บทที่ 31 - ภารกิจเก็บส่วย

บทที่ 31 - ภารกิจเก็บส่วย

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

ปัง! กองหิมะระเบิดกระจายออกเป็นวงกว้าง ก่อตัวเป็นคลื่นหิมะเล็กๆ พร้อมกันนั้น ร่างของลูกมังกรน้อยก็เผยออกมาอย่างสมบูรณ์

“ท่านต้องไปเก็บส่วยแทนองค์ราชินีแล้วเพคะ”

อีเย่โอน่าเตือนอีกครั้งด้วยความยินดี

เมื่อไม่นานมานี้ แม่มังกรแดงได้มอบหมายภารกิจให้ซากะ นั่นคือการเก็บส่วย

พื้นที่กิจกรรมหลักของแม่มังกรแดงอยู่บริเวณภูเขาไฟอาคัน แต่ในตอนนี้เกาะหนามทั้งเกาะถือเป็นอาณาเขตของแม่มังกรแดง บนเกาะหนาม แม่มังกรแดงคือราชันย์ไร้มงกุฎ ไม่มีอำนาจใดจะเทียบเคียงรังเถ้าถ่านได้

หลังจากที่แม่มังกรแดงเข้ายึดครองเกาะหนาม ชาวพื้นเมืองที่เป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาจำนวนมากก็ได้หลบหนีออกจากที่นี่

แต่ก็มีบางส่วนที่เลือกที่จะอยู่ต่อ

สำหรับสิ่งมีชีวิตเหล่านี้แล้ว ไม่ว่าเกาะหนามจะเป็นของขุนนางแห่งอาณาจักรโรเซ็นหรือเป็นของมังกรชั่วร้าย ก็ไม่ได้มีความแตกต่างอะไร

การอาศัยอยู่ในอาณาเขตของแม่มังกรแดง อยู่ภายใต้การคุ้มครองของนาง และเพื่อเป็นการตอบแทน จะต้องจ่ายส่วยให้แก่นางทุกปี เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการคุ้มครองของราชินีเพลิงแดง ซึ่งเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

ในฤดูหนาว ก็ถึงเวลาที่จะต้องจ่ายส่วยแล้ว

ด้วยค่าจ้างเป็นเหรียญทองห้าเหรียญ แม่มังกรแดงได้มอบหมายภารกิจให้ซากะ

นั่นคือการเก็บส่วยจากสี่ชนเผ่าสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาบนเกาะหนาม

เกาะหนามมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณสองแสนตารางกิโลเมตร เดิมทีเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสามในหมู่เกาะสี่วงแหวนที่อาณาจักรโรเซ็นครอบครองอยู่ หลังจากที่แม่มังกรแดงเข้ายึดครอง ประชาชนของอาณาจักรโรเซ็นส่วนใหญ่ก็ได้ถอนตัวออกไป แต่ก็ยังคงมีสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาหลายเผ่าพันธุ์อาศัยอยู่ ซึ่งทั้งหมดจำเป็นต้องจ่ายส่วยให้แก่แม่มังกรแดง โดยส่วนใหญ่จะรับผิดชอบโดยข้ารับใช้ของแม่มังกรแดง ส่วนที่ซากะต้องรับผิดชอบนั้นเป็นเพียงส่วนน้อยนิด

ลูกมังกรน้อยผู้มีทรัพย์สินไม่มากนักให้ความสำคัญกับเหรียญทองทุกเหรียญ จึงรับภารกิจนี้มาด้วยความยินดี

แค่เก็บค่าคุ้มครองเท่านั้นเอง หากเขาลงมือเอง ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ หรอกหรือ ซากะคิดในใจเช่นนั้น

“องค์ราชินีรับสั่งว่า เพื่อเป็นการฝึกฝน ภารกิจของท่านจะต้องทำด้วยตัวคนเดียวเท่านั้น”

“องค์ชายซากะ ข้าคงจะไม่ได้ตามท่านไปด้วยนะเพคะ”

เสียงเกล็ดงูเสียดสีกับยอดไม้ดังขึ้น พร้อมกับเปลวไฟที่ลุกโชนขึ้นมาจากความว่างเปล่า อีเย่โอน่าก็หายไปจากสายตาของซากะ

“รังอมนุษย์ เมืองเล็กๆ ของมนุษย์ อาณาเขตของแบนชี และชนเผ่าโทรลล์...”

“ไปที่รังอมนุษย์ก่อนแล้วกัน”

ลูกมังกรน้อยกระพือปีก ทะยานข้ามป่าฤดูหนาวที่กิ่งก้านเต็มไปด้วยน้ำค้างแข็ง ฉีกกระชากหิมะที่โปรยปรายไปทั่วฟ้า บินไปยังรังอมนุษย์ที่ตั้งอยู่ในหนองน้ำของเกาะหนาม

หิมะโปรยปรายไปทั่ว ลมหนาวพัดกระหน่ำ ปีกของซากะเสียดสีกับอากาศอย่างรุนแรงขณะกระพือปีก เกิดเป็นเสียงดังกระหึ่ม

ซากะก้มหน้ามองลงไปท่ามกลางลมและหิมะ

เมื่อมองลงมาจากมุมสูง ป่าที่ปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งก็ปรากฏแก่สายตาของซากะ บนผิวแม่น้ำบนเกาะก็มีเกล็ดน้ำแข็งเกาะอยู่ ทั่วทั้งบริเวณขาวโพลนไปด้วยหิมะ เงียบสงบและเยือกเย็น ไม่ค่อยเห็นร่องรอยของสัตว์ป่า

ในฤดูหนาว โดยเฉพาะในวันที่หิมะตกหนัก สัตว์ป่าและสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ส่วนใหญ่จะเลือกอาศัยอยู่ในรังของตนเอง เพื่อหลบเลี่ยงความหนาวเหน็บ

ในตอนนี้ซากะหันไปมองภูเขาไฟอาคัน

ภูเขาไฟอาคันที่สูงตระหง่านเสียดฟ้าดูโดดเด่นอย่างยิ่ง ดูไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยน้ำค้างแข็งสีเงินโดยรอบ

บนภูเขาสูงหลายพันเมตร กลับไม่เห็นร่องรอยของหิมะแม้แต่น้อย ไม่ใช่แค่บนภูเขาเท่านั้น แต่บนพื้นดินบริเวณรอบภูเขาไฟอาคันก็ไม่มีหิมะตกค้างอยู่เลย

เกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาจากฟ้าตกลงมายังภูเขาไฟอาคัน แต่ยังไม่ทันจะสัมผัสกับภูเขา ก็ราวกับเจอกับปราการที่มองไม่เห็น ละลายกลายเป็นน้ำกลางอากาศ แล้วน้ำก็ระเหยไปในอากาศ

ปรากฏการณ์พิเศษที่ภูเขาไฟอาคันนี้เกี่ยวข้องกับแม่มังกรแดง

มังกรทุกชนิดมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงและปรับสภาพภูมิประเทศโดยรอบ

มังกรแท้ที่โตเต็มวัยแล้ว หลังจากสร้างรังของตนเองขึ้นมา สภาพแวดล้อมรอบรังจะได้รับอิทธิพลจากกลิ่นอายของมังกรแท้ กลายเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการอยู่อาศัยของมังกรแท้ ยิ่งมังกรมีอายุมากและแข็งแกร่งเท่าไหร่ ความสามารถในการแผ่รังสีนี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

เช่น

บริเวณรอบรังของมังกรขาวจะมีผลึกน้ำแข็งงอกขึ้นมา

รังของมังกรเขียวจะเต็มไปด้วยเถาวัลย์และป่าไม้เขียวขจี

ความสามารถนี้โดยทั่วไปเรียกว่าอาณาเขตมังกรแท้ ในอาณาเขตมังกรแท้ ความสามารถด้านต่างๆ ของมังกรจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย นักผจญภัยที่มีประสบการณ์เมื่อก้าวเข้าสู่อาณาเขตมังกรแท้ จะรู้ได้ทันทีว่ามีรังมังกรตั้งอยู่ข้างใน

ในฐานะที่เป็นมังกรแดง บริเวณใกล้รังของแม่มังกรแดงจะมีอุณหภูมิสูงขึ้น พื้นดินแตกระแหงและไหม้เกรียม มีลาวาไหลออกมาจากรอยแยก

บริเวณรอบรังของมังกรแดงโบราณ แม้กระทั่งจะเกิดวังวนพลังงานที่เชื่อมต่อกับระนาบธาตุไฟ สิ่งมีชีวิตธาตุไฟจากต่างระนาบมักจะเลือกติดตามมังกรแดงโบราณ กลายเป็นผู้พิทักษ์รังมังกร

แม่มังกรแดงไม่ชอบสภาพแวดล้อมที่หนาวเย็นที่สุด

ดังนั้นแม้ในฤดูหนาวที่หิมะตกหนัก แต่ภายใต้อิทธิพลของพลังของแม่มังกรแดง บริเวณรอบภูเขาไฟอาคันก็ยังคงรักษาสภาพแวดล้อมที่แห้งและร้อนเป็นพิเศษ

ซากะมีสายเลือดของมังกรแดง

แต่เนื่องจากเป็นมังกรกลายพันธุ์ เขาจึงไม่เกลียดสภาพแวดล้อมที่หนาวเย็นเหมือนแม่มังกรแดง ไม่ได้รู้สึกรังเกียจฤดูหนาว กลับรู้สึกว่าโลกที่ปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งสีเงินนั้นดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบ

ท่ามกลางลมหนาวที่พัดกระหน่ำ ร่างของลูกมังกรทะยานข้ามป่าทึบที่หนาวเหน็บ บินข้ามเนินเขาเตี้ยๆ ข้ามแม่น้ำที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง บินไปทางทิศเหนือ

แม้ว่าความเร็วในการบินในวันที่หิมะตกจะได้รับผลกระทบอยู่บ้าง

แต่ซากะก็ใช้เวลาเพียงไม่นานก็มาถึงขอบทางเหนือของเกาะหนาม ซึ่งเป็นพื้นที่ใกล้กับทะเลน้ำวน

ครืน ครืน

ซากะได้ยินเสียงคลื่นซัดโขดหิน เดือดพล่าน

เขามองไกลออกไปในอากาศ

มหาสมุทรสีครามที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตาปรากฏแก่สายตา คลื่นที่ถาโถมซัดเข้ามาเป็นระลอกๆ ละอองน้ำที่ใสดุจคริสตัลกระเซ็นไปทั่วทุกทิศ เนื่องจากลมพายุที่พัดแรง คลื่นจึงสูงถึงหลายจั้ง ผิวน้ำทะเลในสายตาราวกับน้ำเดือดที่บ้าคลั่ง

เขาละสายตา

ซากะมองไปยังพื้นที่ที่อยู่ห่างจากชายฝั่งพอสมควร

ซากปรักหักพังที่เงียบสงัดในโลกฤดูหนาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ มีแต่ซากกำแพงและอาคารที่พังทลาย มองเห็นซากกระดูกที่แห้งเหี่ยวอยู่ใต้หิมะสีดำอย่างเลือนราง

เหนือซากปรักหักพัง มีกลุ่มไอพลังแห่งความตายสีเทาดำลอยอยู่

สิ่งมีชีวิตธรรมดามองไม่เห็น แต่ในฐานะที่เป็นมังกรแท้ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ชั้นสูง ซากะมองเห็นไอพลังแห่งความตายเหล่านั้น

เกล็ดหิมะที่ตกลงมาจากฟ้าทะลุผ่านไอพลังแห่งความตาย ถูกไอพลังแห่งความตายกัดกร่อน เมื่อตกลงบนพื้นดิน ก็กลายเป็นสีดำเทา ปกคลุมซากปรักหักพังด้วยสีสันที่ไม่เป็นมงคล หิมะสีดำที่เงียบสงัดเต็มพื้นดินที่นี่ก็มีที่มาด้วยวิธีนี้

รังอมนุษย์

ชาวเกาะหนามบางครั้งก็เรียกมันว่าซากอมนุษย์

ซากอมนุษย์ถือกำเนิดขึ้นเมื่อห้าร้อยปีก่อน

เมื่อห้าร้อยปีก่อน นักเวทผู้เชี่ยวชาญศาสตร์เนโครแมนซีคนหนึ่งได้มาถึงเกาะหนาม และได้แอบตั้งห้องทดลองมืดขึ้น ลักพาตัวชาวเกาะหนามซึ่งเป็นประชากรของอาณาจักรโรเซ็นไปทำการทดลองกับมนุษย์ที่ชั่วร้าย ค้นหาความลับของเลือดเนื้อและวิญญาณ ศึกษาวิชาเนโครแมนซี ซึ่งเป็นต้นเหตุของการถือกำเนิดของซากอมนุษย์

เนโครแมนเซอร์ เป็นหนึ่งในแปดสำนักวิชาของนักเวท และยังเป็นสำนักวิชาที่ฉาวโฉ่ที่สุด

บนดาวเซย์กะ มีเรื่องตลกร้ายเกี่ยวกับเนโครแมนเซอร์เรื่องหนึ่ง ซึ่งเคยเกิดขึ้นจริงในกลุ่มนักผจญภัยกลุ่มหนึ่ง

นักรบ: “ภรรยาและลูกๆ ของข้าถูกปิศาจฆ่า ข้าจะล้างแค้นปิศาจ!”

นักบวช: “แสงศักดิ์สิทธิ์ของข้าจะนำทางเจ้า”

อัศวิน: “ดาบใหญ่ของข้าจะฟันฝ่าความมืดมิดให้เจ้า”

นักธนู: “ลูกธนูของข้าจะยิงไปยังความมืดมิดเพื่อเจ้า”

เนโครแมนเซอร์: “ซากศพที่ยังสดของภรรยาและลูกๆ ของเจ้าจะต่อสู้เคียงข้างเจ้า ป้องกันอันตรายให้เจ้า”

นักรบ นักบวช อัศวิน นักธนู: “...เจ้าคนชั่วร้าย ตายซะ!”

[จบแล้ว]