ตอนที่ 226: การสำรวจ (1)

หลังจากที่ออกจากห้องลงทะเบียนแองเจเล่ก็ตรงไปยังห้องสมุด

ทุกแผนกของหอคอยหกวงแหวนมีห้องสมุดที่ไว้เก็บหนังสือที่สำคัญ

ห้องสมุดถูกสร้างขึ้นในอาคารที่แยกมาจากอาคารหลัก

อาคารล้อมรอบไปด้วยหญ้า

ที่ตั้งอยู่ตรงกลางเป็นบ้านหินสีดำที่ตั้งอย่างโดดเดี่ยว มีรูนลึกลับขนาดใหญ่ถูกวาดอยู่ในผิวของผนัง

ดวงอาทิตย์กำลังตกและแสงสีส้มก็ส่องบนรูน

ไม่มีประตูทางเข้าใดที่สามารถพบได้บนผนังของบ้านหิน

แองเจเล่ตามพ่อมดฝึกหัดและเดินไปที่ห้องสมุดอย่างช้าๆ

มีพ่อมดแสงหลายคนเดินออกจากผนังฝั่งหนึ่ง มันดูราวกับว่าพวกเขาปรากฏในอากาศจากที่ไหนสักแห่ง

แองเจเล่หรี่ตา

"ผนังเหล่านี้....เป็นภาพลวงตาหรือ" เขาถามเสียงเบา

"ครับท่าน" ผู้ฝึกหัดตอบอย่างสุภาพ "มันถูกทำโดยพ่อมดจากสำนักงานใหญ่"

ทั้งสองเดินผ่านพ่อมดชุดคลุมขาวและไปถึงข้างหน้าของบ้านหินในไม่ช้า

แองเจเล่เดินเข้าไปในผนังโดยไม่ลังเล

ชี่

ตามที่คาดไว้ เขาเดินผ่านผนังได้โดยไม่กระทบอะไร ผนังสีดำบิดเบี้ยวชั่วครู่และเผยให้เห็นประตูหินโค้งสูงในขณะที่แองเจเล่เดินเข้าไป

พ่อมดฝึกหัดรออยู่ภายนอกประตู

ภายในบ้านมีชั้นหนังสืออยู่สามตู้ ไม่มีหน้าต่าง เพดาน พรมและคริสตัลเรืองแสง

หนังสือที่สะอาดถูกเรียงอยู่บนชั้นหนังสือไม้สีแดงทั้งสามตู้ มันเรืองแสงและมันก็ทำให้ทั้งห้องสว่างขึ้น

แองเจเล่ได้กลิ่นหอมของดอกไม้ในขณะที่เขาเดินไปที่ชั้นหนังสือมันทำให้เขารู้สึกสบายและผ่อนคลาย

มีชุดคลุมขาวสองคนกำลังตรวจสอบหนังสือบนชั้นหนังสือเดียวกัน คนหนึ่งเป็นผู้ชายในขณะที่อีกคนเป็นผู้หญิง

พวกเขาไม่ได้สนใจแองเจเล่ ทั้งสองคนจดจ่ออยู่กับหนังสือในมือของพวกเขา

ชั้นหนังสือทั้งสามตู้ทำให้ห้องถูกแบ่งเป็นสี่พื้นที่และอีกสองแห่งถูกครองโดยพ่อมดแสง

แองเจเล่เดินไปรอบๆชั้นหนังสือและตรวจสอบป้าย

'ความรู้พื้นฐาน'

'รูปแบบคาถา'

เขาเดินผ่านชั้นหนังสือสองตู้และจ้องไปที่ป้ายของตู้สุดท้าย มันชื่อว่า'หนังสือหายาก'

มีพ่อมดอีกสองคนกำลังตรวจสอบตู้นี้เช่นกัน

แองเจเล่มองไปที่หนังสือและเห็นชื่อหนังสือประเภทต่างๆในตู้นี้

ข้อดีและข้อเสียของการดัดแปลงชีวภาพ แตรแห่งอัคคาแฮม น้ำแห่งผนึก หนังสือพ่อมดคำสาป แสงแห่งราตรีนิรันดร์....

เขาไม่เคยได้ยินหนังสือเล่มใดมาก่อนแต่แสงรอบหนังสือนั้นแรงกว่าตู้อื่น มันหมายความว่าพ่อมดที่เขียนหนังสือเหล่านี้แข็งแกร่งกว่า

แองเจเล่เดินไปที่ชั้นที่มีป้าย 'รูปแบบคาถา' ก่อนและเริ่มค้นหาข้อมูลที่เขาต้องการ

คาถาส่วนใหญ่ในห้องสมุดเป็นคาถาพื้นฐาน มีเพียงบางส่วนเท่านั้นที่มีการดัดแปลงเล็กน้อยแต่พวกมันก็ยังเบากว่าคาถาที่แองเจเล่ปรับปรุงขึ้นมา แม้ว่าตัวเลขและรูปบนกระดาษดูดีกว่าแต่เขาก็ยังสงสัยว่าคาถาเหล่านี้จะมีประสิทธิภาพมากกว่าหรือไม่

แองเจเล่หยิบขึ้นมาสุ่มๆเล่มหนึ่ง หนังสือแต่ละเล่มได้บันทึกรูปแบบคาถาบางอย่างและยังระบุถึงวิธีการร่ายคาถาอย่างถูกต้อง พ่อมดอาจตายได้ถ้าพวกเขาไม่สามารถปฏิบัติตามขั้นตอนที่ถูกต้องเมื่อร่ายคาถา นอกจากนี้ส่วนที่ยากที่สุดก็คือการสร้างรูปแบบพลังจิต บางคาถาต้องใช้วัสดุสนับสนุน

เขาพยายามที่จะหาคาถาสร้างความเสียหายที่แข็งแกร่งเพื่อแทนระเบิดหัวใจและเขาสามารถทำให้คาถาเหล่านั้นมีประสิทธิภาพมากขึ้นหลังจากที่ปรับปรุง

คาถาลูกไฟเล็กเป็นคาถาที่เขาใช้มากที่สุดระหว่างการต่อสู้และเขาก็ได้พึ่งพาเชี่ยวชาญโลหะของเขามากเกินไป แองเจเล่แทบจะไม่สามารถใช้คาถาอื่นที่เขารู้ได้แต่การรวมคาถาเชี่ยวชาญโลหะกับรูนไฟฟ้าก็เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการโจมตีศัตรู

ตราภาพลวงตาและระเบิดหัวใจเป็นประโยชน์แต่อาจจะมีบางสถานการณ์ที่เขาถูกจำกัดจากการใช้พวกมัน

แองเจเล่ได้บันทึกรูปแบบคาถามากมายในแรมโซด้า เขาต้องการที่จะเชี่ยวชาญให้มากขึ้นหลังจากที่ถึงขั้นของเหลว

'ข้าต้องการคาถาไฟและลม ข้ายังสามารถตรวจสอบคาถาลวงตาได้เนื่องจากข้ามีสายเลือดฮาร์ปี้ยักษ์ในสายเลือดของข้า' แองเจเล่มีแผนในใจ

สนามความร้อนสูงและคาถาระเหยเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเขาในขณะที่เขาสามารถใช้ทั้งสองคาถานี้เพื่อสร้างความเสียหายให้กับคู่ต่อสู้ของเขาในระหว่างการต่อสู้ระยะประชิด

แองเจเล่ได้ปรับปรุงคาถาทั้งสองนี้มาหมายปีหลังจากที่ได้รับจากแรมโซด้า

คาถาทั้งสองเป็นคาถาหมวดไฟ สำหรับคาถาหมวดลมเขาพบว่าคาถาลดน้ำหนักใช้ได้จริงแต่ถ้าการต่อสู้รุนแรงขึ้นมันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะเตรียมคาถา ส่วนใหญ่การต่อสู้จะรุนแรง

แองเจเล่กำลังคิดด้วยความพยายามอย่างยิ่งในการคิดหาวิธีที่จะแก้ปัญหา

เขาได้ต่อสู้กับพ่อมดมืดมากมายและเรียนรู้สิ่งหนึ่งที่สำคัญจากประสบการณ์ของเขา ต้องร่ายคาถาจบเร็วกว่าคู่ต่อสู้ ในสถานการณ์ที่จะฆ่าหรือถูกฆ่าหนึ่งวินาทีอาจเปลี่ยนผลของการต่อสู้ได้

แองเจเล่คิดว่าคาถาที่ต้องเตรียมตัวเป็นเวลานานควรใช้สำหรับการซุ่มโจมตี

เขาต้องการที่จะเก็บคาถาที่ทรงพลังไว้ในชิปเพื่อให้เขาสามารถใช้มันทันทีเมื่อจำเป็น

เป็นเวลานานแล้วที่แองเจเล่ได้เก็บคาถาลูกไฟเล็กไว้ในชิปของเขาแต่เขาต้องการเก็บคาถาที่ดีกว่าเมื่อเขาก้าวไปสู่ขั้นต่อไป

นอกจากนี้เขายังต้องการหาอุปกรณ์เวทมนต์ระดับสูงหรือเครื่องมือเวทมนต์เนื่องจากวัตถุเหล่านี้จะช่วยในการต่อสู้อย่างมาก

อุปกรณ์เวทมนต์ระดับสูงและเครื่องมือเวทมนต์สามารถใช้ได้ทันทีแต่พวกมันก็ยากที่จะพบ มีคนบอกว่ามีเพียงพ่อมดที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงของระดับสูงเช่นนั้นได้

แองเจเล่พบคาถาที่ชื่อลมหายใจแห่งธรรมชาติหลังจากที่ค้นหามาสักพักบนชั้น

คาถานี้คือการจำลองการหายใจของสัตว์อสูรเวทมนต์ มันเป็นการสร้างลมข้างหน้าผู้ร่ายซึ่งสามารถผลักเป้าหมายกลับไปและทำให้พวกเขาช้าลง ลมที่ถูกสร้างยังมีความเสียหายเป็นกรด

มันไม่ใช่คาถาที่ทรงพลังแต่มันก็มีผลยาวนานและมันมีระยะที่ดี

ลมสามารถปกคลุมพื้นที่เป็นรูปทรงเปลือกหอยข้างหน้าของผู้ร่าย รัศมีที่มีประสิทธิภาพมันมากกว่า 20 เมตรและอาจอยู่ได้ประมาณสามชั่วโมง

อย่างไรก็ตามรูปแบบนั้นยากที่จะเรียนรู้เนื่องจากมันซับซ้อน

แองเจเล่ตระหนักว่าหนังสือที่อยู่ในมือของเขาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของคาถา โดยรวมแล้วคาถานี้ประกอบไปด้วย 20 ส่วน

เขาถอนหายใจด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย คาถาจะเสริมเชี่ยวชาญโลหะได้อย่างมาก เมื่อศัตรูอ่อนแอลงจากผลเชิงลบมันก็เป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะหาช่วงเวลาที่เหมาะสมโจมตี พ่อมดทั่วไปจะมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการหลบคาถาเนื่องจากระยะของมัน

ผู้สร้างคาถาอธิบายว่าทำไมคาถาจึงซับซ้อน อนุภาคพลังงานอยู่ในโครงสร้างที่แน่นอนซึ่งแตกต่างจากคาถาลมทั่วไป อนุภาคพลังงานเหล่านี้จะเปลี่ยนการไหลเวียนของพลังงานในอากาศภายในช่วงที่มีประสิทธิภาพเพื่อส่งผลกระทบเชิงลบต่อศัตรู

ส่วนที่ยากที่สุดคือการเรียนรู้และเชี่ยวชาญมัน

พลังจิตที่ต้องใช้ร่ายคาถาก็แทบจะไม่ต้องใช้

แองเจเล่สงบใจลงและเริ่มอ่านหนังสือเหล่านั้น เขายังสแกนทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไปในฐานข้อมูล

เวลาได้ผ่านไป

ดวงอาทิตย์กำลังจมลงที่ขอบฟ้า

ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงอินทรีทะยานผ่านท้องฟ้า

แองเจเล่ลดหนังสือลงและพิงประตู เขาขบริมฝีปากเล็กน้อย

เขาเห็นพ่อมดฝึกหัดที่พาเขามาที่นี่เดินมาหาเขา พ่อมดฝึกหัดก้มหน้าลงหลีกเลี่ยงการมองหนังสือในมือของแองเจเล่ ระดับพลังจิตของเขาไม่สูงพอที่จะอ่านหนังสือพ่อมดที่แข็งแกร่งและเขาอาจจะได้รับบาดเจ็บถ้าเขาอ่านมันโดยบังเอิญ

"เกิดอะไรขึ้น" แองเจเล่ถาม

"นายท่าน มีพ่อมดฝึกหัดคนใหม่เพิ่งมาถึงที่พื้นที่นี้ เสียงที่ท่านได้ยินมาจากอินทรีที่พวกเขาขี่" พ่อมดฝึกหัดตอบอย่างสุภาพ "พวกเขาจะอยู่ที่นี่เพื่อทดสอบครั้งที่สองและถ้าพวกเขาสามารถผ่านไปได้พวกเขาก็จะถูกส่งไปที่โรงเรียนหรือสาขาอื่นๆ"

"เด็กใหม่หรือ" แองเจเล่ปิดหนังสือและเดินออกจากห้องสมุด มีพ่อมดอีกสองคนยังยืนอยู่ที่นั่นกำลังอ่านหนังสือไม่ได้กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ภายนอก

สายลมอุ่นๆพัดผ่านใบหน้าของแองเจเล่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาเห็นฝูงอินทรีดำค่อยๆลงจอดบนพื้นที่วางข้างหน้าอาคารหลัก

"เนื่องจากท่านไทเลอร์เป็นผู้นำกลุ่มในวันนี้ดังนั้นผู้ฝึกหัดเหล่านั้นจะต้องเป็นพวกที่มีพรสวรรค์" พ่อมดฝึกหัดพูดเสียงเบา "นายท่าน การทดสอบจะเริ่มเร็วๆนี้และท่านสามารถพบกับท่านโรบิ้นหัวหน้าทีมนักล่าของสาขานี้ได้ที่นั่น ท่านจะไปดูที่นั่นหรือไม่ มันจะเกิดขึ้นทุกๆสี่ปีเท่านั้น"

แองเจเล่จ้องไปที่อาคาร เขาได้ยินเสียงพูดและเสียงอินทรีสะบัดปีกของพวกมัน มันดูเหมือนว่าบรรยากาศกำลังดี

"ข้าขอผ่าน เจ้าจะไปก็ได้ถ้าเจ้าต้องการ ข้าชอบที่เงียบๆ" เขาย่นคิ้ว

"ข้ารับผิดชอบในการให้ความช่วยเหลือท่าน ข้าจะไม่ไปถ้าท่านไม่ต้องการไป" ผู้ฝึกหัดตอบอย่างรวดเร็ว