บทที่ 120: ใครอนุญาตให้แกเอามือสกปรกมาแตะต้องตัวเธอ!

“แย่แล้ว!” หลินหยวนรู้สึกชาไปทั้งตัวเมื่อคิดว่าเด็กสาวยังคงตกอยู่ในอันตราย

แล้วเขาก็เร่งฝีเท้าตามรอยเลือดไปโดยไม่รีรอ

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีวันปล่อยให้ฉู่อวี้ตายอยู่ในเมืองหย่งเย่นี้เด็ดขาด!

ขอเพียงเธอยังมีลมหายใจ เขาจะพาเธอกลับไปแบบมีชีวิต!

ไม่นานหลินหยวนก็มาถึงกำแพงเมืองหย่งเย่ ตรงหน้ากำแพงมีรูขนาดใหญ่ ซึ่งตรงขอบรูมีรอยเลือดสีแดงเข้ม

มันบ่งบอกว่าฉู่อวี้หนีออกจากเมืองหย่งเย่ไปแล้ว แต่ไททันที่ไล่ล่าเธอไปยังคงตามเธอไปติด ๆ โดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ

ทันใดนั้นเด็กหนุ่มก็แผ่รังสีกดดันไปทั่วบริเวณ

ดวงตาของเขาเย็นชาเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังออกอาละวาดตามหาเหยื่อ

หากเกิดอะไรขึ้นกับฉู่อวี้ สักวันหนึ่งเขาจะกลับมาฆ่าไททันทุกตัวในเมืองหย่งเย่!

“ฉู่อวี้ อดทนไว้นะ ฉันกำลังไปช่วยเธอแล้ว!” หลินหยวนกัดฟันพูดในขณะที่ร่างเปลี่ยนเป็นสายฟ้าพุ่งทะยานออกไปข้างหน้าทันที

…

ภายในเวลาไม่ถึง 2 นาที ในที่สุดหลินหยวนก็มองเห็นร่างของฉู่อวี้

พอเขาเห็นว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เขาก็รู้สึกเหมือนก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในอกถูกยกออกไป

ในตอนนั้นเด็กสาวกำลังวิ่งไปทั่วป่านอกเมืองหย่งเย่

ขณะเดียวกัน เธอกำลังกุมบาดแผลที่หน้าท้องและหน้าซีดเผือด ในทุกอย่างก้าวมีการสะดุดไปบ้าง แต่เธอก็ยังพยายามวิ่งต่อไปโดยที่เลือดสีแดงเข้มไหลซึมออกมาจากบาดแผลที่ท้องจนเสื้อผ้าบริเวณนั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน

ด้านหลังของเธอมีไททันมหาวิบัติพร้อมกับไททันภัยพิบัติอีก 4 ตัวกำลังไล่ตามเธอมาอย่างไม่ลดละ

ในสายตาของไททันพวกนี้ ฉู่อวี้เป็นเหมือนเหยื่อที่ใกล้จะตาย

พอเป็นแบบนี้พวกมันไม่จำเป็นจะต้องโจมตีเธอด้วยซ้ำ แค่ปล่อยให้เธอวิ่งต่อไป เธอก็จะเสียเลือดมากขึ้นเรื่อย ๆ

หรือว่า… เธอจะต้องมาตายอยู่ที่นี่จริง ๆ?

แม้ฉู่อวี้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เธอก็ยังคงลากร่างที่บอบช้ำของตัวเองวิ่งไปข้างหน้าไม่หยุดยั้ง

ในเวลาเดียวกัน ความเหนื่อยล้าเริ่มไหลบ่าเข้ามาในกาย มันทำให้เธอสติพร่าเลือนเป็นครั้งคราว

ฉู่อวี้รู้สึกว่าตัวเองเหมือนจะล้มหัวทิ่มอยู่หลายครั้ง ทว่าเสียงหัวใจยังคงเร่งเร้าให้เธอวิ่งต่อไป

จนกระทั่งในที่สุดเด็กสาวก็หยุดฝีเท้า เธอ… หนีต่อไปไม่ไหวแล้ว

จากนั้นเธอก็หันหลังกลับ เงยหน้าขึ้นเผชิญกับไททันร่างสูงใหญ่คล้ายกับตึกเบื้องหน้า

พอยืนอยู่ต่อหน้าไททันพวกนี้ ร่างเล็ก ๆ ของเธอก็เหมือนกับมดปลวก

ความรู้สึกกดดันที่เกิดจากความแตกต่างของขนาดหยั่งรากลึกลงไปในหัวใจของมนุษย์ได้อย่างง่ายดาย

แต่ฉู่อวี้ไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด

เพราะเธอเตรียมใจไว้แล้ว… เตรียมใจที่จะพินาศไปพร้อมกับไททันพวกนี้!

ทันใดนั้นรอยยิ้มร้ายก็ปรากฏบนใบหน้าน่าเกลียดของไททันมหาวิบัติ “เจ้าไม่หนีแล้วรึ? ไม่ต้องห่วง ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องทรมาน ข้าจะเลี้ยงดูปูเสื่อเจ้าให้ดีเชียวล่ะ”

ไททันเขี้ยวปีศาจ ไททันมหาวิบัติตัวนี้มีฟัน 2 แถวที่คมกริบเหมือนใบมีดผสมโลหะ

เหตุผลที่มันไล่ล่าฉู่อวี้นี้เป็นเพราะว่ามันรู้ตัวตนของเธอ

ในขณะนั้นไททันเขี้ยวปีศาจรู้สึกตื่นเต้นจนเก็บอารมณ์ไม่อยู่ น้ำลายเหม็น ๆ ของมันจึงไหลลงมาจากมุมปาก

อย่างที่ทุกคนรู้ดีว่าถ้าไททันมังกรเพลิงหรือไททันอนธการยังมีชีวิตอยู่ ด้วยกำลังของมันเอง มันคงไม่ไม่มีทางได้กินมนุษย์อย่างฉู่อวี้แน่

ถึงอย่างไรเด็กสาวคนนี้ก็เป็นผู้สืบทอดพลังของไททันศักดิ์สิทธิ์ ถ้ามันได้กินเธอเข้าไป มันอาจจะมีหวังได้พัฒนาเป็นไททันมหันตภัย!

ตอนนี้โอกาสในการก้าวหน้าได้วางอยู่ตรงหน้าแล้ว สิ่งที่มันต้องทำก็คือเอื้อมมือไปคว้าเอาไว้!

พอคิดได้แบบนี้ไททันเขี้ยวปีศาจก็ไม่ลังเลที่จะยื่นมือออกไปคว้าตัวฉู่อวี้ แต่สิ่งที่มันไม่ทันสังเกตก็คือประกายแห่งความมุ่งมั่นที่ฉายชัดในดวงตาคู่นั้น

เธอได้ตัดสินใจแล้วว่า ทันทีที่ไททันเขี้ยวปีศาจกินเธอ เธอจะทำการระเบิดหัวใจศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างกาย

แม้ว่าเธอจะต้องตาย เธอก็จะลากมันร่วมฝังไปด้วยกัน!

“เจ้าจงมาเป็นอาหารของข้าเสียเถอะ!” ท่ามกลางเสียงอันชั่วร้ายของไททันเขี้ยวปีศาจ มือขวาใหญ่โตของมันก็เอื้อมไปคว้าตัวของฉู่อวี้เอาไว้

เด็กสาวกัดฟันปล่อยให้ไททันจับตัวเธอไป เพราะตอนนี้เธอไม่มีแรงแม้แต่จะต่อต้านแล้ว

สวบ!

ทันใดนั้นเอง ดาบคมกริบที่รายล้อมไปด้วยประกายสายฟ้าก็ตวัดผ่านหน้าฉู่อวี้

เสียงคมดาบเฉือนผ่านเนื้อดังขึ้นก่อนที่มือของไททันเขี้ยวปีศาจจะร่วงกระแทกกับพื้น

ภาพเบื้องหน้ามันเกิดขึ้นฉับพลันจนเด็กสาวยกมือขึ้นปิดปากตัวเองพร้อมกับเบิกตากว้าง

ก่อนที่เสียงโกรธเกรี้ยวของหลินหยวนจะดังก้องไปทั่วบริเวณ

“ใครอนุญาตให้แกเอามือสกปรกมาแตะต้องตัวเธอ!”

ทันทีที่แขนขวาถูกตัดขาด ความเจ็บปวดที่แล่นริ้วทำให้ไททันเขี้ยวปีศาจร้องโหยหวนพลางยกมือขึ้นกุมบาดแผลเอาไว้แน่น

“ไอ้มนุษย์! บังอาจมาทำลายแผนของข้า!” ถัดมา ไททันมหาวิบัติก็อ้าปากกว้าง ฟันของมันนั้นแข็งแรงมากพอที่จะกัดอาวุธโลหะแตกได้ง่าย ๆ

“ระวัง!” จู่ ๆ สีหน้าของฉู่อวี้ก็เปลี่ยนไป แล้วเธอก็ตะโกนเตือนหลินหยวน

ทันใดนั้นสายฟ้าก็ขยายออกมาจากร่างของหลินหยวนอย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็หายไปจากจุดที่เคยยืนอยู่

กว่าที่ฉู่อวี้จะรู้ตัว หัวของไททันเขี้ยวปีศาจก็ร่วงกระแทกพื้นแล้ว

แม้กระทั่งก่อนที่มันจะตาย ปากของมันก็ยังเปิดกว้าง และดวงตาก็เบิกโพลงด้วยความโกรธเกรี้ยว

ดูเหมือนว่าในเวลาไม่กี่วินาที หลินหยวนก็สามารถตัดหัวของไททันเขี้ยวปีศาจได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียวแล้ว

นี่คือพลังสายฟ้า

สายฟ้าที่รวดเร็วน่าเหลือเชื่อ!

ในขณะนั้นสายฟ้ายังคงแล่นแปลบปลาบอยู่รอบตัวของหลินหยวน ทำให้เขาเป็นเหมือนเทพสายฟ้าที่ลงมาช่วยเหลือมนุษย์

นี่คือพลังที่น่าสะพรึงกลัวขณะที่เขาอยู่ในร่างเทพสายฟ้า

แม้แต่ไททันมหาวิบัติก็ยังถูกเขาฆ่าด้วยการโจมตีแค่ครั้งเดียว

หลังจากที่ไททันเขี้ยวปีศาจสิ้นใจ ไททันภัยพิบัติที่เหลืออีก 4 ตัวก็พากันวิ่งหนีแตกกระจายไปคนละทิศละทาง

แม้แต่ไททันก็ยังรู้สึกหวาดกลัวเพราะพลังที่หลินหยวนแสดงให้เห็นนั้นทำให้ไททันทั้ง 4 หวาดกลัวสุดขั้วหัวใจ

น่าเสียดายที่ถึงแม้ว่าพวกมันจะหนีไปทันทีที่หัวของพรรคพวกตัวเองกลิ้งไปกับพื้น เด็กหนุ่มก็ไม่ได้คิดที่จะปล่อยให้พวกมันหนีรอดไปง่าย ๆ

เปรี้ยง!

หลินหยวนเปลี่ยนร่างเป็นสายฟ้าฟาดในทันใด

ตอนที่อยู่ในร่างเทพสายฟ้า ความเร็วของเขานั้นเพิ่มทวีคูณขึ้นกว่าปกติมาก

เพียงเสี้ยววินาที เขาก็ไปอยู่ด้านหลังไททันภัยพิบัติทั้ง 4 ตัว และตวัดดาบเพียงครั้งเดียวก็สามารถตัดหัวของมันได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นเด็กหนุ่มก็หันหลังไล่ตามไททันภัยพิบัติที่เหลืออีก 3 ตัวไป

ขณะนั้นร่างของเขาเป็นเหมือนสายฟ้าพุ่งทะยานเข้าสู่สนามรบด้วยความเร็วสูง

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที ไททันภัยพิบัติทั้ง 4 ก็ตายด้วยน้ำมือของหลินหยวน

ตอนนี้เขาฆ่าไททันภัยพิบัติได้ง่ายดายเหมือนบดขยี้แมลงตัวเล็ก ๆ หลังจากจัดการไททันทั้งหมดแล้ว เขาก็กลับไปหาฉู่อวี้

“ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้ว”

เมื่อหลินหยวนพูดจบ ดวงตาของฉู่อวี้ก็เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา

เธอพุ่งเข้าไปกอดเด็กหนุ่มทันที

ตอนที่เผชิญหน้ากับไททันพวกนั้น เธอไม่เคยรู้สึกหวั่นไหวเลยสักนิด เธอถึงขั้นคิดจะยอมตายไปพร้อมกับพวกมัน

แต่พออยู่ต่อหน้าหลินหยวน ความเข้มแข็งที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาก็พังทลายลงพร้อมกับระบายความอัดอั้นตันใจออกมาเต็มที่

“ในที่สุดนายก็มา…” หลังจากฉู่อวี้พูดประโยคนี้ อารมณ์ของเธอก็ยิ่งพรั่งพรูออกมา

เด็กสาวร้องไห้สะอึกสะอื้นเสียงดัง “ขอโทษ ฉันขอโทษที่อ่อนแอเกินไป… ฉันจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว… ฉันจะเข้มแข็งขึ้น… ฉันอยาก… สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับนาย…”

เมื่อหลินหยวนได้ยินคำพูดของคนตรงหน้า หัวใจของเขาก็สั่นไหวเล็กน้อย

เขากระชับกอดฉู่อวี้เอาไว้พลางตบหลังปลอบเธอเบา ๆ “เธออย่าโทษตัวเองเลย แค่นี้เธอก็ทำได้ดีมากแล้ว เอาล่ะ เรารีบไปจากที่นี่กันเถอะ ไปรวมตัวกับพวกเขา”

จากนั้นเด็กหนุ่มก็ดันตัวเด็กสาวออกจากอ้อมแขนอย่างเบามือ ก่อนจะดึงพลุสัญญาณยิงตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า

แล้วลูกไฟก็ทะยานขึ้นสว่างไสว

นั่นเป็นสัญญาณบอกหลินเทียนเชวี่ยกับหลี่หวงเหยียนว่าเขาพบฉู่อวี้แล้ว

ทว่าทันใดนั้นจู่ ๆ ก็มีแรงกดดันมหาศาลไปทั่วบริเวณ

วินาทีต่อมา เสียงเย็นชาสุดขั้วหัวใจก็ดังก้องมาจากท้องฟ้า!!

“ไม่อยากจะเชื่อเลย… นี่ก็นานมากแล้ว… พวกเจ้ายังไม่หนีไปอีกเรอะ?”

เมื่อหลินหยวนได้ยินเสียงนี้ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

เขาไม่คาดคิดเลยว่าในระหว่างที่เขามาช่วยฉู่อวี้ ไททันเทพปีศาจ อาซาจะมาที่นี่ด้วย!!

หลินหยวนไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าไททันเทพปีศาจจะมาถึงเร็วขนาดนี้

ฉู่อวี้ที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นได้แต่ยืนตัวสั่นเนื่องจากแรงกดดันที่อยู่รอบกาย

เธอจ้องมองร่างไททันที่ลอยอยู่เหนือท้องฟ้าด้วยความหวาดหวั่น “นั่นมันอะไรน่ะ…”

“ไททันระดับ 9 ไททันโลกาวินาศ” หลินหยวนกระซิบบอก “ไททันเทพปีศาจ อาซา”

พอเด็กสาวได้ยินคำตอบ เธอก็เบิกตากว้างด้วยความเหลือเชื่อ

เธอคาดไม่ถึงเลยว่าไททันโลกาวินาศจะมีอยู่จริงบนโลกนี้

แต่ทำไมจู่ ๆ ไททันตัวนี้ถึงโผล่มาที่นี่ในเวลานี้กัน?!

หลินหยวนที่เห็นสายตาตั้งคำถามของฉู่อวี้ก็เล่าเรื่องราวคร่าว ๆ ให้อีกฝ่ายฟัง

เด็กสาวกะพริบตาด้วยความไม่เข้าใจหลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมด “หมายความว่าลุงหลินก็อยู่ในเมืองหย่งเย่เหมือนกันเหรอ? แล้วเขายังฆ่าไททันมังกรเพลิงกับนายพลเฝิงเจิ้งกั๋วอีก”

เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวมากมายนี้จะเกิดขึ้นหลังจากที่เธอหนีออกมาจากตำหนักของไกอัส

หลินหยวนพยักหน้าแล้วกระซิบพูดว่า “ใช่ ไททันเทพปีศาจตัวนี้มาเพื่อแก้แค้นพวกเรา”