ตอนที่ 227: การสำรวจ (2)

แองเจเล่เห็นชุดคลุมขาวออกมาต้อนรับเมื่อเขาก้าวออกจากประตู เขาพาผู้ฝึกหัดและพ่อมดที่เพิ่งลงจอดเข้าไปในอาคาร แองเจเล่สังเกตเห็นว่ามีผู้ฝึกหัดที่มีพรสวรรค์สูงมากสองคนที่ถูกล้อมรอบไปด้วยนักเรียนคนอื่นๆ

ทั้งสองเข้าไปในอาคารก่อนผู้ฝึกหัดคนอื่นๆ

แองเจเล่ไม่ได้สนใจที่จะเข้าร่วมกิจกรรมนี้ เขาหันกลับไปและกลับที่ไปห้องสมุด

เขาสังเกตเห็นว่ามีคนอื่นกำลังจับหนังสือคาถาเล่มหนึ่ง เขาเป็นพ่อมดแสง

ชายคนนี้มีผมสั้นสีเทาที่มีดวงตาสีเงิน เขามีสีหน้าว่างเปล่า มันดูเหมือนว่าเขายังอยู่ในวัยยี่สิบต้นๆ

แองเจเล่ลังเลชั่วครู่ก่อนที่จะเริ่มบันทึกคาถาอีกครั้ง

พ่อมดฝึกหัดกำลังรออยู่ข้างนอกเงียบๆ

หลังจากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าและมีคนสองคนเดินเข้าห้อง

แองเจเล่รู้จักพ่อมดทั้งสองคนนี้ พวกเขาอยู่ภายในสังเวียนเดียวกับแองเจเล่

มันเป็นชายหัวล้านและผู้หญิงสวยที่มีผมสีดำที่เกือบจะเริ่มต่อสู้กับคนอื่นในสังเวียน

"โอ้..." ชายหัวล้านจำแองเจเล่ได้ทันทีหลังจากที่เข้ามา "เจ้าเสร็จสิ้นขั้นตอนทั้งหมดแล้วหรือ" เขาดูตกใจ

ชายคนนี้หันหัวไปมองที่แม่มด "เฮ้ วิเวียน เขาเก่งกว่าเราใช่ไหม"

"หุบปากไปซะไม่งั้นข้าจะตัดลิ้นเจ้า!" วิเวียนตอบเสียงเย็นชา เธอเหลือบมองที่แองเจเล่ก่อนที่จะเดินไปที่ตู้หนังสือที่มีป้ายว่า'ความรู้พื้นฐาน'

ชายหัวล้านส่ายหัว มันดูเหมือนว่าเขาไม่โกรธกับคำพูดของเธอ เขาเดินมาทางแองเจเล่และเริ่มตรวจสอบหนังสือคาถาด้วยเช่นกัน

"เฮ้ เจ้าประสบความสำเร็จในการเข้าร่วมแผนกยาใช่ไหม ทุกสิ่งทุกอย่างราบรื่นหรือไม่"

แองเจเล่มองไปที่ชายคนนั้น "ใช่ เจ้าทั้งสองเข้าร่วมทีมนักล่าใช่ไหม"

"ใช่ ทั้งห้าคนผ่านการทดสอบ ข้าและผู้หญิงคนนั้นได้รับมอบหมายให้อยู่กลุ่มเดียวกัน เราทำภารกิจเสร็จสิ้นพร้อมกัน" เขายิ้ม มันดูเหมือนว่าชายคนนี้พอใจกับผลลัพธ์

แองเจเล่ส่ายหัวเล็กน้อย เขาไม่แน่ใจว่าทำไมชายคนนี้ถึงมีความสุขแต่เขาตัดสินใจที่จะไม่ถาม

"เป็นเรื่องดีสำหรับเจ้า ข้าอยากเข้าร่วมทีมนักล่าด้วยเช่นกันแต่ข้าอ่อนแอเกินไป"

"อย่ายอมแพ้ ปรับปรุงตัวเองต่อไปและสักวันหนึ่งเจ้าจะเป็นเหมือนเรา" เขาตบไหล่แองเจเล่ "เรารับผิดชอบในการดูแลชายแดนใต้ ชื่อของข้าคือคาร์ล ถ้าเจ้าต้องการความช่วยเหลือเมื่อเจ้าไปสาขาใต้ก็บอกให้ข้ารู้ ข้าจะดูว่าข้าสามารถทำอะไรได้บ้าง"

"ขอบคุณ สาขาแผนกยาของข้าก็อยู่ทางใต้เช่นกัน มาหาข้าถ้าเจ้าต้องการซื้อยา ข้าจะมอบส่วนลดให้เจ้า เราเข้าร่วมองค์กรด้วยกันดังนั้นเราจึงควรดูแลซึ่งกันและกัน" แองเจเล่ยิ้ม เขามีแผนในใจ

"มันเยี่ยมมาก" คาร์ลหัวเราะเบาๆ "แต่ข้าได้ยินข่าวลือมาว่าหนึ่งในพ่อมดจากทีมนักล่าหายไประหว่างการปฏิบัติภารกิจในตลาดสาธารณะ นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมพวกเขากำลังคัดเลือกคนใหม่ เจ้าอาศัยอยู่ทางใต้ใช่ไหม เจ้ารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น"

"ข้าได้ยินข่าวลือด้วยเช่นกันแต่ข้าไม่แน่ใจว่ามันเป็นความจริงไหม เจ้ากำลังพูดถึงกัปตันทีมลาดตระเวนใช่ไหม" แองเจเล่ถาม

"ใช่ คนนั้นแหละ" คาร์ลเลียริมฝีปาก "ข้าได้ยินมาว่ากัปตันแข็งแกร่งและเป็นตัวแทนของตระกูลใหญ่ ข้าเดาว่ามีใครบางคนลอบสังหารเขา มันจะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้น ตอนนี้ทั้งสามตระกูลใหญ่กำลังสืบสวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ ข้าสนใจจริงๆ"

ชายหัวล้านที่ชื่อคาร์ลไม่ได้ซ่อนคลื่นพลังจิตของเขาเลย แองเจเล่รู้ว่าเขาเป็นพ่อมดขั้นของเหลว แองเจเล่รู้สึกถึงคำสาปของพ่อมดที่ตายจากคลื่นพลังจิตของชายคนนี้ มันเป็นไปได้ว่าคาร์ลเป็นพ่อมดมืด

พ่อมดมืดส่วนใหญ่จัดการกับศพตลอดทั้งวันและส่วนใหญ่ถูกสาปโดยพ่อมดที่พวกเขาฆ่า นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ว่าทำไมชุดคลุมขาวถึงดูถูกพวกเขา

ห้องสมุดนั้นเงียบ แองเจเล่คุยกับคาร์ลโดยใช้อนุภาคพลังงานในขณะที่เขากำลังสแกนหนังสือคาถาที่เขาต้องการ เขาได้รับข้อมูลที่มีค่าเกี่ยวกับทีมนักล่าจากชายหัวล้าน

มีสมาชิกสองประเภทในทีมนักล่าของหอคอยหกวงแหวน

คนที่ทำงานสกปรกเช่นการรวบรวมข้อมูลและติดตามเป้าหมายถูกเรียกว่ามด พวกเขามีอยู่ทุกหนทุกแห่ง บางส่วนเป็นเพียงผู้ฝึกหัดและอัศวินแต่พวกเขาไม่ได้รู้ว่าพวกเขากำลังทำงานให้ทีมนักล่า

จำนวนของสมาชิกหลักมีน้อยมากและทุกคนก็เป็นพ่อมดทางการที่แข็งแกร่ง พวกเขาเป็นหัวกะทิที่ผ่านการทดสอบอย่างยากลำบากแม้ว่าบางคนอาจจะพยายามขจัดความผิดทางอาญา

จำนวนของสมาชิกหลักในภาคตะวันตกเฉียงใต้มีประมาณสามสิบคน เมื่อพวกเขาถูกฆ่าในภารกิจหัวหน้าก็จะเริ่มสรรหาคนใหม่เนื่องจากมีคนจำนวนหนึ่งที่ต้องการให้ทุกอย่างเรียบร้อย

มีเพียงสมาชิกหลักไม่กี่คนเท่านั้นที่รอดจากภารกิจทั้งหมดและพวกเขาก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าทีม

โครงสร้างของทีมนักล่านั้นเรียบง่าย

ประธาน รองประธาน หัวหน้าของแผนก สมาชิกหลักและมด

คนที่มีตำแหน่งสูงขึ้นก็จะเป็นคนที่ทำภารกิจแล้วรอดชีวิตได้มากขึ้น ภารกิจส่วนใหญ่ของสมาชิกหลักอันตรายดังนั้นการทำให้เสร็จและมีชีวิตรอดหลายคนอาจเป็นเรื่องยาก

สมาชิกหลักมักทำหน้าที่เป็นกลุ่มระหว่างภารกิจของพวกเขา พวกเขามักจะถูกส่งไปติดตามอาชญากรที่ต้องการและกำจัดพวกเขาเมื่อจำเป็น พวกเขาได้รับอนุญาตให้จ้างผู้ติดตามไม่เกิน 15 คนและเงินเดือนของพวกเขาจะได้รับเงินจากหอคอยเมื่อสัญญาถูกตรวจสอบ

มีจุดทรัพยากรจำนวนมากที่ต้องเฝ้าระวังในโนล่าและต้องการให้คนจำนวนมากเข้ามาแก้ไขเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใกล้ๆตลาดสาธารณะ นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมคาร์ลและวิเวียนได้รับมอบหมายให้ไปทางใต้

คาร์ลบอกว่าพวกเขาจะต้องเฝ้าชายแดนใต้เพื่อให้สมาชิกที่มีประสบการณ์มากกว่าสามารถเข้าร่วมการสืบสวนได้ มีตระกูลพ่อมดขนาดเล็กมากมายใกล้ๆชายแดน มันจะเป็นโอกาสอันดีสำหรับพวกเขาในการสร้างชุมชนที่นั่น

หลังจากที่พวกเขาสนทนากันแองเจเล่ก็ได้แลกเปลี่ยนรูนสื่อสารกับคาร์ล เขากำลังคิดว่าคาร์ลอาจจะช่วยเขาได้ในอนาคต

แองเจเล่อาศัยอยู่ในพื้นที่ทางใต้ตั้งแต่เข้าพื้นที่หกวงแหวน บ้านของเขาอยู่ใกล้ชายแดนและตลาดสาธารณะได้รับการคุ้มกันโดยทีมเล็กๆที่นำโดยเคอร์แมน

เขารู้ว่ามีตระกูลพ่อมดขนาดเล็กอาศัยอยู่ในเมืองใกล้ๆอาณาเขตของเขาแต่เขาไม่อยากสร้างความสัมพันธ์กับคนพวกนั้น

แองเจเล่เพียงต้องการอาศัยอยู่ใกล้กับหอคอยการค้าและอยู่นอกสายตาของผู้คน

อย่างไรก็ตามเขาตระหนักว่าเขาอาจจะอาศัยอยู่ในพื้นที่หกวงแหวนนานกว่าที่เขาคิดในตอนแรก แองเจเล่ตัดสินใจที่จะทำความรู้จักกับเพื่อนแบบคาร์ลและสร้างเครือข่ายขนาดเล็กที่จะช่วยให้เขากลับมาได้เมื่อเขาประสบปัญหา ด้วยการสื่อสารกับคาร์ลทำให้เขาสามารถรู้เหตุการณ์ล่าสุดในพื้นที่รอบๆตัวเขาได้ ชายชราเคราแดงจากวิทยาลัยเขาวงกตยังติดตามเขาดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องเตรียมตัวให้พร้อม

แองเจเล่ยังได้รู้ว่าเขาจะได้รับความรู้พื้นฐานพ่อมดระดับสองหลังจากที่เขาเป็นสมาชิกหลักของทีมนักล่า บางความรู้สามารถช่วยให้เขาก้าวไปสู่ขั้นคริสตัลได้ เขาเป็นสมาชิกของแผนกยาและเพื่อที่จะให้ได้รับความรู้นั้นเขาจะต้องส่งคำขอให้ผู้บริหาร

มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่เมื่อเขารู้จักแอนเดอร์ ชายชราอาจช่วยอนุมัติคำขอของเขาได้

ภายนอกมันเริ่มมืดขึ้น แม่มดแสงได้ออกไปแล้วแต่พ่อมดแสงยังอ่านหนังสืออยู่

แองเจเล่เสร็จสิ้นการสแกนทุกอย่างและออกจากห้องสมุดหลังจากที่บอกลาคาร์ล

คริสตัลเรืองแสงอยู่บนอาคารหลักทำให้วิสัยทัศน์พื้นที่รอบๆบ้านหินต่ำ เขาเดินไปตามทางแคบๆข้างป่าซึ่งเป็นทางออกเดียวเท่านั้น

ข้างเส้นทางเป็นพื้นที่ขนาดเล็กที่มียูนิคอร์นให้เช่า

แองเจเล่เดินไปที่โคมไฟน้ำมันที่ห้อยอยู่บนกิ่งของต้นไม้ใหญ่ ภายใต้แสงสลัวมียูนิคอร์นหลายตัวกำลังกินหญ้า

เขาหยิบหินเวทมนต์ปกติออกมาจากถุงกระเป๋าและโยนมันเข้าไปในปากยูนิคอร์นสีดำ ทันใดนั้นเขาก็มองบนไหล่ซ้ายของเขาด้วยสายตาที่ตกใจ มันเป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย

มันมีภาพบิดเบี้ยวกะพริบอยู่ข้างหน้าแองเจเล่ มันเป็นฮาร์ปี้ยักษ์ที่มีปีกสีดำยาวและหางงู ฮาร์ปี้ค่อยๆปีนขึ้นไปบนไหล่ของเขาและยื่นลิ้นออกมา

ในที่สุดฮาร์ปี้ยักษ์ก็ตื่น

เขาสงบใจลงจากนั้นเขาก็ตัดสินใจที่จะสำรวจดินแดนฝันร้ายหลังจากที่กลับไปที่บ้านของเขา

ยูนิคอร์นดำเคี้ยวหินเวทมนต์หลายครั้งและกลืนมันลงไป

จากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นไปที่หลังของมัน

"ขอบคุณ" แองเจเล่จับเขาเกลียวของยูนิคอร์นแน่น

"ยินดีต้อนรับ" ยูนิคอร์นตอบ "สถานที่เดิมใช่ไหม" มันเป็นยูนิคอร์นตัวผู้ที่มีเสียงเข้มและน่าดึงดูด

"แน่นอน ถ้าเจ้าสามารถพาข้าไปถึงก่อนหกโมงเช้าข้าจะให้หินเวทมนต์อีกสองก้อน"

"จับให้แน่นๆ" ยูนิคอร์นส่ายร่างกายของมันเล็กน้อย

จากนั้นร่างกายของมันก็ล้อมรอบไปด้วยแสงสีเขียวและมีน้ำวนขนาดเล็กปรากฏใกล้ๆกีบเท้าของมัน

ยูนิคอร์นเริ่มก้าวไปข้างหน้า มันเริ่มอย่างช้าๆแต่หลังจากผ่านไปหลายวินาทีก็กลายเป็นเงาเบลอที่พุ่งเข้าไปในป่าลึก เสียงของกีบเท้าดังก้องในพื้นที่แถวนั้น