Chapter 26 : ย่างแมงมุมเพื่อกระถางปลูกพืช

ตั้งแต่วินาทีที่เขามาอยู่ในโลกแห่งสุสานเขายังไม่เคยขุดขึ้นไปด้านบนเลย

วันนี้จะเป็นครั้งแรก

แผนที่ที่เขามีระบุเอาไว้ว่าในสุสานข้างบนมีทั้งอันตรายและทรัพยากรมากมาย

ถ้าเขาเลือกสุสานด้านบนเป็นสุสานแห่งที่17ถ้างั้นสุสานแห่งที่18ซึ่งอยู่ถัดไปก็จะมีหีบสมบัติเหล็กรออยู่และในสุสานแห่งที่19ก็จะเป็นหีบสมบัติเงิน

หีบสมบัติเงินแน่นอนว่าต้องเหนือกว่าหีบสมบัติเหล็กขึ้นไปอีกระดับ!

เมื่อวานเขาได้หน้าไม้รูนอันทรงพลังมาจากหีบสมบัติเหล็กถ้างั้นแล้วหีบสมบัติระดับเงินจะมีของน่าสนใจขนาดไหนซ่อนเอาไว้กันนะ

แน่นอนว่าถ้าเป็นแจ็คกับทอมคงไม่กล้าเลือกเส้นทางนี้แน่

เพราะมันเต็มไปด้วยภัยอันตราย

แต่ไคลน์ก็ยังอยากลองอยู่ดี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีความช่วยเหลือจากจิ้งจอกน้อยด้วยแล้ว เขาสามารถให้จิ้งจอกน้อยไปล่อศัตรูให้ออกไปไกลๆได้

ไคลน์มองขึ้นไปยังกำแพงดินทางด้านบน

[สุสานทางด้านบนมีแมงมุมสุนัขรออยู่ ถ้าท่านมีไฟก็จะสามารถเผาใยแมงมุมเพื่อหลีกเลี่ยงการกลายเป็นมัมมี่ได้อย่างง่ายดายและสามารถเก็บเกี่ยวทรัพยากรได้นิดหน่อย]

ไคลน์เปิดเมนูคู่มือขึ้นมาและกวาดตามองหาชื่อของแมงมุมสุนัข

ระดับความอันตราย 26

ไม่มีพิษแต่ใยของมันเหนียวมาก เหนียวจนถึงขั้นที่ว่าใช้มีดธรรมดาๆตัดไม่ขาดเลยทีเดียว

จุดอ่อนของมันก็คือกลัวไฟเพราะว่าใยแมงมุมของมันสามารถติดไฟได้อย่างง่ายดาย!

เมื่อไม่มีการป้องกันจากรังไหมของมันความแข็งแกร่งของมันก็จะลดลงไปอีกช่วงใหญ่

ไคลน์คิดอยู่ซักพักก่อนจะพูดขึ้น “เลือกด้านบนนี่แหละดีแล้ว เดี๋ยวให้จิ้งจอกน้อยเอาพวกแหล่งกำเนิดไฟขึ้นไปก่อน”

ไคลน์เก็บแผนที่เข้าช่องเก็บของและเรียกฐานรูนออกมา

เขาจำเป็นต้องปีนขึ้นไปบนฐานรูนเสียก่อนถึงจะเริ่มขุดเพดานได้

ความสูงของฐานรูนอยู่ที่ราวๆหกเมตรขณะที่เพดานของสุสานก็อยู่เหนือจากพื้นดินไปราวๆเจ็ดเมตร

“เริ่มจากขุดอุโมงค์ก่อนแล้วกัน”

ไคลน์เอาทรายออกมากองเอาไว้ข้างฐานรูนจากนั้นก็ถมมันขึ้นไปและใช้ทรายพวกนี้ปีนขึ้นไปด้านบนหลังคาของฐานรูน

จิ้งจอกน้อยเองก็ปีนตามขึ้นมาเหมือนกัน

ไคลน์นั่งยองๆลงและกำพลั่วเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง “เริ่มจากขุดตรงจุดที่ลำบากที่สุดก่อนแล้วกัน”

ไคลน์ขุดขึ้นไปทีละนิดๆ...

ในทุกๆครั้งที่เขาเหวี่ยงพลั่วลงไปก็จะมีทรายกองนึงถูกขุดออกไป ความยากในการขุดจึงลดลงมาก

เขาขุดขึ้นมาได้ราวๆสิบห้าเมตรแล้วและก็ยังคงขุดต่อไป

ไคลน์ใช้เท้าทั้งสองข้างดันกำแพงทั้งสองฝั่งของอุโมงค์ที่ขุดขึ้นมาเอาไว้และหยิบแผนที่แผ่นเล็กอีกครึ่งนึงที่เขาฉีกเอาไว้ออกมา

“จิ้งจอกน้อยเอาเชื้อเพลิงนี่แล้วปีนขึ้นไปก่อน ระวังเจ้าแมงมุมยักนั่นด้วยล่ะ ถ้าเห็นใยของมันเมื่อไหร่ก็จุดไฟได้เลย”

ไคลน์ม้วนแผนที่ที่ทำจากหนังแกะซึ่งเขาไม่เคยใช้จนเป็นก้อนกลม

“คาบเอาไว้”

เขายื่นปลายด้านหนึ่งของแผนที่หนังแกะไปที่ปากของจิ้งจอกน้อย

“งืมๆๆ....”

จิ้งจอกน้อยนั่งลงบนไหล่ของไคลน์และคาบเอาม้วนหนังแกะเอาไว้ในปากอย่างเชื่อฟัง

จากนั้นไคลน์ก็หยิบมีดกับหินเหล็กไฟออกมา

เขาถูกมันเบาๆจนเกิดประกายไฟบนแผนที่หนังแกะ

นี่มันเหมือนกับกำลังจุดบุหรี่เลยแฮะ...

จิ้งจอกน้อยเองก็เป่าปากฟู่ๆเหมือนกัน

“ขึ้นไปเลย”

ไคลน์ให้สัญญาณ

จิ้งจอกน้อยพ่นควันไฟออกมาจากปากและกระโดดเข้าไปยังหลุมดำอย่างแผ่วเบา

ไคลน์เองก็ใช้มือและเท้าทั้งสองข้างตะเกียกตะกายขึ้นไปยังหลุมดำด้วยเช่นกัน พร้อมกับแรงถีบมหาศาลที่เขาส่งตัวขึ้นไปร่างทั้งร่างของเขาก็กระโดดหลุดออกมาจากอุโมงค์ในที่สุด

สุสานแห่งที่สิบเจ็ด!

พอเขาเข้ามาถึงสิ่งที่เขาเห็นก็คือเปลวเพลิงที่รุกโหมไปทั่วทั้งชั้น

จิ้งจอกน้อยที่คาบครึ่งหนึ่งที่เหลือของแผนที่หนังแกะเอาไว้วิ่งพล่านจุดไฟไปทั่วทั้งสุสานแห่งนี้

พอใยแมงมุมเจอกับไฟก็ราวกับว่าพวกมันจะหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวและกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

บริเวณกำแพงสิ่งมีชีวิตที่มีหัวเป็นสุนัขและตัวเป็นแมงมุมกำลังพยายามพ่นใยออกมาอย่างเอาเป็นเอาตาย

จิ้งจอกน้อยที่แสนจะว่องไวสามารถหลบใยได้อย่างสบายๆและเป็นฝ่านจุดไฟใส่ใยเหล่านั้นแทนด้วยซ้ำ

ไคลน์เมื่อพบตำแนห่งที่ดีที่สุดในการเล็งแมงมุมสุนัขจึงหยิบหน้าไม้รูนขึ้นมาเล็ง

บนหลังของเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวนี้ดูๆไปแล้วคล้ายกับหัวของสุนัขไม่น้อย

ทั่วทั้งร่างของมันเต็มไปด้วยขนสั้นสีน้ำตาลดูแปลกตา

“เปลี่ยนเป็นโหมดยิงต่อเนื่อง”

ไคลน์กดนิ้วโป้งลงไปเบาๆ

[โหมดยิงต่อเนื่องทำงาน]

จากนั้นเขาก็ลั่นไก

ยิง!

แมงมุมสุนัขที่กำลังวุ่นอยู่กับการรับมือกับจิ้งจอกน้อยกว่าจะสังเกตุถึงลูกดอกและสัมผัสได้ถึงอันตรายก็ตอนที่ลูกดอกเกือบจะถึงตัวอยู่แล้ว

มันรีบกระโดดฉีกออกไปทางด้านข้างทันที

ฉึก!

ลูกดอกเจาะทะลุร่างกายอันแสนเปราะบางของมันอย่างจัง

ภายใต้โหมดยิงต่อเนื่องจะมีลูกดอกถูกยิงออกไปถึงห้าดอกดังนั้นจึงเข้าเป้าได้ง่ายมาก

ร่างของแมงมุมสุนัขไหลลงมาจากกำแพง

หลังจากที่ดิ้นอยู่ซักพักหนึ่งร่างของมันก็แน่นิ่งไปในที่สุด

[แจ้งเตือนจากระบบ : ดวงวิญญาณ +1]

“กลับมาได้แล้วจิ้งจอกน้อย” ไคลน์ร้องบอก

ในสุสานแห่งนี้มีใยแมงมุมอยู่มากมายจนเกินไปและตอนนี้สุสานกว่าครึ่งก็ถูกไฟไหม้ไปแล้ว

จิ้งจอกน้อยกลับมาอยู่ข้างกายของไคลน์อย่างว่าง่าย

ไคลน์รีบพาจิ้งจอกน้อยไปที่อีกฝั่งของสุสานและเข้าไปหลบในฐานรูนทันที

แม้ว่าไฟพวกนี้อาจจะไม่แรงถึงขั้นเผาพวกเขาจนตายได้แต่การเข้ามาอยู่ในฐานรูนก็พอจะทำให้ทนกับอุณหภูมิร้อนจัดได้บ้าง

ไม่อย่างนั้นแล้วขนสวยๆของจิ้งจอกน้อยคงจะกลายเป็นถ่านแน่

…

หลายนาทีต่อมาไคลน์ก็เดินออกมาจากฐานรูนอย่างช้าๆ...

กลิ่นเนื้อย่างเองก็ลอยคลุ้งไปทั่วเช่นกัน

ร่างของแมงมุมสุนัขถูกเผาจนสุก

ไคลน์เดินเข้าไปที่ร่างของมันแล้วเก็บศพมันขึ้นมา

[แจ้งเตือนจากระบบ : เนื้อแมงมุมสุนัขย่าง +1]

[เนื้อแมงมุมสุนัขย่าง : เนื้อแมงมุมสุนัขกลิ่นหอมฉุย มีโปรตีนอยู่ในระดับทั่วๆไป รสชาติเปรี้ยวและค่อนข้างมีน้ำมาก ค่าดัชนีความอิ่มอยู่ที่3ดาว – คะแนนรวม 60]

ไม่จำเป็นต้องให้ระบบย่อยเลย...

“เนื้อที่มีน้ำเยอะหรอ...”

ไคลน์คิดไปถึงหน้าตาและลักษณะของแมงมุมสุนัขขึ้นมาจากนั้นเขาก็ขนลุกขนชันไปทั่วร่าง

ถ้ากินเข้าไปต้องตัวระเบิดแน่!

ไคลน์ไม่กินมันแน่นอน

“เธอกินไหม?”

เข้าก้มหน้าลงไปถามจิ้งจอกน้อย

จิ้งจอกน้อยส่ายหัวรัวๆและถอยห่างออกไปด้วยความขยะแขยง

“เอาเถอะถ้างั้นเอาไปวางขายแล้วกัน”

ไคลน์เปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนขึ้นมาและวางขายมันเอาไว้ในขณะที่มันยังร้อนๆอยู่นี่แหละ

‘ขอแลกกับพวกพิมพ์เขียวแล้วกัน’

สายตาของเขากวาดมองไปยังรายการมากมายบนตลาดแลกเปลี่ยน

จากนั้นเขาก็เลือกกรองคำว่า ‘พิมพ์เขียว’

รายการที่ปรากฏออกมาเหลือเพียงพิมพ์เขียวเท่านั้น

บ้างก็ต้องการแลกกับน้ำขณะที่บางคนก็ต้องการแลกกับขนมปังหรือเนื้อ

“พิมพ์เขียวอันนี้ไม่เลวเลย”

“แถมยังเป็นคนคุ้นเคยซะด้วย”

ไคลน์ยิ้ม

[โรเจอร์ 178.23]

[ไอเทม : พิมพ์เขียวกระถางรูนชั้นเยี่ยม]

[สิ่งที่ต้องการ : เนื้อใดๆก็ได้ (อย่างน้อย1.5กิโลกรัม) + น้ำดื่ม 300 มิลลิลิตร]

[จำนวน : 1]

[ข้อความจากผู้ขาย : นายท่านทั้งหลายช่วยมาซื้อที!]

ราคานี้ไม่ถูกเลย

แต่ก็ยังอยู่ในระดับที่ไคลน์พอรับได้

เนื้อของแมงมุมสุนัขในมือของเขาน่าจะหนักมากกว่าหนึ่งกิโลแล้ว

รวมกับเนื้อกิ้งก่าอีกนิดหน่อยก็คงพอ

ส่วนน้ำไม่ใช่ปัญหาเพราะเขายังมีอีกเป็นกระบุง