บทที่ 26 พล็อตเรื่องเบี่ยงเบน

กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางข้ามรีเวิสเมาร์เท่น และเหมือนกับในเนื้อเรื่องต้นฉบับ พวกเขาได้พบกับ “โครคัส” ผู้ดูแลประภาคารที่แหลมทวิน

จากเหตุการณ์ที่ถูกดูดเข้าไปในปากของวาฬยักษ์ “ลาบูน” ไปจนถึงการได้พบโครคัสนั้น ทุกอย่างเหมือนถูกวางแผนไว้แล้ว เขารอพวกหมวกฟางอยู่ก่อน เพราะไม่อยากให้ลาบูนต้องขวางทางกลุ่มโจรสลัดหนุ่มสาวไม่ให้เข้าแกรนด์ไลน์

“ลุงครับ! ลุงเคยเป็นหมอประจำเรือของเจ้าแห่งโจรสลัดเหรอ เท่ชะมัด!”

ลูฟี่พูดอย่างตื่นเต้น เขาไม่คิดว่าจะได้เจอกับหมอเรือของกลุ่มโรเจอร์ มิหนำซ้ำยังเป็นคนช่วยพวกเขาเอาไว้จากการถูกทำลายเรือและอาจถึงตาย นี่คือสมาชิกเก่าของกลุ่มเจ้าแห่งโจรสลัดคนที่สามที่ลูฟี่ได้พบ

จากคำอธิบายของโครคัส ทำให้กลุ่มหมวกฟางได้รู้จักวาฬยักษ์ลาบูน และเหตุผลที่มันเอาหัวชนกำแพงทวีปแดงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรื่องนี้เริ่มต้นเมื่อ 50 ปีก่อน และต้นเหตุมาจาก “กลุ่มโจรสลัดรัมบ้า”

พวกเขาทิ้งลาบูนที่ยังเป็นลูกไว้ พร้อมสัญญาว่าจะกลับมาหลังจากล่องเรือรอบโลก แต่กลุ่มรัมบ้ากลับหายตัวไปในแกรนด์ไลน์ ภายหลังโครคัสก็ออกทะเลเพื่อตามหาพวกเขา แต่ก็ไม่เคยได้เบาะแสใด ๆ

หลังจากฟังเรื่องนี้ ลูฟี่อาสาสู้กับลาบูนเพื่อให้มันหายเศร้า และสัญญาว่าหลังจากพิชิตแกรนด์ไลน์ได้ เขาจะกลับมาดวลกันอีกครั้ง

เขายังวาดเครื่องหมายโจรสลัดหมวกฟางไว้บนหัวที่เต็มไปด้วยแผลของลาบูน เพื่อไม่ให้มันทำร้ายตัวเองอีก ระหว่างนี้พวกเขาก็ได้พบกับคนจากบาร็อคเวิร์คส์ คือ มิสเตอร์ 9 และมิสเวนส์เดย์

สองคนนี้มาที่นี่เพื่อจัดการลาบูน เพราะมันขวางเส้นทางเข้าแกรนด์ไลน์ ทำให้ปริมาณนักล่าค่าหัวในวิสกี้พีคลดลง

แต่เนื้อเรื่องเปลี่ยนไปเล็กน้อย โครคัสตั้งใจจะเลี้ยงอาหารพวกหมวกฟาง และไม่ปล่อยให้พวกเขาออกเดินทางเร็วเกินไป มิสเตอร์ 9 กับมิสเวนส์เดย์จึงถูกจับมัดติดไว้ที่เรือ

“ลุงก็รู้จักบากี้ตัวตลกด้วยเหรอ? หมอนั่นอ่อนมากเลยนะ ผมเคยอัดซะเละมาแล้ว”

ลูฟี่พูดอย่างไม่ใส่ใจ ขณะเคี้ยวเนื้ออยู่เต็มปาก เขาไม่ค่อยอ่านหนังสือพิมพ์ เลยไม่รู้เรื่องอะไรที่เกิดขึ้นที่เมืองโล้กทาวน์เลย

“ไม่คิดเลยว่าบากี้ตัวตลกจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ตอนอยู่บนเรือเดียวกัน ผมไม่เคยสังเกตเลยด้วยซ้ำ”

โครคัสถอนหายใจเหมือนรู้สึกผิด แล้วหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดส่งให้นามิที่เป็นคนเดียวในกลุ่มที่ชอบอ่านข่าวสาร

หัวข้อพาดข่าวใหญ่พร้อมภาพประกอบทำให้นักขโมยสาวเหงื่อตกทันที การต่อสู้ที่โล้กทาวน์นั้นเกินความคาดหมายไปมาก

“บากี้ตัวตลก—ไม่สิ ท่านบากี้เก่งขนาดนี้เลยเหรอ ถึงกับเอาชนะพลเรือเอกได้เนี่ยนะ?”

ในใจเธอรู้สึกขอบคุณมากยิ่งขึ้น ที่มี “ปรมาจารย์ลึกลับแห่งสายลม” มาช่วยพวกเขาหนีวงล้อมกองทัพเรือออกมาได้ทัน ไม่งั้นพวกเขาอาจถูกลบชื่อทิ้งจากแผนที่โลกเหมือนกับเมืองโล้กทาวน์ไปแล้ว

ค่าหัวของกลุ่มหมวกฟางยังไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งอาจถือเป็นโชคดี หรือไม่งั้นกองทัพเรืออาจยุ่งจนไม่มีเวลาสนใจก็เป็นได้

ซันจิหยิบหนังสือพิมพ์จากนามิ พอเห็นภาพของอัลเทเรีย เขาก็ถูกสะกดทันทีจากความงามของเธอ เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนสวยขนาดนี้มาก่อน แม้รูปร่างเธอจะยังไม่เท่านามิ แต่เสน่ห์ที่เธอเปล่งออกมานั้นเกินต้าน

“ผู้หญิงอะไรจะสวยขนาดนี้ อยากทำอาหารให้เธอชิมจริง ๆ เลย จะได้รู้ฝีมือเชฟซันจิหน่อย”

“ดาบหนึ่งเดียวของหญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก... ศัตรูคนนี้น่ากลัวจริง ๆ”

โซโรแย่งหนังสือพิมพ์จากซันจิอย่างเมา ๆ เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงนัก แต่สำหรับนักดาบ เขามีความชื่นชมเป็นพิเศษ พอเห็นว่าอีกฝ่ายสามารถฟันเมืองโล้กทาวน์ได้ในการฟันเดียวจากคำบรรยาย เขาก็รู้ว่าตอนนี้ตัวเองยังไม่ใช่คู่ต่อสู้แน่นอน

ในเป้าหมายที่ต้องเอาชนะในใจของโซโร ตอนนี้มีนักดาบหญิงเพิ่มมาอีกคน โซโรต้องการผู้แข็งแกร่งแบบนี้เพื่อเป็นแรงผลักดัน มีเพียงการแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นที่เขาจะสามารถก้าวข้าม “พวกสัตว์ประหลาด” เหล่านั้นได้ เขาเอง ในฐานะนักดาบสามดาบ ก็เป็น “สัตว์ประหลาด” คนหนึ่งเช่นกัน

หาก “คุอินะ” ยังมีชีวิตอยู่ ตอนนี้เธอคงเติบโตเป็นนักดาบหญิงไปแล้ว

“ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งจะรู้อนาคตแล้วกลายเป็นภาระใจแบบนี้” นามิพูดพร้อมรอยยิ้มขื่น ๆ

ถ้าเป็นเรื่องรู้ว่าตัวเองจะหาเงินได้มากแค่ไหนในอนาคต นามิคงดีใจไม่น้อย แต่พอได้ขึ้นเรือโจรสลัดแล้วกลายมาเป็นผู้นำทาง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมด

ในฐานะหนึ่งใน “สมอง” หนึ่งในสองครึ่งของกลุ่มหมวกฟาง เธอกังวลกับสิ่งที่ถูกเปิดเผยบนม่านท้องฟ้ามากกว่า

ในอนาคตต้นฉบับ ตัวละครหลายคนจะไม่มีโอกาสได้พบกัน แต่เพราะ “ม่านฟ้า” ได้สปอยล์เรื่องราวต่อหน้าทั้งโลก ทำให้ผู้คนเริ่มจับตามองลูฟี่และพรรคพวกมากขึ้น และพวกเขาอาจต้องเจอกับศัตรูที่ไม่เคยเจอมาก่อน

โครคัสเห็นด้วยกับสิ่งนี้อย่างมาก หากไม่ได้ถูกดึงดูดด้วยม่านฟ้า ในฐานะหมอประจำตัวลาบูน เขาคงยังอยู่ในท้องวาฬ ไม่ได้ออกมาต้อนรับกลุ่มหมวกฟาง และคงไม่มีงานเลี้ยงอาหารในวันนี้

“อนาคตถูกเปลี่ยน ผลกระทบมันใหญ่มากเลยนะ เดาได้เลยว่าในอนาคตต้นฉบับ เมืองโล้กทาวน์คงไม่หายไปในทะเล และบากี้คงไม่ได้สิ่งที่เขาต้องการขนาดนี้”

ยิ่งคิดมากเท่าไร โครคัสก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่น การเปลี่ยนแปลงในอนาคตที่ถูกกำหนดไว้ อาจส่งผลต่อชะตากรรมของหลายคน และเขาเองรวมถึงลาบูนจะได้รับผลกระทบด้วยหรือไม่?

ส่วนเรื่องสิ่งที่บากี้ต้องการจากบาร์เร็ตต์ โครคัสในฐานะหมอเรือที่ขึ้นมาทีหลังไม่รู้รายละเอียดเลย แม้แต่ถ้าถูกรัฐบาลโลกจับไปทรมานก็คงไม่ได้อะไร

ในทางตรงกันข้าม บาร์เร็ตต์ ที่ถูกคุมขังอยู่ในอิมเพลดาวน์ กำลังดึงดูดความสนใจอย่างมากจากรัฐบาลโลกและกองทัพเรือ หมอนี่เป็นนักรบผู้กระหายสงครามที่ยังคงฝึกฝนตัวเองไม่หยุดในคุก พัฒนา “ฮาคิ” อย่างต่อเนื่อง และเป็นปฏิปักษ์กับนักโทษคนอื่น ๆ บนชั้นเดียวกันโดยสิ้นเชิง แน่นอนว่าเขาต้องทนเจ็บปวดทางร่างกายไม่น้อย

“ช่างอนาคตมันเถอะ! ฉัน ลูฟี่ จะเป็นเจ้าแห่งโจรสลัด!”

ลูฟี่ตะโกนลั่นด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม วิญญาณนักผจญภัยและมุมมองโลกในแง่ดีทำให้เขาไม่เคยกังวลเรื่องพวกนี้ ถ้าเจอปัญหา เขาก็ใช้หมัดจัดการเท่านั้นเอง

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากบนเรือโกอิ้งเมอร์รี่

“นายคือหมวกฟางลูฟี่จริง ๆ เหรอ?”

ลูฟี่หันไปมองผู้หญิงที่ถูกจับเป็นเชลยบนเรือ แล้วโบกมือพร้อมยิ้มตอบ “ใช่ ฉันหมวกฟางลูฟี่ นี่เราดังขนาดนั้นแล้วเหรอ?”

“มิสเวนส์เดย์” คือสายลับขององค์กรบาร็อคเวิร์คส์ แท้จริงแล้วเธอคือเจ้าหญิงวีวี่แห่งอาณาจักรอาลาบัสต้า แต่ลุคปัจจุบันของเธอถือว่าเป็น “ประวัติดำ” เลยก็ว่าได้ เพราะชุดนักฆ่านี่บดบังความสวยของเธอจนหมด แม้แต่ซันจิผู้หื่นกระหายผู้หญิงก็ยังไม่รู้สึกสนใจ

ตอนแรกนามิก็ไม่เชื่อ ใครมันจะไปเชื่อว่าเจ้าหญิงแห่งอาณาจักรใหญ่จะมาทำงานให้กับสตูดิโอโจรสลัด?

แต่เมื่อวีวี่เข้ามาหาลูฟี่และเล่าเรื่องทั้งหมดด้วยตัวเอง ทุกคนก็เริ่มเข้าใจ ตอนนี้อาณาจักรอาลาบัสต้ากำลังเผชิญกับการก่อกบฏครั้งใหญ่ และคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดก็คือ “คร็อกโคไดล์” หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด โจรสลัดผู้กำลัง “ยึดประเทศ” อย่างเงียบ ๆ

บนเส้นทางข้างหน้าในวิสกี้พีค มีเมืองหนึ่งที่เต็มไปด้วยนักล่าค่าหัว พวกเขาวางตัวเป็นมิตรกับโจรสลัด จัดงานเลี้ยงต้อนรับ แล้ววางยาโจรสลัดในงาน จากนั้นก็ส่งตัวให้กองทัพเรือเพื่อแลกค่าหัว กลุ่มนี้ทำแบบนี้มาเป็นเวลาหลายปีแล้ว

วีวี่เชื่อใจลูฟี่ตั้งแต่แรกพบ ไม่ใช่เพราะความไร้เดียงสาหรือมองโลกในแง่ดี แต่เพราะม่านฟ้าได้เปิดเผย “อนาคต” ว่าลูฟี่จะสามารถโค่นคร็อกโคไดล์ได้