บทที่ 51 วางแผนทำฐานปฏิบัติการกันเถอะ (ฟรี)

"ไม่ดี ไม่ดี."

หลินเทียนรีบโบกมือไปมา

ตราบใดที่หลินเทียนกับกานเหยียนหยี่ร่วมมือกันอย่างเต็มที่ ในอนาคตการหาเงินคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร การมีชีวิตที่สบายๆ ก็คงไม่ใช่เรื่องยากเช่นกัน

เว้นแต่จะไปเปิดธุรกิจเอง

อย่าว่าแต่ร้านกาแฟ แม้แต่เปิดร้านอาหารเช้าขายก๋วยเตี๋ยวขายบะหมี่ การทำธุรกิจก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้ทั้งสองคนแค่ทำเพลงก็ใช้เวลาและแรงกายแรงใจมากแล้ว ไม่มีเวลาไปยุ่งกับเรื่องอื่นอีก

"ฉันแค่...ไม่อยากให้ร้านกาแฟของคุณปู่ต้องร้างไปแบบนี้"

กานเหยียนหยี่จ้องมองโต๊ะแล้วเซ็งไปชั่วขณะ

หลินเทียนตกใจ

คำพูดนี้กลับไปกระทบจิตใจของหลินเทียนเข้าได้

บางเวลาหลินเทียนก็คิดถึงวันเวลาที่เลิกเรียนแล้วเดินผ่านร้านของคุณปู่กาน แล้วคุยกับคุณปู่สักสองสามคำ

ร้านกาแฟของคุณปู่แม้จะไม่คึกคัก แต่ก็จะมีลูกค้าประจำไม่กี่คนที่จะมาที่ร้านตรงเวลาตอนเย็น คุยกับคุณปู่และดื่มกาแฟด้วยกัน

ช่วงเวลานั้นเคยเป็นวันและเดือนเดียวที่หลินเทียนผู้ไร้ญาติมิตรสามารถรู้สึกถึงความอบอุ่นได้

ตั้งแต่คุณปู่กานเข้าโรงพยาบาล ร้านกาแฟก็ไม่เคยเปิดอีกเลย

เพียงแค่ไม่ถึงครึ่งเดือน คนไปแล้วชาก็เย็น

ที่จริงแล้วหน้าร้านของคุณปู่กานซื้อมาเป็นของตัวเอง ไม่มีปัญหาเรื่องค่าเช่า

การปล่อยให้ร้างไปแบบนี้ก็น่าเสียดายทีเดียว

"เอางี้ดีไหม เราปรับปรุงร้านกาแฟใหม่ แล้วจัดเป็นฉากถ่ายทำของเรา"

กาแฟหลินเทียนทำไม่เป็น

การเปิดร้านก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่ร้านกาแฟไม่จำเป็นต้องใช้เพื่อจุดประสงค์เดิม

"มาถ่ายที่บ้านฉันตลอดมันแคบเกินไป ฉากหลังก็ไม่สวย"

ห้องนั่งเล่นของหลินเทียนมีพื้นที่แค่นั้น

ตั้งแต่กานเหยียนหยี่มาแล้ว ตู้วางทีวีก็ถูกยกไปไว้ที่ระเบียง แทนที่จะเต็มไปด้วยไฟส่อง ขาตั้ง เปียโน ลำโพง อุปกรณ์บันทึกเสียง

ถ้ามีที่ใหม่ที่กว้างขวางพอ ให้พวกเขาใช้ถ่ายวีดีโอ

พวกเขาก็จะมีพื้นที่ในการแสดงออกมากขึ้น เช่น ถ่ายวีดีโอในรูปแบบ MV หรือจัดฉากหลังการแสดงสไตล์คลาสสิค

ที่จริงแล้ว ดีไซน์ร้านกาแฟของคุณปู่ก็ค่อนข้างมีสไตล์อยู่แล้ว

"แต่ถ้าคุณปู่ตื่นมาแล้วเห็นเราทำร้านกาแฟของท่านยุ่งเหยิงแบบนี้จะทำไงดี?"

"เรื่องนี้ง่าย เราไม่แตะของคุณปู่ก็ได้"

หลินเทียนพูด "เครื่องชงกาแฟที่เคาน์เตอร์ เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารอะไรพวกนั้น ปล่อยไว้ที่เดิม เราแค่ย้ายโต๊ะเก้าอี้ แล้วสร้างสตูดิโอใหม่ ทำฐานเล่นดนตรีของเราสองคน!"

เรา? ฐานเล่นดนตรี?

เมื่อหลินเทียนพูดแบบนี้ กานเหยียนหยี่ก็เริ่มใจสั่นเช่นกัน

ยังไงเสีย เรื่องการสร้างรังเล็กๆ ของตัวเอง สาวๆ ย่อมไม่มีภูมิต้านทานโดยธรรมชาติ

"ถ้าอนาคตข้างหน้าเราสองคนดังขึ้น และมีแผนที่จะโชว์หน้า ก็ยังสามารถจัดคอนเสิร์ตเล็กๆ ที่ฐานนี้ได้ ลูกค้าที่มาดูการแสดงของเราต้องซื้อ 'สาคูน้ำกะทิเหยียนหยี่' ขายให้แก้วนึง 98 หยวน! แล้วก็ขายขนมหวาน เครื่องดื่มอะไรอีก หาเงินให้สุดๆ!"

หลินเทียนพูดไปเพลิน กานเหยียนหยี่ฟังจนตาค้าง

สาวน้อยครุ่นคิดแล้วพึมพำ:

"ฟังดูดีนะ"

"ใช่ไหม" หลินเทียนภูมิใจ

คุณปู่กานกลับมาเห็นฉากนี้คงต้องส่ายหัวแล้วบอกว่าตัวเองเปิดร้านไม่เจ๋งเท่า.

"แต่คงต้องใช้เงินเยอะใช่ไหม?" กานเหยียนหยี่ถาม

นั่นแหละ

เมื่อต้องเปลี่ยนฉากใหญ่ ตอนตกแต่งร้านอะไรแบบนั้น คงต้องใช้เงินไม่น้อย

แล้วพวกไฟส่อง ขาตั้ง อะไรพวกนี้ก็ต้องอัปเกรดด้วย ตอนนี้หลินเทียนใช้ไฟส่องสิบกว่าหยวน แค่สว่างได้ก็พอ

ถ้าอยากให้การแต่งตัวของกานเหยียนหยี่ดูน่าทึ่งมากขึ้นในกล้อง การอัปเกรดอุปกรณ์เหล่านี้หลีกเลี่ยงไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น อุปกรณ์บันทึกเสียงของหลินเทียนยืมมาจาก SYC ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องคืน หากมีโอกาสอุปกรณ์บันทึกเสียงควรซื้อเอง

แล้วก็เนื่องจากทั้งสองคนบันทึกวีดีโอการแสดง การนำเสนอความสวยงามก็สำคัญ ใช้มือถือถ่ายตลอดไปก็ไม่ใช่เรื่อง

กล้องก็ต้องพิจารณาด้วย

หลินเทียนไม่กล้าจินตนาการว่าตอนนี้พวกเขาขาดเงินมากแค่ไหน

คำนวณดูแล้ว...

อย่างน้อยหลายหมื่นแน่นอน

"ไม่เป็นไร"

หลินเทียนตบหน้าอกรับประกันกับกานเหยียนหยี่ "วีดีโอตัวต่อไป เราจะหาเงินได้แล้ว"

"หาเงินยังไง?"

"ดูนี่สิ"

หลินเทียนเปิด TikTok เข้าไปอินบ็อกซ์ ให้กานเหยียนหยี่ดู

ที่จริงแล้วหลังจากทานข้าวเสร็จ หลินเทียนกำลังจะปรึกษาเรื่องนี้กับกานเหยียนหยี่อยู่พอดี

หลังจาก "เพลงคังคัง" ดังระเบิด ข้อความส่วนตัวหลังไมค์ของหลินเทียนไม่ต่างจากที่คาดไว้ ได้รับข้อความส่วนตัวจากโฆษณาเยอะมาก

เพียงแค่สองวีดีโอก็ได้ผู้ติดตาม 320,000 คน!

คุณภาพของวีดีโอ [แสงจันทร์และแมว] สูงมาก ทำให้คนในวงการหลายคนต้องตกใจ

จึงกลายเป็นขนมหวานในสายตาของโฆษณาหลายๆ ราย

โฆษณาจำนวนมากจึงตามมา.

หลินเทียนจัดเรียงอย่างละเอียด ตัดชื่อที่ไม่เคยได้ยิน มองดูแล้วไม่น่าเชื่อถือออกไป

ยังเหลืออีก 8 รายเต็มๆ หลินเทียนไม่รู้ว่าจะเลือกอย่างไร

ปัญหาคือหลินเทียนก็เล่น TikTok เป็นครั้งแรก ไม่ค่อยเข้าใจด้านนี้

ถ้าเหยียบกับระเบิดมันจะยุ่งยาก

ดังนั้นเขาจึงอยากดูว่ากานเหยียนหยี่คิดอย่างไร

"ฉันไม่เข้าใจ"

กานเหยียนหยี่ส่ายหัว "ปกติฉันไม่ทำวีดีโอสั้น อย่าว่าแต่การโฆษณา TikTok แม้แต่เรื่องการหาเงินจากดนตรี ฉันก็ไม่เข้าใจ"

สำหรับกานเหยียนหยี่ เธอเรียบง่ายมาตลอด

เรียบง่ายจนการแสดงดนตรีของเธอ เป็นเพราะคุณปู่และความรัก

ตราบใดที่ยังสามารสีเชลโลได้ตลอดไปก็พอแล้ว

อย่างอื่นเธอไม่สนใจ

"งั้นก็มีปัญหาสักหน่อย"

หลินเทียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง

คนอย่างกานเหยียนหยี่ที่เป็นคนล้าสมัย อินเทอร์เน็ต 2G แบบนี้ พึ่งพาไม่ได้จริงๆ

แต่รอบตัวเขาดูเหมือนจะมีเด็ก TikTok คนหนึ่ง

แล้วดูเหมือนจะเข้าใจเรื่องการสร้างสรรค์ TikTok ดีด้วย? เมื่อก่อนเคยวิจารณ์วัฒนธรรมเน็ตไอดอลของเมืองชิงโจวแล้ว

หลินเทียนรีบโทรหาฉีหย่ง

หลังจากเข้าใจความต้องการของหลินเทียน ปฏิกิริยาแรกของฉีหย่งคือตื่นเต้นส่งคำอวยพรอย่างมีชีวิตชีวา:

"ห่านเอ้ย! แปบเดียวก็มีโฆษณาเข้าแล้วเหรอ?! กูเชื่อเลย. คนที่มาให้มึงลงแอ่ดจะเป็นคนดีได้ไงวะ?! พรุ่งนี้มึงไม่ไปล่าวันพีซเลยล่ะ?! ไปตายไป๊!!"

กลัวที่เพื่อนจะโดนหลอกและกลัวที่เพื่อนจะได้ขับแลมโบในไม่ช้า.

นี่คือความรู้สึกที่แท้จริงที่สุดของฉีหย่งตอนนี้!

"พรุ่งนี้กูเลี้ยงแมคตอนเช้า." หลินเทียนพูดจริงจัง

"กลางวันด้วย!"

"เออ เออ เออ!"

"..."

หลังจากระบายอารมณ์เสร็จ ฉีหย่งก็มาพูดเรื่องจริงจัง

"ที่จริงเรื่องการรับโฆษณา TikTok กูก็ไม่ค่อยเข้าใจ..."

"แล้วจะทำกูเสียเวลาทำห่านอะไร."

"ห่านเอ้ย รอให้กูพูดจบก่อนสิ!"

ฉีหย่งขบฟันพูด "แต่กูรู้ว่ามีคนหนึ่งที่เข้าใจ แล้วคนนี้ยังรู้จักมึงดีด้วย"

"ใคร?"

"ซูหรัน ที่นั่งหน้ามึงอะ."

ฉีหย่งพูด "เจ๊แก ใน TikTok นี่อย่างเด็ด! ตัวแม่ของตัวแม่เลย."

"เดี๋ยว เดี๋ยว เดี้ยว"

หลินเทียนรีบขัดจังหวะฉีหย่ง มองกานเหยียนหยี่ข้างๆ ที่กำลังสงสัยอยู่

หลังจากมั่นใจว่ากานเหยียนหยี่ฟังเสียงของฉีหย่งไม่ออก ถึงได้พูดต่อ "ไม่ค่อยรู้จักกัน แค่คุยกันไม่กี่ครั้ง"

"ซูหรันใน TikTok มีผู้ติดตามแปดหมื่น-เก้าหมื่นเลย! ถ้ามึงยังไม่ได้เพิ่ม WeChat นาง กูจะส่งให้ตอนนี้เลย ไปถามนางเอา!"

(จบบท)