บทที่ 27: พรแห่งวาสนาและถ้ำปลาคาร์ป

เย่ชิงยืนตระหง่านบนกระบี่เหิน ทอดสายตามองเหล่าผู้ใช้อาชีพเบื้องล่างที่กำลังรุมทำร้ายปลาคาร์ปห้าสี

‘นี่มันไม่ถูกต้อง! ข้าจำได้ว่าปลาคาร์ปห้าสีควรจะปรากฏตัวในอีกหนึ่งสัปดาห์ไม่ใช่หรือ’

เรื่องราวบางอย่างได้บิดเบือนไปจนหมดสิ้น แม้แต่เย่ชิงเองก็เริ่มคาดเดาอนาคตไม่ได้อีกต่อไป

เขาตรวจสอบค่าสถานะของปลาคาร์ปห้าสี

ปลาคาร์ปห้าสี (สีทอง-ตำนาน): เลเวล 25

พลังชีวิต: 80/1,100,000 (สถานะอ่อนแอ)

พลังโจมตี: 30, พลังป้องกัน: 520

ทักษะ 《วาสนา》: จะสร้างเสียงสะท้อนกับคนบางคน และมอบค่าความโชคดี 30 แต้มให้แก่คนผู้นั้นโดยบังคับ

ทักษะ 《แสงห้าสี》: ปลดปล่อยแสงเจิดจรัส ทำให้ทุกคนตกอยู่ในสถานะมึนงงเป็นเวลา 3 วินาที สร้างความเสียหาย 666% ของพลังโจมตี

ทักษะ 《โทรจิต》: สามารถสื่อสารกับทุกเผ่าพันธุ์ได้

《ปลากระโดดข้ามประตูมังกร》 (ทักษะบอส): เข้าสู่สถานะแปลงมังกร พลังโจมตี +300%, พลังป้องกัน +300% เป็นเวลา 60 วินาที หลังจากใช้จะเข้าสู่สถานะใกล้ตาย

เมื่อเห็นว่าปลาคาร์ปห้าสีอยู่ในสถานะอ่อนแอ เย่ชิงก็ขมวดคิ้วแน่น ราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง”

…

ฝูงชนกำลังรุมล้อมโจมตีปลาคาร์ปห้าสีอย่างบ้าคลั่ง

แต่ด้วยเหตุผลบางประการ ปลาคาร์ปห้าสีกลับนิ่งเฉย ปล่อยให้คนเหล่านั้นโจมตีโดยไม่ตอบโต้แม้แต่น้อย

“เกราะป้องกันแตกแล้ว! รีบถล่มมันเร็วเข้า!”

ภายใต้การรุมกระหน่ำของคนหลายร้อย พลังชีวิตของปลาคาร์ปห้าสีก็ลดฮวบลงอย่างน่าใจหาย

หนานกงโหรวซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก จู่ๆ น้ำตาก็ไหลรินอาบสองแก้มโดยไม่ทราบสาเหตุ

นางตะโกนสุดเสียง “พวกเจ้า หยุดมือเดี๋ยวนี้นะ! ข้าคือคุณหนูสามแห่งตระกูลหนานกง ข้าสั่งให้พวกเจ้าหยุด!”

ทว่าทุกคนที่ถูกความโลภบังตาจนหน้ามืดตามัว ไหนเลยจะหยุดมือจากการสังหาร

ไม่มีใครได้ยินเสียงร้องห้ามของนาง

ปลาคาร์ปห้าสีส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน คล้ายกับว่าทุกคนได้ยินคำพูดบางอย่างแว่วเข้ามาในหู

แต่ก็ไม่มีใครสนใจอีกต่อไป

ในตอนนั้นเอง ประกายแสงเจิดจ้าสายหนึ่งก็พุ่งลงมาจากฟากฟ้า

ปะทะลงตรงหน้าปลาคาร์ปห้าสีพอดิบพอดี

“เจ้าหนู ไสหัวไปซะ! ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าเจ้าไปด้วย!”

“หลีกไป! หรืออยากจะตายเป็นเพื่อนปลาคาร์ปห้าสีที่นี่!”

ทันใดนั้น ลูกไฟลูกหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่เย่ชิง

แต่กลับถูกรอยกระบี่ฟันจนสลายไปในพริบตา

“ดูท่าเจ้าเด็กนี่จะขวางทางเราจริงๆ! ทุกคน ฆ่ามันก่อนแล้วค่อยจัดการปลาคาร์ปห้าสี!”

“เจ้าหนู ในเมื่อไม่รู้จักที่ตาย ก็อย่าหาว่าพวกข้าใจเหี้ยมก็แล้วกัน!”

“ปลาคาร์ปห้าสีต้องเป็นของข้า ใครขวางทางมันต้องตาย!”

เย่ชิงกวาดตามองเหล่าผู้ใช้อาชีพที่ถูกความโลภครอบงำด้วยสายตาเย็นชา

เขาลูบไล้เสี่ยวไป๋บนไหล่เบาๆ

พลัน ผู้ใช้อาชีพโดยรอบทั้งหมดก็ตระหนักว่าร่างกายของตนแข็งทื่อ ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย!

น้ำเสียงของเย่ชิงดังกังวานขึ้น “พวกคนโง่เอ๊ย ปลาคาร์ปห้าสีใช้โทรจิตเตือนพวกเจ้าอย่างชัดเจนแล้ว”

“ว่าที่นี่กำลังจะมีอันตรายมาเยือน มันเพียงแค่ต้องการขับไล่พวกเจ้าเท่านั้น ตั้งแต่ต้นจนจบมันไม่เคยคิดจะลงมือเลย”

ในมือของเย่ชิงปรากฏขวดสีเขียวเล็กๆ ขวดหนึ่ง ก่อนจะพ่นหมอกควันสีเขียวออกมา นี่คือพิษอสรพิษใบไม้เขียว

เพียงแต่ถูกเย่ชิงนำมาประยุกต์ใช้อีกรูปแบบหนึ่งเท่านั้น

ในไม่ช้าหมอกพิษก็แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ มีเพียงตำแหน่งที่เย่ชิงยืนอยู่และจุดที่ปลาคาร์ปห้าสีอยู่ด้านหลังเท่านั้นที่ปลอดจากหมอกพิษ

เพียงชั่วครู่ พลังชีวิตของทุกคนก็ลดต่ำกว่า 20%

และยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง

“ปล่อยพวกเขาได้แล้ว” เย่ชิงเอ่ยเบาๆ กับเสี่ยวไป๋

เหล่าผู้ใช้อาชีพที่อยู่ในม่านหมอกพิษต่างก็หน้าเปลี่ยนสี “อย่ามาทำเป็นพูดจาสูงส่งหน่อยเลย! เจ้าเองก็ละโมบอยากได้ปลาคาร์ปห้าสีเหมือนกันนั่นแหละ!”

“ใช่! คิดจะขับไล่พวกเราไป แล้วฮุบสมบัติไว้คนเดียวสินะ!”

ผู้ใช้อาชีพต่างพากันกรอกยาถอนพิษเข้าปาก เสียงด่าทอและเย้ยหยันดังระงมไม่ขาดสาย

เย่ชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ดูท่าพวกเจ้าจะอยากตายกันจริงๆ... อยากจะลองอีกสักรอบไหมล่ะ!”

ท่ามกลางม่านหมอกพิษ เหล่าผู้ใช้อาชีพต่างพากันหน้าถอดสีด้วยความหวาดผวา

คราวนี้พวกเขาหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อแล้วจริงๆ

ทักษะควบคุมที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น เมื่อใช้ร่วมกับหมอกพิษมหาภัย หากโดนอีกครั้งคงได้ตายกันหมดแน่

ผู้ใช้อาชีพบางคนเริ่มคิดถอดใจและล่าถอยออกไปทันที

“จะหนีไปไหน! ไม่แน่ว่ามันอาจจะใช้ไอเทมพิเศษอะไรสักอย่าง ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามันจะมีชิ้นที่สอง!”

“ใช่แล้ว! ทุกคนบุกเข้าไปพร้อมกัน ต่อให้มันแข็งแกร่งแค่ไหนก็ต้องตาย!”

ในกลุ่มคนยังมีอยู่หลายคนที่ยังคงตะโกนโหวกเหวก พวกเขายังคงจ้องเขม็งไปที่ปลาคาร์ปห้าสี ไม่ยอมล่าถอยไปง่ายๆ

ในตอนนั้นเอง เรือใบสีขาวหรูหราลำหนึ่งก็แล่นเข้ามา

หนานกงโหรวยืนอยู่บนหัวเรือ มองไปยังทุกคน “ข้าได้แจ้งยอดฝีมือของตระกูลหนานกงแล้ว พวกเขาจะมาถึงในไม่ช้า”

“ต่อให้พวกเจ้าชิงปลาคาร์ปห้าสีไปได้ คิดว่าจะหนีรอดไปได้หรือ”

เมื่อได้ยินชื่อตระกูลหนานกง คนเหล่านี้ก็ไม่กล้าปริปากอีก

ทุกคนต่างพากันล่าถอยจากไป

เย่ชิงหันไปมองหนานกงโหรว เดิมทีเขาคิดจะฆ่าคนสักสองสามคนเพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู คาดไม่ถึงว่าเพียงไม่กี่ประโยคของนางกลับได้ผลชะงัดกว่า

ในตอนนั้นเอง หน้าต่างสถานะของเย่ชิงก็ปรากฏข้อความหนึ่งขึ้น

【ท่านได้รับผลของ《วาสนา》จากปลาคาร์ปห้าสี ค่าความโชคดี +30】

อีกด้านหนึ่ง หนานกงโหรวก็มีสีหน้าเปี่ยมสุข เห็นได้ชัดว่านางก็ได้รับพรแห่งวาสนาเช่นกัน

ตอนนี้ปลาคาร์ปห้าสีเหลือพลังชีวิตเพียง 20% และดูอ่อนแออย่างยิ่ง

ทว่าในดวงตาของมันกลับเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความหวัง

เย่ชิงได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในใจ “ขอบคุณท่านผู้มีพระคุณที่ช่วยเหลือ โปรดตามข้ามาเถิด ข้ามีของบางอย่างจะมอบให้เป็นการตอบแทน”

เขารู้ว่านี่คือทักษะโทรจิตของปลาคาร์ปห้าสี

อีกด้านหนึ่ง หนานกงโหรวหยิบขวดเล็กๆ ออกมาขวดหนึ่ง แล้วเทของเหลวในนั้นลงในปากของปลาคาร์ปห้าสีโดยตรง

ยาฟื้นฟูพลังชีวิต (สีชมพู): ฟื้นฟูพลังชีวิต 30% ภายใน 20 วินาที

เย่ชิงมองภาพนั้นแล้วคิดในใจ ‘สมกับที่เป็นทายาทตระกูลหนานกง ช่างมั่งคั่งร่ำรวยเสียจริง แม้แต่ยาหายากเช่นนี้ก็ยังมอบให้ปลาคาร์ปห้าสีได้อย่างไม่เสียดาย’

ยาเช่นนี้ เย่ชิงเคยเห็นในร้านค้ามาก่อน ราคาของมันสูงถึง 500,000 เหรียญต้าเซี่ย

เทียบเท่ากับค่าใช้จ่ายของครอบครัวธรรมดาๆ ครอบครัวหนึ่งเป็นเวลาหลายปีเลยทีเดียว

ปลาคาร์ปห้าสีดำดิ่งลงไปในน้ำ ทิ้งฟองอากาศไว้เป็นทาง ก่อนจะหายลับเข้าไปในแม่น้ำอย่างรวดเร็ว

เย่ชิงเหินกระบี่พุ่งตามไปในทันที

หนานกงโหรวกระทืบเท้าด้วยความร้อนใจ “รอข้าด้วย!”

ผู้ใช้อาชีพบนเรือใบเอ่ยขึ้น “คุณหนูสาม พวกเราตามไม่ทันแล้วขอรับ จะให้กลับหรือรออยู่ที่นี่ดีขอรับ”

…

ใต้ผืนน้ำ เย่ชิงมองปลาคาร์ปห้าสีแล้วเอ่ยถาม “บนแม่น้ำชางหลานเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่”

“คลื่นอสูร... สัตว์อสูรที่ทรงพลังอย่างยิ่งตนหนึ่ง กำลังนำพาสมุนอสูรนับหมื่นบุกเข้ามา” ปลาคาร์ปห้าสีสื่อสารกับเย่ชิงผ่านโทรจิต

เย่ชิงก้มหน้าครุ่นคิด มีความเป็นไปได้สูงว่าการกระทำบางอย่างของเขาคือต้นตอของปัญหานี้

การฟักตัวของไข่จิ้งจอกสวรรค์เก้าหางที่ที่ราบสูงดาวตกนั้น ก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เกินไป จนดึงดูดสายตาของขุมกำลังใหญ่ทั้งหมดไปที่นั่น

ตอนนี้ภายในเมืองเจียงเป่ยจึงแทบจะว่างเปล่า คลื่นอสูรครั้งนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นฝีมือขององค์กรชั่วร้ายบางแห่งอีกแล้ว

ในชาติก่อน ไข่จิ้งจอกสวรรค์เก้าหางฟักตัวอยู่ภายในเมืองเจียงเป่ย ขุมกำลังใหญ่ทั้งหมดจึงยังคงอยู่ในเมือง ทำให้ไม่มีองค์กรใดกล้าเคลื่อนไหวอย่างบุ่มบ่าม

เย่ชิงเกาหัวอย่างจนปัญญา ดูเหมือนว่าเรื่องทั้งหมดจะเป็นความผิดของเขาเองสินะ

ปลาคาร์ปห้าสีว่ายสวนทางกลับไป แล้วกระโจนขึ้นเหนือผิวน้ำทันที

ในยามนี้ ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม แสงห้าสีจากตัวปลากลับส่องสว่างเจิดจ้าในความมืด

หนานกงโหรวดีใจจนเนื้อเต้น รีบกระโดดขึ้นไปบนหลังของปลาคาร์ปห้าสีทันที

กลุ่มผู้ใช้อาชีพที่อยู่ด้านหลังต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม “คุณหนูสาม ท่านจะตามปลาคาร์ปห้าสีไปยังสถานที่ที่ไม่รู้จักเช่นนี้ไม่ได้นะขอรับ หากเกิดอันตรายใดขึ้นมา... โปรดให้พวกเราติดตามไปอารักขาเถิดขอรับ”

“พวกเจ้าคิดว่าเป็นคู่มือของปลาคาร์ปห้าสีรึ หรือคิดว่าจะสู้ชายสวมหน้ากากผู้นั้นได้? หากพวกเขามีเจตนาร้ายจริง ต่อให้พวกเจ้าตามไปก็ไร้ประโยชน์” คำพูดไม่กี่คำของหนานกงโหรวทำให้คนเหล่านั้นถึงกับพูดไม่ออก

ปลาคาร์ปห้าสีดำดิ่งลงสู่ผิวน้ำทันที กลุ่มแสงห้าสีเคลื่อนห่างออกไปอย่างรวดเร็ว

ประกายกระบี่สายหนึ่งพุ่งตามติดไป

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ท้องฟ้าก็มืดสนิท

ปลาคาร์ปห้าสีดำดิ่งลงสู่ห้วงน้ำลึก ก่อนจะมุดหายเข้าไปในร่องลึกขนาดมหึมา

มันหยุดลงที่ปากถ้ำแห่งหนึ่ง “ที่นี่คือถ้ำของข้า ภายในมีของบางอย่างที่ข้ารวบรวมไว้ตลอดหลายปีมานี้ พวกท่านสามารถนำไปได้ทั้งหมดเลย”