เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 30 แผนหลบหนีครั้งสุดท้าย

บทที่ 30 แผนหลบหนีครั้งสุดท้าย

บทที่ 30 แผนหลบหนีครั้งสุดท้าย


การทดสอบแบบปะทะ (Contest Roll) ง่าย ๆ คือ ทั้งสองฝ่ายทอยเต๋าพร้อมกัน ถ้าสำเร็จทั้งคู่หรือล้มเหลวทั้งคู่ ฝ่ายที่มีค่าทักษะสูงกว่าจะชนะ แต่ถ้าฝ่ายค่าทักษะสูงล้มเหลว ขณะที่ฝ่ายค่าทักษะต่ำสำเร็จ ฝ่ายที่อ่อนกว่าจะเป็นผู้ชนะ และลำดับชั้นของผลลัพธ์คือ ความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยม, ความสำเร็จ, ความล้มเหลว, ความล้มเหลวขั้นวิกฤติ

ดังนั้น หลิวซิงมั่นใจมากกับทักษะ จิตวิทยา 70 ของตนเอง แต่เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่า…ค่าทักษะจิตวิทยาของแกรีจะอยู่ที่เท่าไหร่กันแน่

[เอาล่ะ การปะทะทางจิตวิทยาเริ่มแล้ว!] KP004 ประกาศด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

หลิวซิง จิตวิทยา: 5/70, ความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยม

แกรี จิตวิทยา: ??/??, ความสำเร็จ

หลิวซิงไม่คิดเลยว่าจะทอยได้ ความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมอีกครั้ง ไม่ว่าค่าทักษะของแกรีจะสูงแค่ไหน ผลครั้งนี้เขาก็ชนะขาดอยู่ดี

[ถือว่าโชคดีจริง ๆ นะ นอกจากนายจะชนะการปะทะแล้ว เพราะค่าทักษะของแกรีสูงกว่านาย ทำให้ทักษะจิตวิทยาของนายเพิ่มขึ้นด้วย ทอย 1d5 เลย] KP004 ยอมรับความพ่ายแพ้แบบหมดคำเถียง

หลิวซิงเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ แกรีมีทักษะสูงกว่าเขาด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะทอยสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมเขาคงล้มเหลวไปแล้ว

ที่สำคัญกว่านั้น ตอนนี้ทักษะจิตวิทยาของเขาได้โอกาสอับระดับเพิ่มอีก! หลิวซิงจึงทอยเต๋าด้วยความดีใจ

หลิวซิง ทอยพัฒนา: 1 …

โชคชะตาชั่งเล่นตลก หลังจากเพิ่งทอยได้ความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยม คราวนี้กลับได้ค่าต่ำสุด หลิวซิงพูดไม่ออก

KP004 หัวเราะ [โชคนายมันผสมกันแปลกจริง ๆ สรุปหลังจบรอบนี้ ค่าทักษะจิตวิทยาของนายจะเพิ่มขึ้น 1 แต้ม]

แกรีจ้องหลิวซิงอยู่อีกครู่ แต่หลิวซิงก็เพียงยิ้มกว้างตอบกลับ สุดท้ายแกรีไม่เห็นอะไรผิดปกติ จึงยอมปล่อยผ่าน ความจริงนี้ทำให้เพื่อน ๆ ของหลิวซิงที่รอฟังผลโล่งอกไปตาม ๆ กัน

“โลกนี้มีโรคพันธุกรรมแปลก ๆ เยอะมาก เช่นตาของผมเองก็แดงมาตั้งแต่เกิด แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกับการมองเห็นเลย” แกรีหัวเราะ พลางชี้ไปที่ดวงตาของตน

หลิวซิงก็ยิ้มรับ “จริงครับ ผมเป็นหมอ เคยเจอโรคแปลก ๆ ในโรงพยาบาลมานักต่อนักแล้ว”

แล้วการสนทนาระหว่างแกรีกับหลิวซิงก็ดำเนินไปเรื่อย ๆ หวังฉีและคนอื่น ๆ แทรกคุยบ้างเล็กน้อย บรรยากาศโดยรวมค่อนข้างผ่อนคลาย

สำคัญที่สุดคือ หลิวซิงได้กินอิ่มเสียที หลังจากมื้อกลางวันที่เต็มไปด้วย “อาหารส่องดวงดาว” (สตาร์เกซี) ที่ทำเอาแต้มสติของเขาลดฮวบจนแทบไม่อยากแตะอะไร ตอนนี้ได้เติมพลังแล้วก็พร้อมที่จะหนีต่อ

เขาเหลือบมองโทรศัพท์ เห็นว่าเป็นเวลาสองทุ่ม อีกเพียงสองสามชั่วโมง พวกเขาก็จะได้ลงมือหนีออกจากปราสาทแล้ว

“คุณหลิวซิง” แกรีเช็ดปากแล้วยิ้ม “มื้อค่ำนี้สนุกมาก งั้นช่วยขึ้นไปเล่าเรื่องการเดินทางให้ผมฟังที่ห้องหนังสือชั้นสองก่อนเลยได้ไหม?”

หลิวซิงพยักหน้า “ด้วยความยินดีครับ แต่จำเป็นต้องไปตอนนี้เลยหรือเปล่า?”

แกรีส่ายหัวอย่างเกรงใจ “รบกวนรอสักครู่ ให้พ่อบ้านเวย์นพาขึ้นไป เพราะห้องหนังสือฉันค่อนข้างรก ต้องจัดให้เรียบร้อยก่อน”

หลิวซิงจึงกลับมาที่ห้องพร้อมไป๋เหอเฉิงและคนอื่น ๆ ใช้โอกาสครั้งสุดท้ายเปิด ห้องส่วนตัว

“เอาล่ะ ครั้งนี้คงเป็นฉากสุดท้ายแล้ว หลังจากพวกเราคุยกับแกรีทีละคน ก็เตรียมหนีออกไปได้ มาวางแผนงานกันให้ลงตัวดีกว่า” หลิวซิงเข้าเรื่องทันที

หวังซื่ออี้พยักหน้า “ฉันว่าควรมีคนเตรียมเปิดประตูใหญ่ทันทีที่แกรีเชิญคนสุดท้ายขึ้นห้องหนังสือ พวกเรามีมือถือกันใช่ไหม? แลกเบอร์ไว้ ส่งข้อความหากัน”

ทุกคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ยกเว้นไป๋เหอเฉิง…ที่หยิบเพจเจอร์โบราณออกมาแทน

ทั้งห้องเงียบไปชั่วครู่

หวังฉีพูดตรง ๆ “ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเราก็ไม่ให้ไป๋เหอเฉิงไปเปิดประตูเองอยู่แล้ว”

คำพูดนี้แทงใจดำแต่ก็ตรงประเด็น ทุกคนเลยพยักหน้าเห็นด้วย ถ้าให้ไป๋เหอเฉิงไปเปิด คงเกิดเรื่องวุ่นอีก

หลังหารือสั้น ๆ ก็ตกลงให้ หวังฉี เป็นคนไปที่ประตูใหญ่ รอข้อความจากหลิวซิงแล้วค่อยเปิดเครื่องกว้านไฟฟ้า โดยมีหลิวซิงเป็นตัวเลือกสำรอง

จากนั้นหลิวซิงก็เสริม “จำได้ว่ามีโรงรถติดอาคารหลัก มีรถเก่าอย่างน้อยสองคัน เราควรเอามาใช้หนีด้วย เพราะภารกิจหลักคือออกจากเมืองไอนส์ ถ้าแค่เดินออกไป บอสมีรถไล่ตามเมื่อไหร่ เราคงหนีไม่รอด”

เฉินหลิงยกมือ “เรื่องขับรถให้ฉันจัดเอง ฉันมีทักษะขับ ถึงไม่มีกุญแจก็สตาร์ทได้”

หวังฉีเสริม “งั้นเราทำลายล้อรถคันอื่น ๆ ไปด้วย จะได้กันไม่ให้บอสมีรถใช้”

สุดท้าย ก่อนเวลาของห้องส่วนตัว จะสิ้นสุดลง หลิวซิงกับคนอื่น ๆ ก็วางแผนหลบหนีเรียบร้อย เมื่อถึงตอนที่คนสุดท้ายถูกเชิญไปยังห้องหนังสือ หวังฉี โดยที่มีหลิวซิงเป็นตัวเลือกสำรอง จะหาทางออกจากอาคารหลักไปดักรอที่เครื่องเปิดประตูไฟฟ้าเพื่อรอรับสัญญาณ ขณะเดียวกัน เฉินหลิง โดยมีหวังซื่ออี้เป็นตัวเลือกสำรอง ก็จะไปที่โรงรถเพื่อเลือกและเตรียมรถที่เหมาะสมไว้

เมื่อคนสุดท้ายกลับมาที่ห้อง พวกเขาจะส่งข้อความไปหา หวังฉี จากนั้นหวังฉีก็จะเปิดเครื่องกว้านไฟฟ้า ทุกคนที่อยู่ในห้องจะรีบตรงไปที่โรงรถ ขับรถออกไปยังประตูปราสาท รับหวังฉีขึ้นมา แล้วเตรียมตัวหลบหนีออกจาก ปราสาทไอนส์!

จบบทที่ บทที่ 30 แผนหลบหนีครั้งสุดท้าย

คัดลอกลิงก์แล้ว