บทที่ 63 ความลึกลับของบ่อน้ำโบราณ

บทที่ 63 ความลึกลับของบ่อน้ำโบราณ

แม่น้ำไหลเชียวกราด มันไหลลงไปยังทะเลสาบใต้ดินขนาดใหญ่

มันเป็นเรื่องยากที่จะรู้ได้ว่ามันมีทะเลสาบขนาดมหึมามาอยู่ใต้ดินได้อย่างไร

เพดานโค้งขนาดใหญ่มันส่องประกายระยิบระยับจากแสงที่ไม่รู้จักอยู่นับไม่ถ้วน มันทำให้ทะเลสาบด้านล่างสว่างไสวด้วยแสงระยิบระยับ

ปลาแปลก ๆ มีความยาวกว่า 2-3 เมตร ว่ายเข้าไปทะเลสาบจากแม่น้ำราวกับว่ามันกำลังรีบ ปลาพวกนี้ไม่มีกระดูกสันหลังทำให้มันดูเหมือนปลาไหลอย่างมาก

มีฟันแหลมคมอยู่ด้านในปากของมัน มันดูโหดร้ายจนไม่มีใครกล้าเข้า

ที่ด้านหลังของมันมีแผลขนาดใหญ่และลึกเท่ากำปั้นของมนุษย์อยู่ เลือดไหลออกมาจากแผลทำให้ทะเลสาบเปื้อนไปด้วยเลือด

ปลาตัวนี้ดูเหมือนจะเพิ่งผ่านการต่อสู้อันน่าสยดสยองมาและมันก็ได้ใช้สัญชาตญาณของมันระแวงภัยไปรอบ ๆ สภาพแวดล้อมใหม่นี้

เงาขนาดมหึมาพุ่งผ่านใต้ผิวน้ำ ทำให้ปลาหันกลับไปมอง แต่เมื่อหันมาจึงเห็นว่าไม่มีอะไร ผิวน้ำยังคงสงบนิ่งอยู่

มันรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก มันรีบว่ายขึ้นเพื่อที่จะหาที่ซ่อนตัว

ในที่สุดมันก็ได้เห็นรอยแตกขนาดใหญ่อยู่ในกำแพงของทะเลสาบ มันรีบว่ายเข้าไปในรอยแตกนั่นทันที เมื่อมันว่ายเข้าไปใกล้รอยแตกมันก็รู้สึกโล่งใจอย่างมาก ทันใดนั่นก็ได้มีหัวขนาดใหญ่บางอย่างพุ่งออกมาจากรอยแตกเช่นกัน !

การปะทะกันอย่างฉับพลันนี้เร็วจนไม่สามารถตอบสนองได้ทัน สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่นี้มันได้มาถึงก่อนปลาแปลกประหลาด มันเปิดปากขนาดมหึมาของมันแล้วงับลงบนหัวของปลาตัวนี้ !

"หัว หัว !"

ครึ่งบนของปลาที่ยาวกว่าสองเมตรถูกจับไว้อย่างแน่นหนาภายในปากของสิ่งมีชีวิตสีขาวขนาดใหญ่ มันพยายามดิ้นรนด้วยความโกรธจนทำให้น้ำรอบ ๆ เกิดกระแสน้ำวนอย่างรุนแรงในขณะที่มันพยายามจะหนีออกมา

อย่างไรก็ตามการดิ้นรนนี้มันไร้ผล แม้ว่าสัตว์สีขาวจะไม่มีฟันแหลมคมเพื่อกัดเหยื่อของมัน แต่มันมีฟันที่เป็นตะขอซึ้งมีประสิทธิภาพอย่างมากสำหรับการดักเหยื่อของมัน ใช่แล้ว ตอนนี้ฟันตะขอของมันได้ฝังลึกลงไปที่เนื้อของปลาเพื่อแน่ใจได้ว่ามันไม่สามารถหนีได้อีกต่อไปแล้ว !

แรงกัดของมันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และเลือดก็ได้ไหลออกมาจากตัวปลาอย่างช้า ๆ มันทำให้เลือดนั่นกระจายไปทั่วทุกทิศทางทำให้บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยน้ำสีแดง

การต่อสู้ของปลาทั้งคู่นี้ ในไม่ช้าฝ่ายที่อ่อนแอกว่าก็เริ่มสงบลง

เลือดมันได้ดึงดูดความสนใจสัตว์สีขาวตัวอื่น ๆ ให้โผล่ออกมา พวกมันมีความยาวกว่าสามเมตร มันมีขนาดใหญ่อย่างมากเมื่อเทียบกับปลา แต่ต่อสัตว์ตรงหน้าที่จับปลาได้แล้ว มันมีขนาดเล็กกว่า

สัตว์สีขาวตัวนี้ดูเหมือนกิ้งก่าอย่างมาก พวกมันอ้วนและแลบลิ้นออกมาตลอดเวลา

พวกมันดูคล้ายกับซาราแมนเดอร์จากโลก แต่ตัวขนาดใหญ่กว่าหลายเท่า ร่างกายของพวกมันดูลื่นเรียบเนียนและไม่มีเกล็ด มันมีลวดลายแปลก ๆ อยู่ที่หลังของมัน ใต้ท้องของมันมีสีขาวและแขนของมันก็ดูแข็งแกร่งและทรงพลัง

ตัวที่มาใหม่ดูเหมือนจะระวังญาติพี่น้องตัวที่ใหญ่กว่ามันมาก มันไม่กล้าที่จะเข้าไปใกล้ หลังจากรออยู่นานสักพักมันก็ว่ายออกมาอย่างไม่เต็มใจ

โดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก สัตว์สีขาวตัวนี้มันก็ได้จัดการกลืนปลาที่มีความยาวกว่าสองเมตรลงท้องเรียบร้อย จากนั้นมันก็กลับไปที่หลุมของมัน

ทันใดนั่น เส้นไหมบาง ๆ ก็ตกลงมาจากฟากฟ้าและทะลุพื้นดินไปหลายชั้นก่อนที่จะมาปรากฏเหนือทะเลสาบใต้ดิน

"จ๋อม !"

แมงมุมตัวเล็ก ๆ ตกไปในน้ำพร้อมกับเสียงเบา ๆ

ระลอกคลื่นเล็ก ๆ แผ่ออกมาโดยมีแมงมุมเป็นจุดศูนย์กลาง

ภายในระยะหนึ่งร้อยเมตร สัตว์สีขาวสามตัวรีบว่ายไปที่จุดกระเพื่อมพร้อม ๆ กัน มันรีบว่ายไปรับแขกที่มาเยือนทะเลสาบของมัน

สัตว์สีขาวพวกนี้ใช้ชีวิตอยู่ในทะเลสาบใต้ดินที่ลึกมืดจนไม่สามารถมองเห็นได้ มันอาศัยความรู้สึกรอบ ๆ ของมันเอา เนื่องจากมันไม่สามารถมองเห็นได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะล่าเหยื่อไม่ได้ !

ความเร็วของสัตว์สีขาวนี้น่าตกใจอย่างมาก ในไม่กี่วินาทีต่อมามันก็มาถึงจุดที่แมงมุมตกลงมา

เมื่อมันรู้ถึงการสั่นสะเทือนของน้ำ สัตว์สีขาวตัวนี้ก็แสดงออกมาอย่างหงุดหงิดบนใบหน้าของมัน เมื่อ 'เหยื่อ' ของพวกมันตัวเล็กอย่างมาก มันไม่มีค่าพอที่จะว่ายเข้าไปกลืนมัน จากนั้นพวกมันก็ได้แยกย้ายกันว่ายน้ำออกไป

ทะเลสาบแห่งนี้ได้กลายเป็นรังของสัตว์สีขาวนี้แล้ว หากมีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เข้ามาพวกมันจะได้แค่กลายเป็นอาหารของพวกสัตว์สีขาวเท่านั้น

เมื่อสัตว์สีขาวได้แยกย้ายกันไปแล้ว แมงมุมผู้โชคร้ายที่ได้มาจากอีกโลก โชคร้ายของมันที่มามาโผล่ตรงแม่น้ำเกือบจะถึงฝั่งที่เป็นทางเข้าทะเลสาบ ดังนั่นแมงมุมที่ตายแล้วตัวนี้ก็ค่อย ๆ ถูกกระแสน้ำพัดเข้ามาในทะเลสาบอย่างช้า ๆ

ปลาแปลก ๆ ยาวประมาณครึ่งเมตร มันมีลักษณะแบนเหมือนมีดค่อย ๆ โผล่ออกมาจากใต้ดิน

มันนอนนิ่งและตรวจสภาพแวดล้อมของมันอย่างช้า ๆ เพื่อความอยู่รอดในทะเลสาบแห่งนี้มันจึงต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ !

สิ่งมีชีวิตที่ไม่ระวังตัว ส่วนมากจะถูกเปลี่ยนเป็นปุ๋ยในทะเลสาบจากสัตว์สีขาว หลังจากตรวจสอบจนแน่ใจแล้วมันก็ค่อย ๆ พุ่งไปทางแมงมุมที่ตายแล้ว

การเคลื่อนไหวทุกครั้งของมันนั่นเป็นไปอย่างช้า ๆ มันวางตำแหน่งของตัวมันเองให้เป็นไปตามการไหลของน้ำให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่สัตว์สีขาวมันมีความรู้สึกพิเศษและมันสามารถตรวจจับได้แม้กระทั่งการสั่นสะเทือนของน้ำหากอยู่ในหนึ่งร้อยเมตรรอบ ๆ ตัวมัน !

ภายในถ้ำอันมืดมิดนี้ อาหารเป็นสิ่งที่หายากที่สุด นี้จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมปลาที่เหมือนมีดนี้ถึงยอมแต้ที่จะกินสัตว์เล็ก ๆ แม้ว่ามันจะเป็นแมงมุมที่ตายแล้วจากอีกโลกก็ตาม !

แมงมุมหายเข้าไปในกระเพาะอาหารของปลาที่เหมือนมีด ในขณะที่มันกำลังจะถอยออกไป มันก็รู้สึกตัวได้ว่ามันไม่สามารถขยับตัวได้ !

เพราะการไหลของแม่น้ำในถ้ำที่ไหลมาเรื่อย ๆ ทำให้ปลาที่เหมือนมีดรุ้สึกกลัวมากเมื่อมันโผล่ที่ปากถ้ำขนาดยักษ์ ! มันเฝ้าดูด้วยน้ำตาในขณะที่มันค่อย ๆ เข้าไปในส่วนลึกของถ้ำ ๆ

ภายในถ้ำมีสัตว์สีขาวขนาดมหึมานอนอยู่ หลังจากที่มันเพิ่งจะกินปลาที่ตัวใหญ่กว่าสองเมตรไป มันเพียงพอที่จะทำให้มันนอนหลับได้เป็นเวลา 3-4 เดือนโดยที่ไม่ต้องกินอะไรอีกต่อไป !

สัตว์สีขาวขนาดใหญ่มันมีความพึงพอใจบนใบหน้าของมันขณะที่นอนหลับอยู่ แต่ทันใดนั่นมันก็รู้สึกได้ถึงปลาที่เหมือนมีดค่อย ๆ ใกล้เข้ามาที่ปากถ้ำของมัน

หนึ่ง !

สอง !

ด้วยน้ำหนักที่เบาเหมือนลูกโป่งเมื่อชนกับผนัง มันก็เพียงพอแล้วที่จะปลุกสัตว์สีขาวตัวนี้ !

สัตว์สีขาวขนาดใหญ่มันไม่ได้สนใจแม้แต้จะเปิดตาของมัน ในขณะที่หันหัวของมันแล้วกลืนปลาที่เหมือนมีดตัวนี้เข้าไป !

แม้ว่ามันจะเพิ่งกินอาหารเสร็จ แต่ปลาตัวนี้ก็ไม่ควรจะปล่อยไปเพราะมันจะเป็นการเสียของ !

ทันทีที่มันกลืนปลาเข้าไป มันก็ตกใจเพราะว่ามันรู้สึกว่ามันขยับตัวเองไม่ได้ ! ถ้าใครสังเกตจากดวงตาของมันจะพบได้ว่ามันเต็มไปด้วยความกลัว !

ในสภาพแวดล้อมที่อันตรายแฝงอยู่ทุกมุมและอาหารที่หายาก จึงไม่น่าแปลกใจที่จะมีสิ่งมีชีวิตที่หิวโหยจะร่วมมือกัน ถึงสัตว์สีขาวตัวนี้จะมีสติปัญญาต่ำ แต่มันก็เข้าใจได้ว่าชะตากรรมใดที่กำลังรอคอยเนื้ออันโอชะของมันอยู่ !

"เหมือนฉันจะตกอะไรได้ !"

เป่ยเฟิงยิ้มด้วยความยินดี อารมณ์ของเขาเพิ่มสูงทุกครั้งที่ตกอะไรบางอย่างได้ !

เมื่อใดก็ตามที่เขาตกปลา เขาจะรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อมองไปที่สิ่งที่ตกได้มา ไม่ว่ามันจะมีชีวิตหรือความตาย สุดท้ายมันก็ถูกตกได้ด้วยมือของเขา !

ในขณะที่ดึงเบ็ดขึ้นมา สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่สีขาว ๆ ก็ค่อย ๆ ถูกดึงออกมาจากถ้ำของมัน

ส่วนอื่น ๆ ของร่างกายมันก็ค่อย ๆ โผล่ออกมาจากถ้ำอย่างช้า ๆ สามารถเห็นได้ว่าสัตว์สีขาวขนาดมหึมาตัวนี้มันมีขนาดถึง 7-8 เมตร และมีน้ำหนักไม่น้อยกว่าหนึ่งหรือสองตัน !

ในอีกด้านของสาย เป่ยเฟิงรู้สึกได้ถึงน้ำหนักจากปลายสาย จากอัตราส่วน 1 ต่อ 10 ของน้ำหนัก เห็นได้ว่าเขาสามารถตกอะไรบางอย่างที่มีขนาดใหญ่ได้ !

ด้วยความพยายามอย่างหนัก สัตว์สีขาวก็ค่อย ๆ ถูกดึงออกมาจากทะเลสาบ มันชนกับผนังถ้ำด้านบนแล้วก็หายไปทันที

กลับมาดูที่บ่อน้ำโบราณ หัวของสิ่งมีชีวิตน่าเกลียดโผล่ขึ้นมาจากบ่อน้ำโบราณอย่างช้า ๆ

'บัดซบ มันน่าเกลียดจริง ๆ !'

เป่ยเฟิงเกือบปล่อยมือจากเบ็ดด้วยความรังเกียจ

มันมีหัวกระโหลกที่แปลกประหลาด ตาที่ใหญ่เท่านิ้วหัวแม่มือ ผิวที่เหี่ยวย่นเหมือนคุณยาย

ผิวที่เหี่ยวย่นของมันมีบางจุดที่หย่อนคล้อยขาวเหมือนหิมะ ถ้ามันมีจุดเดียวจะไม่เป็นไร แต่เพราะมันเหมือนกับมันเพิ่งลอกคราบมา ทำให้มีหลายจุดบนร่างของมัน มันดูน่ากลัวอย่างมาก

มันเป็นไปได้ว่าแม่ของมันก็น่าจะมีสีแบบนี้ ไม่งั้นผิวของมันจะเป็นแบบนี้ได้ยังไง ?

เป่ยเฟิงใช้ความแข็งแกร่งของเขาในขณะที่ยกร่างขนาดใหญ่ออกมาจากบ่อน้ำ

เมื่อส่วนสุดท้ายของสิ่งมีชีวิตนี้ถูกดึงออกมา ทำให้เห็นได้ว่ามันมีขนาดที่ใหญ่มาก ด้วยความกว้าง 1 เมตร และความยาว 7-8 เมตร !

'บ่อน้ำโบราณนี้มันมีความสามารถในการควบคุมน้ำหนักกับสมบัติใช่ไหม ?'

เป่ยเฟิงหายใจไม่ออก ในขณะที่จ้องมองไปที่สัตว์ประหลาดตรงหน้าเขา เขาเข้าใจว่าระบบน่าจะย่อส่วนสัตว์อสูรตัวนี้ชั่วคราว หรือไม่ก็บ่อน้ำโบราณได้ขยายตัวออกเพื่อให้สัตว์อสูรตัวนี้ผ่านมาได้ !

ทั้งสองนี้เป็นวิธีที่จะทำให้สัตว์อสูรตัวใหญ่นี้ผ่านออกมาจากบ่อน้ำได้เท่านั้น !