บทที่ 21 - อัสนีบาต

✪✪✪✪

ผลลัพธ์ ‘ยอดเยี่ยม’ และ ‘ยอดเยี่ยมที่สุด’ หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสายราวกับปืนกล คางของผู้วิเศษชราแทบจะร่วงลงมาถึงโต๊ะ

รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้าของเขาแข็งค้างไปโดยสิ้นเชิง แทนที่ด้วยความตกตะลึงจนตัวสั่นอย่างไม่อาจควบคุม

ความต้านทานการรุกรานทางจิตใจและความต้านทานการควบคุมจิตใจอยู่ในระดับสี่วงแหวนเชียวหรือ

นี่มันใกล้เคียงกับความต้านทานแกนกลางของโครงสร้างป้องกันระดับสูงบางอย่างแล้ว

และผลการทดสอบสุดท้ายอีกหลายรายการ ทั้งความต้านทานการกัดกร่อนและความต้านทานคำสาป กลับแสดงผลว่า ‘ประเมินเกินขอบเขตของเครื่องมือปัจจุบัน’ และให้คำแนะนำว่า ‘แนะนำให้อัปเกรดการตรวจสอบ’

เครื่องมือนี้สามารถตรวจสอบความต้านทานของวัสดุที่ต่ำกว่าระดับผู้วิเศษห้าวงแหวนได้นะ

นี่...นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร

ความผิดปกติของผู้วิเศษชราดึงดูดความสนใจของผู้วิเศษตรวจสอบคนอื่นๆ รอบข้าง

พวกเขาเข้ามามุงดู เมื่อเห็นผลการทดสอบที่แสดง ‘ต่ำต้อย’ สองรายการแรกที่น่ารำคาญ ตามมาด้วย ‘ยอดเยี่ยม’ ‘ยอดเยี่ยมที่สุด’ ที่น่าตตาลาย และแม้กระทั่งคำว่า ‘ประเมินเกินขอบเขต’ ศูนย์ตรวจสอบทั้งหมดก็พลันเกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที

“ผีสางอะไรกัน นี่มันวัสดุอะไร”

“ความต้านทานทางกายภาพและพลังงานก่อนหน้านี้ทำไมถึงได้แย่ขนาดนี้ แล้วความต้านทานการกัดกร่อนหลังจากนี้ทำไมถึงได้สูงขนาดนี้ ไม่สมดุลกันเลย”

“เกินขอบเขตของเครื่องมือหรือ นี่อย่างน้อยก็ต้องเป็นวัสดุที่ผู้วิเศษระดับห้าวงแหวนวิจัยขึ้นมาได้ ใครเป็นคนส่งมา”

“ชื่อผู้ส่งล่ะ เป็นผู้วิเศษระดับสูงคนไหน ทำไมไม่ใช้ช่องทางพิเศษ”

พวกเขามองไปที่ป้ายที่เรียบง่ายบนขวดตัวอย่างวัสดุ ที่นั่นเขียนไว้เพียง ‘วัสดุป้องกันฐานเหล็กขาว’ และหมายเลขประจำตัวนักเรียนฝึกหัด

“นักเรียนฝึกหัด” ทุกคนตะลึงงัน

นักเรียนฝึกหัดผู้วิเศษหรือ ล้อกันเล่นหรือเปล่า

ผู้วิเศษตรวจสอบคนหนึ่งที่มีระดับเพียงผู้วิเศษทางการระดับหนึ่งวงแหวน สั่นมือหยิบแผ่นบันทึกขึ้นมา เสียงก็เปลี่ยนไป “เร็วเข้า ไปตามหัวหน้ามา”

ศูนย์ตรวจสอบทั้งหมดเกิดความโกลาหล ผู้วิเศษทุกคนต่างพากันเข้ามามุงดู มองดูก้อนเหล็กขาวที่ไม่น่าดูเหล่านั้น ในสายตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ความสงสัย และความไม่เชื่อ

ผู้วิเศษที่ฉลาดบางคนเมื่อเห็นผลการทดสอบนี้แล้วถึงกับเริ่มแอบติดต่อพรรคพวกของตน ให้เตรียมพร้อมตลอดเวลา เพื่อซื้อวัสดุป้องกันที่มีหมายเลขนี้บนเครือข่ายเวทมนตร์

ความต้านทานคำสาปและการกัดกร่อนที่เกินระดับห้าวงแหวน วัสดุระดับนี้ถึงแม้ในโรงงานโนรันก็ยังเป็นของควบคุมอย่างแน่นอน

วัสดุป้องกันหรือ

ช่างเป็นการสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ

วัสดุระดับนี้นำไปสร้างศาสตราวุธป้องกันจะไม่ดีกว่าหรือ

ส่วนความต้านทานทางกายภาพและพลังงานที่อ่อนแอนั้น...นี่ไม่เคยเป็นปัญหาเลย

ในเมื่อสิ่งที่เหล่าผู้วิเศษถนัดที่สุดก็คือการป้องกันสองด้านนี้ มีวิธีการป้องกันที่เกี่ยวข้องอยู่มากมาย

ในการทำสงครามข้ามมิติที่ไม่สิ้นสุด ปัญหาใหญ่ที่สุดที่เหล่าผู้วิเศษต้องเผชิญคือการกัดกร่อนและความเสียหายที่เกิดจากพลังลึกลับต่างๆ ที่ไม่สามารถเข้าใจได้

เหตุผลที่ผู้วิเศษสายส่งกำลังบำรุงต้องตามไปแนวหน้า ก็เพื่อให้สามารถวิเคราะห์พลังงานหรือสสารพิเศษต่างๆ ในมิติได้ตลอดเวลา และวิจัยวิธีการรับมือออกมาได้อย่างรวดเร็ว

เช่นเดียวกัน การสูญเสียที่ใหญ่ที่สุดของผู้วิเศษสายส่งกำลังบำรุง ก็คือความเสียหายที่เกิดจากกระบวนการวิจัยสิ่งเหล่านี้

และเมื่อมีสิ่งนี้แล้ว นอกจากจะโชคร้ายถึงขีดสุด มิฉะนั้นก็เท่ากับมีชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชีวิต

ผู้วิเศษที่คิดถึงจุดนี้มีมากขึ้นเรื่อยๆ ข้อมูลที่ติดต่อออกไปอย่างลับๆ ก็บ่อยขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้น เมื่อหัวหน้ามาถึงที่นี่ ผู้วิเศษทางการเกือบทั้งสถาบันก็ตื่นเต้นขึ้นมา

คืนนี้ นักเรียนฝึกหัดนิรนามคนหนึ่ง วัสดุที่ไม่น่าดูชิ้นหนึ่ง ได้ทิ้งอัสนีบาตที่ไร้เสียงลงในส่วนลึกของโรงงานการเล่นแร่แปรธาตุของสถาบันโนรัน

และในขณะนี้ ในฐานะที่เป็นจุดสนใจของการสนทนาของทุกคน เจมินยังคงกำลัง ‘ขนอิฐ’ อยู่ที่มุมหนึ่งของโกดัง เหงื่อไหลไคลย้อย เพื่อคะแนนสะสมช่วยชีวิตไม่กี่คะแนนนั้น

ไม่รู้เลยว่าการกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจของเขา ได้ก่อให้เกิดความสั่นสะเทือนภายในสถาบันอย่างไรบ้าง

...

...

โกดังวัสดุหมายเลขห้า ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นฝุ่นและแร่ธาตุต่างๆ ที่ผสมปนเปกัน

โกดังนี้เหมือนกับถ้ำขนาดใหญ่ กองเต็มไปด้วยวัสดุดิบต่างๆ

ในอากาศลอยฟุ้งไปด้วยฝุ่นของแร่ธาตุและกลิ่นแห้งของพืช แสงแดดส่องผ่านรูแก้วอักขระสองสามรูบนยอด ก่อให้เกิดลำแสงหลายสาย ฝุ่นละอองเล็กๆ น้อยๆ นับไม่ถ้วนลอยอยู่ในลำแสง

เจมินสวมชุดป้องกัน พร้อมกับนักเรียนฝึกหัดอีกสองสามคนถูกจัดให้มาที่นี่ ตรงหน้ากองด้วยแร่และพืชที่เหมือนภูเขาลูกย่อมๆ

พวกเขาต้องเทียบกับ ‘คู่มือวัสดุพื้นฐาน’ เพื่อจำแนกวัสดุเหล่านี้ทีละชิ้น แล้วคัดแยกใส่ลงในกล่องต่างๆ จากนั้นจึงชั่งน้ำหนักและติดป้าย

“เฮ้อ งานใช้แรงอีกแล้ว” นักเรียนฝึกหัดรุ่นเดียวกันคนหนึ่งถอนหายใจ ก้มลงเริ่มขนแร่

“ถ้าเป็นแค่งานใช้แรงก็ดีสิ ทำไมต้องให้พวกเราจำแนกแร่ด้วย ของพวกนี้ดูเหมือนกันหมดเลย” นักเรียนฝึกหัดอีกคนก็ถอนหายใจอย่างท้อแท้

เจมินไม่ได้พูดอะไร หลังจากสวมชุดป้องกันเรียบร้อยแล้วก็เข้าร่วมด้วย

เขาใช้พลังจิตจำแนกแร่ในมืออย่างละเอียดไปพลาง ทำซ้ำๆ อย่างเป็นกลไกไปพลาง

ทันใดนั้น การเคลื่อนไหวของเจมินก็หยุดลง เพราะเขาเห็นที่ทางเข้าของโกดัง วิกเตอร์กำลังพานักเรียนฝึกหัดอีกคนเดินเข้ามา

ดูเหมือนว่าพวกเขาเพิ่งจะทำภารกิจเสร็จ มาที่นี่เพื่อหาภารกิจต่อไป

วิกเตอร์มองเห็นภารกิจ ‘คัดแยก’ ที่เจมินและคนอื่นๆ กำลังทำอยู่แวบหนึ่ง แต่เขาไม่ได้เข้ามา แต่พานักเรียนฝึกหัดคนนั้นไปยังเครื่องแยกของบอร์ดภารกิจที่อยู่ในโกดัง

ครู่ต่อมา เจมินก็ได้ยินเสียงของวิกเตอร์ดังมาจากไม่ไกล

ดูเหมือนว่าเขาจะเจอภารกิจที่ดูดีอีกแล้ว กำลังโน้มน้าวให้นักเรียนฝึกหัดคนนั้นทำด้วย

“ดูสิ ภารกิจ ‘ทดสอบอัตราการนำพลังงาน’ นี้ ต้องการให้ไปที่ห้องพลังงานหมายเลขสาม...ถึงแม้จะอยู่ไกลไปหน่อย แต่ภารกิจเองก็ไม่ยาก แค่ควบคุมเครื่องมือสองสามเครื่อง และคะแนนสะสมที่ให้ก็เป็นสองเท่าของการคัดแยก” น้ำเสียงของวิกเตอร์แฝงไว้ด้วยการชักจูง “อย่ามัวแต่ทำงานใช้แรง ต้องใช้สมองบ้าง”

นักเรียนฝึกหัดคนนั้นดูเหมือนจะลังเลเล็กน้อย “ห้องพลังงานหรือ...ข้าได้ยินมาว่าบางครั้งคลื่นพลังงานที่นั่นไม่ค่อยเสถียร...”

“ไม่เป็นไร มีมาตรการป้องกันอยู่ แล้วยิ่งไม่เสถียรก็ยิ่งดี จะได้บันทึกข้อมูลได้มากขึ้น ไม่แน่อาจจะเขียนรายงานเล็กๆ ให้กับอาจารย์ได้ สร้างความประทับใจดีๆ ได้นะ” วิกเตอร์พูดอย่างสบายๆ ปัดเป่าความกังวลของนักเรียนฝึกหัดคนนั้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจว่า ‘ตามข้ามาไม่ผิดแน่’

เจมินฟังคำพูดของเขาแล้วเบ้ปากอยู่ข้างๆ

เขามั่นใจได้เลยว่า เจ้าวิกเตอร์นี่ต้องได้รับผลประโยชน์จากคนบางคนในห้องพลังงานอย่างแน่นอน มาหลอกคนโง่ที่นี่ชัดๆ

แน่นอนว่าก็ไม่ถึงกับหลอกเสียทีเดียว ในเมื่อ คำพูดของเขาก็ไม่ผิด

แต่เพียงแค่วิกเตอร์ไม่ได้บอกเจ้าคนโชคร้ายนี่ว่า คลื่นพลังงานที่ใช้ทดสอบในห้องพลังงานส่วนใหญ่มักจะไม่ค่อยเป็นมิตรนัก ถึงแม้จะไม่เป็นอันตรายต่อร่างกาย แต่หลังจากทดสอบเสร็จสิ้นแล้ว ย่อมมีอาการเวียนศีรษะคลื่นไส้ไปสองสามวันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงมิได้

แต่เจมินก็ไม่ได้คิดจะเปิดโปงเจ้าคนผู้นี้ ในเมื่อ ทั้งสองฝ่ายไม่ได้มีความบาดหมางอันลึกซึ้งใดต่อกัน

[จบแล้ว]