บทที่ 34 - ข่าวจากภายนอก

จากความพยายามร่วมกันของชาวบ้านทั้งเจ็ดสิบสามคน พวกเขาได้ต้อนรับหิมะหนักในกลางเดือนสิบสอง แม้ว่าหิมะที่ทับถมจะไม่หนามากนัก นอกจากคนไม่กี่คนที่ออกไปเก็บฟืนบนเขาเป็นครั้งคราว คนอื่นๆ แทบจะไม่ออกจากบ้านเลย

เถาเป่ามองดูเกล็ดหิมะที่โปรยปรายในลานบ้าน คิดในใจว่า: หิมะใหญ่มาแล้ว ความแห้งแล้งน่าจะผ่านพ้นไปแล้ว ข้างนอกไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร แต่ถ้ามีนางอยู่ ปีหน้าจะต้องหาวิธีปลูกอะไรบางอย่างในทุ่งนาให้ได้

เถาเสี่ยวหง เถาเฉิง และเถาเสี่ยวเสี่ยว เถาเป่าให้พวกเขาบำเพ็ญตนที่บ้าน กำชับพวกเขาว่าไม่ให้ทิ้งวิชายุทธ์ของตระกูลเถาด้วย หากไม่จำเป็นอย่างยิ่ง อย่าเปิดเผยตัวตนว่าเป็นผู้บำเพ็ญตน เพราะตระกูลของพวกเขายังมีศัตรูอยู่ภายนอก และพวกเขาก็ยังเล็กเกินไป

บรรดาท่านปู่ใหญ่ทั้งหลายต่างเห็นด้วยอย่างยิ่ง หลังจากที่เด็กๆ เหล่านี้เริ่มบำเพ็ญตน พวกเขาต่างมีห้องส่วนตัว ซึ่งจริงๆ แล้วนี่ก็เป็นการปกป้องอย่างหนึ่ง

"ฮูลู่ เช็คอิน"

"เช็คอินเขาหลังหมู่บ้านเถาเจียสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ระบบที่ได้รับน้ำรากเกิด*10 เมล็ดข้าวสาลีที่เหมาะกับดินประเทศมู่ซี (สามารถปรับปรุงได้)*3 เมล็ดข้าวที่เหมาะกับดินประเทศมู่ซี (สามารถปรับปรุงได้)*3 เมล็ดถั่วเหลือง (สามารถปรับปรุงได้)5 ยาปรับปรุง2 ได้เก็บไว้ในกระเป๋าระบบแล้ว โปรดตรวจสอบ"

เถาเป่างงงัน นี่หมายความว่าอย่างไร? หรือว่าเมล็ดพันธุ์ในพื้นที่น้ำพุหยกไม่สามารถนำออกมาได้? ไม่เช่นนั้นทำไมจะ...

ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น! แม้ว่าในพื้นที่น้ำพุหยกจะมีพลังวิเศษบางเบา แต่พืชผลและสมุนไพรที่ปลูกทั้งหมดจะได้รับการบำรุงจากพลังวิเศษ และยังมีน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ที่เธอรดเป็นครั้งคราว หากนำออกมาคงจะ...

ยังคงฟังระบบดีกว่า อีกอย่าง เมล็ดพันธุ์ที่เช็คอินได้นี้เหมาะกับดินของประเทศมู่ซี ก็คงไม่มีปัญหาแน่ คิดอะไรก็ได้อย่างนั้น

เถาเป่าใช้จิตตรวจสอบกระเป๋า อืม มีช่องสี่สิบห้าช่อง เหลือว่างเพียงสองช่อง สะสมเสบียง สะสมต่อไป

"ผู้ใช้ระบบ รีบไปเก็บพืชผลในพื้นที่เถอะ เก็บแล้วเจ้าก็จะได้รับแพ็คเกจของขวัญใหญ่อีกแล้ว"

เถาเป่าตอนนี้ไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนตอนแรกแล้ว นางรู้สึกว่าการเปิดแพ็คเกจก็เหมือนกับการเปิดกล่องสุ่ม นางจึงใช้จิตเก็บเกี่ยวพืชผลในทุ่งนาของพื้นที่อย่างกระตือรือร้น

พืชผลครั้งนี้มีพลังวิเศษมากกว่าพืชผลก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด นางจึงแยกเก็บไว้ต่างหาก

เสี่ยวฮูลู่ บอกนางว่า นี่เป็นเพราะนางได้ปลูกสมุนไพรไว้ก่อนหน้านี้ โดยเฉพาะโสมหนึ่งต้นที่ได้รับการรดน้ำด้วยน้ำพุศักดิ์สิทธิ์จึงกลายพันธุ์ ตอนนี้เป็นโสมสีม่วงแล้ว ส่วนสมุนไพรอื่นๆ ในขณะนี้เพียงแค่เติบโตขึ้นมาก

เถาเป่าหว่านเมล็ดพันธุ์ลงไป ใช้จิตสั่ง น้ำจากลำธารในพื้นที่ก็ตกเป็นฝนเล็กๆ เฉพาะบริเวณเหนือทุ่งนาทันที

"ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ระบบที่ได้เก็บเกี่ยวข้าววิเศษ ผักวิเศษ ผลไม้วิเศษ ได้รับแพ็คเกจสุดพิเศษ ผู้ใช้ระบบต้องการเปิดแพ็คเกจหรือไม่?"

"เปิด"

"เปิดแพ็คเกจ ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ระบบที่ได้รับต้นชาวิเศษหนึ่งต้น ผึ้งหยกหนึ่งคู่ ดอกบัวหิมะเทียนซานสองต้น รากบัววิเศษสามท่อน ปลาเงินสิบตัว รางวัลได้ถูกนำไปวางในพื้นที่ที่เหมาะสมโดยอัตโนมัติแล้ว ผู้ใช้ระบบสามารถไปดูได้"

เถาเป่าไม่ได้ไปดู แต่เดินลงเขาไป

นางต้องกลับบ้าน ใช่ นางต้องกลับบ้านไปนอนสบายๆ แบบการใช้ชีวิตสบายๆต่อไป

"พี่รอง ข้างนอกมีคนตายเพราะความหนาวจริงๆ หรือ?" น้องชายคนที่สี่ เถาโย่ว ไม่อยากเชื่อ เขาคิดว่าท่านนายอำเภอหรือท่านผู้ว่าการเมืองคงไม่ทอดทิ้งพวกผู้อพยพเหล่านั้น แต่ความจริงได้ตบหน้าเขาอย่างแรง

น้องชายคนที่สาม เถาจู่ ก็กังวลไม่น้อย แต่เป็นห่วงลูกหลานสองคนที่ทะเยอทะยานอยากได้หน้าและไม่ทำงานจริงของเขา เขามองไปทางเมืองหลวงด้วยความกังวลใจ ถอนหายใจแล้วพูดเบาๆ "พี่รอง พวกเราต้องเพิ่มการลาดตระเวนหรือไม่ เพื่อป้องกันพวกผู้อพยพ?"

"ใช่ วันนี้เรียกพวกเจ้ามาก็เพื่อพูดเรื่องนี้ ข้างนอกไม่เพียงแต่มีคนตายเพราะความหนาว ยังมีคนตายเพราะความอดอยากอีกไม่น้อย ที่ของเราช่วงก่อนหน้านี้มีเรื่องใหญ่ ไม่รู้ว่าจะมีคนจำได้หรือไม่ บอกคนข้างล่างให้ระวังหน่อย พวกเราคนแก่ไม่มีอะไรก็เดินเล่นรอบๆ หมู่บ้านบ้าง"

"ได้ขอรับ"

"พี่รอง วางใจเถอะ"

"เดี๋ยวก็ไปเดินเล่นแล้ว"

[จบบท]