บทที่ 52 เลือกโฆษณา (ฟรี)

ไม่ช้าฉีหย่งก็ส่งไอดีวีแชทมาให้ หลินเทียนคลิกเพิ่มเพื่อนไป.

โชคดีที่เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาเพิ่งคุยกับซูหรันไป

คือตอนที่กานเหยียนหยี่มาหาเขาที่โรงเรียน ซูหรันมาถามเขาว่า เขากับกานเหยียนหยี่เป็นอะไรกันโดยเฉพาะ.

เมื่อเคยคุยกันแล้ว การเพิ่มวีแชทตอนนี้จึงดูไม่อึดอัดนัก

ขณะรอให้ซูหรันยอมรับคำขอเป็นเพื่อน หลินเทียนก็ค้นหาไอดีติ๊กต๊อกของซูหรันที่ฉีหย่งส่งให้

เขาต้องการดูว่า "ตัวแม่ของตัวแม่" ที่ฉีหย่งพูดถึงนั้นคืออะไรกันแน่

เมื่อค้นหาออกมา ชื่อคือ------

【ไม่กินผักชี (เวอร์ชั่นไม่ตอบ DM)】【ผู้ติดตาม 120,000 คน】

เหงื่อไหลท่วมตัวเลย

ทำไมถึงมีนักทำคอนเท้นหญิงที่มีแนวคิดโคตรดาษดื่น แบบนี้!

เมื่อคิดดูแล้ว ซูหรันในฐานะดาวเด่นของห้อง A ปกติก็มีเด็กผู้หญิงวิจารณ์เธอว่าเป็นหญิงจอมเจ้าเล่ห์บ่อยๆ ชื่อเสียงไม่ค่อยดี

คนแบบนี้มาเล่นแอบๆในติ๊กต๊อก ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

เอ๊ะ?

เมื่อเข้าไปในหน้าโปรไฟล์ สิ่งแรกที่เห็นคือสีสันฉูดฉาด คอสเพลย์แบบต่างๆ มากมายเข้ามาในสายตา

เปิดไปคลิปหนึ่ง

ซูหรันสวมหมวกเป็ดเหลือง ใส่ชุดเด็กอนุบาล ด่าใส่กล้อง:

"Hentai!"

"อุรุไซ!"

"..."

ออ มันเป็นความแตกต่างแบบนี้เอง

เลื่อนลงไป ซูหรันส่วนใหญ่แสดงเป็นตัวละครหน้าเด็ก แสดงท่าน่ารักใส่กล้อง พูดบทดังๆ ในอนิเมะ

ก็ไม่เห็นเด็ดนี่?

เธอก็ยังใส่ชุดเด็ก ห่อมิดชิด แสดงเป็นเด็กน่ารักเลย

ฉีหย่งยังคิดว่าเด็ดอีก

หรือว่า...

หลินเทียนเริ่มคิดจริงจังแล้วว่าควรจะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจหรือไม่

แต่พูดตามจริง เมื่อเห็นเด็กผู้หญิงที่ปกตินั่งโต๊ะหน้าเขาและมักจะเครียดเข้มขรึมเสมอ มาแสดงเป็นโลลิในติ๊กต๊อก ก็รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

ไม่นาน การยืนยันเป็นเพื่อนในวีแชทก็ดังขึ้น.

【หลินเทียนใช่ไหม?】

ยังไม่ทันที่หลินเทียนจะส่งข้อความไป อีกฝ่ายกลับทักมาก่อน

【ใช่】

【เรื่องของนาย ฉีหย่งเล่าให้ฟังหมดแล้ว คือต้องการถามเรื่องรับโฆษณาในติ๊กต๊อกใช่ไหม~】

【?】

หลินเทียนไม่คิดว่าฉีหย่งจะเคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้

มันกับซูหรันก็ไม่สนิทกันชัดๆนี่หว่า.

คงเป็น "ไม่อยากพลาดโอกาสคุยกับสาวสวยสักครั้ง" แต่แบบนี้ก็ดี หลินเทียนก็ประหยัดเวลาไปเยอะ

【ใช่】

【อืมๆ ขอฉันอธิบายก่อนนะ ฉันน่ะ ถึงจะมีผู้ติดตามในติ๊กต๊อกหลายหมื่นคน แต่ฉันเป็นบล็อกเกอร์ด้านความสวยงาม. บล็อกเกอร์ด้านความสวยงามมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชมผ่านกล้องน้อย บล็อกเกอร์ตัวเล็กๆ จึงรับโฆษณายาก ถึงตอนนี้ฉันก็รับไปแค่สองรายเอง ที่เหลือเป็นเรื่องที่เพื่อนเล่าให้ฟัง】

หลินเทียนเข้าใจ ซูหรันกำลังปฏิเสธความรับผิดชอบ

เมื่อคนอื่นยินดีตอบคำถาม หลินเทียนแน่นอนว่าจะไม่สนใจเรื่องนี้

แต่เขายังถามอีกประโยค:

【ไม่ใช่ว่าเธฮมีผู้ติดตาม 120,000 คนเหรอ?】

【...】

【?】

【?】

【?】

【นายดูติ๊กต๊อกของฉันแล้วเหรอ?】

อีกฝ่ายส่งเครื่องหมายคำถามมาสามอัน หลินเทียนรู้สึกได้ว่าคนอีกฝากหน้าจอตกใจแค่ไหน

【อ๊าาาาา! นายรู้ไอดีติ๊กต๊อกของฉันได้ยังไง?!】

【ฉีหย่งบอก】หลินเทียนตอบ

【...】

【ไอ้นั่นเจอโดยบังเอิญตอนเลื่อนดู มันบอกว่าจะไม่เล่าให้เพื่อนในห้องฟังนี่!!】

【อ๊าาาาา!!】

ซูหรันเห็นได้ชัดว่าตื่นตระหนก

【หลินเทียน เป็นแบบนี้นะ บทที่ฉันพูด ชุดที่ฉันใส่ ทั้งหมดคือ "สอดคล้องกับบุคลิกตัวละคร" นายรู้ไหม พวกเราที่ชอบ 2D จะเป็นแบบนี้ ไม่ใช่ว่าฉันมีปัญหาอะไรจริงๆ...】

【อืม】

หลินเทียนตอบ

ไม่มีใครสนใจ

หลินเทียนก็ไม่รู้ว่าทำไมซูหรันต้องมาอธิบายกับเขาซึ่งไม่สนิทกันขนาดนั้น

หลินเทียนไม่ค่อยสนใจ ถึงในใจจะคิดว่าประหลาดบ้าง แต่ความปรารถนาที่จะแฉเธอแน่นอนว่าไม่มี

ยังไงก็ตาม บนอินเทอร์เน็ตเขาก็เห็นคนแปลกๆ มามากแล้ว

และด้วยนิสัยผู้หญิงจอมเจ้าเล่ห์ของซูหรัน

หลินเทียนยังสงสัยว่า ท่าทีตื่นเต้นของซูหรันพวกนี้

ล้วนแสดงให้เขาดูแน่ๆ.

แต่หลินเทียนก็ยังให้ความร่วมมือตอบไปประโยคหนึ่ง:

【วางใจเถอะ ฉันจะไม่เอาเรื่องที่เธอเป็นโลลิไปบอกใครหรอก】

【....】

【ช่างเถอะ ช่างเถอะ】

ซูหรันดึงหัวข้อกลับมา

【ก่อนอื่น เน็ตไอดอลใหญ่ๆ ของติ๊กต๊อก เวลาแทรกโฆษณาในวิดีโอ จะมีมาตรฐานการเสนอราคาของตัวเอง วิดีโอยาวและวิดีโอสั้นมีราคาโฆษณาไม่เท่ากัน เรื่องนี้อย่าเพิ่งพูดถึง. หลินเทียน ติ๊กต๊อกของนายชื่ออะไร? คงยังไม่ถึงระดับ "เน็ตไอดอลผู้ติดตามล้าน" ใช่ไหม?】

【ไม่ถึง】

หลินเทียนตอบ โดยเจตนาไม่สนใจคำถามแรก

【อืม งั้นฉันจะอธิบายมาตรฐานของผู้ติดตามต่ำกว่าหนึ่งล้านคนเป็นหลัก】

【ก่อนอื่น ไม่ว่าจะมีผู้ติดตามกี่คน ค่าโฆษณาติ๊กต๊อกที่ใช้บ่อยที่สุด วิธีการคิดเงินมีสองวิธี.】

【CPM: ต้นทุนต่อการแสดงผลโฆษณาหนึ่งพันครั้ง คือคิดตามราคาที่คน 1,000 คนดูโฆษณา เช่น ถ้ามีคนให้นายห้าหยวน แปลว่าทุกครั้งที่มีคน 1,000 คนดูวิดีโอของนาย นายจะได้ห้าหยวน】

【CPC: ต้นทุนต่อการคลิ๊ก คือจ่ายตามการคลิ๊ก เช่น คลิ๊ก 10 ครั้ง ก็เก็บค่าใช้จ่าย 10 ครั้ง เช่น ร้านค้าให้นายแขวนลิงก์ในคอมเมนต์ คนคลิ๊กยิ่งเยอะ ก็ยิ่งได้เงินเยอะ】

【แน่นอน เน็ตไอดอลใหญ่ๆ หลายคนจะเสนอราคาตรงๆ ตามจำนวนผู้ติดตาม ไม่ว่าจะมีคนดูหรือไม่ ก็จะเรียกเงินตรงๆ แต่นั่นคือการทำงานของเน็ตไอดอลใหญ่ๆ.】

【เข้าใจแล้ว】

คำพูดของซูหรันเข้าใจง่าย มองแล้วก็เข้าใจ

แต่เรื่องพวกนี้ ค้นหาในเน็ต หรือถามร้านค้า ก็รู้ได้พอสมควรแล้ว.

หลินเทียนต้องการความรู้ที่เป็นประโยชน์มากกว่า เพื่อป้องกันไม่ให้ใครมากดราคา

【ตรงนี้ให้ข้อมูลอ้างอิงได้

ก่อนที่จำนวนผู้ติดตามจะแตะล้าน ราคาเฉลี่ยของโฆษณาสามารถคิดได้ 0.06 หยวนต่อผู้ติดตามหนึ่งคน ถ้านายมีผู้ติดตาม 1 หมื่นคน ก็ 600 หยวน, 1 แสนคนก็ 6,000 หยวน, 5 แสนคนก็ 30,000 หยวน, 1 ล้านคนก็ 60,000 หยวน ราคาตลาดประมาณนี้】

【ขอบใจนะ.】

หลังจาก ได้ข้อมูลในใจแล้วคร่าวๆ หลินเทียนก็ครุ่นคิด.

ตัวเองมีผู้ติดตาม 320,000 คน และยังอยู่ในช่วงเติบโต งั้นอย่างน้อย โฆษณาหนึ่งก็ไม่ควรเก็บต่ำกว่า 20,000 หยวนใช่ไหม?

บวกกับคุณภาพวิดีโอสูง หลินเทียนสามารถดันราคาขึ้นได้

แต่โฆษณาก็มีหลายแบบ ฮาร์ดเซล ซอฟต์เซล คิดตามสถานการณ์ ตามค่าสถิติ.

【ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจ ฉันจะมาถามเธออีก】

【ได้】

หลินเทียนปิดวีแชท กลับไปที่หลังไมค์ของติ๊กต๊อก

ตอนนี้คือเวลาตัดสินใจเลือกรับโฆษณาอะไร

หลินเทียนกับกานเหยียนหยี่นั่งบนโซฟาด้วยกัน สองคนคิดอย่างจริงจัง

ในโฆษณาแปดรายการที่หลินเทียนคัดเลือกมาอย่างพิถีพิถัน มีทุกอย่าง เกมออนไลน์ แพลตฟอร์มช้อปปิ้ง แอปโซเชียล

และตามมาตรฐานตลาดที่ซูหรันอธิบายเมื่อกี้

หลินเทียนพบว่า ราคาที่พวกเขาเสนอ สูงมาก ให้เขาตามมาตรฐานของผู้ติดตาม 7-8 แสนคนเลย

"แอปซื้อขายมือสองนี้เป็นไง?"

หลินเทียนชี้ไปที่แอปชื่อ "จ้วนจ้วน" ถามกานเหยียนหยี่

นี่เป็นโฆษณาที่เห็นบ่อยมากในติ๊กต๊อก เพราะเห็นบ่อยเลยกลายเป็น "มีม" ผู้ชมเลยไม่รังเกียจมาก

"ติดตรงที่มันเป็นโฆษณาแบบฮาร์ดเซล ต้องการให้เราแสดงดนตรี พอถึงก่อนช่วงไคลแม็กซ์หน่อย ก็แทรกโฆษณา แนะนำสินค้า..."

หลินเทียนอ่านข้อกำหนดข้างบน พูดไปครึ่งทาง ตัวเองก็ไม่มั่นใจแล้ว

เฮ้ย กล้าเสนอจริงๆนะ!

ขัดจังหวะการแสดงดนตรี ไม่กล้าจินตนาการว่าจะทำให้ผู้ชมเกลียดขนาดไหน

"จริงๆ แล้ว ฉันไม่อยากให้มีการแทรกโฆษณาในวิดีโอของเรา แต่ถ้าต้องเลือกจริงๆ ฉันคิดว่า ควรเลือกโฆษณาที่ไม่ส่งผลกระทบต่อการแสดงดนตรีของเรา" กานเหยียนหยี่พูด

"จริง"

หลินเทียนก็เกลียดการแทรกโฆษณาในวิดีโอแบบยัดปากแบบนี้.

แต่การหาเงิน ไม่น่าอายหรอก

เลือกอันที่ค่อนข้าง ไม่ทำให้เสียความรู้สึกดีกว่า...

"อันนี้เป็นไง?"

หลินเทียนชี้ไปที่ผู้โฆษณาชื่อ "ร้านดนตรีเล่อเทียน"

ราคาที่ให้เมื่อเทียบกับสินค้าอื่นๆ จริงๆ แล้วต่ำกว่าเยอะ แต่เพราะเข้ากันกับวิดีโอของทั้งสองคน หลินเทียนจึงนำมาอยู่ในรายการผู้โฆษณาแปดรายที่เลือกได้

ข้อกำหนดง่ายมาก

"ใช้เครื่องดนตรีที่พวกเขาให้ ถ่ายวิดีโอหนึ่งคลิป."

(จบบท)