[KotB] บทที่ 88: หัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัส (1)

บทที่ 88: หัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัส (1)

มูยองย่นหน้าผากของเขา และยืนยันถึงทิศทางที่บาร์ซ่าได้บินไป

'มีช่วงเวลาที่พันธมิตรพลั่วสามกระสอบตกต่ำลงอย่างมากในอดีต'

'หัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัส' ลอร์ดของที่นั่นเป็นคนแคระที่มีบทบาทอย่างมากจนกระทั่ง 5 ปีนับจากนี้

เมื่อกิลด์สุริยันของ อเล็กซานโดร ควินทาร์ด ได้เดินทางไปทั่วดินแดนเทพปีศาจ พวกมันจะพบร่องรอยของเขา

หลังจากนั้นอุปกรณ์ต่างๆที่เปิดโลกทัศน์ก็ถูกปลดปล่อยออกมา พร้อมกับการคงอยู่ของบาร์ทัสที่ปรากฏขึ้น

อย่างไรก็ตามแม้แต่กิลด์สุริยันและอเล็กซานโดรก็ไม่สามารถรักษาชีวิตบาร์ทัสไว้ได้

'พวกเขากล่าวว่ามีการโจมตีของมังกร เห็นได้ชัดว่าเป็นดาร์คดราก้อน'

แม้จะสามารถเข้าถึงตัวตนของบาร์ทัสได้ แต่พวกเขากลับถูกโจมตีโดยมังกรที่ไม่รู้จัก

ในท้ายที่สุด บาร์ทัสก็จากพวกเขาไป และกิลด์สุริยันก็ทำได้เพียงถอยกลับมาอย่างเร่งรีบเท่านั้น

ดูเหมือนว่ามังกรตัวนั้นคือบาร์ซ่า

อย่างไรก็ตามบาร์ทัสได้อยู่ใต้คำสั่งของกิลด์สุริยันชั่วระยะเวลาหนึ่ง และมีเรื่องราวเพียงไม่กี่เรื่องที่มูยองเคยได้ยิน

ในบรรดาเรื่องราวเหล่านี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับพันธมิตรพลั่วสามกระสอบ

มันเป็นการตำหนิว่าพวกเขาคงไม่ต้องหนีอย่างหัวซุกหัวซุน หากละทิ้งทิฐิที่มีและเตรียมการปกป้องอย่างเหมาะสมก่อนที่มังกรจะเริ่มโจมตีอย่างจริงจัง

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อ 5 ปีก่อน

และในช่วงเวลานั้น ช่างตีเหล็กในกิลด์สุริยันมีฝีมือเพียงน้อยนิด แต่ความสามารถของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาสั้นๆที่บาร์ทัสอยู่ที่นั่น

มีการทบทวนความเห็นกันว่า หากบาร์ทัสยังคงอยู่กับกิลด์สุริยัน เขาจะสามารถพลิกเกมได้

หลังจากห้าปีนั้น เมื่ออิทธิพลและอำนาจเปลี่ยนแปลงไป ในขณะที่พวกเขาเริ่มบุกเบิกดินแดนเทพปีศาจ องค์กรทั้งหมดเริ่มขัดแย้งกันเองจนกระทั่งเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ขึ้น

ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย อุปกรณ์ที่หัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัสทิ้งไว้เบื้องหลังได้เปล่งประกายยิ่งกว่าคนอื่นๆ แม้แต่ช่างตีเหล็กที่อยู่ภายใต้การสั่งสอนของบาร์ทัสในช่วงเวลาสั้นๆก็กลายเป็นคนสำคัญ

ถ้าตอนนี้เป็นเวลาก่อนที่พวกเขาจะถูกโจมตีโดยมังกร และเหล่าพันธมิตรยังไม่ตกต่ำ...

'มีโอกาสสำหรับเราที่จะเข้าไปแทรกแซงเรื่องราวเหล่านั้น'

มูยองลูบคางของเขา

เขารู้ว่าดาร์คดราก้อนบาร์ซ่าจะยังคงหมกมุ่นกับบาร์ทัสแม้แต่ใน 5 ปีต่อมา

ถ้าเขาสามารถแก้ปัญหานี้ได้ เขาจะได้รับความช่วยเหลือจากบาร์ทัสอย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตามมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเผชิญหน้ากับดาร์คดราก้อนบาร์ซ่าในสงครามเต็มกำลัง

มันคงจะเหมือนเดิม แม้ว่าเซอร์เบอรัส นักล่าวิญญาณปีศาจ และอาชานรกจะเข้าร่วมด้วย

อย่างไรก็ตามหากบาร์ทัสตัดสินใจช่วยเขา ผลลัพธ์อาจเปลี่ยนไป

'บาร์ทัสหยิ่งผยองเกินไป ฉันต้องทำลายความภาคภูมิใจนั่น และหยุดบาร์ทัสในเวลาเดียวกัน'

บาร์ทัสเรียกตัวเองว่าหัตถ์เทพเจ้า แค่นั้นก็บอกได้ถึงความหยิ่งผยองของมัน

นั่นคือเหตุผลที่มันพ่ายแพ้ และเป็นความพ่ายแพ้ที่ไม่สามารถกู้คืนมาได้

มูยองยืนนิ่งขณะที่ขบคิดก่อนที่จะหันศีรษะไป

"การ์มูส คุณรู้อะไรเกี่ยวกับบาร์ทัสบ้าง?"

"ท่านหมายถึงหัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัสเหรอ? อืม คนแคระทุกคนรู้จักเขา "

ด้วยรูปลักษณ์ที่งงงวย การ์มูสพยักหน้า

“บอกเรื่องทุกอย่างที่คุณรู้มา”

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรีบ แต่การเคลื่อนไหวก็ไม่ใช่ทุกสิ่ง

เนื่องจากเขามีความเข้าใจเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบัน เขาจำเป็นต้องวางแผน

มีคำหนึ่งกล่าวไว้ว่า 'ยิ่งรีบยิ่งช้า'

มูยองนั้นรอบคอบเสมอ

ถ้าเขาแทรกแซงมั่วซั่ว เขาอาจจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง

ฝ่ายตรงข้ามเป็นดาร์คดราก้อนบาร์ซ่า

เนื่องจากบาร์ซ่าทำให้มูยองไม่สามารถเคลื่อนไหวแบบหุนหันได้

ไม่นานหลังจากที่บาร์ซ่าจากไป มูยองก็เจอสัญญาณบางอย่าง

มันเป็นสิ่งที่ดูคล้ายกับเข็มทิศและเมื่อเขาส่ายมันเล็กน้อย มันก็ตอบสนอง

ดูเหมือนว่ามันถูกสร้างมาเพื่อตอบสนองต่อพลังเวทย์ของมังกร

มูยองจับเข็มทิศด้วยมือ

ดูเหมือนว่ามันไม่ได้ผลเนื่องจากไม่มีมังกรอยู่ใกล้ๆ

จากลักษณะที่มันมีปฏิกิริยารุนแรงเมื่อบาร์ซ่าอยู่ใกล้ๆ

"มันสั่นเป็นพักๆเมื่ออยู่ในช่วงเวลาปกติ"

เข็มทิศชี้ไปทางทิศตะวันออก

ยังไงก็ตาม เขาไม่สามารถมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้นเพียงแค่เห็นสัญญาณดังกล่าว

การขยับแบบนี้ต้องเป็นรูปแบบของรหัส

มูยองพยายามตีความการสั่นสะเทือนเบาๆในรูปแบบต่างๆ

เขาบิดร่างกายของเขาหลังจากที่ทราบว่าสัญญาณเปลี่ยนไปในขณะที่เขาเปลี่ยนอริยาบท

จากนั้นเขาก็ปีนขึ้นไปบนเซอร์เบอรัสและบอกทิศทาง

"พวกเราจะไปทางเหนือ"

"อะไรนะ?  แต่บาร์ซ่ากำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันออก ... "

"มันเป็นกับดัก พันธมิตรอยู่ทางเหนือ "

มูยองมีความมั่นใจมากกว่าครึ่ง

มีทิศทางมากกว่าหนึ่ง

มันเป็นประเภทของกับดักเพื่อล่อลวงบาร์ซา การสั่นสะเทือนชี้ไปทางทิศเหนือ

เนื่องจากมันไม่ได้ทำปฏิกิริยากับพลังวิเศษของมังกร มันดูเหมือนว่าบาร์ซ่าจะเคลื่อนไหวโดยเพียงแค่มองไปที่ลูกศร

"เขาช่างทำตัวหยิ่งยะโสจริงๆ"

หลังจากแก้รหัสของเข็มทิศแล้ว มูยองก็หัวเราะเบา ๆ

บาร์ทัสคิดว่าตนเป็นลอร์ดของทั้งสวรรค์และโลก และมันก็เป็นไปตามที่การ์มูสกล่าวไว้

เขาไม่ได้กลัวมังกร แต่ชอบที่จะเล่นกับมัน

ถ้ามังกรสังเกตว่าพลังเวทมนตร์ของเข็มทิศกำลังทำปฏิกิริยาแปลกๆ มันจะสามารถหาที่ตั้งของพันธมิตรได้โดยไม่ต้องสงสัย

"มองอย่างระมัดระวัง มีกลุ่มของมอนสเตอร์บนเส้นทางของเรา"

ดาร์คดราก้อนบาร์ซ่าคิดผิด

นั่นหมายความว่า เขาได้ประหยัดเวลาไปมาก

ถึงจะเร่งรีบ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาสามารถเคลื่อนไหวได้โดยปราศจากความระมัดระวังได้

เนื่องจากเขาหาที่ตั้งของพันธมิตรเจอแล้ว ในตอนนี้เขาต้องวางเหยื่อเอาไว้

เพื่อที่จะทำให้บาร์ทัสปรารถนาความช่วยเหลือจากเขา ดูเหมือนว่าความยากลำบากเล็กน้อยเป็นสิ่งที่จำเป็น

ด้านทิศเหนือเป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยหิมะ

มันเป็นสถานที่ที่ลมพัดรุนแรงและพายุหิมะโหมกระหน่ำ

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่มีมอนสเตอร์มากมายที่นั่นสามารถทนทานต่ออากาศหนาวเย็นได้

มูยองลงจอดที่กลางถนนน้ำแข็งและมองไปรอบๆเพื่อหาร่องรอย

"มันเป็นดินแดนของโทรลน้ำแข็งและมนุษย์หิมะ"

รอยเท้าที่เหลืออยู่และรอยฟันบนซากศพช่วยให้มูยองสามารถระบุชนิดของสิ่งมีชีวิตในบริเวณโดยรอบได้ทันที

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังสามารถเข้าใจได้ว่าทั้งสองสิ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน

‘อาหารที่นี่ขาดแคลน โดยเฉพาะปลาที่พวกมันได้รับจากสถานที่แห่งนี้เป็นแหล่งอาหารหลัก'

เจาะรูน้ำแข็งและจับปลา นี่เป็นวิธีของพวกมันในการหาอาหาร

อย่างไรก็ตามทะเลสาบไม่ได้กว้างใหญ่ แน่นอนว่าพวกมันสามารถวิ่งไปยังอีกฝั่งได้

"การ์มูส ผมต้องการให้คุณเป็นเหยื่อล่อ"

"เหยื่อล่อ?"

การ์มูสเอียงศีรษะไปด้านข้างหลังจากได้ยินเรื่องไร้สาระของมูยอง

ราวกับคาดไว้แล้วว่าการ์มูสต้องง เขาจึงอธิบายให้การ์มูสฟังอย่างช้าๆ

"ผมต้องการความช่วยเหลือจากคุณในการล่อโทรลน้ำแข็งและมนุษย์หิมะ"

"ท่านกำลังพูดว่าความช่วยเหลือจากข้า?"

"ใช่"

เพียงเพื่อให้มั่นใจ การ์มูสต้องการยืนยันกับมูยอง

การ์มูสหลับตาลงและลูบเคราของเขา

"ถ้าท่านต้องการความช่วยเหลือจากข้า แน่นอนว่าข้าช่วยท่านได้ แต่ข้าสามารถถามเหตุผลได้หรือไม่?"

หลังจากเสร็จสิ้นการแก้แค้นของลูกชาย การ์มูสก็ตัดสินใจที่จะเป็นทาสของมูยองด้วยตัวเอง

เขาสามารถตายได้หากมูยองขอ

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถห้ามความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองได้

ถ้าพันธมิตรพลั่วสามกระสอบอยู่แถวนี้ แทนที่จะให้เขาเป็นเหยือล่อทำไมถึงไม่พยายามค้นหาตรงๆไปลย?

มูยองจ้องมองไปทางด้านทิศเหนืออย่างเงียบๆ

"ผมจะโจมตีบาร์ทัส"

"นี่ข้าได้ยินอะไรผิดหรือเปล่า?"

ดวงตาของการ์มูสเบิกกว้างขึ้นอย่างมาก

โจมตีหัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัส!

ไม่ใช่มูยองต้องการขอความช่วยเหลือจากพันธมิตรพลั่วสามกระสอบหรือ?

ไม่มีความย้อนแย้งใดมากกว่านี้อีกแล้ว

อย่างไรก็ตามการแสดงออกของมูยองไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่นิดเดียว

"บาร์ทัสเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งทะนงตน เขาประมาทต่อความดุร้ายของมังกรและมัวแต่หยอกล้อกับมัน ถ้าดาร์คดราก้อนบาร์ซ่าหาพันธมิตรเจอ ทุกอย่างย่อมสายเกินไป ก่อนที่เรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้นพวกเราจำเป็นต้องปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาพบกับความเป็นจริง "

มันเป็นความจริง

การตื่นตัว!

หัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัสจำเป็นต้องตระหนักว่าตัวเองไม่สมบูรณ์แบบ

มีเพียงแต่ทำให้เขาต้องการความช่วยเหลือจากมูยองเท่านั้น

ถ้าตอนนี้มูยองไปหามัน มันก็คงจะไม่ทำในสิ่งที่มูยองต้องการ

เนื่องจากเขาได้ปลดปล่อยการ์มูส เขาอาจได้รับความประทับใจจากบาร์ทัสอยู่พอสมควร

มากที่สุด บาร์ทัสจะทำอุปกรณ์เท่าที่เขานำวัตถุดิบมาให้

อย่างไรก็ตามด้วยเหตุผลเหล่านี้ มันไม่เพียงพอ

มูยองต้องการความช่วยเหลือของบาร์ทัส เพื่อเตรียมตัวสำหรับ 'ราตรีที่ยาวนานของปีศาจ'

สำหรับสิ่งนั้น มันจะที่ดีที่สุดถ้ามูยองสามารถช่วยมันได้ก่อน

อย่างไรก็ตามจากการแสดงออกของการ์มูสดูเหมือนว่าเขายังไม่เข้าใจ

"เราไม่สามารถเข้าหาบาร์ทัสและบอกความจริงกับเขาได้หรือ?"

"นี่เป็นโอกาสเดียวเท่านั้น ถ้าเขาปฏิเสธนั่นจะเป็นจุดจบ เราจำเป็นต้องสร้างสถานการณ์ที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ "

“อาาา…”

การ์มูสเข้าใจแล้ว

การ์มูสตระหนักได้ถึงความหยิ่งผยองของหัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัสแล้ว

เขามีชื่อเสียงในเรื่องของการไม่เปลี่ยนใจเมื่อตัดสินใจอะไรไป

แม้ว่ามูยองจะบอกเล่าเรื่องราวของเขา แล้วมันจะยอมเชื่อและทำตามงั้นหรือ?

เนื่องจากการ์มูสได้เป็นทาสมาเป็นเวลานาน เขาจึงไม่เหมาะที่จะไปเจรจา

ถ้ามีอะไรจะโชคดี สิ่งนั้นคงเป็นการที่บาร์ทัสไม่คิดสงสัยเกี่ยวกับเขา

"ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะกลายเป็นเหยื่อล่อ ยังไงก็ตาม เราอาจจำเป็นต้องหาสถานที่ตั้งของพวกเขาก่อน "

"ผมมีสถานที่ในใจแล้ว"

"มีแล้ว?"

"ถ้าคุณเดาจากบุคลิกของบาร์ทัส มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย"

มูยองพูดอย่างใจเย็น

แต่ดวงตาของการ์มูสยังคงมีคำถามอยู่

'เขาเป็นคนลึกลับมาก'

เขาเป็นเหมือนกับพืชเช่นหัวหอม

ไม่ว่ากี่ครั้งที่ถูกปอกเปลือกออกก็จะมีส่วนใหม่ปรากฏขึ้น

อย่างไรก็ตามเมื่อมูยองมั่นใจต่อสิ่งใด สิ่งนั้นยังไม่เคยผิดพลาด

การเคลื่อนไหวทุกๆครั้งของเขาล้วนมีเหตุผล

แน่นอนว่ามีบางครั้งที่เขาตกอยู่ในขั้นวิกฤต แต่เขามักจะสร้างผลลัพธ์ได้ดีเกินคาดอยู่เสมอ

ใครในโลกที่จะคิดจะโจมตี เมื่อพวกเขากำลังจะขอความช่วยเหลือ?

การ์มูสส่ายหัวของเขาอย่างต่อเนื่องก่อนที่จะเริ่มพูด

"แล้วทำไมพวกเราจึงตัดสินใจให้ข้าเป็นเหยื่อล่ะ?"

"ผมมีแผนบางอย่างในใจแล้ว"

"... แน่นอนหากท่านสั่งมา ข้าก็แค่ทำตาม"

อย่างไรก็ตามการ์มูสไม่ได้สงสัยเขาเลยแม้แต่น้อย และพยักหน้าอย่างง่ายดายเท่านั้น

เขาเป็นทาสและติดตามมูยองมา

และมูยองเป็นเจ้าของที่ชาญฉลาด

*

หัตถ์เทพเจ้าบาร์ทัส

ลอร์ดแห่งพันธมิตรพลั่วสามกระสอบ และผู้ปกครองของคนแคระมากกว่า 30,000 คน

คนแคระทุกๆคนไว้ใจและติดตามมัน

เนื่องจากนั่นคือวิธีเดียวที่พวกเขาสามารถมั่นใจได้ถึงความปลอดภัยของตัวเอง

ปราสาทของบาร์ทัสไม่เคยอนุญาตให้ใครบุกรุก

แม้ว่าจะมันถูกค้นพบ มันก็จะหายตัวไปอย่างเงียบๆ

บาร์ทัสมีความสามารถพิเศษเมื่อรู้ว่ามังกรจะเข้ามาใกล้และหลีกเลี่ยงมันก่อนอยู่เสมอ

ถึงแม้ว่าบาร์ทัสจะปกครองแบบเผด็จการ แต่เหตุผลที่ทุกคนยังยอมทำตามมันก็เพราะเหตุผลที่ให้ไว้ด้านบน

ถ้าใครไม่พอใจก็จะถูกขับไล่ออกจากปราสาท

คนแคระที่ถูกไล่ออกจากปราสาทจะได้รับอันตรายและเสียชีวิตอย่างรวดเร็ว

ดังนั้นพวกเขาทำได้แค่ปฏิบัติตามบาร์ทัสเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งดังกล่าวสามารถแสดงออกได้เมื่อ 'ปราสาทบาร์ทัสไม่เคยถูกบุกรุก'

"มีคนสัมผัสกับบาเรียเวทมนตร์ของกำแพงปราสาท"

"กำแพงถูกเปิดเผยแล้ว! ฐานทัพของเราถูกค้นพบแล้ว! "

"... โทรลน้ำแข็งและมนุษย์หิมะ 2,000 ตัวกำลังโจมตีประตู"

คนแคระที่ออกไปสอดแนมส่งเสียงเอะอะเมื่อพวกมันเดินเข้ามาหาบาร์ทัส

บาร์ทัสนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกภายในปราสาท

มงกุฎหนาที่วางไว้บนศีรษะและเครื่องประดับทุกประเภทถูกห้อยลงจากร่างกายของมัน

"อะไรนะ? กำแพงถูกเค้นพบ? เป็นไปไม่ได้!”

เวทย์ล่องหนระดับสูงได้ถูกร่ายใส่กำแพง

กำแพงไม่เคยถูกเปิดเผยมาจนกระทั่งตอนนี้นับตั้งแต่ที่มันถูกร่ายเวทย์มนต์เอาไว้ ซึงบาร์ทัสได้คิดค้นและบรรจุสัญญาณการป้องกันโดยใช้ 'จุดอ่อน' ของสิ่งมีชีวิตทุกตัว

นั่นคือเหตุผลที่มังกรไม่สามารถหาตำแหน่งที่เจาะจงและทำลายมันได้

"มันเป็นความจริง โปรดออกมาและตรวจสอบดู "

บาร์ทัสยกขาสั้นๆของมันเดินออกไปนอกปราสาท

และหลังจากที่เห็นว่าการล่องหนบนกำแพงปราสาทถูกทำลาย มันก็ต้องตกตะลึง

ตึง! ตึง! ตึง!

ยิ่งกว่านั้นเนื่องจากมอนสเตอร์จำนวนมากกำลังเคาะอยู่ที่กำแพงปราสาท และความสับสนก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

"ไอ้นรกตัวไหนเป็นคนทำมัน... ?"