มหาศึกชิงบัลลังก์ จอมกษัตริย์ตอนที่8

บทที่ 8: ทุกสิ่งถูกกำหนดไว้แล้ว พี่ชายจะช่วยเจ้าเอง

หลังจากแคนนิบัลจากไป เอกอนก็ส่งสัญญาณให้เฮเลน่าที่อยู่บนหลังของดรีมไฟร์ตามเขามา

ซันไฟร์บินนำไปยังดราก้อนสโตนก่อน โดยมีดรีมไฟร์ตามมาติดๆ

ไม่นาน ทั้งสามคนและมังกรสองตัวก็มาถึงดราก้อนสโตน

ดรีมไฟร์คลานเข้าไปในถ้ำมังกรบนดราก้อนเมาท์โดยธรรมชาติ ในขณะที่ซันไฟร์นอนพักอยู่ที่ปากถ้ำ

"เฮเลน่า เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?"

เฮเลน่าโผเข้ากอดเอกอน พึมพำเบาๆ ว่า "ข้าเห็น...เงาดำเหนือเมฆ"

เมื่อได้ยินดังนั้น เอกอนก็เลิกคิ้วขึ้น

เขาไม่คาดคิดว่าเฮเลน่าจะสามารถมองเห็นล่วงหน้าได้ว่าเขาจะถูกแคนนิบัลไล่ล่า และถึงกับขี่ดรีมไฟร์มาช่วยเขา

เฮเลน่าไม่ชอบขี่มังกรเข้าสู่สนามรบ แต่เธอกลับขี่มังกรมาต่อสู้กับแคนนิบัลเพื่อเขา เป็นเรื่องยากที่เอกอนจะไม่ซาบซึ้งใจ

เขาประคองใบหน้าเล็กๆ ของเฮเลน่า แล้วจุมพิตลงบนหน้าผากของเธออย่างแรง

"ขอบใจนะ เฮเลน่า!"

ดวงตาของเฮเลน่าโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว ดูมีความสุขมาก ในขณะที่มีเพียงเอมอนด์ที่อยู่ใกล้ๆ เท่านั้นที่เม้มปากอย่างไม่พอใจ

ถ้าเขามีมังกรตัวใหญ่บ้าง เขาจะต้องฉีกเจ้ามังกรดำบัดซบนั่นเป็นชิ้นๆ แน่!

"เจ้าชายเอกอน เจ้าชายเอมอนด์ เจ้าหญิงเฮเลน่า ยินดีต้อนรับพ่ะย่ะค่ะ ต้องการให้จัดเตรียมรถม้าหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?"

ขณะที่เด็กน้อยทั้งสามกำลังพูดคุยกัน องครักษ์มังกรคนหนึ่งก็เดินเข้ามา ทักทายพวกเขาอย่างนอบน้อมและไม่ลืมที่จะโค้งคำนับ

"ท่านไปจัดเตรียมรถม้าก่อนเถิด ซิลเวอร์วิงอยู่ในถ้ำมังกรหรือไม่?" เอกอนถาม

"อยู่พ่ะย่ะค่ะ นอกจากเวลาออกไปหาอาหารแล้ว มันแทบจะไม่ออกจากถ้ำมังกรเลย หรือว่าเจ้าชายเอมอนด์จะ...?"

"ถูกต้อง"

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าขององครักษ์มังกรก็แสดงความลำบากใจออกมา

ในปี 54 หลังการพิชิต เจ้าหญิงแอเรียขี่บาเลเรียนแล้วหายตัวไปนานกว่าหนึ่งปี เมื่อนางกลับมา ก็ใกล้จะสิ้นพระชนม์และสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมาแม้จะได้รับการรักษาแล้ว

ตั้งแต่นั้นมา หน่วยองครักษ์มังกรก็ได้ถูกก่อตั้งขึ้น และหากไม่ได้รับอนุญาตจากองค์กษัตริย์ สายเลือดทาร์แกเรียนคนใดก็ตามจะถูกห้ามไม่ให้ฝึกมังกรเป็นการส่วนตัว!

"ข้าได้พูดคุยกับเสด็จพ่อแล้ว ไม่ต้องกังวล โปรดจัดองครักษ์มังกรสองสามคนไปกับพวกเราด้วย"

"พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะจัดองครักษ์มังกรที่มีประสบการณ์ห้าคนไปกับท่าน โปรดระมัดระวังอย่างยิ่ง!"

หลังจากนั้น เฮเลน่าก็ถูกทิ้งไว้ข้างนอก ในขณะที่เอกอน เอมอนด์ และเหล่าองครักษ์มังกรเดินลึกเข้าไปในถ้ำมังกร

ไม่นาน กลุ่มคนก็มาถึงหน้ารังของซิลเวอร์วิง

องครักษ์มังกรเรียกอยู่สองสามครั้ง ซิลเวอร์วิงก็คลานออกมาจากรังของนาง ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน

ซิลเวอร์วิงเป็นมังกรเพศเมียที่เชื่องที่สุดในประวัติศาสตร์ของตระกูลทาร์แกเรียนอย่างไม่ต้องสงสัย แม้จะถูกเรียกออกมา นางก็ไม่ได้แสดงความรำคาญใจแต่อย่างใด

"นางเป็น 'สุภาพสตรี' ที่อ่อนโยน ตรงข้ามกับเวอร์มิธอร์โดยสิ้นเชิง" องครักษ์มังกรคนหนึ่งกล่าว

เอกอนค่อยๆ ยื่นมือขวาออกไป เข้าใกล้ซิลเวอร์วิงอย่างช้าๆ

"ซิลเวอร์วิง เด็กดี!"

เมื่อได้ยินภาษาชาววาเลเรียบริสุทธิ์ แม้ว่าซิลเวอร์วิงจะสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายมีมังกรแล้ว แต่นางก็ยังคงก้มศีรษะลงอย่างเชื่อฟัง ปล่อยให้มือของอีกฝ่ายลูบจมูกของนาง

"เด็กดี!" หลังจากชมเชยนางอีกครั้ง เอกอนก็ขยิบตาให้เอมอนด์

เอมอนด์สูดหายใจเข้าลึกๆ หลังจากเอกอนถอยกลับไป เขาก็ค่อยๆ เดินไปข้างหน้า อยากจะลูบซิลเวอร์วิงด้วยวิธีการของเอกอน

ไม่คาดคิด ทันทีที่เอมอนด์กำลังจะสัมผัสซิลเวอร์วิง ซิลเวอร์วิงก็คำรามเสียงต่ำในลำคอและหันหลังกลับเข้ารังไป ทำเอาเอมอนด์ตกใจจนล้มลงไปกองกับพื้น

"ระวังพ่ะย่ะค่ะ เจ้าชาย" องครักษ์มังกรก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและช่วยพยุงเอมอนด์ขึ้น

เอกอนที่ยืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วแน่น นี่มันไม่ควรจะเกิดขึ้นเลย!

เขามีลางสังหรณ์ว่าถ้าเขาไม่มีซันไฟร์ เขาคงจะฝึกซิลเวอร์วิงได้สำเร็จไปแล้วเมื่อครู่นี้

แต่ทำไมซิลเวอร์วิงถึงปฏิเสธเอมอนด์?

เอมอนด์ก้มหน้าลง น้ำตาไหลพรากด้วยความเสียใจ เขาทำให้พี่ชายผิดหวัง

"ข้าขอโทษ พี่ชาย ข้าขอโทษ!"

เอมอนด์ทั้งเศร้าและรู้สึกผิด

เอกอนไม่เพียงแต่พาเขามาที่ดราก้อนสโตน แต่ยังสาธิตวิธีการฝึกมังกรให้เขาดูเป็นการส่วนตัว ถึงขนาดต้องเผชิญกับการโจมตีระหว่างทาง

แม้แต่เฮเลน่าก็ยังขี่มังกรมาช่วยพวกเขาขับไล่แคนนิบัล

แต่สุดท้าย เขาก็ยังไม่สามารถฝึกซิลเวอร์วิงได้

เอกอนได้สติกลับคืนมา มองดูเอมอนด์ที่กำลังหลั่งน้ำตา (ไข่มุกเม็ดน้อย) ก็อดรู้สึกขบขันไม่ได้

"อย่าร้องไห้เลย เจ้าคือน้องของข้า ยอดเยี่ยมไม่แพ้ข้า เจ้าจะต้องมีมังกรอย่างแน่นอน

ถึงไม่มีมังกร ข้าก็สามารถปกป้องเจ้าได้ตลอดชีวิต

และทักษะอย่างวิชาดาบ การขี่ม้า การใช้หอก และกลยุทธ์การเป็นผู้นำ ล้วนเป็นความสามารถที่เจ้าสามารถเสริมสร้างให้แข็งแกร่งขึ้นได้ด้วยความพยายามในภายหลัง!"

เอกอนก้าวไปข้างหน้าและตบไหล่ของเอมอนด์ ยิ้มแล้วพูดว่า "อย่าร้องไห้เลย ร่าเริงขึ้นหน่อย เจ้าไม่ใช่เฮเลน่านะ"

ในที่สุด เอมอนด์ก็สงบสติอารมณ์และเดินตามเอกอนออกจากถ้ำมังกร

หลังจากเห็นเฮเลน่า เอมอนด์ก็ดูเศร้าสลด

"ข้าขอโทษ พี่สาว ข้าทำไม่สำเร็จ"

เฮเลน่าเอียงศีรษะ มองน้องชายที่กำลังร้องไห้ และในที่สุดก็เลือกที่จะก้าวไปข้างหน้าและกอดเอมอนด์

"ไม่ต้องกังวล ทุกสิ่งถูกลิขิตไว้แล้ว ท่านไม่จำเป็นต้องปิดตาข้างหนึ่งไปหรอก พี่ชายจะช่วยท่านเอง" เฮเลน่าปลอบเอมอนด์เบาๆ

เอมอนด์ไม่รู้ว่าเฮเลน่าหมายความว่าอะไร และไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องปิดตาข้างหนึ่ง แต่เขาก็ยังคงขอบคุณเฮเลน่า

เอกอนที่กำลังฟังอยู่ใกล้ๆ หรี่ตาลงเล็กน้อย เอมอนด์ไม่รู้ว่าเฮเลน่าหมายความว่าอะไร แต่เขารู้!

ในนิยายต้นฉบับ หลังจากฝึกเวการ์ได้แล้ว เอมอนด์ก็ถูกเจเซริส ลูเซริส และจอฟฟรีย์ต้อนจนมุมเมื่อกลับถึงปราสาทและสุดท้ายก็ต้องเสียตาขวาไป

แน่นอนว่าเอกอนจะไม่ยอมให้เรื่องเช่นนั้นเกิดขึ้น

"เอาล่ะ ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร พวกเจ้าสองคนไปที่หอคอยศิลาเภรีก่อน ไปเล่นในสวนของเอกอนได้ ข้ายังมีธุระต้องทำ"

คำพูดของเอกอนไม่ใช่การปรึกษา แต่เป็นการแจ้งให้ทราบ

"รบกวนท่านทั้งสองด้วย คุ้มครองเจ้าชายและเจ้าหญิงไปยังหอคอยศิลาเภรี" เขาพูดกับองครักษ์มังกรข้างๆ

"รับทราบพ่ะย่ะค่ะ"

หลังจากเฮเลน่าและเอมอนด์จากไป เอกอนก็นึกในใจ ซันไฟร์ที่อยู่ไม่ไกลก็คลานเข้ามาทันที

เมื่อขี่ซันไฟร์ เอกอนก็บินไปยังหมู่บ้านชาวประมงบนดราก้อนสโตน