ตอนที่ 293

ตอนที่ 293  เหยื่อ

หญ้าลู่ตัวลงจากแรงลม และสถานการณ์บนทุ่งหญ้าก็เริ่มปรากฏให้เห็น

ข้างหน้าเขาคือฝูงหมาป่าที่มีขนสีฟ้าปรากฏอยู่

หมาป่าหลังเหล็ก, จอมทัพแห่งทุ่งหญ้า, เชี่ยวชาญในการต่อสู้เป็นกลุ่ม และเต็มไปด้วยความโหดร้ายและกระหายเลือด

ในขณะนี้ หมาป่าหลังเหล็กประมาณสิบตัวกำลังจ้องมองหลี่ชิงโจว

พวกมันพ่นลมหายใจออกมาเหมือนเห็นอาหารอันอร่อย

ข้อมูลของพวกมันปรากฏขึ้นต่อหน้าหลี่ชิงโจว

[ชื่อ: หมาป่าหลังเหล็ก]

[คุณสมบัติ: ธาตุทอง]

[ระดับ: ทอง ชั้นที่ 1]

[คุณสมบัติพิเศษ: แพลตตินัม]

[สกิล: กัด, กระโจน, ล่า]

[จุดอ่อน: ไฟ]

[เส้นทางวิวัฒนาการ: 1]

[คำอธิบาย: ขนทั้งตัวเป็นสีฟ้าปรากฏอยู่ อาศัยอยู่บนทุ่งหญ้า, เชี่ยวชาญในการต่อสู้เป็นกลุ่ม, สามารถร่วมมือกันและล่าเหยื่อได้]

ยกเว้นหมาป่าหลังเหล็กตัวนำที่เป็นระดับทอง, หมาป่าหลังเหล็กตัวอื่น ๆ ทั้งหมดเป็นระดับเงิน

แต่มีความแตกต่างที่เห็นได้ชัดระหว่างหมาป่าหลังเหล็กกับสัตว์อสูรอื่น ๆ นั่นคือ พวกมันชอบการต่อสู้เป็นกลุ่ม

ในการต่อสู้แบบตัวต่อตัว พวกมันไม่แข็งแกร่งนัก

แต่หากสู้กันเป็นกลุ่ม พลังการต่อสู้ของพวกมันจะเพิ่มขึ้นไปอีกระดับ

โดยเฉพาะทักษะการล่าของพวกมัน เมื่อใช้ร่วมกัน พวกมันจะร่วมมือกันได้อย่างดีเยี่ยม การเคลื่อนที่และการถอยหลังทำได้อย่างมีระเบียบ และพลังของพวกมันก็รุนแรงมาก

ในขณะนี้ หมาป่าหลังเหล็กได้กระจายตัวออกและล้อมหลี่ชิงโจวและสัตว์อสูรของเขาไว้ในกลาง

เริ่มการล่า!

ใบหน้าของหลี่ชิงโจวยังคงสงบ สัตว์อสูรของเขาก็ยังคงสงบเช่นกัน ไม่กลัวที่จะถูกล้อมรอบเลย

"อู๊ว!!!"

หมาป่าหลังเหล็กระดับทองตัวนำร้องเสียงดัง

หมาป่าหลังเหล็กตัวอื่น ๆ ก็ร้องเสียงตามกัน แล้วก็พุ่งเข้าหาหลี่ชิงโจวจากทุกทิศทาง

หมาป่าหลังเหล็กแต่ละตัวมุ่งเป้าไปที่จุดสำคัญของหลี่ชิงโจวหรือสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ พร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่

การโจมตีของพวกมันเน้นการโจมตีที่ร้ายแรง

โดยมีสกิลกระโจนเป็นการเสริม พลังของกรงเล็บหมาป่าเพิ่มขึ้นหลายเท่า

หากจับได้ ก็อาจจะตายหรือได้รับบาดเจ็บ

ภายใต้ผลของสกิลการล่า หมาป่าหลังเหล็กแต่ละตัวจะรู้ตำแหน่งของเพื่อนร่วมกลุ่ม พวกมันแชร์การมองเห็น, กลิ่น และจิตใจ

ในขณะนี้ ทั้งฝูงหมาป่าหลังเหล็กเหมือนเป็นหนึ่งเดียว

ตรงหน้าหลี่ชิงโจว สัตว์อสูรทั้งสี่ตัวแยกตัวออกยืนอยู่ในสี่ทิศทาง

เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงหมาป่าหลังเหล็กที่กระโจนใส่ พวกมันก็เริ่มโจมตีสวนกลับ

ก่อนอื่น ผิงอันเริ่มลงมือ มันสะบัดหางทั้งสี่ข้าง และพ่นไฟขนาดใหญ่พุ่งออกมา กลายเป็นไฟลุกโชน รุดไปข้างหน้า

ฝูงหมาป่าหลังเหล็กที่กระโจนเข้ามาก็ถูกไฟครอบงำเป็นครั้งแรกและไหม้ขึ้นทันที

"อู๊ว~"

เสียงคร่ำครวญดังไปทั่ว ทันใดนั้นหมาป่าหลังเหล็กบางตัวที่ถูกไฟคลอกตกจากอากาศลงมาม้วนตัวบนพื้นในความเจ็บปวด

เสียงร้องของหมาป่าหลังเหล็กทำให้ฝูงหมาป่าหลังเหล็กตัวอื่น ๆ ตกใจ

แต่พวกมันได้เริ่มโจมตีแล้ว ไม่มีทางถอยหลัง

นอกจากนี้ ฝูงหมาป่าหลังเหล็กยังมีจิตสำนึกแบบกลุ่ม เมื่อเพื่อนร่วมกลุ่มได้รับบาดเจ็บ สีหน้าของหมาป่าหลังเหล็กตัวอื่น ๆ ก็ยิ่งดูดุร้ายขึ้น

ชิงหยุนพ่นฟองออกมาช้า ๆ

ฟองน้ำลอยขึ้นช้า ๆ โดยเริ่มต้นช้า แต่เมื่อมันไปถึงหมาป่าหลังเหล็กสีเทา มันก็ขยายตัวและใหญ่ขึ้น

หมาป่าหลังเหล็กสีเทาพุ่งเข้าชนฟองน้ำแล้วก็จมหายไปในทันที

มันเหมือนตกลงไปในแม่น้ำเชี่ยวกราก

หมาป่าหลังเหล็กพยายามแกว่งกรงเล็บอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไร้ประโยชน์ กำแพงของฟองน้ำเหมือนยางที่ยืดหยุ่นได้ ไม่มีการกระโจนหรือกัดไหนที่สามารถทำลายมันได้

พวกมันก็แค่ค่อย ๆ จมลงและขาดอากาศหายใจ

ในขณะเดียวกัน ฝั่งของไท่ผิง ก็แยกตัวออกเป็นสามตัว

หนึ่งในไท่ผิงที่แยกตัวออกไปเผชิญหน้ากับหมาป่าหลังเหล็กสีเทา

หมัดของมันเหวี่ยงออกไป และหมัดหินพุ่งเข้าไปที่หมาป่าหลังเหล็กสีเทา

หมาป่าหลังเหล็กสีเทาที่กระโดดกลางอากาศถูกหมัดปะทะอย่างแรงจนกระเด็นไปไกลหลายร้อยเมตร

ไท่ผิงจัดการศัตรูด้วยวิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุด

ทางด้านของไป๋อวี่นั้นดูร้อนรนกว่าใคร

ท้ายที่สุดแล้ว มันอยู่เพียงระดับเงิน ซึ่งเป็นระดับเดียวกับหมาป่าหลังเหล็กเหล่านี้ และมันไม่สามารถสังหารหมาป่าหลังเหล็กตรงหน้าได้ในพริบตาเหมือนสัตว์เลี้ยงตัวอื่น ๆ

มันอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวคมกริบ ก่อนจะกัดเข้าที่คอของหมาป่าหลังเหล็กตัวหนึ่ง

เขี้ยวพิษที่ร้ายกาจของมันฉีดสารพิษเข้าสู่ร่างหมาป่าทันที

ไม่นานนัก ร่างของหมาป่าหลังเหล็กก็เปลี่ยนเป็นสีดำอมม่วง ดวงตาพร่าเลือน พิษกัดกร่อนร่างกายของมันจนหมดสิ้น หมาป่าตัวนั้นหมดสภาพที่จะต่อสู้อีกต่อไป

แต่อสรพิษขาวไป๋อวี่ไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น ร่างของมันพลันม้วนตัวขึ้นแล้วฉกใส่หมาป่าหลังเหล็กอีกตัวตรงหน้า ก่อนจะรัดมันไว้แน่น

ร่างงูรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนหมาป่าหลังเหล็กที่ติดอยู่ในวงพันธนาการของมันน้ำลายฟูมปาก ดวงตาถลนออกมา เห็นได้ชัดว่ากำลังจะขาดใจตาย

"ไป๋อวี่เริ่มเชี่ยวชาญการต่อสู้ขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสินะ"

หลี่ชิงโจวยืนกอดอก มองภาพตรงหน้าพลางพยักหน้า

หลังจากผ่านการฝึกฝนมาตลอดช่วงเวลานี้ ไป๋อวี่เริ่มคุ้นเคยกับการต่อสู้ ทักษะการโจมตีก็คล่องแคล่วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความสามารถในการวิเคราะห์สถานการณ์และฉวยโอกาสก็พัฒนาขึ้นมาก

"จี๊ด!!"

"ดูเหมือนว่าการฝึกต่อสู้ที่ข้าทุ่มเทให้มันจะได้ผลดีจริง ๆ"

ลิงไท่ผิงส่งเสียงอย่างพอใจ

ในดินแดนลับ มันเป็นผู้ที่สอนทักษะการต่อสู้และฝึกฝนสัญชาตญาณการต่อสู้ให้ไป๋อวี่

เพราะท้ายที่สุดแล้ว มันเติบโตขึ้นมาในป่าและเคยผ่านกฎแห่งการอยู่รอดอันโหดร้ายของธรรมชาติมาตั้งแต่เด็ก ประสบการณ์ต่อสู้ของมันจึงล้นเหลือ

"จี๊ด~"

"เจ้านายฝึกมันโหดเกินไปแล้ว~"

ชิงหยุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ มันยังคงชอบไป๋อวี่ในตอนที่เพิ่งเกิดใหม่ สดใสไร้เดียงสา น่ารักและไร้พิษภัย

แต่ตอนนี้ ไป๋อวี่กลับดูดุดันและเต็มไปด้วยความรุนแรง

"แคว่ก!"

"ข้าว่ามันดีแล้ว อย่างน้อยไป๋อวี่ก็สามารถปกป้องตัวเองได้"

ผิงอันพยักหน้าด้วยความพอใจ พลางสะบัดหางทั้งสี่ของมันเบา ๆ

ในขณะที่หลี่ชิงโจวกำลังสนทนากับเหล่าสัตว์อสูรคู่หูของเขา

ไป๋อวี่ก็จบการต่อสู้ลงเรียบร้อยแล้ว

ซากหมาป่าหลังเหล็กสามตัวนอนเรียงกันบนพื้น พวกมันตายด้วยสาเหตุต่างกันไป บางตัวถูกพิษเล่นงาน บางตัวถูกรัดจนขาดอากาศหายใจ และบางตัวถูกฟาดด้วยหางงูจนตาย

"ฟู่!"

"ข้านี่เก่งจริง ๆ !"

ไป๋อวี่ยกศีรษะขึ้นสูง แสดงท่าทีภาคภูมิใจในตัวเอง

พึงพอใจในผลงานของมันเป็นอย่างมาก

"ใช่ เจ้าทำได้ดีมาก" หลี่ชิงโจวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ขณะนั้นเอง ซากของหมาป่าหลังเหล็กกลุ่มหนึ่งก็เกลื่อนอยู่บนพื้น ส่วนหมาป่าหลังเหล็กระดับทอง ก็กลายเป็นเถ้าถ่านในเปลวเพลิงสีแดงของผิงอันไปแล้ว

ตัวจับเวลาที่ลอยอยู่ในอากาศหยุดลงที่ 4:40

การต่อสู้ครั้งนี้ใช้เวลาทั้งหมด 20 วินาที

แม้จะใช้เวลานานไปสักหน่อย แต่ก็ช่วยให้ไป๋อวี่ได้รับการฝึกฝนเพิ่มขึ้น ซึ่งถือว่าเป็นผลดี

ร่างของหมาป่าหลังเหล็กกลายเป็นแสงและค่อย ๆ สลายไป

ตัวเลขบนตัวจับเวลาในท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็น 8:00

ในอีกแปดนาที คลื่นสัตว์อสูรลูกต่อไปจะปรากฏขึ้น และพวกเขาจะต้องเอาชนะมันให้ได้ภายในเวลานั้น

การต่อสู้รอบสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้น!

บนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ พลันปรากฏเงาสูงใหญ่ของม้าสองตัว

พวกมันสูงตระหง่านถึง แปดฉื่อห้าชุ่น (ประมาณ 2.5 เมตร) คอของพวกมันยาวสง่างาม และที่ด้านข้างลำตัวก็มีปีกขนาดใหญ่

เสียงร้องคำรามของพวกมันดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนามรบ!