- หน้าแรก
- ตัวข้านี่แหละคือสมบัติชาติ
- บทที่ 247 - การทรยศ
บทที่ 247 - การทรยศ
บทที่ 247 - การทรยศ
หลินหยางถึงกับตกตะลึงกับคำพูดของระบบ
คนเดียวสามารถทำลายล้างกองยานได้ทั้งกอง?
“ใช่แล้ว โฮสต์ สุดยอดนักรบตราบใดที่มีชุดเกราะและอาวุธที่เข้ากับพลังของตนเอง การทำลายล้างกองยานทั้งกองไม่ใช่ปัญหา!”
“แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?” ดวงตาของหลินหยางเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
“โฮสต์ สุดยอดนักรบที่เก่งกาจจริง ๆ ในจักรวาลนั้น แข็งแกร่งกว่าซูเปอร์ฮีโร่ในหนังไซไฟฟอร์มยักษ์บนดาวสีน้ำเงินมากนัก การทำลายยานด้วยมือเปล่าเป็นเรื่องง่าย ๆ เลยล่ะ”
“เอ่อ...” หลินหยางกระพริบตา ข่าวนี้มันน่าตกใจมาก
“โฮสต์ สุดยอดนักรบบางคน เคยใช้ยาเสริมสร้างยีนหลากหลายชนิด มีพลังที่แข็งแกร่งมาก ประกอบกับอุปกรณ์ที่สร้างขึ้นจากวัสดุชั้นยอดในจักรวาล พลังทำลายล้างที่พวกเขามีนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง อารยธรรมขั้นสูงบางแห่งไม่เคยหยุดการวิจัยร่างกายมนุษย์เลย ความลับของยีนมนุษย์นั้นแม้แต่อารยธรรมสุดยอดต่าง ๆ ในจักรวาลก็ยังไม่สามารถถอดรหัสได้ทั้งหมด”
ระบบกล่าวอีกครั้ง:
“อารยธรรมสุดยอดจำนวนมาก ล้วนทำการศึกษาวิจัยเทคโนโลยีใหม่ ๆ ไปพร้อมกับการศึกษาความลับของร่างกายมนุษย์ สุดยอดนักรบที่พิเศษบางคน เป็นสิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถจินตนาการได้เลย”
“สุดยอดนักรบที่พิเศษเหล่านั้น หากมีอุปกรณ์ที่เหมาะสม คนเดียวก็สามารถทำลายล้างอารยธรรมที่ต่ำกว่าได้บางแห่ง”
หลินหยางถึงกับอ้าปากค้าง “ตัวคนเดียวจะแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ใช่แล้ว โฮสต์”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไร้เทียมทานแล้วสิ?” หลินหยางพึมพำ “ถ้าอย่างนั้นจะพัฒนาเทคโนโลยีไปทำไมกัน? สร้างนักรบยีนโดยตรงไม่เร็วกว่าเหรอ?”
“โฮสต์ การสร้างและฝึกฝนสุดยอดนักรบนั้น มีความยากลำบากอย่างยิ่ง ไม่ใช่แค่การใช้ยาเสริมสร้างยีนบางชนิดก็จะสำเร็จได้ และยังต้องมีอุปกรณ์ที่สร้างขึ้นจากวัสดุชั้นยอดอีกด้วย หากพูดถึงความยากลำบากแล้ว การที่จะฝึกฝนสุดยอดนักรบระดับแนวหน้าที่ระบบเพิ่งกล่าวถึงนั้น ยากกว่าการที่อารยธรรมระดับต่ำจะเลื่อนขั้นไปสู่อารยธรรมระดับสูงเสียอีก!”
“...เหลือเชื่อขนาดนั้นเลยเหรอ?” หลินหยางดับความทะเยอทะยานที่เพิ่งจะผุดขึ้นมาทันที
ถ้ามันยากขนาดนั้น ก็คงต้องพัฒนาพลังทางเทคโนโลยีไปก่อนอย่างเชื่อฟัง
“โฮสต์ เพราะว่าการฝึกฝนสุดยอดนักรบนั้น นอกจากเผ่าอู๋ชางอย่างชางเหมี่ยวและเผ่าพันธุ์พิเศษอีกเพียงไม่กี่เผ่าพันธุ์แล้ว ก็ล้วนต้องใช้ยาเสริมสร้างยีนระดับสูง และยาเสริมสร้างยีนระดับสูงเช่นนั้นก็มีเพียงอารยธรรมสุดยอดในจักรวาลเท่านั้นที่มีความสามารถในการวิจัยและผลิต!”
“และอุปกรณ์สำหรับสุดยอดนักรบนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง สุดยอดนักรบที่มีอุปกรณ์กับไม่มีอุปกรณ์นั้นมีความแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว และวัสดุพิเศษที่ใช้ในการสร้างอุปกรณ์นั้น ก็มีเพียงอารยธรรมสุดยอดระดับแนวหน้าที่สุดเท่านั้นที่มีอยู่ในครอบครอง ดังนั้นอารยธรรมธรรมดาทั่วไปจึงไม่มีโอกาสและความสามารถในการสร้างสุดยอดนักรบเลย”
ระบบอธิบายอย่างละเอียดอีกครั้ง
“ถ้าอย่างนั้น สุดยอดนักรบก็ไม่ได้พบเห็นได้ทั่วไปในจักรวาลสินะ?” หลินหยางถาม
“ใช่แล้ว โฮสต์ สุดยอดนักรบที่แท้จริงนั้นมีจำนวนน้อยมาก ในอารยธรรมเทคโนโลยีธรรมดาทั่วไปจะไม่สามารถพบเห็นสุดยอดนักรบได้”
“ยาเสริมสร้างยีนที่ข้าเคยใช้ไปนั้นทำให้สมรรถภาพของข้าแข็งแกร่งขึ้นเพียงห้าเท่า แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ยังห่างไกลจากสุดยอดนักรบมากใช่หรือไม่?” หลินหยางกล่าวอีกครั้ง
แม้ว่าการเป็นสุดยอดนักรบจะฟังดูยากลำบาก แต่ก็ช่างเย้ายวนใจ เขามีความสนใจอยู่ไม่น้อย
“ตอบโฮสต์ การที่จะเป็นสุดยอดนักรบนั้นต้องค่อยเป็นค่อยไป ต้องใช้ยาเสริมสร้างยีนระดับต่าง ๆ เพื่อค่อย ๆ ยกระดับสมรรถภาพทางร่างกายของตนเอง หากใช้ยาเสริมสร้างยีนระดับสูงสุดโดยตรง ร่างกายจะทนรับพลังของยาเสริมสร้างยีนไม่ไหวและจะพังทลายลง หากท่านต้องการที่จะเป็นสุดยอดนักรบ ระบบสามารถจัดทำแผนการเติบโตให้ท่านได้”
ดวงตาของหลินหยางเป็นประกายทันที “ถ้าอย่างนั้นก็ดีที่สุดแล้ว!”
สุดยอดนักรบสามารถฉีกเกราะด้วยมือเปล่า คนเดียวทำลายล้างกองยานได้ทั้งกอง!
ฉากเช่นนั้น แค่คิดก็ทำให้คนตื่นเต้นแล้ว!
ในเมื่อมีโอกาสเช่นนี้ เขาก็ต้องลองดูสักหน่อย!
“รับทราบ โฮสต์ ได้เปิดใช้งานแผนการเติบโตสุดยอดนักรบให้ท่านแล้ว โปรดรอคอยโอกาส”
หลินหยางพยักหน้า กำลังจะพูดอะไรต่อ แต่ชางเหมี่ยวกลับอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว เดินกลับมาอีกครั้ง โค้งคำนับให้เขาอย่างนอบน้อม “ท่านผู้บัญชาการ ชางเหมี่ยวจัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ขอรายงานตัว”
“เอ๊ะ เจ้าอาบน้ำแต่งตัวแล้ว ดูไม่เพียงแต่จะสดชื่นขึ้นมาก แต่ยังมีราศีดีขึ้นด้วยนะ”
หลินหยางพิจารณาชางเหมี่ยวขึ้น ๆ ลง ๆ
ตอนนี้ชางเหมี่ยวที่เปลี่ยนเสื้อผ้าที่พอดีตัวและผ่านการดูแลแล้ว ยืนอยู่ตรงนั้น ผิวที่ขาวมากของเขาก็ยิ่งขับให้เขาดูเหมือนกับคุณชายผู้สูงศักดิ์
รูปลักษณ์เช่นนี้ หากไปเข้าร่วมการประกวดเดบิวต์ที่ดาวสีน้ำเงิน เกรงว่าจะสามารถทำให้สาว ๆ หลงใหลได้เป็นกอง
เมื่อได้ยินดังนั้น ชางเหมี่ยวก็ดูจะอึดอัดเล็กน้อย
หลังจากที่ผ่านการทรมานที่ไร้มนุษยธรรมในตลาดค้าทาส ได้เห็นชะตากรรมที่น่าเศร้าของทาสจำนวนมากหลังจากที่ถูกซื้อตัวไปแล้ว หลินหยางกลับปฏิบัติต่อเขาแตกต่างจากเจ้าของทาสในความทรงจำของเขา นี่ทำให้ชางเหมี่ยวไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดีอยู่ครู่หนึ่ง ยืนนิ่ง ๆ โค้งคำนับอยู่เรื่อย ๆ
หลินหยางหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ แล้วก็พูดอย่างใจเย็น “ชางเหมี่ยว ไม่ต้องเกร็ง ตอนนี้ข้าจะกลับบ้านเกิดของข้าแล้ว การเดินทางกลับน่าจะใช้เวลาประมาณยี่สิบวัน ข้ากำลังจะเข้าไปในห้องจำศีล เจ้าสามารถทำกิจกรรมได้อย่างอิสระในยานอวกาศ หรือจะเข้าไปในห้องจำศีลเมื่อไหร่ก็ได้”
เขาไม่ได้พูดปลอบใจอะไรมากนัก ชางเหมี่ยวเพิ่งจะถูกซื้อมาใหม่ เกรงว่าเงาของการทรมานที่ตลาดค้าทาสยังคงหนักหน่วงอยู่ รอให้ได้อยู่ด้วยกันนานขึ้น สภาพการณ์เช่นนี้ก็จะดีขึ้นเอง
“ขอรับ ท่านผู้บัญชาการ ชางเหมี่ยวไม่จำเป็นต้องจำศีล สามารถเฝ้าห้องจำศีลของท่านได้” ชางเหมี่ยวพูดเสียงเบา
“ไม่ต้อง เจ้าถ้าไม่อยากจำศีลก็ทำกิจกรรมได้อย่างอิสระ โซนที่พักมีอาหารและน้ำเพียงพอ แต่มันเป็นของที่พกพาง่ายจากบ้านเกิดของข้า เจ้าอาจจะกินไม่คุ้นปาก แต่ไม่เป็นไร รอให้กลับถึงบ้านเกิดของข้าแล้ว อาหารที่นั่นอร่อยจนน่ากลัว เจ้าอดทนหน่อยแล้วกัน” หลินหยางยิ้ม
“ท่านผู้บัญชาการ ชางเหมี่ยวไม่เลือกกินขอรับ กินอะไรก็ได้” ชางเหมี่ยวรีบส่ายหน้าอธิบายให้ตัวเอง
“ฮ่า ๆ ดี ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ทำกิจกรรมได้อย่างอิสระแล้วกัน ข้าจะไปจำศีลก่อนแล้ว” หลินหยางไม่ได้พูดอะไรมากอีก
การเดินทางยี่สิบวัน ถ้าไม่จำศีลก็จะน่าเบื่อเกินไป
เมื่อหลินหยางเริ่มจำศีล ในยานอวกาศเทียนฉี่ก็เงียบสงบลง
ชางเหมี่ยวไม่ได้จำศีล แต่หลังจากที่หลินหยางจำศีลแล้วก็วิ่งไปยังโซนที่พัก
แล้วก็... อยู่ที่นั่นตลอดหกเจ็ดวัน ก่อนจะกลับไปยังห้องพักของตนเอง
ในขณะเดียวกัน ในขณะที่หลินหยางจำศีล ยานอวกาศเทียนฉี่กำลังเปิดใช้งานโหมดลาดตระเวนดวงดาวขั้นสุดยอดเพื่อเดินทางกลับไปยังดาวสีน้ำเงิน
ยานรบสุดยอดลำหนึ่งได้เข้าสู่ดาวกุยอวิ๋น แล้วก็ลงจอดที่ตลาดค้าทาสโดยตรง
ครู่ต่อมา ผู้ดูแลที่เคยทำธุรกรรมกับหลินหยางก่อนหน้านี้ก็ถูกนำตัวเข้าไปในยานรบ
บนตำแหน่งของผู้บังคับการ ชายคนหนึ่งที่มีรอยประทับรูปโล่สีทองที่หว่างคิ้วกำลังจ้องมองผู้ดูแลคนนี้ เสียงของเขาแฝงไปด้วยความโกรธ “ทาสเผ่าพันธุ์ใหม่ที่มีความเร็วในการสร้างเลือดใหม่สามเท่าคนนั้นขายไปเมื่อไหร่? ขายให้ใคร?”
ผู้ดูแลมองดูรอยประทับรูปโล่สีทองที่หว่างคิ้วของชายคนนั้น ร่างกายก็สั่นสะท้านเล็กน้อย รีบตอบกลับ “ท่านทหารรับจ้างระดับสูงแห่งจักรวาลที่เคารพ ทาสคนนั้นเพิ่งจะขายไปไม่นาน ถูกซื้อไปโดยผู้ซื้อลึกลับที่ลงทะเบียนข้อมูลว่าเป็นนักเดินทางดวงดาว ยานอวกาศของอีกฝ่ายคือยานอวกาศเทียนฉี่ ชำระเงินด้วยผลึกดารา นี่คือภาพของเขา...”
ผู้ดูแลคนนี้ทรยศหลินหยางอย่างไม่ลังเล ไม่มีความคิดที่จะรักษาความลับเลยแม้แต่น้อย ถึงกับเรียกดูข้อมูลจากกล้องวงจรปิดตอนที่ทำธุรกรรมออกมาโดยตรง
แต่ชั่วพริบตาต่อมา เขาก็ถึงกับตะลึงงัน
เพราะว่า...
(😘😘จากผู้แปลครับ ตอนแถมที่ 7😘😘)
(ถ้าชอบอย่าลืมกดดาวกันนะครับ)
[จบแล้ว]