บทที่ 99 ผลลัพธ์ที่แน่นอน

พลังของเขตแดนของผลปีศาจถูกเปิดเผยต่อสายตาชาวโลกเป็นครั้งแรก ซีพีศูนย์คือผู้ชนะในเสี้ยววินาทีสุดท้าย แต่ในวินาทีถัดมา สามสายลับมือเอกกลับกลายเป็นลูกแกะที่รอถูกเชือด

ความมืดที่ต่อต้านไม่ได้ดึงวัตถุใกล้เคียงทั้งหมดเข้าสู่อีกมิติ ฉากภายในขอบเขตเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา เงาร่างของไททันหลากหลายขนาดปรากฏอยู่ในนั้น

ชายหนุ่มผมดำถูกไททันผู้ก่อตั้งด้านหลังชูขึ้นด้วยสองมือ ไททันแปดตนรูปร่างแตกต่างกันคุกเข่าอยู่ทั้งสองข้าง ได้แก่ ไททันมหึมา, ไททันจู่โจม, ไททันหญิง, ไททันเกราะ, ไททันกราม, ไททันสัตว์, ไททันค้อนสงคราม และไททันรถม้า

“ที่นี่คือที่ไหนกัน...” คาคุยังพูดไม่ทันจบ ร่างของเขาก็เริ่มผิดรูปต่อหน้าสหาย ไม่มีไอน้ำหรือสายฟ้าสีทอง มนุษย์ที่ยังดูปกติอยู่เมื่อครู่ กลับกลายเป็นไททันคอยาวผิดปกติ

ใบหน้าดั้งเดิมของคาคุยังคงเห็นได้ในร่างไททัน ความปรารถนาที่จะล่ามนุษย์เอาชนะเหตุผลของซีพีศูนย์ หลังจากคำรามใส่สองสหาย เขาก็แกว่งร่างยักษ์ที่ควบคุมไม่ถนัด พุ่งเข้าใส่รุ่นพี่ในดวงใจอย่างเอด้า

“ไม่... คาคุ... อย่า” เมื่อถูกสถานการณ์เปลี่ยนแปลงกะทันหัน เอด้าก็ยังตั้งสติไม่ได้ในทันที ไม่นานนักแววตาเศร้าก็ถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น เหตุผลที่สายลับรัฐบาลฝึกฝนมาหลายปีทำให้เธอไม่ยอมอยู่เฉยรอความตาย

“เท้าวายุ!” สายลับหญิงซีพีศูนย์ผู้เชี่ยวชาญร็อคคุชิกิ เตะปล่อยคลื่นมีดหลายลูกใส่อดีตสหาย

คลื่นเตะตัดแขนยักษ์ขาดอย่างง่ายดาย ร่างเนื้อหนังเช่นนี้ไม่อาจต้านทานเท้าวายุได้เลย เอด้าเตะซ้ำอีกครั้ง ฟาดร่างประหลาดคอยาวขาดออกเป็นสองท่อน

ร่างยักษ์ของคาคุไม่รู้สึกเจ็บปวด เขาล้มลงทันทีพร้อมไอน้ำสีขาว แม้จะเหลือแค่ครึ่งตัว เขาก็ยังคลานเข้าหาเอด้า ความกระหายเนื้อหนังมนุษย์ครอบงำดวงตาของชายหนุ่ม เด็กหนุ่มผู้ร่าเริงจากทะเลอีสบลู กลับกลายเป็นสัตว์ประหลาด

เอด้าใช้ฮาคิสังเกตรับรู้การโจมตีจากด้านหลัง เธอหลบด้วยเดินชมจันทร์ แล้วก็ได้เห็นภาพที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม ร่างของหัวหน้าซีพีศูนย์ ลุจจิ กลายเป็นไททันเสือดาว เช่นเดียวกับคาคุ เขาสูญเสียความเป็นมนุษย์และหิวกระหายไล่ล่ามนุษย์

“ลุจจิ แม้แต่เธอก็...” เอด้าหลบการคว้าของแขนยักษ์กลางอากาศ ไททันสัตว์ที่ลุจจิกลายร่างนั้นแข็งแกร่งกว่าคาคุอย่างเห็นได้ชัด เว้นแต่ไม่สามารถใช้ฮาคิเกราะภายนอกร่างได้ แต่ก็ยังคงประสบการณ์การต่อสู้ของซีพีศูนย์คนนี้ไว้แทบทั้งหมด

เอด้ายังคงหลบหลีกกลางอากาศ พยายามปลุกพยาธิที่ฝังอยู่ในร่างสองสหาย แต่การเรียกของแมลงแม่ทุกครั้งกลับไร้ผล การสัมผัสกับพยาธิครั้งแรกจึงพบแต่ความล้มเหลว

“อย่าเปลืองแรงเลย เอด้า ในเขตแดนที่ยังไม่สมบูรณ์ของข้า สรรพชีวิตที่มีสติปัญญาทุกตนจะถูกข้าเปลี่ยนให้กลายเป็นไททันบริสุทธิ์ หลังจากแปลงแล้ว พวกเขาจะเชื่อฟังคำสั่งของข้าเท่านั้น”

ชายหนุ่มผมดำยืนอยู่ในมือของไททันบรรพบุรุษ เสมือนรับบริการขนส่งฟรี ไททันทั้งเก้าก้าวเท้าเสียงหนัก มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งของสายลับหญิงซีพีศูนย์

หมายเหตุ: หนึ่งในอาวุธโบราณ ราชามนุษย์ - เอเลน เยเกอร์

สองสมาชิกระดับสูงของตระกูลดอนกีโฮเต้ที่พ่ายแพ้ ไม่ได้ถูกเปลี่ยนเป็นไททันบริสุทธิ์ในเขตแดน พวกเขาใช้แรงกายที่เหลือเปลี่ยนเป็นไอน้ำจำนวนมากรักษาแขนขาและบาดแผล

“เขตแดนกำลังขยาย แม้แต่ท่านยังควบคุมพลังไม่ได้เลย”

“จะลองไปทำไมกัน เรายังอาศัยพลังของท่านเอเลนเพื่อปลุกผลปีศาจอยู่เลย แถมใช้งานได้แค่แป๊บเดียวเอง อย่าเพ้อฝันว่าจะพัฒนาพลังเขตแดนของผลปีศาจด้วยตัวเองเลย”

กราดิอุสเคาะหัวมาฮาบาสอย่างไม่ไว้หน้า คนธรรมดาสองคนนี้ไม่มีทางเกี่ยวข้องกับเขตแดนผลปีศาจได้ ความคิดฟุ้งซ่านมีแต่จะทำให้ตัวเองอึดอัดใจ

สองสหายซีพีศูนย์กลายเป็นศัตรูทีละคน ทำให้เอด้ารู้สึกเหมือนถูกทุกคนทอดทิ้ง เธอไม่ใช่คนเก่งด้านการต่อสู้ แต่ถนัดงานสอดแนมมากกว่า ในการต่อสู้กับไททันสัตว์ที่ลุจจิกลายร่าง เธอเริ่มเสียเปรียบ ท่วงท่าหลบหลีกกลางอากาศช้าลงเรื่อย ๆ การหยุดชะงักโดยไม่จำเป็นก็เพิ่มขึ้นทีละน้อย

เอด้าไม่ได้ตกใจเลยสักนิด เมื่อเธอถูกจับไว้ในมือของไททันเสือดาวที่ยืนตัวตรง ไททันไม่ได้เลือกฆ่าเหยื่อในมือ แต่ไททันร่างยักษ์ของลุจจิอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวสองซี่ที่วาววับ เตรียมจะกลืนกินเนื้อหญิงสาวเป็นอาหารมื้อนี้

“หยุด ส่งเอด้ามานี่”

เมื่อได้รับคำสั่งจากราชามนุษย์ ไททันเสือดาวจึงละทิ้งเหยื่อในปาก ไม่ทำร้ายเอด้า เขาถือหญิงสาวไว้ในฝ่ามือ ก้าวสองก้าวมาหานายใหญ่เพื่อถวายเหยื่อหญิง

เอด้าคิดว่าเธอคงต้องตายแล้ว แม้แต่ชีวิตก็วิ่งวนในหัว น้ำตายังเอ่ออยู่ที่หางตา ความพลิกผันระหว่างความเป็นและความตาย ทำให้หญิงสาวผู้เฉลียวฉลาดเบนสายตาไปที่เอเลน

ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ต้องการให้เธอตาย ย่อมต้องการอะไรบางอย่างจากเธอ ตอนนี้สิ่งเดียวที่เอด้าพอจะต่อรองได้ก็คงจะมีแค่ชีวิตของตัวเอง

“ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณมาก่อน คุณเป็นใคร?”

ต่อหน้าคำถามของหญิงสาว สีหน้าของเอเลนไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เขาคิดทุกอย่างไว้หมดแล้ว “เอด้า ช่างประชดชีวิตจริง ๆ เธอทำงานให้ศัตรูที่ทำลายประเทศตัวเองเกือบครึ่งชีวิต เดี๋ยวข้าจะช่วยเธอหาความทรงจำที่หายไปเอง”

ในขณะที่สายลับหญิงซีพีศูนย์ยังสงสัย ผิวสีขาวแข็งก็ปรากฏขึ้นมาห่อหุ้มร่างเธอในคริสตัล หญิงสาวหมดสติไปและหลับใหลอยู่ในคริสตัลนี้ เมื่อเอด้าตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดเผยต่อเธอ

ช่องว่างสีดำค่อย ๆ แตกออกจากภายใน แสงแดดส่องผ่านเข้ามาจากภายนอก ขอบเขตที่ยังไม่สมบูรณ์สุดท้ายก็ไม่อาจคงอยู่ได้ ทุกคนถูกส่งกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงภายในไม่กี่นาที

ร่างไททันของลุจจิและคาคุหมดพลังที่เลี้ยงดูในเขตแดน ร่างยักษ์ทั้งสองสลายกลายเป็นไอน้ำขาวหนาทันที ร่างมนุษย์ของสายลับซีพีศูนย์ปรากฏออกมา ทั้งหมดหมดสติและนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น

มาฮาบาสที่แขนขาฟื้นฟูสมบูรณ์ เดินเข้าไปหาคาคุแล้วเตะอกซ้ำ ๆ ด้วยความไม่พอใจ “ลุกขึ้นมาสู้ใหม่สิ กลายเป็นไอ้สัตว์ประหลาดดำให้ดูหน่อย เมื่อกี้เก่งนักหนานี่นา” ยังไม่หนำใจ เขายังเหยียบหน้าคาคุซ้ำอีกหลายที

กราดิอุสรู้สึกเอือมกับพฤติกรรมหยามเหยียดของเพื่อน จึงเตือนว่า “อย่าไปปลุกเขาเลย เดี๋ยวจะยุ่งยากเปล่า ๆ”

“จะเก็บไว้ทำไม ฆ่ามันทิ้งไปซะเดี๋ยวนี้เลย” มาฮาบาสพูดอย่างไม่ไว้หน้า เขามองไปทางเอเลน แต่ไม่กล้าลงมือโดยพลการหากไม่ได้รับอนุญาตจากหัวหน้าคนนี้

ชายหนุ่มผมดำมองเอด้าที่ถูกห่อหุ้มในคริสตัล เธอราวกับเจ้าหญิงนิทรา น้ำตาของหญิงสาวยังไหลรินอยู่

“พวกเขายังมีประโยชน์ ปล่อยไว้ก่อน”

สำหรับงานหามของหนัก เดรสโรซาไม่ได้ขาดคนงานอยู่แล้ว ต่อมาคาคุและลุจจิได้รับกำไลเงินสองวง (ทำจากหินไคโร)

ชะตาคาดเดาไม่ได้จริง ๆ เพียงพริบตาเดียว ซีพีศูนย์ทั้งสามก็ถูกตระกูลดอนกีโฮเต้โค่นและกลายเป็นเชลยของอีกฝ่าย