Chapter 25 : ความเปลี่ยนแปลงของฐานรูน! – คู่มือ!

ไอเทมที่ได้มามีนับสิบรายการ

เนื้อแห้ง , ขนมปัง , นมสด...ฯลฯ

นอกจากของพวกนี้แล้วเจ้าสองคนนั้นยังมีวัตถุดิบอยู่อีกไม่น้อย

ไม่ต้องพูดถึงทองแดงและเหล็กเลยเพราะเจ้าสองคนนี้มีกระทั่งพวกสมุนไพรไปจนถึงเมล็ดพันธุ์เลยทีเดียว

ไอเทมทั้งหมดนี้สิ่งที่น่าสนใจที่สุดก็คงไม่พ้นคู่มือภาพประกอบทางชีววิทยากับแผนที่ขนาดกลางแล้ว

น่าจะเป็นเพราะคนทั้งสองมีแผนที่ขนาดกลางนี้ในมือดังนั้นพวกเขาจึงคาดเดาเส้นทางที่มีทรัพยากรจำนวนมากได้เช่นนี้

แต่ใครจะไปคิดกันว่าเพียงแค่การตัดสินใจผิดพลาดแค่ครั้งเดียวจะทำให้พวกตนต้องมาตกตายลงที่นี่และกลายเป็นไคลน์ที่งาบทุกอย่างไปรับประทานแทน?

ไคลน์คิดอยู่ซักพักแล้วพูดออกมา “ถ้าจู่ๆได้ทรัพยากรมาเป็นจำนวนมากขนาดนี้ไม่ใช่ว่าที่เก็บของของฐานรูนมันจะเต็มเอาหรอกเหรอ?”

“หน้าต่างฐานรูน – เปิด!”

พอไคลน์เปิดหน้าต่างฐานขึ้นมาเขาก็รีบมองไปที่บริเวณมุมขวาบนของหน้าจอทันที

ไม่น่าเชื่อว่าไอคอนรูปบ้านตรงนั้นจะยังคงเป็นสีเขียวอยู่!

นี่ก็หมายความว่าช่องเก็บของยังเหลือพื้นที่อีกมากกว่าจะเต็ม

วิ้ง!

ไคลน์เรียกฐานรูนออกมา

เมื่อเข้ามาไคลน์พบว่าขนาดของฐานรูนขยายขึ้นไปเยอะมาก

แต่เดิมมันมีความกว้างราวๆสามเมตรเท่านั้นแต่ตอนนี้กลับกว้างออกไปถึงห้าเมตรแล้ว

พวกของตกแต่งเองก็ยกระดับขึ้นทั้งหมด ของตกแต่งแต่ละอย่างต่างก็มีดีเทลต่างๆเพิ่มเติมขึ้นมา

ไคลน์ออกมาตรวจสอบด้านนอกบ้าง

บริเวณด้านนอกยังคงเป็นบังกะโลหลังเล็กที่พบเห็นได้ทั่วไปเหมือนเดิม

แต่ได้พื้นที่เพิ่มมาก็ดีมากแล้ว

ไคลน์อดคิดไม่ได้จริงๆว่าถ้าในอนาคตเขาพบเจอผู้เล่นอื่นอีกเขาควรจะอ่อยเหยื่ออีกดีไหม?

เขามีมโนธรรมในใจของเขาดังนั้นจึงไม่อยากฆ่าคนมั่วซั่วซักเท่าไหร่

ยังไงก็ตามถ้าอีกฝ่ายเริ่มก่อนเขาก็แค่ต้องสวนกลับเท่านั้นเองนี่

ถ้าบังเอิญไปสังหารใครเข้าก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาล่ะมั้ง?

อ่อยเหยื่อเพื่อให้เป็นไปตามที่คิดก็คงไม่เลว

เขาคิดอยู่อีกซักพักหนึ่งก่อนจะพึมพำออกมาเบาๆ “เช็คคู่มือภาพประกอบทางชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตแห่งสุสานก่อนกว่า”

ไคลน์หงายมือขึ้นพร้อมๆกับที่แผ่นพับปรากฏออกมา

[คู่มือภาพประกอบทางชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตแห่งสุสานฉบับไม่สมบูรณ์ (เสียหาย) : สามารถใช้ได้หลังจากทำการซ่อมแล้วเท่านั้น มีข้อมูลของสัตว์อสูรแห่งสุสานจำนวนหนึ่งถูกบันทึกเอาไว้]

ไคลน์คิดอยู่ซักพักก่อนพูดขึ้นเบาๆ “ทำการซ่อมคู่มือ”

นี่เป็นข้อมูลสำคัญที่จะทำให้เขาเข้าใจในโลกใต้ดินแห่งนี้ลึกซึ้งขึ้นไปอีกขั้น

ตอนนี้เขามีดวงวิญญาณอยู่ห้าดวงกับหน้าไม้รูน ดังนั้นการสังหารอสูรแห่งสุสานเพื่อให้ได้ดวงวิญญาณมาจึงไม่ใช่เรื่องยากนัก

ไม่จำเป็นต้องอดออมแล้ว

[แจ้งเตือนจากระบบ : ดวงวิญญาณ -1]

[แจ้งเตือนจากระบบ : การซ่อมแซมคู่มือภาพประกอบทางชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตแห่งสุสานฉบับไม่สมบูรณ์เสร็จสิ้น]

[แจ้งเตือนจากระบบ : ท่านต้องการเรียนรู้คู่มือภาพประกอบทางชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตแห่งสุสานหรือไม่?]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

เช่นเดียวกันกับพวกพิมพ์เขียว หลังจากที่เรียนรู้แล้วเขาก็จะสามารถเรียกมันขึ้นมาได้ผ่านทางหน้าจอระบบ

ไคลน์กดเลือกเรียนรู้

แผ่นพับสลายกลายเป็นเส้นแสงพุ่งเข้าไปในร่างกายของไคลน์

จากนั้นก็เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา

อย่างที่คิด...ตอนนี้ตรงบริเวณข้างๆตัวเลือกสัตว์เลี้ยงปรากฏตัวเลือกใหม่ขึ้นมานั่นก็คือ ‘คู่มือ’

ไคลน์กดเปิดทันที

รายชื่อจำนวนมากมายปรากฏออกมา

...

แมงป่องเขียว

ค้างคาวมีพิษ

งูสายรุ้ง

ตัวกินสมอง

….

ไคลน์ลองกดเลือกตรวจสอบรายละเอียดของหนึ่งในสิ่งมีชีวิตในรายชื่ออย่างโคบอลล์

[รายละเอียด]

[โคบอลล์ : สัตว์อสูรแห่งสุสานที่สามารถเดินสองขาได้เหมือนมนุษย์ เชี่ยวชาญในด้านการขุดหลุมและวางกับดัก บูชามังกรปิศาจ เคลื่อนไหวเป็นกลุ่มและไม่เคยสู้ลำพัง มีนิสัยชื่นชอบในการเก็บรวบรวมสมบัติ]

[ความสามารถ : สามารถใช้อาวุธได้]

[จุดอ่อน : ร่างกายอ่อนแอ]

[ระดับความอันตราย : 42]

นอกจากรายละเอียดพวกนี้แล้วก็มีภาพ3Dของสัตว์อสูรแห่งสุสานปรากฏออกมาให้เห็นเพิ่มเติมอีก

รูป3Dนี้เขาสามารถหมุนหรือเปลี่ยนมุมได้อีกด้วย

‘สงสัยจริงๆว่ามีข้อมูลของจิ้งจอกเก้าหางไหม?’

ไคลน์มองไปที่จิ้งจอกน้อยที่นั่งอยู่ตรงเท้าของเขาอย่างรู้งาน

ทันใดนั้นเองก็มีรายละเอียดของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งเด้งขึ้นมา

[จิ้งจอกเก้าหาง : สัตว์อสูรแห่งสุสานรักสงบ ยามเกิดจะมีสองหางและเมื่อสายเลือดเติบโตขึ้นไปเรื่อยๆจำนวนของหางก็เพิ่มมากขึ้นจนกลายเป็นเก้าหาง]

[ความสามารถ : สุดยอดความเร็วในการเคลื่อนที่]

[จุดอ่อน : พลังป้องกันต่ำ]

[ระดับความอันตราย : 22]

‘ไม่จำเป็นต้องค้นหาเลยแฮะ...แค่คิดก็เด้งขึ้นมาแล้ว’

‘ก็สะดวกดีนะแต่....ความอันตรายของจิ้งจอกเก้าหางมีแค่22เองหรอเนี่ย’

แม้ว่าไคลน์จะไม่อยากจะยอมรับนักแต่ดูเหมือนว่าความสามารถของจิ้งจอกน้อยจะมีจำกัดจริงๆ

ความสามารถของจิ้งจอกน้อยส่วนใหญ่จะเด่นไปทางด้านการใช้กลยุทธ์มากกว่า

ความสามารถของจิ้งจอกเก้าหางรวดเร็วมากและด้วยการที่มีสกิลอย่างสุดยอดความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มเติมอีกอย่างทำให้จิ้งจอกเก้าหางสามารถหลอกล่อสัตว์อสูรแห่งสุสานไร้สมองส่วนใหญ่ได้แทบจะทั้งหมด

ไคลน์กวาดสายตาเจอรายละเอียดของสัตว์อสูรแห่งสุสานที่เขาเคยพบอีกหลายตัว

ปลาหมึกทรายเหลือ – ระดับความอันตราย 13

จระเข้เกราะหิน – ระดับความอันตราย 25

หมาป่าทรายเขาเดียว – ระดับความอันตราย 20

ในตอนที่เขาสู้กับพวกมันเขาไม่รู้รายละเอียดเกี่ยวกับพวกมันเลย

ถ้าดูจากความอันตรายที่เขาพบมาดูเหมือนว่าคู่มือภาพประกอบทางชีววิทยานี้จะค่อนข้างแม่นยำ

แน่นอนว่าเขาไม่สามารถเอาระดับความอันตรายเพียงอย่างเดียวมาตัดสินความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรแห่งสุสานได้

ยกตัวอย่างเช่น ไคลน์ที่สามารถใช้หน้าไม้รูนสังหารจระเข้เกราะหินทั้งสองตัวได้อย่างสบายๆ

แต่ถ้าเขาเจอกับจิ้งจอกเก้าหางก็คงเป็นเรื่องยากที่เขาจะโจมตีมันโดนและอาจจะถูกสังหารแทนก็เป็นได้

แต่ในหมู่สัตว์อสูรแห่งสุสานเหล่านี้ก็คงมีสัตว์อสูรจำพวกไม่โจมตีก่อนอยู่บ้างนั่นแหละ

ควรรู้นะว่าสัตว์อสูรแห่งสุสานพวกนี้มีอยู่นับพับชนิดกระจายอยู่ทั่วทั้งโลกแห่งสุสาน

ไคลน์ตรวจสอบข้อมูลของพวกมันพอสังเขปจากนั้นก็ปิดหน้าต่างระบบลงและหยิบเอาแผนที่ขนาดกลางที่ได้มาขึ้นมาดูแทน

ลักษณะของมันก็เป็นเช่นเดียวกับแผนที่ขนาดเล็ก

มีจุดแดงๆบอกตำแหน่งและมีรายละเอียดของสุสานทุกแห่งบอกเหมือนๆกัน

แต่แผนที่ขนาดกลางนี้บอกรายละเอียดของสุสานได้ห้าสุสานขณะที่แผนที่ขนาดเล็กสามารถบอกได้แค่สองสุสานจากจุดสีแดงซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางเท่านั้น

ไคลน์ลองเปรียบเทียบทรัพยากรจากสุสานที่ผ่านมาและมองไปที่ทิศทางทั้งสามที่คำใบ้บอกออกมาจากนั้นเขาก็กำหนดจุดที่จะไปได้อย่างชัดเจน

“ตรงนี้แหละ”

“ตามแผนที่แล้วเจ้าสองคนนั้นพึ่งจะขุดมาได้แค่สองสุสานเองหรอเนี่ย”

ไคลน์หยิบมีดออกมาและทำสัญลักษณ์เอาไว้บนแผนที่

จากตำแหน่งของเขาเมื่อดูตามสัญลักษณ์บนแผนที่แล้วเท่ากับว่าเขามีตัวเลือกขุดเพียงสามเส้นทางจากห้าเส้นทางเท่านั้น

ไคลน์ขุดมาจากทางด้านซ้ายดังนั้นจึงตัดออกไปแล้วหนึ่ง

และในหนึ่งในสี่เส้นทางที่เหลือก็คือเส้นทางที่คนทั้งสองเมื่อครู่ผ่านมาดังนั้นจึงตัดออกไปอีกหนึ่ง

ส่วนเส้นทางที่เหลือทั้ง3นั้น....

ไคลน์ชี้ไปที่หนึ่งในสุสานทั้งสามบนแผน

==============================

By 

นิยายแปลตามอารมณ์