บทที่ 26: ลงชื่อเข้าใช้: การ์ดอัปเกรดทักษะ

【สัตว์เลี้ยงของท่าน ‘จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง’ ได้เลื่อนระดับแล้ว ปัจจุบันอยู่ที่เลเวล 1】

【ค่าสถานะพื้นฐานทั้งหมด +50, ค่าเสน่ห์ +100】

เย่ชิงมองดูค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นจากการเลื่อนระดับของเสี่ยวไป๋ นี่มันช่างน่าเหลือเชื่อ

สมแล้วที่เป็นสัตว์เลี้ยงระดับเทพนิยาย

ต่อจากนี้ไป ไม่เพียงแต่จะต้องสะสมค่าประสบการณ์ให้เพียงพอสำหรับการลงชื่อเข้าใช้ แต่ยังต้องพาเสี่ยวไป๋ไปเก็บระดับด้วย

เพราะระดับของสัตว์เลี้ยงไม่อาจสูงเกินกว่าระดับของผู้เป็นนายได้

ดวงตาของเสี่ยวไป๋ทอประกายเจิดจ้า แผ่พลังอำนาจเข้าควบคุมเหล่าอสูรกายทั้งหมดที่อยู่ในแม่น้ำ

ทันใดนั้น รอยกระบี่ก็เริ่มเก็บเกี่ยวชีวิตของพวกมัน กวาดล้างอย่างรวดเร็วเพื่อสะสมค่าประสบการณ์

เพียงชั่วพริบตา ผืนน้ำบริเวณกว้างใหญ่ก็ถูกย้อมจนเป็นสีแดงฉาน

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งได้ดึงดูดอสูรกายจำนวนมหาศาลให้แห่กันเข้ามา

เย่ชิงกุมกระบี่หมอกอสูรไว้ในมือพลางใช้วิชาชักกระบี่

ประกายกระบี่สว่างวาบสายหนึ่งพุ่งทะยานออกไป

อสูรกายโดยรอบทั้งหมดล้วนสิ้นชีพในพริบตา

【สังหารปลาคาร์ปพิโรธ, สังหารอสูรวารี, สังหารปูอสูร...】

บนหน้าต่างสถานะ ปรากฏข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาเป็นระลอก

ไม่ไกลออกไป สมาชิกทุกคนในทีมผู้ใช้อาชีพทีมหนึ่งต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

“คนผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! เพียงกระบี่เดียวก็สังหารอสูรกายได้มากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

“ใช่... ใช่แล้ว! แถมยังเป็นการสังหารหมู่ในพริบตาอีกด้วย พลังทำลายล้างอะไรกันจะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้”

มีคนเอ่ยตอบอย่างตะกุกตะกัก

ดวงตางามของหนานกงโหรวเปล่งประกายเจิดจรัส ขณะจับจ้องไปยังร่างสง่างามและเยือกเย็นอยู่ไกลๆ ซึ่งกำลังยืนอยู่บนกระบี่เล่มกว้าง

ใบหน้าของเขาสวมหน้ากากลายแมงมุม บนบ่ายังมีจิ้งจอกน้อยน่ารักตัวหนึ่งเกาะอยู่

ในใจของนางพลันสั่นสะท้าน หัวใจเต้นระรัวไม่เป็นส่ำ

ผู้ใช้อาชีพคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูสามขอรับ คนผู้นั้นน่าจะเป็นผู้เล่นเดี่ยว ผู้ใช้อาชีพประเภทนั้นล้วนมีพลังต่อสู้สูงส่ง แต่ทว่านิสัยมักจะแปลกประหลาดและไม่ชอบสุงสิงกับผู้ใด”

“ใช่แล้ว! ข้าเดาว่าคนผู้นี้อย่างน้อยต้องเป็นผู้ใช้อาชีพระดับ 50 แถมยังมีศักยภาพระดับ SS อีกด้วย พวกเรากลับไปสืบดูสักหน่อยดีกว่า ผู้แข็งแกร่งระดับนี้น่าจะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง”

ดวงตาของหนานกงโหรวทอประกายดุจดวงดาว “พวกเราเก็บระดับกันก่อนเถอะ! เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง”

…

…

เย่ชิงเหินกระบี่จากไปพลางมองดูค่าประสบการณ์ที่สะสมไว้ในระบบลงชื่อเข้าใช้

ระบบลงชื่อเข้าใช้: (1,020,000/1,000,000)

สามารถลงชื่อเข้าใช้ได้แล้ว

เขาเหินกระบี่พุ่งทะยานขึ้นจากผิวน้ำ แล้วร่อนลงบนโขดหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่ง

‘เริ่มลงชื่อเข้าใช้’

【ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับ ‘การ์ดอัปเกรดทักษะ’】

การ์ดอัปเกรดทักษะ: สามารถใช้กับทักษะใดก็ได้ของตนเองเพื่อทำการอัปเกรด (การอัปเกรดทักษะครั้งที่สองต้องใช้การ์ดอัปเกรดทักษะ 3 ใบ)

‘เป็นเช่นนี้เองสินะ ดูเหมือนว่าของรางวัลไม่ได้มีเพียงอาชีพ แต่ยังมีไอเทมต่างๆ อีก บางทีของที่ได้จากการลงชื่อเข้าใช้อาจเป็นการสุ่มทั้งหมด’

เย่ชิงพึมพำกับตนเอง

เขาเริ่มลังเลว่าจะใช้มันกับทักษะใดดี

ทักษะพรสวรรค์สามอย่างคือ จิตกระบี่กระจ่างแจ้ง, กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล และพลังมิติเวลา

ยังมีทักษะพิเศษอีกสองอย่างคือ จิตใจไร้พ่าย และหนึ่งกระบี่สะท้านสิบเก้าแคว้น

เย่ชิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

ตอนนี้พลังโจมตีของตนเองนั้นเพียงพออย่างแน่นอนแล้ว เขาจึงตัดสินใจอัปเกรดพลังมิติเวลา

【ยืนยันการอัปเกรดทักษะ ‘พลังมิติเวลา’ หรือไม่】

【ใช่】

【อัปเกรดสำเร็จ】

【พลังมิติเวลา: พลังมิติเวลาในจิตวิญญาณได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง สามารถใช้การหยุดเวลาได้วันละหนึ่งครั้ง ต่อเนื่อง 60 วินาที

เคลื่อนย้ายระยะไกล 10 ครั้ง สามารถเคลื่อนย้ายไปยังตำแหน่งใดก็ได้ภายในรัศมี 300 กิโลเมตร โดยสามารถเลือกได้อย่างอิสระ

สามารถเปลี่ยนแปลงหรือซ่อนค่าสถานะทั้งหมดของตนเอง ซ่อนกลิ่นอาย เปลี่ยนแปลงรูปร่างหน้าตาและน้ำเสียงได้ตามต้องการ

ระยะเวลาคูลดาวน์ 12 ชั่วโมง】

เย่ชิงมองดูพลังมิติเวลาที่ได้รับการยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล เวลาหยุดนิ่งนานถึง 60 วินาที เคลื่อนย้ายได้ไกลถึง 300 กิโลเมตร แถมระยะเวลาคูลดาวน์ยังลดลงเหลือเพียง 12 ชั่วโมงอีกด้วย

กลิ่นอายอันคมกริบที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาราวกับกระบี่เทวะสะท้านภพที่พร้อมจะทิ่มแทงทะลุฟ้า

ทว่าเมื่อใช้พลังมิติเวลา กลิ่นอายทั้งหมดก็พลันหายวับไปในทันที เย่ชิงที่ยืนอยู่ตรงนั้นดูไม่ต่างจากผู้ใช้อาชีพทั่วไปแม้แต่น้อย

จิ้งจอกน้อยบนบ่าของเขาก็เช่นกัน กลิ่นอายของมันกลับกลายเป็นเหมือนสัตว์เลี้ยงธรรมดาทั่วไป ไม่มีความพิเศษใดๆ หลงเหลืออยู่

เย่ชิงหยิบกระจกมายาออกมาส่องดู

ใบหน้าของเขาเหมือนกับตนเองก่อนที่จะกลายเป็นผู้ใช้อาชีพไม่มีผิดเพี้ยน เพียงแต่แววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความเจนโลกและเฉยเมย ราวกับแววตาของชายชราผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วน

จิ้งจอกน้อยมองดูตัวเองอย่างสงสัย แล้วก็ร้องครางอิ๋งๆ ออกมา

ราวกับกำลังถามว่าเหตุใดขนของตนเองถึงได้ดูหม่นหมองลงไป

เย่ชิงดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ทำให้เสี่ยวไป๋กลับคืนสู่สภาพเดิม แต่ก็ได้แก้ไขค่าสถานะของมันเล็กน้อย

หากผู้อื่นใช้วิชาตรวจสอบ ก็จะเห็นเพียง

จิ้งจอกขาวกลายพันธุ์ (ระดับขาว): กลายพันธุ์จนมีเก้าหาง ปราศจากพลังต่อสู้โดยสิ้นเชิง เหมาะสำหรับเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลิน

เย่ชิงเหินกระบี่ขึ้นสู่ท้องฟ้า โบยบินไปทั่วบริเวณดันเจี้ยนแม่น้ำชางหลาน ถือโอกาสพาเสี่ยวไป๋เก็บระดับไปด้วย

จนกระทั่งถึงยามพลบค่ำ แสงสุดท้ายของวันย้อมท้องฟ้าจนเป็นสีแดงฉานราวกับเปลวเพลิง

และในตอนนี้ เสี่ยวไป๋ก็ได้เลื่อนระดับเป็นเลเวล 10 แล้ว

จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง (เทพนิยาย: เติบโตได้): เลเวล 10

ค่าสถานะพื้นฐาน, พลัง: 600

ความว่องไว: 600

สติปัญญา: 700

ความทนทาน: 600

ค่าสถานะพิเศษ, เสน่ห์: 1200

โชค: 200

พรสวรรค์: ชะตาสวรรค์เก้าหาง

ทักษะ: เสน่หา, เนตรมายา, เพลิงจิ้งจอกสวรรค์, แบ่งปัน, ภักดี

ทักษะติดตัว: วิชามายาภูต, วิชาวิถีจันทราสุริยัน, กายาจิ้งจอกวิญญาณ

ทักษะพิเศษ, พรแห่งชิงชิว: มีทักษะพิเศษสองอย่างคือ เงาจิ้งจอก และ จิ้งจอกสวรรค์

จิ้งจอกสวรรค์: สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ ระยะเวลาต่อเนื่องสิบนาที ในระหว่างนั้นค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 1000% ระยะเวลาคูลดาวน์ 24 ชั่วโมง

เย่ชิงเหลือบมองค่าสถานะปัจจุบันของเสี่ยวไป๋ เมื่อเห็นว่าทักษะพิเศษ ‘จิ้งจอกสวรรค์’ ถูกปลดล็อกแล้ว

เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะสามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้ด้วย

ที่สำคัญคือเจ้าตัวเล็กนี่เป็นตัวเมีย แม้จะรู้สึกคาดหวังอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังไม่ได้ให้เสี่ยวไป๋ลองแปลงกายเป็นมนุษย์

เพราะอย่างไรเสีย ทักษะนี้ก็ใช้ได้เพียงครั้งเดียวใน 24 ชั่วโมง

เย่ชิงมองดูแสงสุดท้ายของวันที่งดงามจับตาอยู่ไกลๆ สะท้อนลงบนผืนน้ำของแม่น้ำชางหลาน ดูงดงามราวกับภาพวาด

“ดูท่าวันนี้คงหาปลาคาร์ปห้าสีไม่เจอแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ!”

ดันเจี้ยนอื่นยังพอจะค้างคืนได้ แต่ที่แม่น้ำชางหลานนี้ไม่ได้เลย ไม่มีที่ให้พักเท้าแม้แต่น้อย

เย่ชิงเหยียบอยู่บนกระบี่เดชานุภาพ มุ่งหน้าไปยังทิศทางของทางเข้าแม่น้ำชางหลาน

เบื้องล่าง เรือลำเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังพายมุ่งหน้าสู่ฝั่ง

“วันนี้เก็บเกี่ยวได้ไม่เลวเลย ข้าดรอปอุปกรณ์หายากได้เจ็ดชิ้น กำไรมหาศาล”

“เฒ่าหลิว วันนี้เจ้าโชคดีจริงๆ น่าเสียดายที่ข้ายังไม่ได้แม้แต่ค่าตั๋วคืนเลย”

เสียงพูดคุยจอแจดังขึ้นไม่ขาดสาย

ทุกคนต่างพูดคุยกันถึงผลการเก็บเกี่ยวของตนเองในวันนี้

ไม่ไกลออกไป เรือใบสีขาวหรูหราลำหนึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังบริเวณรอบนอกของแม่น้ำชางหลานอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นเอง บนผิวน้ำก็ปรากฏแสงห้าสีสาดส่องออกมา

“อะ! นั่นอะไรน่ะ” หนานกงโหรวอุทานออกมาด้วยความตกใจ

นางชี้ไปยังใต้ผิวน้ำ ที่ซึ่งปลาคาร์ปขนาดมหึมาตัวหนึ่งกำลังแหวกว่าย เกล็ดห้าสีของมันส่องประกายระยิบระยับ งดงามเป็นพิเศษ

“นี่... นี่มันใช่ปลาคาร์ปห้าสีในตำนานหรือเปล่า ว่ากันว่าหากได้กินเนื้อของมัน จะสามารถเพิ่มค่าสถานะโชคได้”

“ถ้าอย่างนั้นจะรออะไรอยู่เล่า รีบเข้าไปเร็ว! ที่นี่มีผู้ใช้อาชีพอยู่ตั้งหลายร้อยคน เดี๋ยวก็ถูกแย่งไปหรอก”

จอมเวทเริ่มร่ายคาถา ส่วนนักรบบางคนก็รีบกินโอสถขับวารีแล้วกระโดดลงน้ำไปทันที

พวกเขาเข้าล้อมปลาคาร์ปห้าสีไว้ แล้วเริ่มเปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือด

ดวงตางามของหนานกงโหรวเป็นประกาย “ดูเหมือนสภาพของมันจะไม่ค่อยดีเลย พวกท่านอย่าทำร้ายมันได้หรือไม่”

ทีมผู้ใช้อาชีพที่อยู่ด้านหลังต่างก็กระตือรือร้นอยากจะเข้าร่วมวงล่า

แค่คว้ามาได้เพียงชิ้นส่วนเล็กๆ หากนำไปขายก็ได้กำไรมหาศาลแล้ว แต่เมื่อหนานกงโหรวยังไม่เอ่ยปาก ก็ไม่มีใครกล้าลงมือโดยพลการ

เมื่อได้ยินคำพูดของหนานกงโหรว ชายคนหนึ่งจึงกล่าวว่า “คนเยอะขนาดนี้ พวกเราคงหยุดพวกเขาไม่ได้หรอกขอรับ”

แสงสุดท้ายของวันค่อยๆ เลือนหายไป ประกายกระบี่สว่างเจิดจ้าสายหนึ่งพลันพุ่งมาจากขอบฟ้า วาดผ่านเป็นเส้นโค้งอันงดงาม