ตอนที่ 6 การคัดเลือกนักแสดง

แน่นอนว่าเหตุผลที่ใหญ่ที่สุดก็คือเควินเป็นเพียงผู้กำกับที่ยังไม่ได้พิสูจน์ตัวเอง ดังนั้นทั้งสามบริษัทจึงไม่ได้แข่งขันกันอย่างดุเดือดมากนัก

ดังนั้นทั้ง 3 บริษัทจึงได้ดำเนินการลดราคาอย่างเงียบๆ

ตอนนี้ ผู้กำกับคนนี้ดูเหมือนต้องการยื่นคำขอครั้งสุดท้าย และพวกเขาจะพิจารณาว่าจะตกลงตามคำขอของเขาหรือไม่

“ผมไม่ต้องการเงินค่าจ้างใดๆ แต่ฉันอยากจะเซ็นสัญญาเพิ่มอีกข้อกับพวกคุณ”

“โอ้? น่าสนใจนะ บอกให้ผมฟังหน่อยสิ”

ดีนพูดออกมาก่อน

เควินยกนิ้วสองนิ้วขึ้นและพูดอย่างจริงจัง

“ถ้ารายได้บ็อกซ์ออฟฟิศทั่วโลกต่ำกว่า 20 ล้าน ผมจะไม่ต้องการเงินแม้แต่เหรียญเดียว

“ผมจะเริ่มด้วย 20 ล้านก่อน ถ้าเกิน 20 ล้าน ผมจะขอ 1% ของรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศ และสำหรับทุกๆ 10 ล้านที่เพิ่มขึ้น ผมก็จะเพิ่มเปอร์เซ็นต์ขึ้นอีก 1%”

ดีนหัวเราะออกมาดังๆ ข้อตกลงการพนันแบบนี้ฟังดูน่าสนใจมาก และเขาสัมผัสได้ถึงความทะเยอทะยานในดวงตาของเควิน

เห็นได้ชัดว่าเควินเชื่ออย่างสุดใจว่าภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาจะทำรายได้มากกว่า 20 ล้านเหรียญ

แต่ในความเห็นของดีน ความเป็นไปได้มีไม่เกินหนึ่งเปอร์เซ็นต์

ผู้กำกับหน้าใหม่สามารถสร้างรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศได้เป็นสิบล้านเหรียญจากภาพยนตร์เรื่องแรกที่ใช้ทุนสร้างเพียง 1.3 ล้านเหรียญ แม้แต่ในทางทฤษฏีก็แทบเป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้แค่ในจินตนาการเท่านั้น

เขาจึงเลือกที่จะตอบตกลงทันทีโดยไม่ลังเล

“โอเค ผมสัญญากับคุณได้ แต่ขีดจำกัดสูงสุดอยู่ที่ 5% เท่านั้น”

ดีนพูดด้วยรอยยิ้ม

ดังคำพูดของที่ว่า “กันไว้ดีกว่าแก้ไข” แม้ว่าเป็นไปได้ยากที่จะเกิดขึ้นก็ตาม แต่กันไว้ก่อนก็ย่อมดีกว่า

ส่วนแบ่งรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศสูงสุด 5% หมายความว่า แม้ว่า Saw จะกลายเป็นหนังดังที่ทำเงินระเบิดระเบ้อขึ้นมาจริงๆ เงินที่จ่ายให้กับเควินก็จะไม่กระทบต่อนิวไลน์ซินีม่าอยู่ดี

"ดี!"

เควินผู้บรรลุเป้าหมายได้จับมือกับดีนเพื่อแสดงให้เห็นว่าทั้งสองฝ่ายได้บรรลุความร่วมมือแล้ว

สำหรับการเจรจาเพื่อส่วนแบ่งที่มากขึ้นนั้นยากเกินไป

หากรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศสูงถึง 150 ล้านเหรียญสหรัฐ นั่นเท่ากับว่านิวไลน์ซินีม่าจะต้องแบ่งส่วนแบ่งให้เขา 13% (เริ่มได้ส่วนแบ่ง 1% ที่ 20 ล้าน ต่อด้วย 1% ทุกๆสิบล้าน ไม่งงใช่ไหม)

นี่จะกลายการขาดทุนสำหรับนิวไลน์ซินีม่าอย่างแน่นอน

5% ก็ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีแล้ว

สำหรับบริษัทบิ๊กแจ๊สและแกรนด์บิวตี้ที่อยู่ที่นี่เช่นกัน เควินไม่ได้สนใจพวกเขาอีกต่อไปแล้ว เขาเห็นผ่านการเจรจาแล้วว่ามีเพียงนิวไลน์ซินีม่าเท่านั้นที่ตั้งใจจะลงทุนจริงๆ

อีกสองบริษัทดูเหมือนว่าจะเพื่อร่วมมือกับดีนเพียงเพื่อกดดันไม่ให้เขาขออะไรที่มากเกินไปก้เท่านั้น

ทั้งสองฝ่ายได้บรรลุข้อตกลงความร่วมมือเรียบร้อยแล้ว ดอว์สันซึ่งเงียบอยู่ด้านข้างก็ลุกขึ้นและเริ่มหารือรายละเอียดเฉพาะกับดีน หลังจากหารือกันสักพัก ข้อตกลงก็ได้รับการลงนามอย่างรวดเร็ว

ท้ายที่สุดแล้วมันเป็นเพียงการลงทุนเล็กๆน้อยๆ และในฐานะผู้บริหารระดับสูงของนิวไลน์ซินีม่า ดีนจึงสามารถตัดสินใจได้เลยโดยที่ไม่ต้องหารือกับต้นสังกัดก่อน

หากเป็นการลงทุนจำนวนหลายสิบล้านบาท ก็คงจะต้องมีการเจรจาด้วยทีมเจรจาที่มีหลายสิบคนแน่นอน และมันอาจจะใช้เวลาหลายวันเลยทีเดียว

หลังจากบรรลุข้อตกลงแล้ว ดีนและอีกสองคนก็ออกจากอาคาร CAA อย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น ดอว์สันและเควินก็กลายเป็นเพียงสองคนที่เหลืออยู่ในห้อง

ดอว์สันหยิบสัญญาบนโต๊ะขึ้นมาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เควิน แล้วทีมงานล่ะ? นักแสดงด้วย มีการเตรียมการอะไรไว้บ้างรึเปล่า?”

เควินโบกมือและพูดว่า “ยกเว้นตำแหน่งไม่กี่ตำแหน่งที่ฉันได้ยืนยันในแผนโปรเจกต์ไว้แล้ว คุณสามารถจัดการส่วนที่เหลือได้เลย ในส่วนของนักแสดง คุณสามารถมองหานักแสดงใหม่ๆเพื่อมาสัมภาษณ์ได้ หากพวกเขาได้รับการยอมรับ คุณก็สามารถเซ็นต์สัญญานายหน้ากับพวกเขาได้นะ”

“โอเค ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง เควิน”

ใบหน้าของดอว์สันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น นี่คือพลังของผู้กำกับ

ลูกค้าที่เป็นผู้กำกับสามารถนำลูกค้าคุณภาพสูงจำนวนมากมาสู่เอเยนต์ของ CAA และหากภาพยนตร์ของผู้กำกับประสบความสำเร็จอย่างมากในบ็อกซ์ออฟฟิศ ก็จะมีปฏิกิริยาลูกโซ่ตามมา

สิ่งที่เขาทำได้คือการให้บริการที่เต็มที่แก่เควินในทุกๆด้าน

…………..

หลังจากที่ดอว์สันไปที่สมาคมนักแสดงเพื่อติดประกาศโปรเจ็กต์ของหนังเรื่อง Saw นักแสดงจำนวนมากมายก็ได้เห็นข่าวเกี่ยวกับ Saw จากสมาคมนักแสดงบ้างแล้ว

หลังจากทราบว่านี่เป็นหนังสยองขวัญงบประมาณต่ำ นักแสดงจำนวนมากรู้สึกว่าพวกเขามีโอกาส และแห่กันไปยังสถานที่สัมภาษณ์ที่ทีมงานได้ระบุไว้

หากเป็นกองถ่ายของหนังฟอร์มใหญ่ แน่นอนว่าพวกนักแสดงที่ได้รับเลือกก็ต้องเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงและมีประสบการณ์อยู่แล้วอย่างแน่นอน

เหล่านักแสดงหน้าใหม่หรือนักแสดงที่ยังไม่ได้รับโอกาสนั้นยากที่จะได้รับเลือกในหนังที่มีโปรดักชั่นใหญ่เช่นนั้น

ในทางกลับกัน หนังทุนต่ำมักจะเลือกนักแสดงหน้าใหม่มาแสดงเพราะพวกเขาไม่ได้มีงบประมาณที่มากพอ

เพราะสำหรับนักแสดงหน้าใหม่เหล่านี้ บทบาทและโอกาสที่พวกจะได้รับจะสำคัญกว่าเงิน

สามวันต่อมา

ผู้คนหลายร้อยคนยืนเข้าแถวหน้าตึกสำนักงานแห่งหนึ่งใกล้ฮอลลีวูด พวกเขามาที่นี่ด้วยจุดประสงค์เดียวเท่านั้น นั่นก็คือการได้รับบทบาทสำคัญจากกองถ่ายของหนังเรื่อง Saw

……….

ในออฟฟิศ เควินดูประวัติย่อฉบับแล้วฉบับเล่าอย่างเป็นระเบียบ

ทีมงานถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วนในการสัมภาษณ์ ส่วนหนึ่งเป็นการสัมภาษณ์นักแสดงตัวประกอบในเรื่อง ซึ่งสัมภาษณ์โดยผู้ช่วยผู้กำกับที่ดอว์สันเป็นคนหามา

ในทางกลับกัน เควินเป็นผู้รับผิดชอบในการสัมภาษณ์บทบาทที่สำคัญที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้

“ซัลมา ฮาเย็ค?”

เมื่อมองไปที่รูปถ่ายเล็กๆ ในประวัติย่อและชื่อที่ดูคุ้นหูแต่เขาจำได้ไม่ชัดเจน เควินก็คิดอย่างรอบคอบ

ในเวลาเดียวกัน ซัลมา ฮาเย็คก็เข้ามาในห้องด้วย

เควินครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งเมื่อมองไปที่ซัลมา ฮาเย็คตรงหน้าเขา นักแสดงคนนี้เก่งกว่าคนอื่นๆมาก จากประวัติของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะได้รับรางวัล ‘TVyNovelas Award’ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในปี 1988 และได้รับมันอีกครั้งในปี 1990

ความจริงที่ว่าเธอได้รับรางวัลนี้แสดงให้เห็นว่าทักษะการแสดงของเธอก็ดีมากเช่นกัน

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือรางวัลเหล่านี้ไม่ค่อยมีผลในอเมริกา คนอเมริกันที่หยิ่งผยองไม่ยอมรับรางวัลเหล่านี้

ดังนั้นสำหรับฮอลลีวูด เธอเป็นเพียงนักแสดงหน้าใหม่ และเงินเดือนของเธอสามารถคำนวณได้เท่ากับนักแสดงหน้าใหม่เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ความกังวลเพียงประการเดียวของเควินคือเธอจะเข้ากับบทนี้ได้หรือไม่

แต่ร่างกายของเธอนั้นสุดยอดอย่างแน่นอน

มีดีพอที่จะดึงดูดความสนใจจากผู้ชม

……..

ซัลมา ฮาเย็คจ้องมองผู้กำกับหนุ่มตรงหน้าเธอแล้วผายอกอย่างภาคภูมิใจ

ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยความเย้ายวนที่เป็นผู้ใหญ่ โดยเฉพาะหน้าอกที่ได้รับการเติบโตมาอย่างดี ซึ่งทำให้ผู้คนอยากจะก้าวไปข้างหน้าและคว้าจับมันเอาไว้