บทที่ 25: ภารกิจเปลี่ยนอาชีพ และดันเจี้ยนแม่น้ำชางหลาน

อาชีพที่ซ่อนอยู่บางประเภทนั้น ผู้เล่นจำเป็นต้องเปลี่ยนอาชีพด้วยตนเองเท่านั้น

ในตอนนี้เย่ชิงยังไม่ได้เปิดภารกิจเปลี่ยนอาชีพ

และการจะเปิดภารกิจได้นั้น จำเป็นต้องอาศัยโชคอยู่บ้าง

ความยากของภารกิจเปลี่ยนอาชีพของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันไป ผู้ใช้อาชีพบางคนแค่ดื่มน้ำก็สามารถเปลี่ยนอาชีพได้สำเร็จแล้ว

ขณะที่บางคนกลับต้องไปสังหารบอสระดับมหากาพย์ให้ได้เสียก่อน

ความยากนั้นเป็นการสุ่มโดยสมบูรณ์

เย่ชิงนั่งลงบนเก้าอี้ในลานกว้าง พลางลูบไล้เสี่ยวไป๋ “ขอยืมโชคของเจ้าหน่อยนะ!”

ค่าสถานะโชคของเขาเทียบไม่ได้กับของเสี่ยวไป๋เลยแม้แต่น้อย

【เปิดภารกิจเปลี่ยนอาชีพ】

【ภารกิจเปลี่ยนอาชีพ: สังหารบอสระดับมหากาพย์หนึ่งตัว ไม่จำกัดเลเวล】

เย่ชิงยกมือขึ้นกุมขมับ “ให้ตายสิ ได้ภารกิจที่ยากที่สุดมาจนได้”

การสังหารบอสระดับมหากาพย์ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เย่ชิงมีฝีมือพอที่จะทำได้

ทว่าบอสระดับนี้กลับหาตัวจับได้ยากยิ่งนัก

ในดันเจี้ยนทั่วไปไม่มีทางพบเจอได้อย่างแน่นอน

เย่ชิงขมวดคิ้วพลางครุ่นคิด

ในตอนนี้ ดันเจี้ยนบริเวณใกล้เคียงเมืองเจียงเป่ยไม่มีบอสระดับมหากาพย์อยู่เลย

ดูท่าว่าคงต้องนำค่าประสบการณ์ไปเก็บไว้ในระบบลงชื่อก่อน อย่างไรเสียมันก็ไม่หายไปไหนอยู่แล้ว

พลังที่ได้รับจากการลงชื่อไม่ได้ด้อยไปกว่าการเลื่อนระดับเลยแม้แต่น้อย เพียงแต่เขายังไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของมันดีพอ

มันเป็นการสุ่มทั้งหมด หรือว่าสามารถลงชื่อได้แค่อาชีพอื่นกันแน่

เขาปัดเรื่องเหล่านี้ออกจากหัว แล้วมุ่งหน้าไปยังดันเจี้ยนแม่น้ำชางหลาน

...

...

ดันเจี้ยนแม่น้ำชางหลานตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองเจียงเป่ย เป็นดันเจี้ยนที่หลอมรวมเข้ากับโลกแห่งความจริงโดยสมบูรณ์

พื้นที่ช่วงปลายน้ำนั้นอยู่ภายในอาณาเขตของค่ายกลพิทักษ์เมือง จึงนับว่าค่อนข้างปลอดภัย

ส่วนพื้นที่ช่วงต้นน้ำอยู่นอกค่ายกลพิทักษ์เมืองและอันตรายอย่างยิ่ง นอกจากมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนแล้ว ยังอาจมีมอนสเตอร์จากแดนรกร้างปรากฏตัวด้วย

เย่ชิงมาถึงทางเข้าดันเจี้ยนแม่น้ำชางหลาน ที่นี่มีผู้คนสัญจรไปมาอย่างคับคั่ง

“อุปกรณ์หายากเพิ่งดรอปมาสดๆ ร้อนๆ ขายถูกๆ จ้า!”

“ทีมขาดนักบวช ขอเลเวลสามสิบขึ้นไปหนึ่งคน!”

เย่ชิงเดินฝ่าฝูงชน บนใบหน้าของเขาปรากฏหน้ากากแมงมุมพิษขึ้นมาบดบังใบหน้า

ตระกูลหนานกงมีอำนาจแข็งแกร่ง พวกเขาครอบครองพื้นที่บริเวณปลายน้ำของแม่น้ำชางหลานทั้งหมดไว้แต่เพียงผู้เดียว

ที่ทางเข้ามีหญิงสาวสวยในชุดเครื่องแบบหลายคนยืนอยู่ คอยต้อนรับผู้ใช้อาชีพทุกคนที่เข้ามาในดันเจี้ยน

“พี่ชาย สนใจโอสถขับวารีหรือไม่เจ้าคะ? ทางเราลดให้เป็นพิเศษได้นะ!”

ในตอนนั้นเอง หญิงสาวสวยคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาเย่ชิง

เย่ชิงพยักหน้า “เอามาสักยี่สิบเม็ดก่อน ข้าอาจจะอยู่ในดันเจี้ยนแม่น้ำชางหลานนานหน่อย”

โอสถขับวารี (เขียว): สามารถเคลื่อนไหวใต้น้ำได้อย่างอิสระ ไม่ส่งผลกระทบต่อพลังการต่อสู้

ตระกูลหนานกงผูกขาดตลาดโอสถขับวารีโดยตรง เพราะมีดันเจี้ยนแม่น้ำชางหลานอยู่ ทำให้ในแต่ละปีทำกำไรได้อย่างมหาศาล

ตระกูลซือถูทำได้เพียงวางอำนาจบาตรใหญ่อย่างโจ่งแจ้งเท่านั้น อำนาจที่แท้จริงเทียบไม่ได้กับตระกูลหนานกงเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลหนานกงในเมืองเจียงเป่ยเป็นเพียงแค่สาขาหนึ่งเท่านั้น

ตระกูลหลักอยู่ที่จิงตู และเป็นตระกูลชั้นหนึ่งในทั่วทั้งต้าเซี่ย

เมื่อได้ยินว่าเย่ชิงซื้อโอสถขับวารีมากมายขนาดนี้ รอยยิ้มของหญิงสาวผู้นั้นพลันเบ่งบาน “ท่านจะชำระผ่านบัตรใช่หรือไม่เจ้าคะ โปรดตามข้ามาทางนี้”

เมื่อมาถึงโต๊ะตัวหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล การซื้อขายก็เสร็จสิ้นลงอย่างรวดเร็ว และเขาถือโอกาสซื้อตั๋วเข้าดันเจี้ยนด้วยเลย

เย่ชิงเหลือบมองยอดเงินคงเหลือที่ลดฮวบไปถึงแปดแสนเหรียญต้าเซี่ย

เขามองไปยังสายน้ำที่ไหลเชี่ยวอยู่ไกลๆ บนผิวน้ำยังมีเรือไม้ลอยลำอยู่บ้าง ผู้ใช้อาชีพบางคนกำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์ในน้ำ

กระบี่เดชานุภาพปรากฏขึ้นที่ปลายเท้าของเย่ชิง ก่อนจะพาเขาทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า

เขามุ่งหน้าไปยังแม่น้ำชางหลานโดยตรง เบื้องหลังของเขาปรากฏเงากระบี่หลากสีสันงดงามทอดยาวเป็นสาย พร้อมกับรอยกระบี่ที่ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องตามหลังไป

ภาพนั้นทำให้ผู้ใช้อาชีพโดยรอบต่างพากันอุทานด้วยความตกตะลึง

“นั่นมันทักษะอะไรน่ะ โคตรเท่เลยว่ะ!”

“ข้าว่านะ นี่ต้องเป็นผู้ใช้อาชีพระดับสูงแน่ๆ มาคนเดียวไม่ตั้งทีม แถมยังมีทักษะการบินอีก”

“อยากเกาะขาเทพจัง เท่เกินไปแล้ว ถ้าได้ร่วมทีมกับเขาต้องรู้สึกปลอดภัยมากแน่ๆ”

“อย่าฝันไปเลย พวกสันโดษแบบนั้นนิสัยเย็นชาและหยิ่งยโส ไม่ใช่คนที่คนทั่วไปจะเข้าถึงได้หรอก”

...

เย่ชิงเหินกระบี่อยู่เหนือผิวน้ำ บนไหล่ของเขาพลันปรากฏจิ้งจอกน้อยขึ้นมา มันกำลังร้องอิ๋งๆ อย่างน้อยใจ

เย่ชิงเอ่ยปลอบ “เอาล่ะ ต่อไปข้าจะไม่เก็บเจ้าเข้าช่องเก็บสัตว์เลี้ยงแล้ว”

เสี่ยวไป๋พยักหน้าอย่างดีใจ พลางถูไถแก้มของเย่ชิง ดวงตาทั้งสองข้างหรี่ลงเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว (*^_^*)

บนผิวน้ำที่อยู่ห่างออกไป ปลาตัวใหญ่ตัวหนึ่งกระโดดขึ้นสูง

เย่ชิงเปิดใช้งานจิตกระบี่กระจ่างแจ้ง รอยกระบี่สายหนึ่งพุ่งออกจากด้านหลัง สังหารมันในพริบตา

【สังหารปลาหัวโตเลเวล 20 ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม】

【ค่าประสบการณ์เต็มแล้ว ก่อนเปลี่ยนอาชีพจะไม่สามารถได้รับค่าประสบการณ์ได้】

เขานำค่าประสบการณ์ไปเก็บไว้ในระบบลงชื่อ

ยังขาดอีกหนึ่งแสนสองหมื่นแต้ม ก็จะสามารถลงชื่อได้อีกครั้ง

รอยกระบี่นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องจากด้านหลังกระบี่เดชานุภาพ พุ่งกระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง

รอยกระบี่เหล่านี้สร้างความเสียหายเพียงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของพลังโจมตีของเย่ชิงเท่านั้น แต่ก็เพียงพอที่จะสังหารมอนสเตอร์เลเวลยี่สิบเหล่านี้ได้อย่างสบายๆ

【สังหารอสูรปลาเลเวล 25 ได้รับค่าประสบการณ์ 50 แต้ม】

【สังหารปลาคาร์ปพิโรธเลเวล 20 ได้รับค่าประสบการณ์ 35 แต้ม】

...

การแจ้งเตือนปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แม้ค่าประสบการณ์จะน้อย แต่ก็ยังพอใช้ได้

ในพื้นที่ปลายน้ำของแม่น้ำชางหลาน มีเพียงสิ่งเดียวที่เย่ชิงให้ความสนใจ คือไอเทมที่สามารถเพิ่มค่าสถานะโชคได้

ซึ่งเป็นไอเทมที่ดรอปจากปลาคาร์ปห้าสี บอสเพียงหนึ่งเดียวในช่วงครึ่งแรกของดันเจี้ยนนี้

แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ยังไม่เคยมีใครสังหารบอสตัวนี้ได้

เหตุผลก็คือมันจะสุ่มปรากฏตัวในทุกพื้นที่ของแม่น้ำชางหลาน

เย่ชิงตั้งใจจะค้นหาในพื้นที่ปลายน้ำนี้หนึ่งวัน หากไม่เจอก็แล้วไป

อาวุธเฉพาะตัวยังคงสำคัญกว่า

ในมือของเขาปรากฏขวดสีขาวบริสุทธิ์ขึ้นมา เขาพึมพำ ‘หรือจะลองลงไปสำรวจใต้น้ำดูดีกว่า’

เขาเทโอสถขับวารีสองเม็ดออกจากขวด โยนเข้าปากไปหนึ่งเม็ด

ส่วนอีกเม็ดก็ป้อนให้เสี่ยวไป๋

เขายืนบนกระบี่เดชานุภาพ พุ่งตรงลงไปในแม่น้ำทันที

เย่ชิงรู้สึกได้ถึงความเย็นสดชื่นในทันที เขามองดูทิวทัศน์โดยรอบ ปลาบางตัวว่ายไปมา สาหร่ายน้ำแกว่งไกวอย่างอิสระ

ไกลออกไปมีทีมผู้ใช้อาชีพทีมหนึ่งกำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์ระดับหัวกะทิอย่างดุเดือด

ด้านหลังผู้ใช้อาชีพเหล่านั้นมีเด็กสาวในชุดสีแดงลอยอยู่ นางมีเลเวลเพียง 8 เท่านั้น

ใบหน้างดงามราวกับภาพวาด ท่าทางร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง กำลังตะโกนให้กำลังใจอยู่ด้านหลัง

เดิมทีเย่ชิงไม่อยากจะยุ่งเรื่องของคนอื่น แต่ดูเหมือนว่าเด็กสาวในชุดสีแดงจะเห็นเขาเข้า ดวงตาของนางพลันเป็นประกาย

นางแหวกว่ายตรงมาทางเย่ชิง ทิ้งฟองอากาศไว้เป็นสายเบื้องหลัง

ผู้ใช้อาชีพคนหนึ่งตะโกนอย่างร้อนรน “คุณหนูสาม อย่าไปไกลนะขอรับ อันตราย!”

เย่ชิงเองก็ไม่อยากจะสนใจนาง เขาเหยียบกระบี่เดชานุภาพเตรียมจะจากไป

“นี่เจ้า! รอก่อนสิ! จิ้งจอกน้อยตัวนั้นน่ารักยิ่งนัก ข้าขอลูบมันหน่อยได้หรือไม่”

เด็กสาวในชุดสีแดงตะโกนไล่หลังมา

เย่ชิงไม่ตอบ หลังจากเขาเปิดใช้งานจิตกระบี่กระจ่างแจ้ง ค่าสถานะความว่องไวของเขาก็สูงจนน่ากลัว

เขาหายไปจากจุดเดิมในทันที

“หึ! ไม่ให้ลูบก็ช่างสิ! จะรีบหนีไปไหนกัน!” เด็กสาวในชุดสีแดงทำแก้มป่องอย่างขุ่นเคืองแล้วกลับไปหาทีมของตน

...

ณ อีกมุมหนึ่งใต้ผืนน้ำ เย่ชิงมองย้อนกลับไป

‘นั่นคือคุณหนูสามแห่งตระกูลหนานกง หนานกงโหรวสินะ’

ได้ยินมาว่าเป็นผู้ใช้อาชีพระดับ S จอมเวทสุริยัน

เย่ชิงลูบไล้เสี่ยวไป๋ ในดวงตาฉายแววหวนรำลึกถึงอดีต

ชาติก่อนนักเรียนที่ได้รับจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง ดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้วจะเข้าร่วมกับตระกูลหนานกง

ส่วนหลังจากนั้นเป็นอย่างไร เย่ชิงก็ไม่รู้อีกแล้ว

รอยกระบี่พุ่งออกจากด้านหลัง สังหารมอนสเตอร์อย่างต่อเนื่อง

ในตอนนั้นเอง เสียงใสกังวานก็ดังขึ้นจากแผงสถานะ