บทที่ 9 - พลังต้องห้ามแห่งท้องทะเล...

บทที่ 9 - พลังต้องห้ามแห่งท้องทะเล...

เมื่อเห็นการกระทำของเซ็ตโต้ที่ทิ้งพวกเขาและพุ่งตรงไปยังเกาะใบไม้แดง พลเรือตรีคาดารุก็ถึงกับพูดไม่ออก

เรือยังไม่ทันเข้าเทียบท่า แต่ผู้บัญชาการสูงสุดบนเรือกลับหนีไปเองเสียแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกัน?

คู่ต่อสู้เป็นเพียงกลุ่มโจรสลัดเล็กๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จัก จำเป็นต้องให้ถึงมือพลเอกแห่งกองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือลงมือด้วยตนเองเลยหรือ?

“นำเรือรบเข้าเทียบท่าที่ท่าเรือเกาะใบไม้แดงทันที แล้วไปแจ้งคำสั่งของท่านพลเอกเซ็ตโต้เมื่อครู่ให้กับเรือรบลำอื่น”

เมื่อมองดูเงาหลังของพลเอกเซ็ตโต้ที่จากไปไกล คาดารุก็รู้สึกจนปัญญาอย่างยิ่ง ในเมื่อพลเอกเซ็ตโต้จากไปแล้ว ก็คงเหลือแต่เขาที่ต้องรับหน้าที่บัญชาการแทน

ท้ายที่สุดแล้ว นอกจากพลเอกแล้ว ที่นี่ก็มีเพียงเขาซึ่งเป็นพลเรือตรีที่มีตำแหน่งสูงสุดแล้ว

โจรสลัดค่าหัวสองพันล้านเบรี ในสายตาของคาดารุก็ไม่ได้สลักสำคัญอะไร แต่ก็อย่าลืมว่า ในเรือรบสามลำนี้ อย่างน้อยแปดในสิบส่วนยังเป็นคนธรรมดาที่ไม่เคยผ่านการฝึกฝนใดๆ มาก่อน

ตอนนี้พลเอกเซ็ตโต้หนีไปที่เกาะคนเดียวแล้ว หากทหารใหม่ที่เกณฑ์มาเหล่านี้เกิดอะไรขึ้นมา ไม่ใช่ว่าตนเองต้องมารับผิดชอบอีกหรือ?

ส่วนทางด้านเกาะใบไม้แดง ในขณะนี้วู้ดกำลังใช้สองมือจับดาบ ปลายดาบยังคงมีเลือดหยดลงมาไม่หยุด บริเวณรอบๆ ร่างกายของเขาก็มีร่างของสมาชิกกลุ่มโจรสลลัดแขนเหล็กที่ไร้ลมหายใจแล้วล้มระเนระนาดอยู่

นับคร่าวๆ แล้ว มีอยู่ประมาณยี่สิบถึงสามสิบคน ซึ่งเกือบจะเท่ากับครึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดของกลุ่มโจรสลัดแขนเหล็กแล้ว

และหลังจากที่สังหารโจรสลัดไปมากมายขนาดนี้ ตัวของวู้ดเองก็ใช่ว่าจะปลอดภัยดี ในตอนนี้บนร่างกายของเขามีบาดแผลน้อยใหญ่มากมายนับไม่ถ้วน กระทั่งแขนซ้ายทั้งแขนก็ห้อยตกลงมาอย่างสิ้นเชิง

กระดูกแขนซ้ายเห็นได้ชัดว่าหักอย่างสิ้นเชิงแล้ว แม้ว่าบาดแผลเช่นนี้ ในโลกของโจรสลัดโดยพื้นฐานแล้วไม่กี่วันก็สามารถกลับมาวิ่งโลดเต้นได้อีกครั้ง แต่ในตอนนี้กลับส่งผลต่อการแสดงฝีมือของวู้ดอย่างแน่นอน

มือขวาจับดาบยาว วู้ดสะบัดอย่างแรง สลัดเลือดบนตัวดาบออกจนหมดสิ้น เพื่อไม่ให้เลือดไหลไปถึงด้ามดาบจนทำให้นิ้วของเขาลื่น

และเมื่อมองดูวู้ดที่กำลังสะบัดดาบ คุ้กแขนเหล็กที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเขานัก ในตอนนี้สีหน้าก็เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว อยากจะฉีกร่างของวู้ดทั้งเป็นแล้วกลืนลงท้องเสียเดี๋ยวนั้น

เมื่อเทียบกับวู้ดที่แขนซ้ายห้อยตกลงมา สถานการณ์ของคุ้กในตอนนี้ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่นัก การต่อสู้เป็นเวลานาน ทำให้พละกำลังของเขาลดลงไปกว่าครึ่งแล้วยังไม่พอ

บาดแผลจากดาบที่น่าสยดสยองที่บริเวณตาขวาของเขา ในตอนนี้ไม่เพียงแต่ส่งผลต่อความสามารถในการต่อสู้ของเขาโดยตรง แต่ปริมาณเลือดที่ไหลออกมาอย่างมหาศาลก็ทำให้สภาพร่างกายของเขาอ่อนแอลงเรื่อยๆ

ทว่าเมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่มาจากตาขวา ความเกลียดชังที่คุ้กมีต่อวู้ดในตอนนี้ กลับมีมากกว่านั้นเสียอีก

นึกถึงตอนที่ “กลุ่มโจรสลัดแขนเหล็ก” ของพวกเขาออกเดินทางจากทะเลใต้ด้วยความฝัน กลุ่มโจรสลัดก็เติบโตขึ้นตลอดทาง เดิมทียังคิดว่าจะเข้าสู่โลกใหม่เพื่อผจญภัยต่อไป

แต่กลับไม่นึกว่าเพิ่งจะเข้าสู่ครึ่งแรกของมหาวิถี ก็มาถูกเจ้าหนูที่ขนยังไม่ขึ้นดีเกือบจะกวาดล้างทั้งกลุ่มบนเกาะเล็กๆ แห่งนี้เสียแล้ว!

“สังหารคนในกลุ่มโจรสลัดของเราไปมากมาย ข้าจะไม่ให้เจ้าตายอย่างสบายๆ หรอกนะเจ้าหนู!”

“เจ้าคงจะคิดว่าตาขวาของข้าบาดเจ็บ และพละกำลังก็ใกล้จะหมดสิ้นแล้ว คงจะไม่มีกำลังต่อสู้แล้วสินะ”

“แต่คนที่รู้จักเก็บไพ่ตายไว้ ไม่ได้มีแค่เจ้าคนเดียวหรอกนะ บนท้องทะเลแห่งนี้ ยังมีพลังต้องห้ามอยู่อีกอย่างหนึ่ง วันนี้จะให้เจ้าได้เห็นเป็นขวัญตา”

เมื่อมองดูชาวเกาะใบไม้แดงที่ยังคงต่อสู้กับกลุ่มโจรสลัดแขนเหล็กอยู่อีกด้านหนึ่ง เดิมทีวู้ดก็ตั้งใจที่จะรีบจบการต่อสู้โดยเร็ว

คนบนเกาะใบไม้แดงนั้น หลังจากที่เห็นตนเองได้รับบาดเจ็บ ก็ได้รวมตัวกันออกมาช่วยเหลือตนเองโดยสมัครใจ

แต่ชาวบ้านธรรมดาที่ถือคราดกับขวาน จะเป็นคู่ต่อสู้ของโจรสลัดที่มือเปื้อนเลือดได้อย่างไร

แม้ว่าจำนวนคนทางฝั่งเกาะใบไม้แดงจะมากกว่ากลุ่มโจรสลัดแขนเหล็กหลายเท่า แต่เพิ่งจะปะทะกัน ก็เกิดการบาดเจ็บล้มตายจำนวนมากแล้ว

เดิมทีวู้ดก็อยากจะรีบจบการต่อสู้ทางนี้โดยเร็ว แล้วไปช่วยเหลือทางนั้น เพื่อลดการบาดเจ็บล้มตายของชาวเกาะใบไม้แดง

ทว่าคำพูดของคุ้กแขนเหล็ก กลับทำให้วู้ดเผยสีหน้าที่เคร่งขรึมออกมาในทันที เพราะจากคำพูดของคุ้กนั้นไม่ยากที่จะฟังออกว่า อีกฝ่ายยังมีไพ่ตายเก็บไว้อีก

“พลังต้องห้ามแห่งท้องทะเล หรือว่าจะเป็น...”

ราวกับจะเพื่อยืนยันสิ่งที่วู้ดคาดเดา ในตอนนี้ร่างกายของคุ้กแขนเหล็กก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง

ผิวหนังที่ควรจะเป็นของมนุษย์ปกติ กลับเริ่มมีขนสั้นๆ งอกออกมา และคุ้กที่เดิมทีก็มีร่างกายสูงใหญ่อยู่แล้ว ตอนนี้ร่างกายกลับราวกับถูกฉีดฮอร์โมนเข้าไป ในช่วงเวลาสั้นๆ ก็กลับสูงขึ้นอีกท่อนหนึ่ง

กล้ามเนื้อที่เคยเป็นลอนสวยงาม ค่อยๆ ถูกขนสั้นปกคลุม แต่แขนและขาของคุ้กกลับแข็งแรงขึ้นอย่างผิดปกติหลังจากการเปลี่ยนแปลง

ทรงผมโมฮอว์กไม่เปลี่ยนแปลง แต่ใบหน้าที่เคยดูดุดันอย่างยิ่ง ตอนนี้กลับกลายเป็นสัตว์ที่เดินด้วยสองเท้า

และสัตว์ชนิดนี้วู้ดก็เคยเห็นในชาติก่อน มันคือ “จิงโจ้” นั่นเอง! เป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจสายสัตว์งั้นหรือ...”

คุ้กที่แสดงพลังของผลปีศาจออกมามีสีหน้าที่ภาคภูมิใจ เดิมทียังคิดจะโอ้อวดตามธรรมเนียมสักหน่อย แต่กลับไม่นึกว่าวู้ดจะรู้จัก “ผลปีศาจ” และยังบอกประเภทของผลปีศาจของตนเองได้อย่างถูกต้อง

“ใช่แล้ว พลังต้องห้ามแห่งท้องทะเล ผู้ที่กินผลปีศาจเข้าไป ก็จะกลายเป็นผู้ที่ถูกท้องทะเลทอดทิ้ง”

“ผลปีศาจที่ข้ากินเข้าไปคือ ผลหนูหนู - สายพันธุ์จิงโจ้”

“ผลปีศาจสายสัตว์ โดยปกติแล้วจะช่วยเพิ่มสมรรถภาพทางกายของผู้ใช้พลังได้เป็นอย่างมาก และจิงโจ้ก็เป็นสัตว์ที่ถนัดการชกมวยอยู่แล้ว เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันหมายความว่าอย่างไร?”

วู้ดรู้จักผลปีศาจ คุ้กไม่ได้รู้สึกแปลกใจมากนัก ท้ายที่สุดแล้วที่นี่ก็คือครึ่งแรกของมหาวิถีแล้ว

แตกต่างจากสี่คาบสมุทรที่ล้าหลัง ผู้คนในมหาวิถีย่อมมีความรู้ความเข้าใจที่แตกต่างออกไป จะไม่เหมือนกับคนในสี่คาบสมุทร ที่พอเห็นผู้ใช้พลังที่ว่าก็จะตกใจเอะอะโวยวาย

ผลปีศาจสายสัตว์ โดยปกติแล้วจะมีสามร่าง คือ ร่างปกติ ร่างครึ่งคนครึ่งสัตว์ และร่างสัตว์โดยสมบูรณ์

คุ้กแขนเหล็กเป็นเพียงโจรสลัดหน้าใหม่ที่มีค่าหัวสองพันล้านเบรี วู้ดไม่คิดว่าพลังผลปีศาจของอีกฝ่ายจะสามารถพัฒนาไปได้ถึงระดับที่แข็งแกร่งมากนัก

ทว่าก็ต้องยอมรับว่า สถานการณ์ที่เดิมทีได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด เพราะการเปิดเผยตัวตนของผู้ใช้พลังอย่างกะทันหัน ตอนนี้กลับกลายเป็นเรื่องที่คาดเดาได้ยากอีกครั้ง

คุ้กในร่างครึ่งคนครึ่งจิงโจ้ กระโดดเพียงครั้งเดียวก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าวู้ด แขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อพร้อมกับหมัดที่สวมสนับแขน หมัดเดียวที่แหวกอากาศก็พุ่งตรงมายังศีรษะของวู้ด

“ตูม——————!”

หมัดขนาดมหึมาทุบพื้นจนแตกละเอียด เส้นผมสีดำของวู้ดสองสามเส้นปลิวขึ้นกลางอากาศ ส่วนตัวของเขาในตอนนี้กลับไปปรากฏตัวอยู่ห่างออกไปจากเดิมหลายก้าว เมื่อมองดูพื้นดินที่เต็มไปด้วยรอยแตกราวกับใยแมงมุม ก็เผยสีหน้าที่ยังคงหวาดผวาไม่หาย

หลังจากที่คุ้กใช้พลังของผลปีศาจ ไม่ว่าจะเป็นพลังกระโดดหรือพลังทำลายล้างของหมัด ก็แข็งแกร่งกว่าเมื่อครู่ไม่ใช่แค่เล็กน้อย!

พละกำลังของข้าถูกใช้ไปถึงขนาดนี้เชียวหรือ หากเป็นตอนที่แข็งแกร่งเต็มที่ หมัดเมื่อครู่รับรองว่าหัวของเจ้าต้องบานเป็นดอกไม้แน่!”

เมื่อมองดูหลุมลึกที่สนับแขนสร้างขึ้นบนพื้นดิน คุ้กกลับเผยสีหน้าที่ไม่พอใจ

ในอดีตตอนที่ตนเองอยู่ในสภาพนี้ หมัดที่เหวี่ยงออกไปสุดกำลัง สามารถทลายเรือรบขนาดเล็กของกองทัพเรือได้ทั้งลำเลยทีเดียว