ตอนที่ 15
ตอนที่ 15
พลเรือโททั้งสามใช้ ร่างเหล็ก พร้อมกัน
แต่ทว่า…
"ฮึ่ม!"
ทั้งสามส่งเสียงครางต่ำ แม้จะรวมพลัง ฮาคิเกราะ เข้ากับ ร่างเหล็ก ก็ยังยากจะต้านทานการโจมตีของอาเธอร์ได้
"ร่างเหล็กมันก็เหมือนบัฟเสริมจริง ๆ"
"ตามพลังของพวกเขา…"
"แค่ฮาคิเกราะก็ต้านอยู่แล้ว"
อาเธอร์พึมพำในใจ ก่อนจะเคลื่อนไหวอีกครั้ง
ฟึ่บ!
ฟึ่บ!
เพลงดาบของอาเธอร์สมบูรณ์แบบยิ่งนัก ระบบไม่ได้มอบเพียงสายเลือดมังกรแดงกับดาบแห่งชัยชนะเท่านั้น แต่ยังรวมถึงดาบศักดิ์สิทธิ์ในทะเลสาบที่ถูกผนึกไว้
นอกจากนี้!
เขายังได้รับเพลงดาบจากฝันร้าย และกษัตริย์อาเธอร์ดั้งเดิมก็เป็นยอดฝีมือเพลงดาบอยู่แล้ว
ติง! ติง! ติง! ติง!
เสียงปะทะคมดาบกังวานใส พลเรือโททั้งสามหน้าตึงเครียด พวกเขาไม่คิดเลยว่าการโจมตีของอาเธอร์จะดุดันถึงเพียงนี้ เกราะอัศวินที่ห่อหุ้มร่างให้การป้องกันสมบูรณ์แบบ
เมื่อบวกกับเกล็ดมังกรแดง และฮาคิเกราะที่เสริม อาเธอร์ราวกับเต่ากระดองเหล็กที่ไม่รู้จะเจาะจากตรงไหน
"ปืนชี้!"
"เตะพายุ!"
ติง!
การโจมตีที่กระแทกโดนร่างอาเธอร์กลับไม่สร้างบาดแผลใด ๆ เขายังคงพุ่งทะยานไปข้างหน้า
"ค้อนราชาวายุ!"
"วิชา 6 ลับ · หอกหกกษัตริย์!"
พลเรือโทปะทะอาเธอร์ตรงกลาง แต่สุดท้ายต้องทนแรงพายุของเขาไม่ไหว
"อึก!"
เสียงครางต่ำดังขึ้น สีหน้าเขาบิดเบี้ยวราวถูกอัดหนัก ก่อนจะถูกซัดกระเด็นออกไป
"บ้าจริง!"
พลเรือโทสบถในใจ "ทำไมพลังของมันถึงแข็งแกร่งขึ้นอีก? เป็นไปได้ยังไง? แค่ชั่วครู่เดียว ความแข็งแกร่งกลับเพิ่มขึ้นมหาศาล มันไม่มีทางเป็นไปได้!"
"ฮู้ววว~~~"
อาเธอร์หอบหายใจเล็กน้อย หัวใจเต้นแรง
การโจมตีก่อนหน้านี้ใช้พลังเวทมากเกินไป เกินขีดจำกัดของตัวเองเล็กน้อย
"อย่างที่คิดจริง ๆ"
"ในกรณีนี้…"
"ศึกนี้คงปิดฉากได้ในครึ่งชั่วโมง"
อาเธอร์ยกยิ้มอย่างมั่นใจ หลังจากสายเลือดมังกรแดงตื่นขึ้นถึง 10% เขาเพิ่งทดสอบว่ามันเพิ่มพลังเวทได้มากเพียงใด และตอนนี้… เขาเข้าใจแล้ว
แคร็ก!
อาเธอร์กระทืบพื้น พุ่งเข้าหาพลเรือโททั้งสามด้วยความเร็วสูงกว่าเดิม
"หกพลัง…"
"น่าเสียดาย!"
"ข้าจะไม่พลาดท่าเดิมอีกแล้ว!"
อาเธอร์พุ่งตรงเข้าหา ดวงตาเป็นประกาย ใบมีดล่องหนในมือปลดปล่อยพายุรุนแรงยิ่งกว่าเดิม
"ค้อนราชาวายุ!"
คราวนี้พลังของมันเพิ่มขึ้นกว่าสองเท่า
ผลลัพธ์คือ…
พลเรือโทตัดสินใจพลาด
ตูม!
ค้อนราชาวายุฟาดกระแทกลงตรง ๆ
วูบ!
ใบมีดล่องหนเฉือนผ่าน ปิดฉากชีวิตเขาในพริบตา
"ฮืม…"
อาเธอร์หรี่ตาลง พึมพำ "แปลกจริง ๆ… พลังของเขาลดลงเล็กน้อย นี่มันไม่ตรงกับที่ข้าคาดไว้ตอนแรก"
ตอนแรกอาเธอร์ประเมินว่าอาจเอาชนะได้ในครึ่งชั่วโมง แต่การฆ่าพวกเขาไม่ใช่เรื่องง่ายแน่
พลเรือโททั้งสาม แม้จะไม่ใช่ระดับสูงสุด แต่ก็เป็นนายพลแห่งกองทัพเรือที่ชำนาญหกพลัง การจะกำราบพร้อมกันไม่ควรง่ายขนาดนี้
ทว่า…
การต่อสู้เพียงสิบนาที กลับทำให้พลังของพวกเขาลดฮวบผิดปกติ
"หรือว่า…"
อาเธอร์ตาสว่างทันที ก่อนหันไปหาพลเรือโทที่เหลือสองคน เอ่ยด้วยรอยยิ้ม "หกพลังของกองทัพเรือ… หรือควรจะเรียกว่าหกลับสินะ? มันสิ้นเปลืองกำลังกายมากเกินไปใช่ไหม?"
"…"
พลเรือโททั้งสองถอยกรูด ไม่คิดว่าจะถูกจับไต๋ได้
ที่จริงแล้ว แผนดั้งเดิมของพวกเขาถูกต้อง หากเป็นคนอื่นแทนที่จะเป็นอาเธอร์ ต่อให้เป็นไคโดในตอนนี้ หรืออาเธอร์ก่อนสายเลือดตื่นขึ้นเล็กน้อย ก็คงตายไปแล้วแน่นอน
เพราะตอนนั้น การซุ่มโจมตีจะกดพลังขาดลอย และฆ่าสมาชิกกลุ่มร็อกส์ได้โดยไม่ยาก
แต่สิ่งที่เกินคาดก็คือ…
ร่างกายอาเธอร์แข็งแกร่งเกินไป ทนการโจมตีร้ายแรงได้
โดยเฉพาะ วิชา 6 ลับ · หอกหกกษัตริย์ ที่เป็นสุดยอดท่าไม้ตายของหกพลัง มันสิ้นเปลืองกำลังและฮาคิเกราะมหาศาล ไม่อาจใช้ต่อเนื่องได้เลย
"ถ้าอย่างนั้น…"
"ก็จบเรื่อง!"
"ค้อนราชาวายุ!"
เมื่อรู้ต้นตอ อาเธอร์ก็ไม่ลังเลอีก เขาพุ่งเข้าหาทั้งสองด้วยความเร็วสายฟ้า
ผลการต่อสู้ต่อจากนั้นจึงไม่ต่างอะไรจากเวลาขยะ
พลเรือโทที่หมดแรงไม่อาจรับมือได้เลย กับอาเธอร์ที่ถนัดการลากศึกยืดเยื้อ ผลลัพธ์ย่อมชัดเจน
แค่เวลาไม่นาน
ศึกก็ปิดฉากลง
ซววว!
แสงวาบจากใบมีดล่องหนกรีดผ่าน อาเธอร์ยังไม่ทันชื่นชมชัยชนะ ก็ต้องรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว
"พุทธะช็อค!"
"แรงสั่นสะเทือน!"
สองเสียงคำรามดังพร้อมกัน การโจมตีมหาศาลโถมเข้ามา