บทที่ 30 - ค้นหาศิษย์ใหม่

ขนาดของตลาดค้าทาสบนดาวไท่เยว่ใหญ่กว่าที่ฉีหยวนเคยเห็นบนดาวตงอวี๋อยู่บ้าง

ทั้งตลาดค้าทาสคลาคล่ำไปด้วยผู้คน กลุ่มพ่อค้าทาสแต่ละกลุ่มต่างก็จัดแสดง ‘สินค้า’ ทาสที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นจำนวนมากไว้หน้าบ้านของตนเองเพื่อดึงดูดสายตาผู้คน

ทาสหญิงสาวสวยที่มีหูแมวน่ารัก หน้าตางดงามราวกับล่มเมืองได้ นักรบ ‘เผ่าถัวหลัว’ ที่สูงเกือบสิบเมตรและมีพลังต่อสู้แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ผู้ฝึกสัตว์ ‘เผ่าหลัวหลัว’ ที่เชี่ยวชาญด้านการฝึกสัตว์โดยกำเนิด... ทาสประเภทต่างๆ แทบจะมีครบทุกอย่าง

และนอกจาก ‘ของล้ำค่า’ ระดับดาวฤกษ์ขึ้นไปแล้ว ทาสระดับดาวเคราะห์และระดับนักสู้ฝึกหัดอื่นๆ ก็มีราคาถูกจนน่าตกใจ อย่างเช่นผู้ใช้พลังจิตระดับดาวเคราะห์ขั้นห้าหรือหก ราคาเพียงแค่ไม่กี่พันเหรียญนิรันดร์ ส่วนพวกที่มีพลังไม่ถึงระดับดาวเคราะห์ ยิ่งไปกว่านั้นสิบกว่าเหรียญนิรันดร์ก็ซื้อได้แล้ว! สามารถเห็นนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่ดาวไท่เยว่ได้ทุกหนทุกแห่ง ซื้อทาสไปสองสามคนอย่างง่ายดาย

ฉีหยวนเดินอยู่บนถนนของตลาดค้าทาสอีกครั้ง ในใจกลับรู้สึกบอกไม่ถูก สถานะของเขาในตอนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ทว่าเมื่อเห็นทาสเหล่านั้นที่แม้จะทำอะไรไม่ได้ตามใจชอบ แต่ก็ต้องร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ของกลุ่มพ่อค้าทาสแสดงท่าทางต่างๆ ก็อดที่จะรู้สึกเห็นใจไม่ได้

เพียงแต่เขาก็เข้าใจดีว่ากฎแห่งการอยู่รอดของทั้งจักรวาลก็เป็นเช่นนี้— ผู้อ่อนแอย่อมเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง ผู้ชนะเป็นราชา ผู้แพ้เป็นโจร หากไม่ต้องการที่จะกลายเป็น ‘กุ้งฝอย’ ที่ถูกปลากิน ก็ทำได้เพียงพยายามทุกวิถีทางเพื่อแข็งแกร่งขึ้นไม่หยุด!

ฉีหยวนเดินวนไปมาในตลาดค้าทาส สุดท้ายก็มาถึงที่ตั้งของกลุ่มพ่อค้าทาสที่มีอิทธิพลมากที่สุดในตลาดค้าทาสทั้งหมด

ตั้งแต่เดินทางไปยังโลกแสงกัดกร่อนจนถึงตอนนี้ ก็ผ่านไปเกือบสามเดือนแล้ว นั่นหมายความว่า เขาได้เสียโอกาสการตอบแทนของระบบไปแล้วสามครั้ง! ตอนนี้เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาย่อมต้องรีบหาศิษย์ที่เหมาะสม เพื่อที่จะได้ใช้ฟังก์ชันการตอบแทนของระบบเพื่อเพิ่มพลังอย่างรวดเร็ว

ทว่าในระยะเวลาสั้นๆ เขาก็ไม่รู้ว่าจะไปหาเป้าหมายที่เหมาะสมได้ที่ไหน คงจะไม่ได้เห็นคนที่มีคุณสมบัติดีๆ บนถนนแล้วก็ลากเขามาขอให้เป็นศิษย์หรอกนะ! ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าตัวเขาเองก็เพิ่งจะระดับดาวฤกษ์ขั้นเจ็ด ไม่มีหน้ามีตาพอที่จะพูดจาโน้มน้าวให้อัจฉริยะที่แท้จริงคนไหนมาเป็นศิษย์ของตนเองได้

หลังจากคิดไปคิดมา เขาก็ต้องหันมามองที่ตลาดค้าทาสแห่งนี้ ครั้งที่แล้วหูเกออยู่ที่ดาวตงอวี๋ ก็สามารถซื้อผู้ใช้พลังจิตเผ่าเมฆาธุลีที่ ‘ยอดเยี่ยม’ และมีอัตราการตอบแทนสูงถึง 29 เท่ามาได้อย่างง่ายดาย ตนเองมีระบบช่วย สามารถมองเห็น ‘คุณสมบัติ’ ของทุกคนได้อย่างชัดเจน อย่างไรเสียก็น่าจะหาคนที่ดีกว่าเผ่าเมฆาธุลีคนนั้นได้สักคนสองคน...

“ท่านผู้มีเกียรติ ไม่ทราบว่าท่านต้องการทาสประเภทไหนขอรับ? ที่นี่เรามีทาสหญิงสาวสวยเผ่าหอยมุกฝัน และยังมีนักรบเผ่าทมิฬเหล็กไหลที่แข็งแกร่ง ทาสประเภทต่างๆ มีครบทุกอย่าง รับรองว่าจะตอบสนองความต้องการของท่านได้อย่างแน่นอน!” ผู้จัดการวัยกลางคนในชุดสูทสีดำที่ตัดเย็บอย่างดี หูแหลม และหวีผมเรียบแปล้เห็นฉีหยวนเข้ามา ก็รีบเข้ามานำทางเขาเข้าไปข้างใน

ฉีหยวนตามเขาเข้าไปในร้าน หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย ก็เอ่ยปากยิ้ม: “ฉันต้องการจะซื้อทาสระดับดาวฤกษ์”

ตอนนี้ระดับพลังของเขาไปถึงระดับดาวฤกษ์ขั้นเจ็ดแล้ว ขอบเขตก็ไปถึงขั้นที่ห้า หากยังคงผูกมัดกับศิษย์ระดับดาวเคราะห์ ผลประโยชน์ก็ไม่สูงมากนัก ทางที่ดีที่สุดคือเลือกคนที่เพิ่งจะทะลวงสู่ระดับดาวฤกษ์ หรือระดับดาวฤกษ์ขั้นหนึ่งหรือสอง แบบนี้ก็จะอยู่ในขอบเขตที่ฉีหยวนสามารถสอนได้ และยังสามารถให้ผลการตอบแทนที่ค่อนข้างสูงแก่เขาได้อีกด้วย

“ทาสระดับดาวฤกษ์!” ผู้จัดการคนนั้นได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างทันที มาถึงก็ต้องการจะซื้อทาสระดับดาวฤกษ์ ดูเหมือนว่านี่จะเป็นลูกค้ารายใหญ่!

เขารีบนำทางฉีหยวน: “คุณผู้ชาย เชิญมาทางนี้เลยขอรับ ที่ห้องรับรองแขกของเราสามารถชมภาพเสมือนจริงของทาสทั้งหมดได้ ท่านสามารถเลือกได้ตามใจชอบ”

ทว่า หลังจากได้ฟังคำพูดของเขาแล้ว ฉีหยวนกลับส่ายหัวเล็กน้อย “ฉันอยากจะเลือกดูด้วยตนเอง ไม่ทราบว่าได้หรือไม่?”

“เลือกดูด้วยตนเองรึ?” ผู้จัดการวัยกลางคนคนนั้นดูประหลาดใจเล็กน้อย “แขกผู้มีเกียรติ ภาพเสมือนจริงของเราสามารถแสดงรูปลักษณ์ พลัง นิสัย และข้อมูลอื่นๆ ของทาสได้อย่างครบถ้วน รับรองได้ว่าจะถูกต้องแม่นยำอย่างแน่นอน ท่านจะไปสัมผัสกับทาสที่เหม็นสาบเหล่านั้นทำไมกันขอรับ”

ฉีหยวนเห็นสีหน้าของเขาดูเหมือนจะลำบากใจเล็กน้อย จึงยิ้มและเอ่ยปาก: “ฉันก็จะไม่ให้ท่านพาไปดูเปล่าๆ อย่างนี้แล้วกัน หากมีคนที่ฉันต้องการ หลังจากตกลงซื้อขายแล้วฉันจะจ่าย ‘ค่าธรรมเนียม’ เพิ่มให้ท่านอีกสิบเปอร์เซ็นต์”

“สิบเปอร์เซ็นต์!” ผู้จัดการคนนั้นได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าก็กลายเป็นกระตือรือร้นอย่างยิ่ง

ค่าธรรมเนียมสิบเปอร์เซ็นต์... หากสามารถขายทาสระดับดาวฤกษ์ขั้นเก้าได้สำเร็จคนหนึ่ง ค่าคอมมิชชั่นของเขาก็จะได้เป็นร้อยล้านเหรียญนิรันดร์เลยไม่ใช่รึ! นี่มันเทียบเท่ากับรายได้ของเขาหลายเดือนเลยนะ!

“แขกผู้มีเกียรติ ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว แต่ในเมื่อท่านมีความต้องการ ร้านค้าของเราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนอง! ท่านรอสักครู่ ฉันจะติดต่อกับแผนกโลจิสติกส์เดี๋ยวนี้” ผู้จัดการวัยกลางคนคนนั้นพูดพลางติดต่อกับเจ้าหน้าที่แผนกโลจิสติกส์ผ่านสมองกลเสริม

เพียงไม่กี่นาที เขาก็ยิ้มและเอ่ยปากกับฉีหยวน: “คุณผู้ชาย ติดต่อเรียบร้อยแล้ว เชิญตามข้ามาเลยขอรับ” พูดจบเขาก็เดินนำไปยังทางเดินลิฟต์ภายในที่ตั้งของกลุ่มการค้า

“‘โกดัง’ ของที่ตั้งของเราโดยพื้นฐานแล้วมีทาสทุกประเภทของกลุ่มการค้า” ผู้จัดการคนนั้นเดินไปพลางแนะนำไป “ท่านไปเลือกดูก่อน ดูว่ามีคนที่ถูกใจหรือไม่ หากต้องการจำนวนมาก เรายังสามารถจัดส่งสินค้าจากโกดังที่ท่าเรือได้อีกด้วย จะมาถึงในไม่ช้า!”

“อืม” ฉีหยวนตามผู้จัดการวัยกลางคนคนนั้นขึ้นลิฟต์โดยสารภายในที่ตั้ง และมาถึง ‘โกดังทาส’ แห่งหนึ่งที่อยู่ชั้นใต้ดิน 31 โดยตรง

ที่เรียกว่า ‘โกดังทาส’ นั้นไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย มันเป็นเพียงพื้นที่ใต้ดินที่โล่งเตียน นอกจากทางเดินลิฟต์แล้ว ก็ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างห้องหรือทางเดินใดๆ เลย แม้แต่แสงไฟพื้นฐานก็ยังไม่มี ทั้งพื้นที่ใต้ดินจึงมืดสนิท

โชคดีที่ฉีหยวนและผู้จัดการวัยกลางคนคนนั้นล้วนมีพลังระดับดาวฤกษ์ขึ้นไป ภายใต้การครอบคลุมของพลังจิตก็สามารถ ‘มองเห็น’ ฉากในพื้นที่นี้ได้อย่างง่ายดาย

ในพื้นที่ที่มืดมิดไร้แสงตะวันนี้ ทาสที่มีรูปร่างแตกต่างกันไปจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ ก็เหมือนกับ ‘สินค้า’ จริงๆ แออัดยัดเยียดพิงกันอยู่หนาแน่น แม้แต่การหันตัวก็ยังลำบาก กลิ่นอับชื้นและเหม็นคาวพัดมาปะทะจมูก ทำให้ฉีหยวนอดที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้

“แขกผู้มีเกียรติ ทาสระดับดาวฤกษ์อยู่ที่ชั้นใต้ดิน 31 ถึง 40 ฉันจะพาท่านเลือกดูให้เสร็จโดยเร็วแล้วพวกเรารีบขึ้นไปกันเถอะ กลิ่นในนี้ไม่ค่อยดีนักจริงๆ” ผู้จัดการวัยกลางคนคนนั้นยิ้มและอธิบายอยู่ข้างๆ

“อืม” ฉีหยวนตอบรับอย่างเฉยเมย แต่จิตสำนึกกลับสื่อสารกับระบบและสำรวจไปยังทาสระดับดาวฤกษ์ทีละคนในพื้นที่นี้แล้ว

“13 เท่า 15 เท่า 12 เท่า 16 เท่า 19 เท่า...” การตรวจจับของระบบเสร็จสิ้นในทันที โดยพื้นฐานแล้วอัตราการตอบแทนพื้นฐานของทาสทั้งหมดอยู่ที่ 10-19 เท่า ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ทะลุ 20 เท่า

ฉีหยวนส่ายหัวอย่างผิดหวัง: “ไปเถอะ พาฉันไปดูชั้นต่อไปเถอะ”

“นี่... นี่ก็ดูเสร็จแล้วรึ แค่กวาดตาดูแวบเดียว?” ผู้จัดการวัยกลางคนคนนั้นมีสีหน้าสงสัย แต่เขาก็รีบตอบรับ: “ได้ขอรับ แขกผู้มีเกียรติเชิญตามข้ามา!”

ช่วงเวลาต่อมา ฉีหยวนก็เดินทางไปยังชั้นต่างๆ อย่างต่อเนื่องโดยมีผู้จัดการวัยกลางคนคนนั้นคอยติดตาม และเกือบทุกชั้น ฉีหยวนก็เพียงแค่กวาดตาดูแล้วก็ไป ไม่มีความคิดที่จะหยุดอยู่เลยแม้แต่น้อย

ผู้จัดการวัยกลางคนคนที่เห็นฉากนี้ก็อดที่จะบ่นในใจไม่ได้

“แค่ดูแวบเดียวแล้วก็ไปรึ? ไม่มีคนที่ถูกใจเลยสักคน? นี่มันจะไม่ใช่คู่แข่งจงใจมาแกล้งฉันใช่ไหม...”

โชคดีที่เมื่อพวกเขามาถึงชั้นที่ 40 ซึ่งเป็นชั้นสุดท้ายที่กักขังทาสระดับดาวฤกษ์ แขกที่ช่างเลือกคนนั้นก็เอ่ยปากขึ้นมาเป็นครั้งแรก

“เอาคนนั้นแหละ!”

[จบตอน]