ตอนที่ 23 - การตื่นขึ้นและการเปลี่ยนแปลง

☀☀☀☀☀

การติดตามองค์ชายท่านนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่ข้าต้องได้พบกับองค์ชายท่านนั้นก่อน

หลังจากขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มังกรยักษ์เกล็ดเขียวก็กัดฟันตัดสินใจแน่วแน่ สภาพการณ์ที่เป็นอยู่ เขามองไม่เห็นโอกาสที่จะได้ดิบได้ดีเลยแม้แต่น้อย ผลลัพธ์เช่นนี้ เขาย่อมไม่สามารถยอมรับได้

เมื่อไม่นานมานี้ เขาก็เป็นจ้าวมังกรผู้ปกครองดินแดนส่วนหนึ่ง เพียงเพราะสงครามรุกรานที่ก่อขึ้นล้มเหลว ถูกราชินีโลหิตอเวจีจับเป็นๆ เพื่อที่จะมีชีวิตรอด เขาจึงต้องตกเป็นทาสสงคราม

เป็นไปไม่ได้ องค์ชายเข้าสู่ช่วงจำศีลแล้ว นอกจากราชินีโลหิตอเวจีแล้ว ใครก็อย่าได้คิดที่จะพบพระองค์ แม้แต่ข้าก็ไม่ได้ เมื่อได้ยินคำขอของมังกรตัวนี้ มังกรโบราณเพลิงโลกันตร์ก็ปฏิเสธโดยตรง

ช่วงจำศีลก็ต้องมีวันสิ้นสุด ข้ารอได้

งั้นเจ้าก็ค่อยๆรอไปเถอะ เมื่อได้ยินคำพูดของมังกรยักษ์เกล็ดเขียวตัวนี้ มังกรโบราณเพลิงโลกันตร์ก็แยกเขี้ยวหัวเราะ ไม่ได้สนใจ

อ้อ เคล็ดวิชานี้เจ้าเอากลับไปฝึกก่อนแล้วกัน

หือ จุดประสงค์แรกที่ทำให้เขามาที่นี่กลับสำเร็จอย่างไม่คาดคิด มังกรยักษ์เกล็ดเขียวถึงกับตะลึงไปเล็กน้อย นี่มันง่ายเกินไปแล้ว และเมื่อไหร่เจ้านี่ถึงจะพูดจาดีขนาดนี้

เป็นอะไรไป ไม่อยากได้งั้นรึ งั้นก็ช่างมันเถอะ เจ้ารอให้องค์ชายตื่นแล้วค่อยตัดสินใจแล้วกัน

เมื่อเห็นว่าเจ้านี่ยังคงลังเลและสงสัยอยู่ มังกรโบราณเพลิงโลกันตร์ก็พูดอย่างไม่พอใจเล็กน้อย

เอาสิ ข้าเอา แต่ว่า ลอรีนเจ้ามั่นใจขนาดนั้นเลยหรือว่าข้าจะติดตามองค์ชายท่านนั้นแน่นอน

เพราะเจ้าไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้แล้ว

มังกรยักษ์เกล็ดเขียวเงียบไป

สุดท้าย มังกรโบราณเพลิงโลกันตร์ก็หรี่ตามองมังกรยักษ์เกล็ดเขียวที่อารมณ์ซับซ้อนจากไปพร้อมกับเคล็ดวิชาครึ่งหนึ่ง ก็ไม่สามารถระงับอารมณ์ของตัวเองได้อีกต่อไป หัวเราะออกมาเสียงดังอย่างไม่เกรงใจ

เคล็ดวิชานี้เมื่อเริ่มฝึกฝนแล้ว ก็ไม่มีทางหยุดได้ ไม่ใช่ว่าอยากจะเลิกก็เลิกได้ง่ายๆ การหยุดกลางคัน จะทำให้ร่างกายมีจุดบกพร่องที่ถึงตายได้

ดังนั้น ตอนนี้อย่างน้อยก็มีมังกรสองตัวที่จะตกอยู่ในสภาพเดียวกับตัวเอง และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

ถ้าแค่จงใจลากมังกรลงน้ำแบบนี้ก็ดูจะเล็กน้อยเกินไป มังกรโบราณเพลิงโลกันตร์ตั้งใจที่จะใช้เคล็ดวิชาเป็นเหยื่อล่อ สร้างกองกำลังที่มีเจ้านายมังกรดิอาโบลเป็นแกนกลาง

และเขาในกองกำลังนี้ นอกจากจะต้องฟังคำสั่งของลูกมังกรตัวนั้นแล้ว ก็ไม่ต้องฟังคำสั่งของมังกรตัวอื่นอีกแล้ว เขาต้องการที่จะอยู่ใต้มังกรหนึ่งตัว อยู่เหนือมังกรหมื่นตัว

ตื่นแล้วหรือ

เมื่อสติกลับคืนมาอีกครั้ง ดิอาโบลก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยอย่างไม่น่าแปลกใจ แต่ไม่รู้ทำไม เสียงนี้ถึงฟังดูเย็นชาเล็กน้อย

อืม ตื่นแล้ว

ไม่รู้เลยว่าหลับไปนานแค่ไหน แต่ดิอาโบลที่รู้สึกว่าข้อต่อ แขนขา และปีกทั้งสองข้างค่อนข้างติดขัดก็ตอบรับคำหนึ่ง แล้วก็ลุกขึ้นยืน ตั้งใจจะขยับตัวสักหน่อย แต่

ครืน

ควบคุมไม่ได้เลย เขามังกรที่แหลมคมก็แทงทะลุเพดานห้องได้อย่างง่ายดาย ก้อนหินที่มีลวดลายวิญญาณสลักอยู่ก็ร่วงลงมาในห้อง

นี่

แสงวิญญาณที่แผ่ออกมาจากร่างกายโดยธรรมชาติก็ขับไล่ทุกสิ่งทุกอย่างออกไป ไม่ให้แม้แต่ฝุ่นหินเล็กน้อยตกลงบนตัว ดังนั้นเกล็ดเกราะบนตัวดิอาโบลจึงยังคงเป็นประกาย

แต่ดิอาโบลที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นมังกรหนุ่มแล้ว ก้มหน้าลงก็สบตากับภรรยาคนโตที่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและมองเขาด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์อยู่ตรงหน้า

เอ่อ ขอโทษนะ

ดิอาโบลทำหน้าเจื่อนๆ เขาเพิ่งจะไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ไม่ได้ใช้แรงเท่าไหร่ แค่ลุกขึ้นยืนตามปกติ ก็แทงเพดานทะลุแล้ว เหมือนกับแทงทะลุเยื่อบางๆชั้นหนึ่ง ไม่มีความต้านทานเลย

ไม่เป็นไร มังกรหลังจากตื่นจากการจำศีลแล้ว พลังจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก การควบคุมไม่ได้เป็นเรื่องปกติ ข้าจะช่วยเจ้าปรับตัวเข้ากับพลังนี้ให้ดีเอง

เมื่อได้ยินคำอธิบายของดิอาโบล ออฟีเลียก็เงยหน้ามองรูโหว่บนหัว แล้วก็ไม่ได้พูดอะไร

หือ จะช่วยข้าปรับตัวอย่างไร ดิอาโบลสัมผัสได้อย่างเฉียบแหลมว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล

การต่อสู้ ราชินีโลหิตอเวจีพูดสั้นๆ

ไม่จำเป็นหรอกมั้ง ดิอาโบลหดหัว

การปรับตัวเข้ากับพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยการต่อสู้เป็นวิธีที่เร็วและสะดวกที่สุด

แต่

ไม่มีแต่ เจ้าไปปรับตัวกับร่างกายปัจจุบันของเจ้าก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยเริ่ม

นี่มันเร็วเกินไปแล้ว

เจ้าเป็นมังกรหนุ่มแล้ว ควรจะเรียนรู้ที่จะต่อสู้แล้ว ที่นี่คือแดนมังกร สถานที่ที่มังกรนับพันนับหมื่นแย่งชิงทรัพยากรเพื่อความอยู่รอด เมื่อเทียบกับมังกรตัวอื่นๆแล้ว เจ้าโชคดีมากแล้ว

อืม ก็ได้

เมื่อคิดอย่างมีเหตุผล ดิอาโบลก็รู้สึกว่าออฟีเลียพูดถูกมาก เขาโชคดีพอแล้ว แต่ออฟีเลียไม่สามารถปกป้องเขาได้ตลอดไป จากสถานะของเขาแล้ว ถ้าอยากจะเป็นแค่มังกรในโรงเรียนล่ะก็ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องจบไม่สวย

แต่ความปลอดภัยของข้าจะรับประกันได้อย่างไร ท่านจะอยู่ข้างๆข้าตลอดเวลาหรือไม่ นี่คือความกังวลของดิอาโบล การฝึกฝนจริงจังแน่นอนว่าไม่มีปัญหา แต่ต้องรับประกันความปลอดภัยของเขา ห้ามมีอุบัติเหตุใดๆที่คุกคามถึงชีวิตของเขาเด็ดขาด

ข้าไม่มีเวลามาปกป้องเจ้าตลอดเวลาหรอก แต่เจ้าไม่ต้องกังวลกับปัญหานี้ ลืมไปแล้วหรือ มังกรที่ทำสัญญาข้ารับใช้กับเจ้าก่อนที่เจ้าจะจำศีล

มังกรโบราณเพลิงโลกันตร์ตัวนั้นหรือ ดิอาโบลก็นึกถึงมังกรอสูรที่สามารถแปลงร่างเป็นดาบใหญ่ได้ทันที ดาบใหญ่นั้นใหญ่จนเขาไม่สามารถจับด้ามดาบได้เลยด้วยซ้ำ

อืม ไม่รู้ว่าเจ้านั่นตอนนี้ฝึกไปถึงไหนแล้ว จะสามารถแปลงร่างเป็นหอกมังกรที่ข้าต้องการได้หรือไม่ และยังเปลี่ยนขนาดได้อย่างอิสระอีกด้วย

เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องกังวลหรอก เจ้านั่นตอนนี้ไปได้สวยมากเลย เขาหาผู้ติดตามให้เจ้ามาไม่น้อยเลยนะ

เมื่อมองดูมังกรยักษ์เกล็ดดำที่เพียงแค่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก็สามารถแทงเพดานทะลุได้ตรงหน้า ใบหน้าของออฟีเลียก็ปรากฏสีหน้าที่ขี้เล่นขึ้นมาทันที

เพื่อข้างั้นรึ ดิอาโบลถึงกับทำหน้างงงวย “ผู้ติดตาม สถานการณ์เป็นอย่างไร”

เขาอาศัยนามของเจ้า ชักชวนมังกรที่พ่ายแพ้และถูกข้าจับมาลดขั้นเป็นทาสสงครามอย่างกว้างขวาง ดังนั้นตอนนี้เจ้าจึงมีกลุ่มผู้ติดตามที่มีความแข็งแกร่งโดยเฉลี่ยที่น่าจับตามอง ดังนั้น การฝึกฝนจริงจังของเจ้าจึงไม่ต้องการการคุ้มครองของข้า

นี่ ข้อมูลที่น่าตื่นเต้นขนาดนี้ ดิอาโบลถึงกับตามไม่ทันเลยทีเดียว ตื่นขึ้นมา ภรรยาของเขาก็บอกเขาว่า ลูกน้องเบอร์หนึ่งของเขาไปหาลูกสมุนที่แข็งแกร่งมาให้เขามากมาย

เรื่องนี้ท่านเป็นคนปล่อยปละละเลยใช่ไหม หลังจากประหลาดใจเล็กน้อย ดิอาโบลก็คิดถึงผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ทันที ถ้าท่านไม่อนุญาต ลอรีนในอาณาเขตนี้ก็อย่าได้คิดที่จะสร้างเรื่องอะไรขึ้นมาเลย

ข้าแค่ไม่ได้เข้าไปแทรกแซงเท่านั้นเอง ข้าอยากจะดูว่ามังกรตัวนั้นจะทำได้ถึงระดับไหน จากที่เห็นในตอนนี้ เขาทำได้ดีไม่น้อย ทำให้ข้าประหยัดแรงไปได้เยอะ

แต่ว่า ลอรีนเจ้านั่นข้าสามารถควบคุมได้ด้วยสัญญา แต่ว่ามังกรอสูรที่เขาชักชวนมาในนามของข้า ข้าจะไปคุมได้อย่างไร

ดิอาโบล ไม่ได้ดีใจเป็นพิเศษ และยังกังวลเล็กน้อยอีกด้วย

การมีลูกน้องที่แข็งแกร่งเป็นเรื่องดีแน่นอน แต่ว่าลูกน้องเหล่านี้ล้วนแข็งแกร่งกว่าเขา และเขาก็ยังไม่มีพลังที่จะควบคุมได้ นั่นมันน่า หงุดหงิด มาก

เจ้าคิดมากไปแล้ว ลอรีนชักชวนมาในนามของเจ้า ดังนั้นเพื่อรักษาสถานะของตัวเอง เขาจะกดขี่มังกรทุกตัวที่อยากจะท้าทายเจ้า รักษาสถานะของเจ้า

ออฟีเลียปลอบดิอาโบลที่ค่อนข้างไม่สบายใจ ใบหน้าที่งดงามจนไม่น่าเชื่อของนางปรากฏรอยยิ้มที่มั่นใจ

และเจ้าอย่าลืมว่า เจ้าคือคู่ครองของข้า ออฟีเลีย ข้างหลังเจ้ายังมีข้าอยู่ ขอเพียงข้ายังอยู่ที่นี่ พวกขยะนั่นก็ไม่กล้าล่วงเกินเจ้า

อืมๆ ท่านพูดถูกแล้ว เมื่อมองดูภรรยาหลวงที่ดูมีอำนาจ ดิอาโบลก็ถูกทำให้ตกใจไปชั่วขณะ

ดังนั้น ก็ตกลงตามนี้แล้ว เจ้ายังมีปัญหาอะไรอีกไหม

ไม่มีแล้ว ดิอาโบลส่ายหน้า

ถ้าอย่างนั้นก็ดี ข้าไปยุ่งแล้ว เจ้าก็ควบคุมร่างกายของเจ้าให้ดีๆแล้วกัน อย่าไปชนอะไรพังอีกนะ

อืม ได้

เพิ่งจะพูดจบ ออฟีเลียที่สวมชุดคลุมสีขาวหลวมๆก็หายไปจากที่เดิม ราวกับภาพลวงตา

ดิอาโบลไม่แปลกใจกับเรื่องนี้เลย ภรรยาของเขาก็เป็นแบบนี้แหละ หายตัวไปมาอย่างลึกลับ และในตอนนี้ เขาก็มีสมาธิที่จะสังเกตการเปลี่ยนแปลงบนร่างกายของตัวเองแล้ว

ให้ตายสิ ข้ากลายเป็นสีดำได้อย่างไร

ก้มหน้าลง ดิอาโบลก็เห็นเกล็ดที่เดิมทีเป็นประกายสีทองอร่ามกลายเป็นเกล็ดสีดำ บนเกล็ดมีลวดลายสีทองแดงเหมือนหินหนืด

เวทกระจกน้ำ

เพียงแค่คิด อะพอลโลก็ร่ายเวทเล็กๆที่ง่ายแต่มีประโยชน์ออกมาได้อย่างง่ายดาย ทันใดนั้น ธาตุน้ำที่แผ่ซ่านอยู่ในบรรยากาศก็รวมตัวกันอยู่ตรงหน้าเขา กลายเป็นม่านน้ำเรียบๆที่สูงเท่ากับตัวเขา

หล่อมาก เมื่อเห็นตัวเองในกระจกน้ำ ดิอาโบลก็ตะลึงไปเล็กน้อย แล้วก็อุทานออกมา

นั่นคือมังกรยักษ์ที่น่าเกรงขามและสง่างาม บนศีรษะขนาดใหญ่ เขามีเขาที่แหลมคมงอกวนอยู่ ในดวงตามังกรสีเข้มมีลายสีทองแผ่ขยาย ร่างกายถูกเกราะมังกรที่เป็นกระดูกปกคลุมเป็นส่วนใหญ่

ข้อต่อที่ขยับได้ก็มีเกล็ดสีดำลายทองละเอียดเชื่อมต่อกัน และยังมีหนามกระดูกรูปพระจันทร์เสี้ยวที่แหลมคมงอกออกมาจากข้อต่อนั้นอีกด้วย ไหล่ แขนมังกร ปลายหาง หรือแม้แต่ปีก ก็มีเนื้อเยื่อกระดูกภายนอกที่ส่องประกายเย็นเยียบ

อืม แต่จะว่าไปแล้ว ในด้านรูปลักษณ์ ดิอาโบลรู้สึกว่ารูปลักษณ์ปัจจุบันของเขาไม่แพ้มังกรประกายแสงศักดิ์สิทธิ์เลย แค่บุคลิกต่างกัน รูปลักษณ์ปัจจุบันมีความก้าวร้าวมากกว่า เหมือนกับมังกรอสูรที่อยากจะทำลายโลก

ติ๊งๆ

สายตาของดิอาโบลจับจ้องไปที่ปีกมังกรที่หนาของเขา เขายื่นกรงเล็บออกมาเคาะเบาๆ แล้วเสียงโลหะกระทบกันที่คมชัดก็ดังขึ้น

จิ๊!

ปีกมังกร ของ ดิอาโบล นั้นหนามาก แตกต่างจากปีกมังกรแบบดั้งเดิมที่ เยื่อปีก บางและฉีกขาดง่าย

และในรูปลักษณ์ปัจจุบันของเขา ปีกมังกรก็หนาจนน่าตกใจ เขารู้สึกว่าถ้ากางปีกออกก็สามารถใช้เป็น โล่ ได้เลย

หนาจริงๆ มังกรหนุ่มที่มีลำตัวยาวเกือบยี่สิ

บเมตรอุทานออกมาจากใจจริง แต่เขาก็ไม่พอใจเล็กน้อย

แต่ว่า จะเปลี่ยนกลับไปเป็นรูปลักษณ์เดิมได้หรือไม่

แสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดออกมาจากหน้าอกตามความคิดของเขา แสงสีทองที่สวยงามปกคลุมทั่วทั้งตัว เกล็ดสีดำสนิทก็เปลี่ยนเป็นสีทองอย่างรวดเร็ว และทั่วทั้งตัวของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

ดังนั้น มังกรทองที่ร่างกายแผ่แสงสีทองออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ และยังมีประกายห้าสีส่องประกายอยู่แวบๆก็เข้ามาแทนที่มังกรอสูรที่ดูเหมือนจะสื่อถึงการทำลายล้างและการฆ่าฟัน บุคลิกสง่างามและสง่างามราวกับราชามังกร

[จบแล้ว]