บทที่ 31: ข้างหลังมีเรา!

บทที่ 31: ข้างหลังมีเรา!

---

อองรี ปรากฏตัวข้างสนามก็ทำให้ทั้งสนามเดือดพล่านแล้ว

แม้ว่าจะมีอีกคนยืนอยู่ข้างๆ เขา แต่แฟนบอลก็มองข้ามไปโดยอัตโนมัติ

แต่ในดินแดนตะวันออกอันไกลโพ้นกลับเกิดความโกลาหลขึ้น

"อองรี วัย 33 ปี กลับคืนสู่สนามเอมิเรตส์ สเตเดียมอีกครั้ง เขาจะสวมเสื้อเบอร์ 12 และกลับมาเล่นให้อาร์เซนอลอีกครั้ง หลังจากห่างหายไปสามปี!"

หยุดชั่วครู่ จ้าน จุ้น กล่าวว่า "แน่นอนว่าเราต้องหันมาสนใจคนที่อยู่ข้างๆ อองรี ด้วย นั่นคือ เล่อไค! นักเตะดาวรุ่งจีนวัย 17 ปี ที่ย้ายจากสปอร์ติงลิสบอนมาร่วมทีมอาร์เซนอลด้วยค่าตัว 800,000 ยูโร ในตลาดซื้อขายนักเตะช่วงฤดูร้อนปีนี้!"

โค้ช จาง หลู ก็กล่าวด้วยความรู้สึก "หลังจาก กัว เลี่ยง จากไป เราก็ได้เห็นเด็กหนุ่มจีนคนหนึ่งก้าวเข้าสู่สนามพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับเรา"

กล้องจับภาพ เล่อไค ไม่มากนัก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางการพูดคุยเกี่ยวกับ เล่อไค ของทุกคน

'17 ปี? เบอร์ 4 ของทีมเราเหรอ?'

' วิเอรา หรือ ฟาเบรกาส?'

'ต้องเป็น วิเอรา แน่นอน ตอนนี้แฟนปืนใหญ่แทบจะเกลียดไอ้ชาวสเปนคนนั้นจะตายอยู่แล้ว!'

'แต่พูดถึงเรื่องนี้ การประเดิมสนามครั้งนี้เหมาะสมเหรอ? นี่มันเกมการกลับมาของ อองรี เลยนะ! ต้องยิงกี่ลูกถึงจะถูกสังเกตเห็นล่ะ!'

' เจ้านาย ควรให้โอกาสเวทีการประเดิมสนามที่ดีกว่านี้สิ นี่มันเบอร์ 4 เลยนะ!'

'แทนที่ อเล็กซ์ ซง คงจะเล่นมิดฟิลด์ตัวรับ!'

จ้าน จุ้น และ จาง หลู ก็ดูคอมเมนต์ในไลฟ์สด แล้วเริ่มพูดคุยกัน

"เนื่องจากอาร์เซนอลไม่ได้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับ เล่อไค มากนัก ดังนั้นจากข้อมูลที่ทีมงานรายการให้เรา เราเห็นว่าตอนที่อยู่สปอร์ติงลิสบอน เล่อไค เล่นแบ็คซ้าย ความสามารถในการป้องกันไม่ต้องสงสัยเลย และผลงานที่ย่ำแย่ของ อเล็กซ์ ซง ก็ทำให้เขาได้โอกาสประเดิมสนามล่วงหน้า!"

"ใช่แล้ว แม้ว่าเวทีการประเดิมสนามครั้งนี้จะไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ยังต้องทำผลงานให้ดี!"

หัวใจของ จ้าน จุ้น และโค้ช จาง หลู นั้นร้อนรุ่ม

หัวใจของแฟนบอลพรีเมียร์ลีกก็ร้อนรุ่มเช่นกัน

หวัง อี้ 'มหาราช' กำลังเล่นได้อย่างยอดเยี่ยมในลีกเอิง ทำได้ 20 ประตูในฤดูกาลเดียว จนแฟนบอลจีนที่ติดตามลีกเอิงแทบจะร้องไห้

ในลาลีกาก็มี หลิว ไครุ่ย ความสามารถในการป้องกันของกองหลังเหล็กจากแอตเลติโก มาดริดนั้นเป็นที่ยอมรับ และถึงขั้นมีศักยภาพที่จะเป็นแกนหลักในแนวรับในอนาคต

ลีกโปรตุเกสมีคนดูไม่มากนัก แต่เนื่องจาก เฉิน ม่าน ก็มีคนสนใจบ้าง

ตรงกันข้าม ในพรีเมียร์ลีกซึ่งได้รับความสนใจมากที่สุด นักฟุตบอลจีนกลับยังไม่สามารถแจ้งเกิดได้

กัว เลี่ยง และคนอื่นๆ ถึงขั้นถูกบังคับให้จากไป สิ่งนี้ทำให้แฟนบอลที่ชอบดูพรีเมียร์ลีกรู้สึกเศร้าโศก

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของ เล่อไค ได้จุดไฟแห่งความหวังของพวกเขาขึ้นมาอีกครั้ง

ถ้าทุกสัปดาห์สามารถเห็นเงาของ เล่อไค ได้ พวกเขาก็พอใจแล้ว

---

ในสนาม เล่อไค กับ อองรี ได้ลงสู่สนามแล้ว

เล่อไค ไม่ได้ตบมือกับ อเล็กซ์ ซง ซึ่งหมอนั่นก็ไม่มีความปรารถนาที่จะตบมือด้วย

ในวินาทีที่ก้าวเท้าลงสู่สนาม เล่อไค สัมผัสได้ถึงเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มราวกับภูเขาถล่มทลายและทะเลเดือดพล่าน

เขารู้ว่าเสียงเชียร์เหล่านี้ทั้งหมดมอบให้กับ อองรี

มองแผ่นหลังของ อองรี แม้ว่าเขาจะสวมเสื้อเบอร์ 12 แต่เขาก็ยังคงเป็น 'ราชันแห่งปืนใหญ่'

และในขณะนี้เอง เล่อไค ก็เข้าใจแล้ว!

เบอร์เสื้อไม่ได้มอบเกียรติยศให้กับคน แต่คนต่างหากที่สามารถมอบความหมายพิเศษให้กับเบอร์เสื้อ!

เล่อไค วิ่งเหยาะๆ ไปที่ตำแหน่งมิดฟิลด์ตัวรับ

อาร์เตต้า เดินเข้ามาคนแรก

เขาเดินตรงไปหา เล่อไค แล้วยิ้ม "ขอให้คุณประเดิมสนามได้อย่างสมบูรณ์แบบนะ!"

"ขอบคุณครับ!" เล่อไค ยิ้ม

อาร์เตต้า ยื่นกำปั้นออกไป "ผมลุยข้างหน้าอย่างเดียวพอใช่ไหม?"

เล่อไค อึ้งไปเล็กน้อย แล้วยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ยื่นกำปั้นออกไปเช่นกัน

ทั้งสองคนชนกันเบาๆ

"ข้างหลังมีฉันเอง!"

หลังจาก เล่อไค ลงสนาม สิ่งแรกที่เขาทำคือหา โกซิแอลนี

"ตอนป้องกัน อย่าเพิ่งรีบพุ่งเข้าไป ผมจะเข้าไปจำกัดก่อน ถ้าผมรับมือไม่ไหว เราค่อยช่วยกันประกบ!"

โกซิแอลนี ถ่มน้ำลายลงข้างๆ แล้วพยักหน้า "ได้เลย! อย่าขึ้นไปแดนหน้า เรามีแรงกดดันในการป้องกันมาก"

เล่อไค แอบหัวเราะในใจ หมอนี่ก็โดน อเล็กซ์ ซง เล่นซะจนแทบจะสติแตกแล้ว

จากนั้น เล่อไค ก็มองไปที่ ทาวน์เซนด์ ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

ชายร่างใหญ่มีหนวดเครายาว สูง 180 เซนติเมตร

ในช่วงที่อยู่ข้างสนาม เล่อไค คอยสังเกตหมอนี่มาตลอด อันที่จริงเมื่อเทียบกับกองหน้าของอาร์เซนอลแล้ว ความสามารถของหมอนี่ไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย

อเล็กซ์ ซง มีความสามารถในการป้องกันแบบเดี่ยวได้ แต่ปัญหาก็คือเขาเสียสติไปแล้ว

สภาพจิตใจ เมื่อพังทลายแล้วจะส่งผลต่อประสิทธิภาพการเล่น ในสถานการณ์ที่แย่ที่สุด อาจทำให้ท่าทางผิดเพี้ยนไปเลยก็ได้

และ อเล็กซ์ ซง เห็นได้ชัดว่ามาถึงจุดนี้แล้ว เจ้านาย จึงเปลี่ยนตัวเขาออก

พูดได้เลยว่า ทาวน์เซนด์ จอมเคราผู้ยิ่งใหญ่สร้างปัญหาใหญ่หลวงให้กับแนวรับของอาร์เซนอล

และหลังจาก เล่อไค ลงสนาม หน้าที่หลักของเขาก็คือทำให้หมอนี่หมดพิษสงไปโดยสิ้นเชิง!

"เอาล่ะ! ทุกคน! เรามายิงประตูให้ได้!"

เนื่องจาก อเล็กซ์ ซง ลงจากสนาม อองรี ก็ได้สวมปลอกแขนกัปตันทีมอีกครั้ง

และคำพูดง่ายๆ ของเขาก็สามารถปลุกขวัญกำลังใจได้เต็มที่

เล่อไค สัมผัสได้ว่าสายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ประตูของฝ่ายตรงข้าม ดวงตานั้นราวกับหมาป่าที่หิวโหย

ในขณะเดียวกัน เจิ้ง ซิน ที่อยู่บนอัฒจันทร์ก็ตื่นเต้นอย่างมาก

ได้ลงสนามจริงๆ เหรอ?

เขารีบเปิดโน้ตบุ๊กอีกครั้งเพื่อเตรียมจดบันทึกข้อมูล

ส่วนข้างๆ เขา ครอบครัว บิลลี่ ก็โห่ร้องเสียงดัง

"ไปเลย! โชคดีน้อย!"

"จัดการไอ้เคราใหญ่ซะ!"

"อย่าปล่อยให้มันบ้าบิ่นอีกแล้ว!"

บิลลี่ ตะโกนเสียงดังมาก แต่ในบรรยากาศที่วุ่นวายในสนาม เล่อไค กลับไม่ได้ยินอะไรเลย

ในตอนนี้ ความสนใจของ เล่อไค ทั้งหมดก็มาอยู่ที่การแข่งขันแล้ว

---

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นใหม่!

ลีดส์ยูไนเต็ดเป็นฝ่ายส่งลูกทุ่มจากด้านข้าง

เป็นตำแหน่งใกล้ๆ กับวงกลมกลางสนาม ถ้าการส่งบอลครั้งแรกทำได้ดี ก็สามารถสร้างอันตรายให้กับกรอบเขตโทษได้

เล่อไค หันไปมองตำแหน่งของเพื่อนร่วมทีมเล็กน้อย แล้วค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้บริเวณกลางสนาม

'มาโต้กลับตรงนี้แหละ!'

วิลลินิง กองกลางของลีดส์ยูไนเต็ดเปิดลูกทุ่ม เขาส่งบอลให้ เบคคิโอ้ ซึ่ง เบคคิโอ้ ก็ส่งต่อให้ ทาวน์เซนด์ ทันที

ทาวน์เซนด์ จอมเคราผู้ยิ่งใหญ่ได้รับบอลแล้ว ตั้งใจจะเลี้ยงบอลบุกเข้าไปตามริมเส้นยาวๆ เพื่อเลียนแบบการเล่นก่อนหน้า

แต่ทันทีที่เขากำลังจะออกตัว ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาข้างหน้า ทำให้เขาตกใจ

เมื่อเขาเห็นใบหน้าที่ยังอ่อนเยาว์นั้น เขาก็รู้สึกดูถูกเล็กน้อย

ทาวน์เซนด์ จอมเคราผู้ยิ่งใหญ่ใช้เท้าซ้ายปัดบอลออกไป ตั้งใจจะใช้ความเร็วเลี้ยงบอลกินอีกฝ่าย

แต่ เล่อไค กลับพุ่งเข้าใส่ทันที ใช้ปลายเท้าสะกิดบอลไปด้านหลังอีกฝ่าย

'ออกตัวช้าเกินไป!'

เล่อไค ตัดบอลได้ตั้งแต่ต้นเกมแล้ว

เล่อไค ซ้อมกับ วอลคอตต์ ทุกวัน เมื่อเทียบกับการออกตัวของ วอลคอตต์ การออกตัวของหมอนี่เรียกว่า 'ความเร็วเต่า' เลย

ในขณะเดียวกัน เล่อไค ก็เงยหน้าขึ้นมอง แล้วส่งลูกฟุตบอลให้ อาร์เตต้า ที่วิ่งเข้ามาช่วย

อาร์เตต้า ส่งบอลอย่างรวดเร็ว อาร์เซนอลก็เปิดฉากโต้กลับทันที

"ลีดส์ยูไนเต็ดเตรียมทุ่มบอล เบคคิโอ้ รับบอลแล้วส่งให้ ทาวน์เซนด์ ทาวน์เซนด์ เลี้ยงบอล เขายังต้องการเลียนแบบการเลี้ยงบอลทะลุทะลวงก่อนหน้า"

ในขณะนั้น จ้าน จุ้น ตาเป็นประกาย เขาเห็น เล่อไค เข้าไปประกบโดยตรง เสียงของเขาก็ดังขึ้นเล็กน้อย

"เล่อไค! ขึ้นไปแล้ว! เขาบอกให้แบ็คซ้าย สกีลลาชี ไม่ต้องขึ้นไป เขากำลังจะทำอะไร? เข้าสกัดอย่างเด็ดขาด! ตัดบอลได้อย่างเฉียบขาด! ส่งบอลให้ อาร์เตต้า อาร์เตต้า ส่งบอลอย่างรวดเร็วให้ อาร์ชาวิน อาร์ชาวิน ส่งให้ แรมซีย์ แรมซีย์ เคลื่อนที่ตามขวางแล้วส่งให้ อองรี การจ่ายบอลสั้นและการเคลื่อนที่ของอาร์เซนอลเริ่มทำงานแล้ว!"

"อองรี ยิงประตู! โอ้~~~ ลูกบอลเฉียดเสาประตูออกไป แต่วิถีลูกนี้อันตรายจริงๆ! อองรี! ยังคงเก๋าอยู่!"

โค้ช จาง หลู เห็นได้ชัดว่าไม่อยากคุยเรื่อง อองรี มากนัก จึงกล่าวว่า "เมื่อกี้การตัดบอลของ เล่อไค ยอดเยี่ยมมาก เข้าสกัดได้พอดีกับจังหวะที่ ทาวน์เซนด์ กำลังจะออกตัวพอดี ทาวน์เซนด์ ไม่มีทางเลือกเลย"

"และยังมีรายละเอียดหนึ่ง!"

"หลังจาก เล่อไค ตัดบอลได้ เขาไม่ได้ส่งบอลในทันที แต่เงยหน้ามองไปข้างหน้า นี่หมายความว่าอะไร? หมายความว่าเขามีทักษะการใช้เท้า! เขามีพื้นฐานที่ดี เขาถึงทำท่านี้ออกมาได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีประโยชน์!"

การวิเคราะห์ของโค้ช จาง หลู นั้นเฉียบคม แต่พวกเขาก็ไม่มีข้อมูลมากพอที่จะตรวจสอบได้

แต่หลังจาก เล่อไค และ อองรี ลงสนาม การเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นทันที

สิ่งนี้สามารถสัมผัสได้จากบรรยากาศในสนามเหย้าที่ค่อยๆ คึกคักขึ้น

แฟนบอลที่เมื่อก่อนยังด่าทอและโห่ไล่ ตอนนี้กลับเชียร์และโห่ร้องอย่างต่อเนื่อง

บรรยากาศค่อยๆ สูงขึ้น

และข้างสนาม เวนเกอร์ ก็พยักหน้าเล็กน้อย

ผลงานของ เล่อไค ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวังเลย

เมื่อเทียบกับ อองรี วัย 33 ปี เขาเห็นได้ชัดว่าให้ความสนใจ เล่อไค มากกว่า

หลังจากการตัดบอลครั้งแรก เล่อไค ก็วิ่งตรงไปที่วงกลมกลางสนามเพื่อป้องกันพื้นที่นี้ และตอนนี้...เขากำลังตะโกนใส่เพื่อนร่วมทีม!

"ถอยลงมา! ถอยลงมา!"

"การโจมตีของเราจบแล้ว! รีบกลับมาเร็วๆ!"

เล่อไค ยืนอยู่ตรงกลางสนาม ตะโกนสั่งพร้อมทำท่าให้เพื่อนร่วมทีมถอยลงมา

ท่าทางของเขาราวกับว่าถ้าใครวิ่งช้า ก็จะโดนซ้อม

นักเตะอาร์เซนอลที่กำลังกุมหัวแสดงความผิดหวังต่างมองหน้ากัน แล้วก็รีบถอยลงมาอย่างรวดเร็ว

เล่อไค พูดถูก การโจมตีจบลงแล้ว ตอนนี้ต้องถอยกลับมาช่วยป้องกัน

อองรี มอง เล่อไค อีกครั้ง เขานึกถึง วิเอรา อีกแล้ว

เมื่อก่อน วิเอรา ก็เคยตะโกนใส่พวกเขาแบบนี้แหละ

การแข่งขันเข้าสู่ช่วงการบุกตอบโต้ของทั้งสองฝ่าย

ไม่ว่าจะเป็นอาร์เซนอลหรือลีดส์ยูไนเต็ด ต่างก็ต้องการทำประตู

แต่เมื่อเทียบกับการโจมตีที่ราบรื่นของอาร์เซนอล ทางฝั่งลีดส์ยูไนเต็ดกลับเจอแต่กำแพง

ทาวน์เซนด์ จอมเคราผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยทำผลงานได้ดีก่อนหน้านี้ก็หมดพิษสงไปแล้ว

เขาเจออุปสรรคจากแนวรับแดนกลางของอาร์เซนอลมาหลายครั้งแล้ว

และสิ่งที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้คือ หมายเลข 4 ที่เพิ่งลงสนาม!

การสกัดกั้น, การตัดบอล!

ประกบร่วมกับเพื่อนร่วมทีม

หมอนี่ราวกับอยู่ทุกหนแห่ง และความกระตือรือร้นของหมอนี่ก็ทำให้เขาค่อยๆ หมดพิษสงไป

เขาพยายามใช้วิธีการเลี้ยงบอลผ่านหลายวิธี แต่ก็ล้มเหลวทั้งหมด

ความล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้ ทาวน์เซนด์ รู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจอย่างมาก

ในสถานการณ์เช่นนี้ การเคลื่อนไหวของเขาก็เริ่มหยาบกระด้างขึ้น

นาทีที่ 43 ลีดส์ยูไนเต็ดเปิดฉากโต้กลับ ส่งบอลยาวเข้ามาในสนามของอาร์เซนอล

เล่อไค และ ทาวน์เซนด์ เข้าถึงจุดตกของลูกบอลพร้อมกัน แล้วทั้งสองก็ปะทะกันอย่างดุเดือด

ปัง!!

ในการปะทะกันครั้งแรก เล่อไค กับ ทาวน์เซนด์ ต่างก็ถอยหลังไปครึ่งก้าว

ทั้งสองคนต่างก็ประหลาดใจเล็กน้อย

หมอนี่รับแรงกระแทกได้ดีกว่าที่คิด!

แต่ในเสี้ยววินาทีถัดมา ทั้งสองคนก็ปะทะกันอีกครั้ง

ครั้งนี้ เล่อไค ได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด!

เล่อไค เบียด ทาวน์เซนด์ ออกจากจุดตกของลูกบอลโดยตรง ไม่สนใจ ทาวน์เซนด์ ที่ยังคงผลักดันและกระแทกมาจากด้านหลัง

เท้าทั้งสองข้างเหมือนถูกตอกตรึงอยู่กับที่ ดวงตาจับจ้องไปที่ลูกฟุตบอล

กระโดดขึ้นในเวลาที่เหมาะสม โหม่งลูกฟุตบอลส่งไปทาง แรมซีย์