บทที่ 36 หน้าจอฉากจบและรางวัล

ร่างของหลิวซิงลอยค้างอยู่กลางอากาศ เขามองรอบตัวแต่ไม่เห็นไป๋เหอเฉิงหรือคนอื่น ๆ เลย ดูเหมือนว่าฉากจบนี้จะเป็นประสบการณ์เฉพาะตัวของแต่ละคน

สำหรับหลิวซิง มันเหมือนการนั่งดูหนังที่ถูกเร่งความเร็วสิบเท่า เขาเห็นภาพรถตู้แล่นเข้าสู่เมืองแมนเชสเตอร์อย่างเร่งรีบ แต่แล้วก็ถูกตำรวจจราจรเรียกหยุด เพราะมีคนถูกมัดไว้บนหลังคารถ ซึ่งแน่นอนเป็นภาพที่ผิดสังเกตอย่างที่สุด

ถึงตอนนี้เอง KP004 ก็รับบทเป็นผู้บรรยาย

[เมื่อมาถึงเมืองแมนเชสเตอร์ หลิวซิงและพรรคพวกก็ถูกตำรวจจราจรเรียกตรวจสอบ หลิวซิงได้เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในปราสาทไอนส์ รวมถึงการที่แกรี่ใช้ปืนข่มขู่เขา และในระหว่างการสอบปากคำ อิซาเบลลาก็เผยความจริงกับตำรวจว่า แท้จริงแล้วแกรี่คือฆาตกรต่อเนื่องที่ล่าเหยื่อนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาเยือนปราสาท วิธีการของเขาคือฆ่าพวกเขาในยามหลับ และนำศพไปเป็นอาหารให้สัตว์ร้ายที่เขาเลี้ยงไว้ในห้องใต้ดิน]

[ตำรวจเชื่อคำกล่าวหาของอิซาเบลลา และควบคุมตัวหลิวซิงกับพรรคพวก รวมถึงอิซาเบลลา ไปยังสถานีตำรวจ ผู้บัญชาการตำรวจ คริส ให้ความสำคัญกับคดีนี้ทันที เพราะตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา เมืองแมนเชสเตอร์มีคดีนักท่องเที่ยวต่างชาติหายตัวไปกว่าร้อยราย โดยไม่สามารถหาคำตอบได้]

[ผู้บัญชาการคริสจึงสั่งระดมกำลังตำรวจบุกค้นปราสาทไอนส์ ผลที่พบคือศพที่ถูกชำแหละของแกรี่และเฒ่าเวย์น ถูกขังอยู่ในห้องหนึ่งที่ถูกล็อกจากด้านนอก ภายในยังมีทางเข้าสู่ห้องใต้ดินที่ถูกเปิดทิ้งไว้ ผลการชันสูตรสรุปว่าทั้งสองถูกสัตว์ร้ายทำร้ายจนเสียชีวิต และสัตว์ร้ายนั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย]

[ท้ายที่สุด ตำรวจพบกองกระดูกมนุษย์มหึมาในห้องใต้ดิน พร้อมด้วยเลือดมนุษย์จำนวนมาก อวัยวะที่ถูกเก็บในฟอร์มาลีน และวงเวทมนตร์ที่เลือนราง ตำรวจจึงสรุปได้ว่าแกรี่คือผู้อยู่เบื้องหลังการหายตัวไปของนักท่องเที่ยวต่างชาติหลายร้อยคนตลอดทศวรรษที่ผ่านมา และแรงจูงใจของเขาก็คือการใช้เลือดและอวัยวะเหล่านั้นในพิธีกรรมมนตร์ดำอันชั่วร้าย]

[ทว่ากลับมีการค้นพบที่น่าสงสัย ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของห้องใต้ดิน มีห้องเล็ก ๆ คล้ายห้องนอน ปรากฏร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์ แต่สภาพทรุดโทรมราวกับถูกทิ้งร้างมานานนับสิบปี ภายในนั้นกระจัดกระจายไปด้วยเส้นขนปริมาณมหาศาล ที่ชัดเจนว่าไม่ใช่ของมนุษย์ ทำให้ตำรวจตั้งข้อสงสัยว่านี่อาจเป็นที่ซ่อนของ “สัตว์ร้าย” ที่แกรี่เลี้ยงไว้]

เมื่อ KP004 เล่าต่อ หลิวซิงก็เห็นภาพทั้งหมดนั้นปรากฏตรงหน้า โดยเฉพาะศพของแกรี่กับเฒ่าเวย์น ถึงแม้เขาในฐานะนักศึกษาแพทย์จะคุ้นเคยกับร่างไร้วิญญาณ แต่ภาพตรงหน้านั้นโหดร้ายเกินกว่าจะทนได้ ศพทั้งสองถูกทิ้งในสภาพเละเทะ เสียชีวิตอย่างทารุณสุดขั้ว…

และที่ชั้นใต้ดินของปราสาทนั้นเอง กองโครงกระดูกมนุษย์ถูกกองสุมสูงราวกับภูเขา หลิวซิงกะคร่าว ๆ แล้ว น่าจะนับรวมได้อย่างน้อยพันร่าง ซึ่งเห็นได้ชัดว่ารวมถึงกองทัพลึกลับที่หายสาบสูญไปเมื่อร้อยปีก่อนด้วย

บนชั้นเก็บของด้านข้าง มีโหลแก้วหลายร้อยใบ บรรจุอวัยวะมนุษย์ชิ้นต่าง ๆ แช่ไว้ในฟอร์มาลีน หลิวซิงสังเกตว่าอวัยวะบางชิ้นไม่สมบูรณ์ ราวกับถูกสัตว์กัดแทะ จนเขาอดสันนิษฐานไม่ได้ว่า “สัตว์ร้าย” ที่ว่ากันนั้น… อาจเป็นพวกกูลก็เป็นได้

ในคธูลูมิธอส “กูล” ไม่ได้เป็นเหมือนที่พบในนิยายหรือเกมทั่วไป พวกมันมีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ และยังมีความสามารถในการเข้าสังคมในระดับสูง เมื่อยังอายุน้อย พวกกูลอาจมีรูปลักษณ์ในระดับ “ดารา” จนสามารถอาศัยอยู่ในสังคมมนุษย์ได้อย่างแนบเนียน ทั้งยังมีชีวิตคู่ มีลูก และออกหาอาหารได้โดยไม่เป็นที่สังเกต

ทว่าเมื่อถึงวัยหนึ่ง ร่างกายของกูลจะเสื่อมถอยอย่างรวดเร็ว ใบหน้ากลายเป็นน่าเกลียดน่ากลัวเกินบรรยาย เพียงแค่เห็นก็เพียงพอจะบั่นทอน สติ ของผู้พบเห็น ในช่วงเวลานั้นเอง พวกกูลจึงมักจะถอนตัวออกจากโลกของมนุษย์ แล้วกลับไปยังถิ่นฐานที่พวกมันสืบทอดกันมา มักจะอยู่ลึกลงไปใต้สุสาน

หลิวซิงไม่เคยคาดคิดเลยว่าแกรี่จะสามารถ “ฝึก” กูลให้เชื่องและรับใช้ตนได้ แต่สุดท้ายแกรี่ก็ถูกกูลที่เขาควบคุมหักหลังและฆ่าตาย ส่วนเฒ่าเวย์น หลังจากพยายามอย่างหนักจนพบทางเข้าสู่ห้องใต้ดิน ก็จบชีวิตลงด้วยน้ำมือของกูลเช่นเดียวกัน

ต่อมา อิซาเบลลาได้ขายปราสาทไอนส์ และนำเงินไปชดเชยแก่ครอบครัวของเหยื่อทั้งหมด และด้วยโชคชะตา หัวหน้าตำรวจคริสกับภรรยาที่ไม่มีบุตร ได้ตัดสินใจรับอิซาเบลลาเป็นบุตรบุญธรรม

สำหรับหลิวซิงและพรรคพวก แม้พวกเขาจะเป็น “กึ่งเหยื่อ” เช่นกัน แต่เพราะได้ช่วยชีวิตอิซาเบลลาและมีส่วนร่วมกับตำรวจในการไขคดีบุคคลสูญหายหลายร้อยราย พวกเขาจึงได้รับมิตรภาพจากกรมตำรวจแมนเชสเตอร์ รวมทั้งความกตัญญูจากหัวหน้าตำรวจคริส

หลังจากนั้น หลิวซิงและสหายก็เริ่มเตรียมตัวเดินทางกลับประเทศจีน…

สายตาของหลิวซิงเริ่มพร่ามัว ก่อนที่เขาจะพบว่าตัวเองกำลังอยู่ในเลาจน์สนามบิน “ตัวเขาเอง” กำลังบอกลาอิซาเบลลากับหัวหน้าตำรวจคริส

หลิวซิงมองเหตุการณ์นั้นจากมุมมองที่แปลกประหลาดราวกับแยกตัวออกจากร่าง เขารู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลอยู่ในภาพตรงหน้า

ระหว่างที่ “เขาเอง” และ “หวังฉี” กำลังก้าวไปยังประตูขึ้นเครื่อง อิซาเบลลาก็หันกลับมามองตรงมายังหลิวซิง พร้อมรอยยิ้มพลางเอ่ยว่า

“ขอบคุณนะ เจ้าโง่”

ก่อนที่หลิวซิงจะทันเข้าใจ ทุกสิ่งรอบตัวก็พลันหายไป ราวกับถูกยางลบยักษ์ลบออกจากโลก

ทันใดนั้น ชายสวมหน้ากากนกกาฬโรคในชุดดำก็ปรากฏตรงหน้า

“สวัสดี หลิวซิง ขอแสดงความยินดีที่คุณทำภารกิจสำเร็จ พร้อมทั้งปลดล็อก ฉากจบลับ ด้วย ด้วยอัตราการมีส่วนร่วมของทีม 42% คุณได้รับตำแหน่ง MVP ของเกมนี้ ดังนั้น ฉันจึงมาทำการสรุปผลรางวัลให้ด้วยตัวเอง”

หลิวซิงจำเสียงนั้นได้ทันที คือ KP004 นั่นเอง

“ต่อไป จะเป็นการชำระรางวัลพื้นฐานของเกมรอบนี้ ขั้นแรกคือแต้ม คุณได้รับทั้งหมด 120 แต้ม แบ่งเป็น 60 แต้มสำหรับการเคลียร์ภารกิจ, 30 แต้มสำหรับรางวัล MVP และอีก 30 แต้มสำหรับการปลดล็อกฉากจบลับ”

“ถัดมาคือรางวัลด้านเครือข่ายที่ผูกติดกับการ์ดตัวละครของคุณ คุณได้รับข้อมูลการติดต่อของอิซาเบลลาและคริส (หัวหน้าตำรวจแมนเชสเตอร์ และบิดาบุญธรรมของอิซาเบลลา) เมื่อใช้การ์ดตัวละครนี้ หากทำ การทดสอบโชค สำเร็จ คุณจะสามารถติดต่ออิซาเบลลาหรือคริสเพื่อขอความช่วยเหลือได้

ความสำเร็จจะขึ้นอยู่กับค่าความสัมพันธ์ที่มีต่อคุณ ปัจจุบัน อิซาเบลลามีค่า ค่าความสัมพันธ์ 20 ส่วนคริสมี 50”

“สุดท้ายคือการพัฒนาทักษะจากเกมรอบนี้ ทักษะจิตวิทยา ของคุณเพิ่มขึ้น 1 แต้ม และตอนนี้ โปรดทอยลูกเต๋า 1d20 เพื่อตัดสินการเพิ่มทักษะ การไขกุญแจ ของคุณ”

ทันทีที่ KP004 พูดจบ ลูกเต๋า 20 หน้าได้ปรากฏขึ้นในมือหลิวซิง

เขาไม่ลังเล โยนมันออกไป ผลลัพธ์คือ 10…