า] ระดับ A

[รักษา] ระดับ A

[น้ำแข็ง] ระดับ A

[อันเดด] ระดับ A

[เทเลพอร์ต] ระดับ B]

ในระหว่างที่หลินหยวนเปิดใช้ [ร่างอาชูร่า] เขาก็ได้รับพลังโลหิตของไททันที่มีพลังเทียบเท่ากับไททันโลกาวินาศมา 3 ลูกติดต่อกัน ส่งผลให้พลังปราณของเขาพุ่งสูงขึ้นจาก 450,000 แต้มเป็น 540,000 แต้ม!

หรือจะพูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ ไททันโลกาวินาศแต่ละตัวนั้นได้มอบพลังปราณให้เขาเฉลี่ยตัวละ 30,000 แต้ม

พลังปราณที่เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดทำให้พลังของหลินหยวนเพิ่มสูงขึ้นจนน่าตกใจ

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ได้ก้าวข้ามขีดจำกัดพลังปราณ 500,000 แต้มได้สำเร็จ

ขณะนี้หลินหยวนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังปราณในตัวของเขากำลังเปลี่ยนไป จากที่เคยสงบนิ่งก็เริ่มผสมผสานเข้าด้วยกัน

ถ้าหากไม่ผิดไปจากที่เขาคาด ในไม่ช้าพลังปราณของเขาจะมีคุณภาพสูงมากขึ้น

…

2 วันต่อมา

หลังจากที่หลินหยวนกับฉู่อวี้เดินทางมาเรื่อย ๆ เมืองที่ดูงดงามก็ปรากฏขึ้นในสายตาของพวกเขา

เมืองหลักไททัน เมืองลั่วรื่อ

เมืองนี้ตั้งอยู่บนพื้นราบ สภาพดูเจริญรุ่งเรืองกว่าทั้งเมืองกุ่ยเซี่ยงและเมืองจี้มู่ แต่สำหรับหลินหยวนแล้ว มันไม่ได้แตกต่างอะไรกันมากนัก

เพราะสุดท้ายแล้วเขาก็แค่ผ่านทางมาเท่านั้น

จากนั้นเด็กหนุ่มก็ไปหยุดอยู่ห่างจากเมืองลั่วรื่อไม่กี่กิโลเมตร แล้วเขาก็หันไปกระซิบพูดกับฉู่อวี้ว่า “เธอรอฉันอยู่ที่นี่ก่อนนะ ฉันจะรีบไปรีบกลับ”

เด็กสาวพยักหน้าตอบรับทันที “อืม นายเองก็ระวังตัวด้วย รีบไปรีบกลับล่ะ”

“โอเค” หลินหยวนตอบกลับ จากนั้นก็เปลี่ยนร่างเป็นสายฟ้าพุ่งหายไปจากจุดเดิม

10 กว่านาทีต่อมา เด็กหนุ่มก็ปรากฏตัวในเมืองลั่วรื่อ

ชายหนุ่มได้ใช้พลังเทเลพอร์ตแทรกซึมเข้าไปในเมืองเงียบ ๆ ในขณะที่เขาฉวยโอกาสที่เหล่าไททันในเมืองไม่ทันสังเกตกระซิบเบา ๆ ว่า “ระบบ ฉันต้องการลงชื่อเข้าใช้พิเศษ”

ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหู

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณลงชื่อเข้าใช้พิเศษในเมืองลั่วรื่อ เมืองหลักของไททันสำเร็จ ได้รับรางวัลพิเศษ คริสตัลอัปเกรดพลัง x200, สิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพ: ธนูล่าตะวัน, ลูกศรเทพตกสวรรค์”

เมื่อหลินหยวนได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ เขาก็ต้องรู้สึกประหลาดใจอีกครั้ง

สิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพ?

มันคืออะไร?

ถ้าหลินหยวนจำไม่ผิด ครั้งแรกที่เขาได้ยินคำว่า ‘กึ่งเทพ’ นั้นก็คือตอนที่เฝิงเจิ้งกั๋วพูดกับหลินเทียนเชวี่ย

มนุษย์กึ่งเทพเปรียบได้กับไททันโลกาวินาศ ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่เรียกว่าสิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพนี้ก็จะต้องเป็นอาวุธระดับกึ่งเทพใช่ไหม?

หลังจากได้รับรางวัลลงชื่อเข้าใช้พิเศษ หลินหยวนก็ออกจากเมืองลั่วรื่อไปในทันที

พอเขาออกมานอกเมืองลั่วรื่อเรียบร้อยแล้ว เขาจึงตัดสินใจนำอาวุธกึ่งเทพ 2 ชิ้นออกมาจากช่องเก็บของ

วินาทีต่อมา ธนูยาวที่เปล่งแสงสีทองพร้อมกับลูกศรสีดำที่มีรัศมีทำลายล้างสูงก็ปรากฏต่อหน้าหลินหยวน

เมื่อเด็กหนุ่มสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามายังอาวุธทั้ง 2 เขาก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก

โชคดีที่เขาไม่เอาของ 2 ชิ้นนี้ออกมาทันทีที่อยู่ในเมืองลั่วรื่อ ไม่อย่างนั้นมันคงจะทำให้พวกไททันที่อยู่ในเมืองรู้ตัวแน่นอน

ถัดมา เขาคว้าธนูยาวสีทองมาตรวจสอบคุณสมบัติของมัน

[ธนูล่าตะวัน (สิ่งประดิษฐ์กึ่งเทพ)]

[คำอธิบาย: ในตำนานโบราณ โฮ่วอี้ใช้ธนูนี้ยิงดวงอาทิตย์จนตกลงมา มันมีพลังศักดิ์สิทธิ์อย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงพลังทุกอย่างให้กลายเป็นลูกศรได้]

[เมื่อใช้ร่วมกับลูกศรพิเศษ มันจะปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าออกมา!]

[แสงตะวันจักเบ่งบานในมือข้า!]

หลังจากหลินหยวนอ่านคำอธิบายไอเทมเสร็จแล้ว เขาก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจมากขึ้น

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าอาวุธกึ่งเทพชิ้นนี้จะเคยเป็นอาวุธของโฮ่วอี้มาก่อน เขาเป็นตำนานที่เล่าขานมารุ่นสู่รุ่นว่าเป็นผู้ใช้ธนูจนชำนาญและเคยช่วยจักรพรรดิเหยายิงดวงอาทิตย์ลงมาถึง 9 ดวงจนเหลือเพียงดวงเดียวเหมือนในปัจจุบัน