บทที่ 8: อีกวิธีในการใช้พรสวรรค์

---

บทที่ 8: อีกวิธีในการใช้พรสวรรค์

เวลาผ่านไปอีกหนึ่งเดือน นับตั้งแต่ เล่อไค เริ่มฝึกฝนทักษะการสัมผัสบอล

เข้าสู่กลางเดือนสิงหาคม บรรยากาศทั่วประเทศอังกฤษก็เริ่มคึกคักขึ้น

หลังจากพักไปเกือบสามเดือน พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2011/2012 ก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

ช่วงต้นฤดูกาลมีข่าวลือต่างๆ นานาแพร่สะพัดไปทั่ว

ส่วนใหญ่เป็นข่าวเกี่ยวกับเกมกระชับมิตรของสโมสรใหญ่ๆ

"แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดประสบปัญหาในเกมกระชับมิตร!"

"แมนเชสเตอร์ซิตี้มีผู้เล่นบาดเจ็บหลายคน อาจเผชิญความพ่ายแพ้ในช่วงต้นฤดูกาล!"

"อาร์เซนอลชนะรวดสองนัดในเกมกระชับมิตร!"

"เชลซีมุ่งมั่นที่จะหาวิธีปลุกฟอร์ม ตอร์เรส!"

ข่าวเหล่านี้เต็มไปหมดทั่วอังกฤษ ซึ่งบางส่วนก็เป็นเพียงจินตนาการของสื่อ และบางส่วนก็เป็นเพียงควันหลงที่สโมสรปล่อยออกมา

อย่างไรก็ตาม ข่าวของแมนเชสเตอร์ซิตี้ดูจะเกินจริงไปหน่อย

แมนเชสเตอร์ซิตี้คว้าแชมป์ลีกสูงสุดอีกครั้งในฤดูกาล 2011/2012 หลังจากที่ห่างหายไป 44 ปี

"เรือใบสีฟ้า" ในฤดูกาลนี้มีขุมกำลังที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง แม้แต่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด คู่ปรับร่วมเมืองก็ยังต้องหลีกทางให้

และ เซร์คิโอ อากูเอโร่ ซูเปอร์สตาร์ชาวอาร์เจนตินาที่พวกเขาเพิ่งเซ็นสัญญามา จะเป็นผู้เล่นคนสำคัญที่สุดในการคว้าแชมป์ของพวกเขา

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดภายใต้การนำของท่านเซอร์ยังคงรักษาความเป็นยอดทีมที่แข็งแกร่งไว้ได้เสมอ

แม้ว่าจะไม่สามารถเรียกความยิ่งใหญ่ของ 'คลาส 92' กลับมาได้ แต่ก็ยังมีความสามารถในการลุ้นแชมป์ที่แข็งแกร่งทั้งในลีกและแชมเปียนส์ลีก

ฤดูกาลที่แล้วพวกเขาก็คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ และในฤดูกาลนี้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดก็เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ที่จะท้าชิงแชมป์แชมเปียนส์ลีก

แน่นอนว่า แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดก็มีจุดอ่อนเช่นกัน นั่นคือสภาพร่างกายของ เฟอร์กูสัน

การจากไปของท่านเซอร์ไม่เพียงแต่ทำให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเริ่มตกต่ำลง แต่ยังนำพาจิตวิญญาณแห่งความแข็งแกร่งของพวกเขาไปด้วย

เชลซีมุ่งมั่นที่จะหาวิธีปลุกฟอร์ม ตอร์เรส

พวกเขาไม่สามารถยอมรับได้ว่าทุ่มเงินไปเกือบ 60 ล้านยูโร สุดท้ายกลับได้ของปลอมมา

ที่สำคัญที่สุด พวกเขาเข้าใจดีว่า "เด็กเทพชาวสเปน" สมัยอยู่ลิเวอร์พูลนั้นแข็งแกร่งเพียงใด...

แต่ทำไมพอมาเชลซีแล้วถึงไม่ได้เรื่องเลยล่ะ?

เพื่อปลุกฟอร์ม ตอร์เรส พวกเขาได้ดึงตัว อังเดร วิลลาส-โบอาส ลูกศิษย์ของ โชเซ่ มูรินโญ่ อดีตโค้ชของปอร์โต้ และอดีตแมวมองของเชลซี ให้มาคุมทีม

โบอาส เข้ามาคุมทีมที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่าภารกิจของเขาคือการปลุกฟอร์ม ตอร์เรส

ในขณะเดียวกัน คำขวัญที่ว่า 'ใครจะสามารถปลุกฟอร์ม ตอร์เรส ได้?' ก็มีคนตอบรับอีกครั้ง

ฆวน มาต้า กองกลางชาวสเปนขออาสา

'การมาของผมก็เพื่อปลุกฟอร์ม ตอร์เรส!'

นี่คือคำกล่าวอันยิ่งใหญ่ที่ มาต้า ประกาศต่อหน้าสื่อมวลชนในพิธีเปิดตัว

บางทีคำพูดนี้อาจทำให้เขาได้รับความโปรดปรานจากผู้บริหารระดับสูง แต่ความจริงก็พิสูจน์แล้วว่าเขาไม่ประสบความสำเร็จ

นอกจากบางทีมแล้ว ทุกทีมต่างเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่เพื่อลงสนามแข่งขัน

ในขณะนี้ อาร์เซนอลกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากราวกับติดอยู่ในบึง

การจากไปของ ฟาเบรกาส และ นาสรี ทำให้แดนกลางของอาร์เซนอลว่างเปล่า

โรซิชกี้ และ แรมซีย์ ถูกบังคับให้ก้าวขึ้นมารับบทบาทสำคัญ

แต่ตำแหน่งของ ฟาเบรกาส และ นาสรี ก็ยังไม่สามารถหาคนมาทดแทนได้เลย

แม้ว่า โรซิชกี้ จะมีความสามารถที่ดี แต่คนคนเดียวก็ยากที่จะแบกรับภาระทั้งหมดได้

เวนเกอร์ หวังที่จะใช้ แรมซีย์ มาทดแทนตำแหน่งของ ฟาเบรกาส แต่ความจริงก็พิสูจน์แล้วว่า แรมซีย์ ก็ยังคงเป็น แรมซีย์ เขาไม่สามารถทำได้ถึงระดับของ ฟาเบรกาส

พูดได้เลยว่า ฤดูกาลนี้อาร์เซนอลประสบปัญหาครั้งใหญ่

อาจารย์ถูกบังคับให้ใช้ไพ่ที่แย่ๆ ในมือ เพื่อรักษาเกียรติของอาร์เซนอลไว้

---

ศูนย์ฝึกเยาวชนอาร์เซนอล U17

ในตอนนี้ ทีมสีแดงและสีเหลืองกำลังแข่งขันกันอย่างดุเดือด

แต่จากรูปแบบการเล่นในสนาม ก็เห็นได้ว่าทีมสีแดงมีความได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด

แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในสภาพที่ถูกกดดัน แต่สกอร์กลับนำอยู่

สิ่งนี้เป็นผลมาจากความสามารถในการป้องกันที่ยอดเยี่ยมของทีมสีแดง

และตรงกลางของการป้องกัน เราจะเห็นเด็กหนุ่มผมดำสวมเสื้อกั๊กสีแดงกำลังออกคำสั่งและบัญชาการ

ในระหว่างการสั่งการ เด็กหนุ่มก็ไม่ได้หยุดนิ่ง เขาวิ่งไปเติมเต็มช่องโหว่ต่างๆ อย่างต่อเนื่อง

ยิ่งไปกว่านั้น ภายในเวลาเพียงสิบนาที เขาสามารถเข้าสกัดได้ถึงสองครั้ง และตัดบอลได้อีกหนึ่งครั้ง ซึ่งช่วยกระตุ้นขวัญกำลังใจของทีมสีแดงได้อย่างมาก

ภายใต้การป้องกันที่แข็งแกร่ง การโจมตีของทีมสีแดงก็ดุเดือดอย่างยิ่ง

การโต้กลับแต่ละครั้งทำได้อย่างเฉียบขาดและแม่นยำ

เด็กหนุ่มผมดำคนนั้นราวกับอยู่ทุกหนแห่ง หลังจากตัดบอลได้ แม้ว่าการออกตัวจะช้าไปบ้าง แต่เขาก็จะวิ่งเต็มความเร็ว

แม้จะรู้ว่าจะไม่มีการส่งบอลให้เขา แต่เขาก็จะพยายามวิ่งออกไปทางริมเส้น เพื่อดึงตัวประกบ

"ผมประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงของทีมสีแดงมาก!"

สตีฟ บอลด์ โค้ชทีมเยาวชนของอาร์เซนอลกล่าวด้วยความรู้สึก "เขาเพิ่งมาได้แค่ครึ่งเดือนเท่านั้น เขาก็ทำให้ทีมนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากแล้ว"

ปาตริซ ถามด้วยรอยยิ้ม "ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าของที่นี่แล้วเหรอ?"

บอลด์ ยิ้ม "นั่นมันการดวลกันระหว่างลูกผู้ชาย!"

ปาตริซ ก็หัวเราะร่วน "เหมือนกับการต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งจ่าฝูงในฝูงสิงโตเลยใช่ไหม?"

พูดจบ เขาก็หัวเราะ "เราเข้าใจดีว่าเขาไม่เหมือนกับเด็กคนก่อนหน้านี้"

"ใช่ครับ แม็กไกวร์ มักจะชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่าเขา เขาชอบที่จะทำเครื่องหมายอาณาเขตของตัวเองเหมือนสัตว์ แล้วประกาศสิทธิของตัวเอง! แต่ เล่อไค แตกต่างออกไป เขามีเสน่ห์ที่สามารถรวมทุกคนให้เป็นหนึ่งเดียวได้ ผมดีใจมากที่เกิดการเปลี่ยนแปลงแบบนี้!"

พูดจบ เขาก็หันไปพูดว่า "เอาตัวเขามาให้ผมสิ ผมรับรองว่าเราจะเอาชนะทีมเชลซี U17 ได้อย่างราบคาบ!"

ปาตริซ ส่ายหน้า "ไม่! นายยังไม่เข้าใจคุณค่าของเขา!"

พูดจบ ทั้งสองคนก็มองไปที่สนามแข่ง

เล่อไค ในสนามกำลังเล่นได้อย่างลื่นไหลราวกับปลาได้น้ำ

ภายใต้การฝึกเปลี่ยนตำแหน่งมาเกือบสองเดือน เขาก็เริ่มยอมรับตำแหน่งนี้แล้ว

และในตำแหน่งกองกลาง เขาก็สามารถเล่นได้อย่างมีรูปแบบ

ในตำแหน่งนี้ ความสามารถในการสกัดกั้นและตัดบอลของ เล่อไค ยังคงใช้ได้ผล

ที่สำคัญที่สุดคือ ความสามารถ 'การมองเห็นล่วงหน้า' ของเขาได้รับการพัฒนาใหม่

ในการโจมตี

เขาสามารถใช้ความสามารถนี้เพื่อมองเห็นเส้นทางการเคลื่อนที่ของทีมคู่ต่อสู้ และเส้นทางการวิ่งของผู้เล่นฝ่ายตัวเอง เพื่อเลือกว่าจะส่งบอลให้ใคร

เช่นครั้งนี้ เล่อไค มาถึงบริเวณด้านขวาของกรอบเขตโทษ

หลังจากที่การโจมตีครั้งหนึ่งไม่สำเร็จ เขาก็ควรจะถอยลงมาจัดระเบียบเกม

แต่เขากลับไม่ทำเช่นนั้น

แต่กลับวิ่งเฉียงไปที่ด้านนอกของกรอบเขตโทษด้านขวา

นี่เป็นตำแหน่งที่ดีในการรับบอล ในขณะเดียวกันในกรอบเขตโทษ ผู้เล่นสีแดงสองคนก็กำลังถอยออกไป พร้อมกับผู้เล่นแนวรับสีเหลืองก็กำลังถอยออกไปเช่นกัน

คนทั่วไปคงมองเห็นได้แค่นั้น

แต่ เล่อไค ใช้ 'การมองเห็นล่วงหน้า' เพื่อเห็นภาพอีกฉากหนึ่ง

เมื่อ เล่อไค วิ่งไปถึงตำแหน่งที่เหมาะสม แชมเบอร์เลน ที่ครองบอลอยู่ก็ใช้เท้าเกี่ยวบอล หักหลบผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเป็นวงกลม จากนั้นก็ส่งบอลให้ เล่อไค

เล่อไค ไม่ได้ทำท่าหยุดบอลเลยแม้แต่น้อย ใช้หลังเท้าด้านนอกปั่นลูกบอลออกไป

หันหลังรับบอล เอวหมุนไปทางซ้ายทั้งหมด หลังเท้าปั่นลูกบอล การเคลื่อนไหวต่อเนื่องและเด็ดขาดอย่างยิ่ง

ความเร็วของลูกบอลไม่เร็วมาก แต่มีวิถีโค้งที่เห็นได้ชัด

ลูกบอลเลี้ยวอ้อมแบ็คซ้ายที่อยู่ทางซ้ายสุดพอดี แล้วก็ตกลงอย่างรุนแรง

ในขณะนั้น ร่างเงาร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาทันที โหม่งลูกบอลพุ่งเข้าใส่

ลูกฟุตบอลพุ่งเข้าตาข่าย!

กระบวนการทั้งหมด รวมถึงผู้รักษาประตูและกองหลัง ยังไม่ทันได้ตอบสนองเลย

แม้แต่โค้ชทั้งสองคนข้างสนามก็เช่นกัน

ในเสี้ยววินาทีต่อมา เสียงโห่ร้องดังลั่นสนาม

"บอส! ส่งสวย!"

นอร์ ลุกขึ้นจากพื้น ใบหน้าที่มีกระเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขาวิ่งไปหา เล่อไค แล้วกระโดดขึ้นขี่หลังอีกฝ่าย

เล่อไค ก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า "การวิ่งหาช่องที่ยอดเยี่ยม!"

"ฮ่าๆ! ใช่ไหมล่ะ!" นอร์ พูดด้วยความภาคภูมิใจ "การวิ่งหาช่องของผมดีมาตลอด แต่ก่อนที่จะเจอหัวหน้า ไม่มีใครเข้าใจการวิ่งหาช่องของผมเลย!"

ในขณะนั้น ก็มีเสียงไม่พอใจดังขึ้นมา

"เฮ้! ผมเป็นคนเริ่มการโจมตีนะ ทำไมไม่ชมผมบ้างล่ะ!" แชมเบอร์เลน เดินเข้ามาบ่นด้วยสีหน้าไม่พอใจ

จากนั้นเขาก็เหลือบมอง เล่อไค ซึ่งกำลังยิ้มให้เขา

แชมเบอร์เลน อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่

เขาจำได้แม่นว่าหมอนี่ใช้สีหน้าแบบนี้แหละซ้อมอดีตหัวหน้าทีมเยาวชน แม็กไกวร์ จนปางตาย

ตามหลักแล้ว แม็กไกวร์ ตัวสูงใหญ่กว่า เล่อไค หัวหนึ่ง แถมร่างกายยังแข็งแรงกว่ามาก

แต่ก็ยังเอาชนะไม่ได้!

ในการทะเลาะกันในห้องแต่งตัวครั้งนั้น เขาเห็นชัดเจนมาก

เล่อไค ในจังหวะที่ระเบิดอารมณ์ขึ้นมาครั้งแรก ก็ตรงเข้าผลักอีกฝ่ายล้มลงทันที จากนั้นก็ไม่ให้เวลาอีกฝ่ายได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย ทั้งเตะทั้งถีบ ชุดหมัดรัวๆ ลงไป อีกฝ่ายก็อัมพาตไปเลย โหดเหี้ยมเกินบรรยาย

และเหตุการณ์นี้ก็ทำให้เขามีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับคนจีน

หนังมันหลอกลวง!

อะไรคือการแตะเบาๆ ก็พอ!

คนล้มไปแล้ว เขายังเพิ่งจะเริ่มเอง!

แน่นอนว่าการทะเลาะวิวาทเป็นเพียงวิธีการ ไม่ใช่เป้าหมาย

เขาได้สัมผัสอย่างเต็มที่จาก เล่อไค ว่าหมอนี่ทำให้ทีมเยาวชนทั้งหมดเชื่อฟังเขาได้อย่างไรทีละขั้นตอน

แม็กไกวร์ ที่เรียกตัวเองว่าโหดร้าย เมื่อเทียบกับหมอนี่แล้ว ช่างไร้เดียงสาราวกับเด็ก

คนหนึ่งคือ 'พวกนายควรทำอย่างไร!'

อีกคนคือ 'เราควรทำอย่างไร!'

การปฏิบัติต่อผู้อื่นที่แตกต่างกันสองวิธี ทำให้ แม็กไกวร์ ถูกโดดเดี่ยวจากทีมเยาวชนในที่สุด และถูกบังคับให้ออกจากทีมเยาวชนไป

และตอนนี้หัวหน้าทีมอาร์เซนอล U17 มีชื่อว่า เล่อไค!

ในขณะเดียวกัน โค้ชทั้งสองคนข้างสนามก็ถอนหายใจด้วยความรู้สึก

พวกเขาไม่ได้ประหลาดใจอีกต่อไปแล้ว

เล่อไค ไม่ใช่ครั้งแรกที่ส่งบอลที่อันตรายถึงตายแบบนี้

วิธีการส่งบอลที่อยู่นอกเหนือการมองเห็นของมนุษย์ ใครจะไปรู้ว่าเขาเห็น นอร์ ที่วิ่งสอดขึ้นมาได้อย่างไรในเวลาอันสั้นเช่นนั้น

ปาตริซ ต้องยอมรับว่าต้องประเมิน เล่อไค ใหม่

หมอนี่ไม่ใช่แค่ "น่าจะมี" วิสัยทัศน์ที่กว้างไกล แต่ "มี" อย่างแน่นอน!

และยังมีความเข้าใจในภาพรวมที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย!

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือความสามารถในการครองบอล

ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาปวดหัวมากที่สุด

แกนกลางที่ครองบอลไม่ได้ จะพูดอย่างไรดี!

แต่โชคดีที่ เล่อไค ฉลาดมาก

เขาใช้วิธีการสัมผัสบอลเพียงครั้งเดียวเพื่อแก้ปัญหาการไม่สามารถครองบอลได้

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา หมอนี่ใช้เวลาครองบอลแต่ละครั้งไม่เกิน 3 วินาที ส่วนใหญ่แล้วก็จะเลือกส่งบอลออกไปทันที

[ความสามารถในการจ่ายบอลสำคัญ: A]

[ความสามารถในการจัดการเกม: C]

[ความสามารถในการเข้าสกัดและตัดบอล: A]

[ความสามารถในการครองบอล: C]

ความสามารถในการจัดการเกมและการครองบอลยังคงอยู่ในระดับที่พอรับได้

ดังนั้นก็ยังต้องฝึกต่อไป

ฤดูกาลนี้จะต้องยกระดับความสามารถในการครองบอลของหมอนี่ให้สูงขึ้นมาก อย่างน้อยก็ต้องรับมือกับการปะทะและแย่งบอลได้บ้าง