ตอนที่ 292

ตอนที่ 292 เดินหน้าทดสอบต่อ

หลี่ชิงโจวไม่กังวลเรื่องการสอบปลายภาคเลยแม้แต่น้อย

เขามีความมั่นใจในความสามารถของตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม

การรักษาตำแหน่งใน “ห้องหนึ่ง” อาจเป็นความท้าทายสำหรับนักเรียนคนอื่น ๆ แต่สำหรับเขาแล้ว มันง่ายราวกับการหายใจ

หลังเลิกเรียน หลี่ชิงโจวมุ่งหน้าไปยัง “คลังวัสดุ” ทันที

วันนี้เขาเพิ่งได้เครดิตมา 2,000 พอดี ถึงเวลาใช้แล้วล่ะ

ทันทีที่เดินมาถึงหน้าหอวัสดุ หลี่ชิงโจวก็เห็นมู่ชิงเอ๋อร์กำลังออกกำลังกายอยู่ ดูเหมือนว่าเธอเพิ่งออกมาจากข้างใน

“มาแล้วเหรอ” มู่ชิงเอ๋อร์เอ่ยทักหลี่ชิงโจวเมื่อเห็นเขา

ใบหน้าของมู่ชิงเอ๋อร์เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ซึ่งดูแตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา

“พี่มู่ มีข่าวดีอะไรเหรอครับ?” หลี่ชิงโจวถามด้วยความอยากรู้

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันเพิ่งผ่านชั้นเก้าในหอคอยทดสอบเก้าชั้นมาได้แล้ว” มู่ชิงเอ๋อร์พูดอย่างสบาย ๆ

“ยินดีด้วยครับ!” หลี่ชิงโจวก็หัวเราะออกมาด้วยความยินดี

การฝ่าด่านหอคอยทดสอบเก้าชั้นได้สำเร็จ นับเป็นการปลดปล่อยความกดดันของมู่ชิงเอ๋อร์อย่างแท้จริง

ยิ่งไปกว่านั้น เท่าที่หลี่ชิงโจวรู้มา ยังไม่มีใครสามารถผ่านด่านสุดท้ายของหอคอยนี้ได้มาก่อน มู่ชิงเอ๋อร์คือคนแรก

แน่นอนว่ามันก็เป็นผลจากความพยายามของเธอที่อยู่ฝึกฝนในหอวัสดุทุกวัน คนอื่นไม่มีใครยืนหยัดได้เท่าเธอเลย

“ตอนนี้นายไปถึงชั้นไหนแล้ว?” มู่ชิงเอ๋อร์ถามพลางปรับแว่นตา

“ชั้นสามครับ” หลี่ชิงโจวตอบ

“อืม ตอนนี้นายมีสัตว์อสูรระดับทองอยู่สามตัว การไปถึงชั้นหกคงไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ถ้าจะขึ้นไปต่อ มันจะยากมาก” มู่ชิงเอ๋อร์กล่าว

“ผมจะพยายามเต็มที่ครับ” หลี่ชิงโจวพูดอย่างหนักแน่น

เขาเข้าใจดีว่าขนาดมู่ชิงเอ๋อร์ที่มีสัตว์อสูรระดับแพลตตินัมยังติดอยู่ที่ชั้นแปดกับชั้นเก้านานขนาดนั้น

ความยากของสามชั้นสุดท้ายคงเกินจะจินตนาการ

“ก่อนการแข่งขันระดับชาติ นายต้องผ่านถึงชั้นเจ็ดให้ได้ ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ให้นายลงแข่ง” มู่ชิงเอ๋อร์กล่าวเสียงเรียบ

ผู้เข้าแข่งขันในระดับชาตินั้นล้วนแต่เป็นอัจฉริยะจากสถาบันต่าง ๆ และหลายคนก็เป็นรุ่นพี่ปีสามปีสี่

ถ้าความแข็งแกร่งของหลี่ชิงโจวไม่ถึงเกณฑ์ มู่ชิงเอ๋อร์ก็จะไม่ยอมให้เขาเข้าร่วม

นี่ยังเป็นการแข่งขันระดับชาติครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้เข้าร่วมในฐานะนักศึกษาด้วย เธอต้องคว้าแชมป์มาให้ได้

“ผมเข้าใจครับ ยังมีเวลาอีก ผมจะพยายามเต็มที่” หลี่ชิงโจวยิ้มอย่างมั่นใจ

แผนของเขาคือการอัปเกรดสัตว์อสูรของตัวเองให้ถึงระดับแพลตตินัมก่อนการแข่งขันระดับชาติจะเริ่ม

เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะไม่เกรงกลัวอัจฉริยะคนไหนทั้งนั้น แม้แต่จะต้องเจอกับมู่ชิงเอ๋อร์ เขาก็พร้อมจะต่อสู้

“อืม” มู่ชิงเอ๋อร์พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะมองหลี่ชิงโจวแล้วพูดต่อว่า

“เทอมหน้า ฉันจะโอนเครดิตในบัตรของฉันให้นาย จะได้ไปท้าทายในหอคอยทดสอบเก้าชั้นได้อีก”

เทอมนี้เพราะมัวแต่ติดอยู่ที่ชั้นเก้า มู่ชิงเอ๋อร์จึงใช้เครดิตในบัตรหมดเกลี้ยงไปนานแล้ว

ตอนนี้เธอถึงขั้นลำบากเรื่องอาหารการกินเลยทีเดียว

“ตกลงครับ ผมจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน”

หลี่ชิงโจวไม่ได้ปฏิเสธ แต่ตอบตกลงทันที

เขารู้ถึงความคาดหวังของมู่ชิงเอ๋อร์ และรู้ว่าหญิงสาวคนนี้เชื่อมั่นในตัวเขาขนาดไหน

เขาต้องพามหาวิทยาลัยหลินหยวนคว้าแชมป์ระดับชาติปีหน้าให้ได้!

“งั้น ฉันฝากความหวังไว้ที่นายแล้วนะ!” มู่ชิงเอ๋อร์พูด

หลี่ชิงโจวพยักหน้า ก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในหอ

......

หอคอยทดสอบเก้าชั้น — ชั้นที่สี่

ภาพเบื้องหน้าคือทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

หญ้าเขียวขจีสูงถึงครึ่งตัวคน

ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไพศาล ทุ่งหญ้าเงียบสงบ และเมื่อสายลมพัดผ่าน หญ้าก็เอนลู่เผยให้เห็นฝูงแกะเบื้องหน้า

สายลมพัดโชยมา และหลี่ชิงโจวก็ได้เห็นฝูงแกะเคลื่อนที่อยู่ตรงหน้าแล้ว...

แต่ฝูงแกะที่เห็น กลับมีเขาเพียงข้างเดียว

[ชื่อ: แกะเขาเดียว]

[คุณสมบัติ: ธาตุทอง]

[ระดับ: ทอง ชั้นที่ 1]

[คุณสมบัติพิเศษ: แพลตตินัม]

[สกิล: กระแทก, ป้องกันสำลี, เดินบนหญ้า]

[จุดอ่อน: ไฟ]

[เส้นทางวิวัฒนาการ: 1]

[คำอธิบาย: มีเขาเพียงหนึ่งอันบนหัว ทั้งตัวปกคลุมไปด้วยขนแกะสีขาวหนานุ่ม ขนสามารถดูดซับพลังจากแรงกระแทกได้ทั้งหมด และเมื่ออยู่บนพื้นหญ้า ความเร็วจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก]

ฝูงแกะที่ปรากฏขึ้น มีแกะเขาเดียวระดับทองนำมา และแกะตัวอื่น ๆ ทั้งหมดเป็นระดับเงิน

จำนวนของแกะเขาเดียวทั้งหมดมีประมาณ 15 ตัว

หลี่ชิงโจวเงยหน้าขึ้นมองเห็นตัวเลขนับถอยหลังที่ลอยอยู่กลางอากาศ

5:00

เวลาห้านาที กำลังนับถอยหลังลงทีละวินาที

“ไปพร้อมกันเลย!”

หลี่ชิงโจวสั่งให้สัตว์อสูรทั้งสี่ตนเปิดฉากโจมตีโดยไม่ออมมือ

ในชั่วพริบตา แรงกดดันมหาศาลและน่าสะพรึงกลัวก็แผ่พุ่งออกมาจากสัตว์อสูรทั้งสี่ตน

แรงกดดันนี้ดังก้องไปทั่ว หอคอยทดสอบเก้าชั้น

เหล่าแกะเขาเดียวไม่เคยเผชิญหน้ากับการต่อสู้ที่ดุเดือดเช่นนี้มาก่อน

ส่วนใหญ่ล้มลงไปกับพื้นทันที

มีเพียงแกะเขาเดียวระดับทองตัวนำเท่านั้น ที่ยังฝืนยืนอยู่

ไท่ผิง แปลงร่างเป็นสายฟ้าพุ่งเข้าไปในฝูงแกะ ทันทีที่แกะเขาเดียวแตะต้องกับสายฟ้านั้น ก็ถูกไฟฟ้าช็อตล้มลงทันที

“ซี้ด! ซี้ด! ซี้ด!!!”

“พี่ไท่ผิง เหลือให้ข้าบ้างนะ”

ไป๋อวี่ ก็กลายร่างเป็นแสงสีขาว พุ่งเข้าไปในฝูงแกะเช่นกัน

ร่างอันใหญ่โตของงูพันรัดแกะเขาเดียวตัวหนึ่งไว้แน่นหนา

เมื่อแกะเขาเดียวตัวนั้นตาย มันก็เคลื่อนตัวไปยังตัวถัดไปทันที

ใช้สกิล รัดรึง อย่างไม่ลังเล

ชิงหยุน พ่นฟองอากาศออกมาอย่างสบายใจ ยืนดูงูหยกขาวไป๋อวี่ต่อสู้อยู่ในฝูงแกะ

มันเองก็ไม่เข้าใจว่าความดุร้ายแบบนี้ ไป๋อวี่เรียนรู้มาจากใคร

ทั้งที่มันสอนให้ใช้ชีวิตสบาย ๆ ตามน้ำ ไม่ต้องดิ้นรนอะไรแท้ ๆ

แต่ลูกศิษย์กลับเติบโตมาแบบนี้เสียได้

ชิงหยุนคิดไม่ตก

ผิงอัน นอนขี้เกียจอยู่บนพื้น ดูง่วง ๆ

มันแค่สะบัดหางทั้งสี่ข้างไปมา เหมือนกำลังเชียร์ให้ไท่ผิงกับไป๋อวี่สู้ให้เต็มที่

เมื่อเห็นงูหยกขาวไป๋อวี่เข้าร่วมการต่อสู้ ไท่ผิงก็เปลี่ยนเป้าหมายไปยังแกะเขาเดียวตัวนำ

มือขวาของไท่ผิงรวมพลังสายฟ้าเปล่งประกายออกมา เขาถีบพื้นอย่างแรง เปลี่ยนร่างเป็นอุกกาบาตพุ่งเข้าใส่แกะเขาเดียว

แกะเขาเดียวตัวนั้นถูกแรงกดดันทางจิตใจจากสัตว์อสูรทั้งสี่ตนกดทับไว้จนขยับตัวไม่ได้

ไม่มีทางหลบหนี

ขนของมันพองตัวออกอย่างรวดเร็ว เหมือนสายไหม

นี่คือสกิล ป้องกันสำลี ที่สามารถขยายขนแกะให้ดูดซับแรงกระแทกได้

ขณะนั้นเอง ไท่ผิงก็มาถึงตรงหน้าแกะเขาเดียว

มือขวาที่อัดแน่นไปด้วยสายฟ้า ฟาดลงมาอย่างรุนแรง

ฝ่ามือลิงขยายขนาดกลางอากาศ ใหญ่กว่าตัวแกะเขาเดียวเสียอีก มีสายฟ้าแผดกระจายอยู่รอบ ๆ

ฝ่ามือมหาวานร ตบแกะเขาเดียวลงพื้นอย่างแรง

พื้นดินปรากฏหลุมลึกเป็นรูปฝ่ามือ

สายฟ้าแล่นผ่านร่างของแกะเขาเดียว มันชาหมดสติในทันที

ไท่ผิงปัดฝ่ามือ เดินกลับมาหาหลี่ชิงโจวพร้อมส่ายหัวเบา ๆ

ในเวลาเดียวกัน งูหยกขาวไป๋อวี่ก็จัดการกับแกะเขาเดียวที่เหลือทั้งหมดเรียบร้อย

หลี่ชิงโจวเผยสีหน้าพึงพอใจ ก่อนเงยหน้ามองตัวเลขนับถอยหลังกลางอากาศ

ตัวเลขหยุดนิ่งที่ 4:55

ใช้เวลาเพียง ห้าวินาที ก็สามารถกำจัดฝูงแกะเขาเดียวได้หมดสิ้น

ตัวเลขนับถอยหลังในอากาศกระพริบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาเป็น 5:00

ศัตรูรอบใหม่กำลังจะปรากฏ

สายลมพัดกระหน่ำ หญ้าเขียวเอนไหว

และในตอนนั้นเอง หลี่ชิงโจวก็เห็น "อสูร" ตัวใหม่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา...