มหาศึกชิงบัลลังก์ จอมกษัตริย์ตอนที่24

บทที่ 24 ดินแดนพิพาท

งานเลี้ยงอาหารค่ำจบลงด้วยบรรยากาศที่ไม่สู้ดีนัก

ความคิดของวิเซริสนั้นดี แต่เขาละเลยแก่นของความขัดแย้งระหว่างฝ่ายดำและฝ่ายเขียวไปโดยไม่รู้ตัว

ยิ่งไปกว่านั้น ใครๆ ก็ดูออกว่าสายเลือดของแจ็คคารีสและน้องชายอีกสองคนของเขามีปัญหา

แล้วอลิเซนต์จะยอมสละเอกอนและปล่อยให้เฮเลนาแต่งงานกับลูกนอกสมรสได้อย่างไร?

พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็ค่อนข้างน่าขัน

ขนาดคอร์ลิสยังไม่หลอกตัวเอง แต่วิเซริสกลับยังคงปฏิเสธที่จะเชื่อความจริงที่ว่าแจ็คคารีสและน้องชายทั้งสองเป็นลูกนอกสมรส

หลังจากออกจากงานเลี้ยง อลิเซนต์ก็รีบไปหาเอกอนทันที

"เราจะรอช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว" อลิเซนต์กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

อลิเซนต์เคยเสนอเรื่องให้เฮเลนาแต่งงานกับเอกอนมาก่อน และในตอนนั้นวิเซริสก็ดูจะยินดีกับเรื่องนี้มาก

แต่นางไม่คาดคิดว่าวิเซริสจะกลับลำและจะให้เฮเลนาไปแต่งงานกับไอ้ลูกพันธุ์ทางน่ารังเกียจนั่น!

"ข้าไม่ว่าอะไร ที่สำคัญคือเฮเลนาคิดอย่างไรมากกว่า" เอกอนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อพูดเช่นนั้น เอกอนก็มองไปที่เฮเลนาซึ่งอยู่ข้างๆ

ในขณะนี้ แก้มขาวอวบอิ่มของนางก็แดงก่ำไปหมดแล้ว

"ดูเหมือนจะไม่ต้องถามแล้วสินะ" อลิเซนต์กล่าวพลางยิ้มอย่างพึงพอใจ

"ถ้าเช่นนั้นก็ตกลงตามนี้" เอกอนพูดกับอลิเซนต์ "เดรอนเองก็ไม่เด็กแล้วเหมือนกัน"

"เจ้ามีคนที่เหมาะสมแล้วหรือ?" อลิเซนต์ถามด้วยความประหลาดใจ

เดรอน: "?"

"ข้าหรือขอรับ?"

เอมอนด์: "?"

"ไม่นะ พี่ใหญ่ ตามลำดับแล้วไม่ควรจะเป็นข้าหรอกหรือ?"

"มีคนที่เหมาะสมแล้ว แต่ไม่ใช่นางในตระกูลขุนนางแห่งเจ็ดอาณาจักร"

คราวนี้อลิเซนต์ยิ่งประหลาดใจเข้าไปใหญ่ ไม่ใช่ขุนนางจากเจ็ดอาณาจักร?

"สตรีจากเอสซอสหรือ?" เอมอนด์ถามด้วยความประหลาดใจ "ที่นั่นจะมีคนดีๆ ด้วยหรือ?"

"พูดจาอะไรของเจ้า?" เอกอนเขกศีรษะเอมอนด์ไปหนึ่งที

"แล้วนางมาจากที่ใดกันแน่?" อลิเซนต์ถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ "อย่าทำให้แม่ต้องลุ้นสิ!"

"จากลิส"

"สตรีจากลิส?" ปากของอลิเซนต์กระตุก "ที่นั่นจะมีคนดีๆ ด้วยหรือ?"

"..."

ลิสเป็นหนึ่งในสมาชิกของพันธมิตรไตรราชา

เป็นที่รู้จักในนาม "ลิสโฉมงาม" ตั้งอยู่บนทวีปเอสซอส

เกาะแห่งนี้ตั้งอยู่ในทะเลฤดูร้อน มีอากาศเย็นสบาย แสงแดดอุดมสมบูรณ์ และผืนดินที่อุดมสมบูรณ์

มีต้นปาล์มและไม้ผลนานาชนิด ทะเลเป็นสีเขียวมรกต และมีฝูงปลามากมาย

"ข้ารู้จักลิส และข้ารู้ด้วยว่าซ่องโสเภณีที่โด่งดังที่สุดที่นั่นคือ 'สวนหอม' เดรอนจะต้องหมั้นกับโสเภณีหรือ?"

เอมอนด์ดูตื่นเต้น

เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่เขาเรียนกับเมสเตอร์ เขาบังเอิญได้เรียนรู้เกี่ยวกับลิสพอดี

ลิสมีชื่อเสียงด้านทาสบำเรอและซ่องโสเภณี มีการเลี้ยงดูและผลิตทาสเด็กหนุ่มรูปงามและทาสหญิงสาวสวย ซ่องโสเภณีที่มีชื่อเสียงก็เช่น "สวนหอม"

"ข้าได้ยินมาว่าหลานสาวของเอิร์ลแห่งสโตนีเซพท์ถูกขายให้กับซ่องโสเภณีในลิส จริงหรือไม่ขอรับ?"

เดรอนถามด้วยความอยากรู้

"จริง ท่านลอร์ดเอิร์ลคนนั้นขี้เหนียว หลานสาวถูกชาวลิสจับตัวไป แต่ลุงขี้ตืดของนางกลับไม่ยอมจ่ายเงินไถ่ตัว"

"แล้วนางชื่ออะไรหรือขอรับ?"

"โจฮันนา สวอนน์ สตรีสูงศักดิ์ผู้โชคร้าย" เอกอนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เดรอนกระพริบตาโตๆ "ถ้าเช่นนั้นคู่หมั้นของข้าคือนางหรือขอรับ?"

"ฮ่าๆๆๆ แล้วเจ้าอยากจะแต่งงานกับนางหรือไม่ล่ะ?" เอกอนหัวเราะร่า

"นางถูกขายให้ซ่องโสเภณี ก็ต้องกลายเป็นโสเภณี ข้าไม่อยากแต่งงานกับโสเภณี แต่ถ้ามันช่วยพี่ใหญ่ได้ ข้าก็ยอมทำ!"

เอกอนหยิกแก้มเล็กๆ ของเดรอนอย่างแรง

"นางอายุมากกว่าเจ้าตั้งเยอะ แล้วพี่จะให้เจ้าแต่งงานกับโสเภณีได้อย่างไร?"

"แล้วเป็นใครหรือขอรับ?" เดรอนลูบแก้มที่แดงก่ำของตน

"หากไม่มีอะไรผิดพลาด นางน่าจะชื่อว่าลารา โรแกร์ นางมีผมสีเงินทองและดวงตาสีม่วงงดงามอันเป็นเอกลักษณ์ของชาววาลีเรีย"

"หมายความว่าอย่างไรที่ว่า 'น่าจะ'? นี่เจ้ายังไม่รู้ข้อมูลของนางให้แน่ชัดอีกหรือ?" อลิเซนต์กล่าวอย่างจนคำพูด

"ก็ไม่ใช่ว่าข้าไม่รู้อะไรเลย ท่านแม่ไม่รู้จักตระกูลโรแกร์หรือ?"

ตระกูลโรแกร์เป็นตระกูลที่มั่งคั่งอย่างมากในลิส ซึ่งสืบเชื้อสายย้อนกลับไปได้ถึงวาลีเรียก่อนเหตุการณ์หายนะ

"แม่เคยได้ยินมาบ้าง ดูเหมือนจะร่ำรวยมาก ว่ากันว่าความมั่งคั่งของธนาคารโรแกร์นั้นแซงหน้าธนาคารเหล็กแห่งบราวอสไปแล้ว"

"ก็ไม่ได้เกินจริงขนาดนั้น อย่างน้อยในตอนนี้ ธนาคารโรแกร์ยังไม่มีความแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น"

แม้ว่าตระกูลโรแกร์จะกำลังรุ่งเรืองในช่วงเวลานี้ แต่ก็ยังห่างไกลจากจุดสูงสุด

"ก็ได้ แม่เชื่อในการจัดการของเจ้า แม้นางจะเป็นบุตรีของพ่อค้า แต่อย่างน้อยนางก็มีสายเลือดวาลีเรีย ซึ่งดีกว่าลูกพันธุ์ทางนั่นมากนัก"

"หากเราสามารถสร้างพันธมิตรจากการแต่งงานกับตระกูลโรแกร์ได้สำเร็จ ความมั่งคั่งของพวกเขาก็เป็นเพียงข้อได้เปรียบขั้นพื้นฐานที่สุดเท่านั้น"

"อีกสักพัก ข้าจะพาเดรอนไปที่ลิสด้วยตนเอง"

สิ่งที่เอกอนให้ความสำคัญไม่ใช่เพียงความมั่งคั่งของตระกูลโรแกร์ แต่ยังรวมถึงอิทธิพลของพวกเขาในลิสด้วย

เขาต้องการจะรื้อทิ้งพันธมิตรไตรราชา!

จากนั้น เริ่มต้นจากลิส เอาชนะพวกมันทีละนคร และสุดท้ายก็กลืนกินดินแดนพิพาททั้งหมด!

พื้นที่ของดินแดนพิพาทนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปเอสซอส

ในอดีต ลิส มีร์ และไทโรช ต่างแย่งชิงภูมิภาคนี้กันมาโดยตลอด

บางครั้งโวแลนทิสก็จะเข้าร่วมการแย่งชิงด้วย

ราวปีที่ 96 หลังการพิชิต โวแลนทิสได้เข้ารุกรานดินแดนพิพาทอีกครั้ง

ลิส มีร์ และไทโรช จึงได้ก่อตั้งพันธมิตรที่ถาวรขึ้นเพื่อต่อต้านโวแลนทิส

พวกเขาเอาชนะผู้รุกรานได้ และนครรัฐทั้งสามได้ก่อตั้งอาณาจักรธิดาทั้งสามขึ้น ปกครองเหนือดินแดนพิพาท

นี่คือดินแดนที่เจริญรุ่งเรืองและอุดมสมบูรณ์ มีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ยอดเยี่ยม น่าเสียดายจริงๆ ที่ตกไปอยู่ในมือของนครรัฐโสเภณีสามแห่งนั่น!

เอกอนต้องการที่ดินสักผืนเพื่อสร้างกองกำลังสายตรงของตน แต่ที่ดินส่วนใหญ่ในเจ็ดอาณาจักรที่สามารถพระราชทานได้นั้นถูกมอบให้ไปหมดแล้ว

เขาสู้ไปให้สุดทาง สวมหน้ากากของตระกูลโรแกร์ แล้วกลืนกินดินแดนพิพาททั้งหมดเสียดีกว่า

ต่อให้ตระกูลโรแกร์ไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไร

ไม่มีโรแกร์ ก็ยังมีตระกูลยูแกร์ เดแกร์ เบแกร์ และตระกูล '-แกร์' อื่นๆ อีกมากมาย

ตราบใดที่เอกอนต้องการ มีตระกูลไหนบ้างที่เขาจะให้การสนับสนุนไม่ได้?

เพียงแต่ว่าในปัจจุบันตระกูลโรแกร์ค่อนข้างมั่งคั่ง ซึ่งจะช่วยประหยัดความพยายามในช่วงเริ่มต้นไปได้มาก

เอกอนใช้แขนล็อกคอเดรอนไว้แล้วหัวเราะอย่างเต็มเสียง "ถ้าเช่นนั้นข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นเจ้าชายแห่งลิส ดูแลเรื่องราวใหญ่เล็กทั้งหมดในลิสดีหรือไม่?"

"ข้าฟังพี่ใหญ่ ข้าไม่ว่าอะไรทั้งนั้น!" เดรอนตะโกนขณะดิ้นรนให้หลุด

"แล้วข้าล่ะ แล้วข้าล่ะ?" เอมอนด์รีบถาม ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"เจ้าน่ะรึ?" เอกอนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ข้ายังไม่ได้คิดเลย เอาไว้ค่อยว่ากันทีหลัง"

"ข้าก็อยากไปเอสซอสเหมือนกัน ข้าอยากอยู่กับเดรอน!" เอมอนด์พูดอย่างไม่ลังเล

"ก็ได้ ถ้าเช่นนั้นถึงเวลาข้าจะตั้งให้เจ้าเป็นเจ้าชายแห่งมีร์ และให้เจ้าอยู่กับเดรอน"

"ไม่เอา พี่รองน่ารำคาญจะตายไป" เดรอนยกมือขึ้นปฏิเสธ

ใบหน้าของเอมอนด์พลันมืดครึ้มลงทันที "ดูเหมือนเจ้าอยากจะโดนดีสินะ!"

"เราต้องการการสนับสนุนจากขุนนางแห่งเจ็ดอาณาจักรนะ เอกอน" อลิเซนต์กล่าวกับเอกอนเบาๆ

"ข้ารู้ และข้าก็ไม่ได้วางแผนจะให้เอมอนด์แต่งงานกับสตรีชาวมีร์ แค่เดรอนคนเดียวก็พอแล้ว"

"ข้าแค่ต้องการฉากบังหน้าเพื่อป้องกันไม่ให้นครรัฐอิสระอื่นๆ มีปฏิกิริยาโต้ตอบ"

นครรัฐอิสระบนทวีปเอสซอสนั้น โดยพื้นฐานแล้วคืออาณานิคมของจักรวรรดิวาลีเรียโบราณ

พวกเขามีความหวาดกลัวต่อราชามังกรที่ฝังรากลึกอยู่ในใจ

หากเอกอนกระโจนเข้าสู่สมรภูมิโดยตรงและเปิดฉากสงครามรุกราน ก็มีแนวโน้มสูงมากที่จะบีบให้นครรัฐอิสระอื่นๆ ต้องร่วมมือกันและสนับสนุนพันธมิตรไตรราชา

แต่ถ้าเขาอ้อมไปเล็กน้อยและดำเนินการในนามของตระกูลโรแกร์ โดยมีเอกอนเข้าไปในฐานะความช่วยเหลือจากภายนอก ลักษณะของเรื่องก็จะแตกต่างออกไป

อย่างน้อยที่สุด ความน่าจะเป็นที่นครรัฐอิสระที่ยิ่งใหญ่อีกเก้าแห่งจะรวมตัวเป็นพันธมิตรและร่วมกันต่อต้านเอกอนก็จะลดลงอย่างมาก!