ตอนที่ 25 จิไรยะดูจะเหมาะมากกว่าโอโรจิมารุ

"เรียบร้อย"

ซึนาเดะเก็บหนังสือเล่มนั้นไปและโบกมือไล่คุชินะ

"ไปที่ห้องของเธอแล้วพักผ่อนเถอะ นาวากิน้องชายของเธอทำผิดเล็กน้อย ฉันกำลังสั่งสอนเขาอยู่"

คุชินะยังเด็กอยู่ และต้องไม่ปล่อยให้เธอเห็นหนังสือที่ไม่ดีพวกนี้อีก

มิฉะนั้น ไม่เพียงแต่นาวากิจะโชคร้าย แต่แม้แต่ซึนาเดะก็จะถูกลงโทษด้วย

"ค่ะ"

คุชินะทำได้เพียงมองนาวากิด้วยความเห็นใจ ไม่กล้าที่จะช่วยหรือขอร้อง เธอจึงกลับไปที่ห้องของเธออย่างเชื่อฟังเพื่อพักผ่อน

หลังจากคุชินะจากไป เสียงของอุซึมากิ มิโตะก็ดังมาจากห้องนั่งเล่น

"ถ้าเด็กมันดื้อ ก็คงเป็นเพราะว่าคันไม้คันมือ แค่ตีสั่งสอนสักหน่อยก็พอ"

การเป็นคนลามกไม่ใช่ปัญหา โฮคาเงะรุ่นที่สามก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่การเป็นคนลามกก็ไม่ได้ขัดขวางเขาจากการเป็นโฮคาเงะและกลายเป็นฮีโร่ในโลกนินจา

แต่มันไม่ถูกต้องที่เด็กจะมีแนวโน้มเช่นนี้ก่อนที่เขาจะโตขึ้น

มันจำเป็นต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก

คุณย่า ???

ถ้าท่านไม่ช่วยผมก็คงจะดีอยู่แล้ว แต่ทำไมท่านถึงมาซ้ำเติมผมอีกล่ะ ? พี่สาวไม่อยากจะตีผมตั้งแต่แรกแล้ว แต่ตอนนี้ผมตายแน่

นาวากิเบิกตากว้าง ไม่สามารถเชื่อได้ว่านี่คือคำพูดที่ออกมาจากปากของคุณย่าของเขา

หลังจากได้รับคำสั่งจากอุซึมากิ มิโตะ ซึนาเดะก็หัวเราะและฉีกหนังสือเป็นชิ้นๆ จากนั้นก็ขยับข้อมือและเดินตรงไปยังนาวากิ

"พี่ครับ ได้โปรดอย่าทำผมเลย ผมไม่กล้าอีกแล้ว..."

น้องชายน่าสงสารเหลือเกิน

คุชินะที่ซ่อนตัวอยู่ในห้อง ได้ยินเสียงกรีดร้องจากข้างนอกและทำได้เพียงยืนไว้อาลัยให้นาวากิเป็นเวลาสามวินาที

อุซึมากิ มิโตะได้ออกคำสั่งและซึนาเดะก็ลงมือด้วยตนเอง ไม่มีใครสามารถช่วยนาวากิได้ แม้ว่าเซ็นจู ฮาชิรามะ และเซ็นจู โทบิรามะ จะฟื้นคืนชีพขึ้นมา พวกเขาก็ทำได้เพียงซ่อนตัวจากอุซึมากิ มิโตะ

ในขณะที่นาวากิกำลังทนทุกข์ทรมาน เคียวอิจิก็ได้เริ่มแปรรูปวัตถุดิบและเริ่มสร้างหุ่นเชิด

ขั้นแรก ต้องจับร่างของสัตว์และนำส่วนที่ไม่จำเป็นออกไป เช่น อวัยวะภายใน

โอโรจิมารุคงไม่มาเสียเวลาทำความสะอาดอวัยวะภายใน ดังนั้นงานเหล่านี้จึงต้องทำโดยเคียวอิจิเอง

เนื่องจากปริมาณวัตถุดิบมีจำนวนมาก เคียวอิจิจึงใช้เวลาไปเยอะ ดังนั้นเมื่อเขาไปทำงานในวันรุ่งขึ้น เขาจึงดูง่วงนอนมาก

วันนี้มีการผ่าตัดที่สำคัญ ซึนาเดะจึงไม่ได้รายงานตัวที่แผนกการแพทย์ แต่ตรงมาที่โรงพยาบาลเลย

เมื่อเห็นเคียวอิจิหาว ซึนาเดะที่กำลังนั่งไขว่ห้างและดื่มชาก็มองเขาสลับขึ้นลง

"เป็นอะไรไป ? นอนไม่หลับหรอหลังจากอ่านหนังสือที่นาวากิซื้อมา ?"

"???"

อะไรวะเนี่ย ?

เคียวอิจิยกมือขึ้นและกำลังจะบิดขี้เกียจ แต่ก็ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง

"คุณรู้เรื่องที่นาวากิซื้อหนังสือด้วยเหรอ ? ผมกำลังคิดอยู่เลยว่าจะบอกคุณดีไหมว่ามันไม่ดีสำหรับเด็กที่จะอ่านของพวกนี้"

"ฉันจับเจ้าเด็กเวรนั่นได้และซัดไปชุดใหญ่"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ซึนาเดะก็โกรธขึ้นมา เมื่อวานนาวากิโดนตีอย่างหนักและวันนี้เขายังเดินขากะเผลกไปโรงเรียนอยู่เลย

ซึนาเดะไม่ได้ช่วยรักษาเขาด้วยซ้ำ แค่ต้องการสั่งสอนบทเรียนให้เขา

"ถึงเวลาที่ต้องจัดการให้เด็ดขาดแล้ว ถ้าบังเอิญไปเห็นด้วยความอยากรู้อยากเห็นก็ไม่เป็นไร แต่การตั้งใจไปหามันมาดู..."

เคียวอิจิไม่รู้จะแสดงความรู้สึกของเขาอย่างไรดี นาวากิเป็นแค่เด็กอายุแปดขวบเองนะ!

แปดขวบแล้ว!!

นี่คือสิ่งที่เด็กอายุแปดขวบควรทำเหรอ ?

"ในอนาคตฉันจะกันจิไรยะให้ห่างจากเขา" สีหน้าของซึนาเดะก็ดูไม่ดีเช่นกัน

จิไรยะเป็นคนเลวที่ไม่เพียงแต่ลามกเท่านั้น แต่ยังชักนำเด็ก ๆ ไปในทางที่ผิดอีกด้วย

"เจ้าบ้านี่ต้องการให้นาวากิเป็นลูกศิษย์ของเขา ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่านาวากิจะกลายเป็นอะไรถ้าเขาได้เป็นลูกศิษย์ของจิไรยะ"

นาวากิอายุแปดขวบแล้ว และเวลาที่เขาจะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนินจาก็ใกล้เข้ามาแล้ว

ซึนาเดะได้เริ่มพิจารณาหาอาจารย์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมให้เขาแล้ว

หลังจากที่จิไรยะรู้เรื่องนี้ เขาก็คอยแนะนำตัวเองอยู่ตลอด

น่าเสียดายที่ซึนาเดะไม่สนใจเขา

"จิไรยะมาเป็นอาจารย์ของนาวากิเหรอ ?" เคียวอิจิรินน้ำให้ตัวเองหนึ่งแก้ว

แม้ว่าจิไรยะจะมีปัญหาหลายอย่างในด้านอื่นๆ แต่ความสามารถในการสอนลูกศิษย์ของเขานั้นยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน

ถึงโอโรจิมารุจะไม่เลว แต่ก็ควรอยู่ห่างจากคนอย่างโอโรจิมารุให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

มันเหมือนกับระเบิดที่อาจจะระเบิดได้ทุกเมื่อและตกลงสู่ห้วงแห่งความมืดมิด

"ฉันคิดว่ามันโอเคนะ"

"ดังนั้นฉันจึงวางแผนที่จะไปหาโอโรจิมารุและขอให้เขาเป็นอาจารย์ของนาวากิ นาวากิเองก็มีความคิดนี้เหมือนกัน เขาก็ชื่นชมโอโรจิมารุมาก..."

เคียวอิจิเป็นหนึ่งในคนของเธอเอง ซึนาเดะจึงไม่รังเกียจที่จะบอกเรื่องเหล่านี้ให้เขาฟัง แต่เธอก็เงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจก่อนที่จะพูดจบ

"เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ ?"

เคียวอิจิวางถ้วยในมือลงและพูดอย่างจริงจัง

"ฉันคิดว่าจิไรยะน่าจะเป็นอาจารย์ที่ดี ส่วนโอโรจิมารุ โดยส่วนตัวแล้วฉันไม่เห็นด้วยกับเขา"

"ทำไมล่ะ ?"

ซึนาเดะกอดอกและเอนตัวไปข้างหลัง เธออยากรู้ว่าทำไมเคียวอิจิถึงมีความคิดเช่นนั้น

"มันเป็นความรู้สึกของผมน่ะครับ โดยส่วนตัวแล้ว ผมไม่อยากจะติดต่อกับคนอย่างโอโรจิมารุเลย การอยู่กับเขาเหมือนมีงูพิษซ่อนตัวอยู่ในความมืดและจ้องมองคุณอยู่"

"แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวของผม นาวากิเป็นน้องชายของคุณ และเรื่องอย่างการหาอาจารย์ก็ต้องตัดสินใจโดยคุณซึ่งเป็นพี่สาว"

โอโรจิมารุเป็นอาจารย์ที่ดีและรักนาวากิ แต่เคียวอิจิชอบจิไรยะมากกว่า

แม้แต่จิไรยะก็สามารถสอนเรื่องแย่ ๆ ให้เด็กได้

แต่อย่างน้อยนอกเหนือจากด้านที่น่าอึดอัดใจแล้ว วิธีการสอนของจิไรยะคือการชี้นำให้ลูกศิษย์ของเขาเติบโตไปในทางที่สดใสและเป็นบวก แต่วิธีการของโอโรจิมารุนั้นอธิบายได้ยากสักหน่อย

มันเหมือนกับการเข้ามาสัมผัสกับงูพิษงั้นหรือ ?

ซึนาเดะตกอยู่ในภวังค์ความคิด

เพราะเคียวอิจิไม่ใช่คนแรกที่พูดแบบนี้ หลายคนที่เคยสัมผัสกับโอโรจิมารุก็มีความรู้สึกเช่นนี้

ปกติแล้วนาวากิชอบตามจิไรยะ แต่คนที่เขาชื่นชมคือโอโรจิมารุ นั่นคือเหตุผลที่ซึนาเดะมีความคิดที่จะมอบนาวากิให้โอโรจิมารุ

แทนที่จะปล่อยให้หมู่บ้านจัดทีมนินจาให้

เขาก็ถูกมอบให้โอโรจิมารุโดยตรงและกลายเป็นลูกศิษย์ส่วนตัวของเขา

ความสัมพันธ์แบบอาจารย์-ลูกศิษย์แบบนี้มีความน่าเชื่อถือมากกว่า

"อาฮะฮะ..."

"เมื่อคืนไปขโมยของมาหรือไง ?"

เมื่อเห็นเคียวอิจิหาวหลายครั้งในเวลาสั้น ๆ ซึนาเดะก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว วันนี้มีการผ่าตัดที่สำคัญรออยู่      เคียวอิจิจะอยู่ในสภาพนี้ได้เหรอ ?

เมื่อทำการรักษาผู้ป่วย ไม่มีที่ว่างสำหรับความผิดพลาด

"ไม่ครับ" เคียวอิจิส่ายหัวและพูดว่า

"เมื่อวานโอโรจิมารุให้วัตถุดิบชุดแรกกับผมมา ผมเลยแปรรูปมันข้ามคืน พอทำเสร็จก็ดึกมากแล้ว ผมเลยนอนไม่พอ"

"มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อการผ่าตัดในวันนี้ ไม่ต้องกังวลครับ"

"ดีแล้วล่ะ"

ในเมื่อเคียวอิจิสัญญาวาจะไม่ส่งผลกระทบต่อการผ่าตัดในวันนี้ ซึนาเดะก็ไม่พูดอะไรอีก

ด้วยความได้เปรียบจากข้อเท็จจริงที่ว่ามีผู้ป่วยน้อยลงในช่วงเช้า เคียวอิจิจึงงีบหลับไปครู่หนึ่ง จากนั้นสภาพจิตใจของเขาก็ดีขึ้น

แค่การนอนดึกธรรมดา ๆ คงไม่ทำให้คนง่วงนอนได้ขนาดนี้ สำหรับนินจาแล้ว การนอนดึกเป็นเรื่องปกติและไม่มีอะไรต้องกังวล

เหตุผลที่เคียวอิจิเหนื่อยมากก็เพราะว่าเธอต้องใช้สมาธิทั้งหมดตลอดเวลาเพื่อแปรรูปวัตถุดิบ

ในการผ่าตัดวันนี้ เคียวอิจิรับผิดชอบในการเป็นผู้ช่วยของซึนาเดะ

การผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่น ตั้งแต่ตอนที่เธอเดินออกจากห้องผ่าตัด ริมฝีปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยของซึนาเดะก็ยากที่จะเก็บอาการได้

ในคำพูดของเคียวอิจิคือ ตอนนี้เธอได้รับเงินเดือนแล้วและมีกระเป๋าตุง เจ้าหญิงซึนาเดะก็มีต้นทุนที่จะเริ่มภาคภูมิใจได้แล้ว

ส่วนเงินจำนวนนี้จะทำให้เจ้าหญิงซึนาเดะมีความสุขได้นานแค่ไหนนั้น บางทีอาจมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้

"เดี๋ยวตอนเย็นฉันจะไปกินข้าวเย็นที่บ้านนายนะ ฉันจะไปตลาดซื้อผักแล้วดูว่านายทำหุ่นเชิดแบบไหนบ้าง"

เจ้าหญิงซึนาเดะอารมณ์ดีและวางแผนที่จะจ่ายค่าครองชีพให้เธอ

"ได้ครับ"

เคียวอิจิพยักหน้าตกลง

เขาแค่ต้องการความช่วยเหลือจากซึนาเดะเพื่อกระจายข่าวเกี่ยวกับหุ่นเชิดพิเศษ และมันจะดีที่สุดถ้าซึนาเดะเป็นฝ่ายริเริ่มมาหาเขาเอง

ก็แค่อาหารฟรีมื้อเดียว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร