บทที่ 17 - ระบำปืนไฟ

บทที่ 17 - ระบำปืนไฟ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ตอนที่นักรบทั้งสองคนพุ่งเข้ามาสังหารเขา พลังอำนาจของซากะก็เหลืออยู่ไม่มากแล้ว

เขายังเด็กมาก ร่างกายนี้เก็บสะสมพลังงานได้ไม่มาก

แต่การใช้สนามพลังแรงโน้มถ่วงยิ่งยวดอีกครั้งก็ยังไม่มีปัญหา

สนามพลังแรงโน้มถ่วงยิ่งยวดแผ่ขยายออกไป ครอบคลุมนักรบทั้งสองคนอีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้พวกเขาเตรียมตัวมาล่วงหน้าแล้ว เส้นเลือดใต้ผิวหนังปูดโปนออกมา พลังเวททั่วร่างไหลเวียนปะทุขึ้น พยายามต้านทานสนามพลังแรงโน้มถ่วงยิ่งยวดอย่างสุดกำลัง

พวกเขาคำรามกึกก้อง... เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าและแข็งทื่อเข้าหาซากะ

ใช่แล้ว

เชื่องช้าและแข็งทื่อ

ถึงแม้จะเตรียมพร้อมรับมือกับสนามพลังแรงโน้มถ่วงยิ่งยวดและใช้พลังเวทต้านทาน แต่ผลลัพธ์ก็เห็นได้ชัดว่าไม่เป็นที่น่าพอใจ ไม่สามารถที่จะไม่สนใจมันได้

ติ๊ง

การโจมตีจากนักกลไกเวทยังคงดำเนินต่อไป กระสุนหินเวทมนตร์แต่ละลูกกระทบเข้ากับสันหลัง หน้าอก และหางของมังกรน้อย

กระสุนเวทมนตร์ที่สูญเสียความแม่นยำภายใต้อิทธิพลของสนามพลังไม่ได้คุกคามมากนัก ซากะป้องกันเพียงจุดตายเท่านั้น ส่วนที่เหลือก็ไม่สนใจไปก่อน เกล็ดบนร่างกายเกิดประกายไฟขึ้นเล็กน้อยจากการปะทะของกระสุนเวทมนตร์ เกล็ดมังกรแต่ละชิ้นราวกับหล่อด้วยเหล็กกล้า

ซากะเอียงศีรษะเล็กน้อย หลบการฟันที่เชื่องช้าของนักรบด้านขวา

พร้อมกันนั้นเขาก็ยืนสองขา ขาหลังพยุงร่างกาย กรงเล็บหน้าฟาดออกไปอย่างรุนแรง

ปัง

นักรบด้านซ้ายพร้อมทั้งดาบถูกฟาดกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร ขณะเดียวกันภายใต้การควบคุมพลังที่แม่นยำของซากะ ก็พุ่งเข้าใส่นักกลไกเวทหญิงที่กำลังยิงใส่เขาอยู่ตลอดเวลา ทำให้นางต้องหลบหลีกและหยุดการโจมตี

ในเวลาเดียวกัน ร่างของมังกรน้อยก็หมุนตัวลงต่ำอีกครั้ง หางมังกรที่เรียวยาวแข็งแกร่งดุจโลหะแต่อ่อนไหวราวกับแส้ฟาดเข้าที่เอวของนักรบด้านขวา ท่ามกลางเสียงกระดูกแตกหักที่ดังชัดเจนก็ซัดเขากระเด็นไปเช่นกัน ชนเข้ากับโขดหินที่ขวางอยู่บนพื้นจึงหยุดลง เลือดที่ไหลซึมออกมาก็ย้อมตะไคร่น้ำบนผิวหินจนเป็นสีแดง

นักรบที่ถูกหางมังกรฟาดกระเด็นไปคนนี้ค่อนข้างโชคร้าย ท้ายทอยที่เปราะบางกระแทกเข้ากับส่วนที่แหลมคมของโขดหิน ก็เสียชีวิตในทันที

ในการต่อสู้ที่ดุเดือดครั้งนี้

มีการรวมตัวของพลังงานที่ผิดปกติเกิดขึ้น ดึงดูดความสนใจของซากะ

มังกรน้อยหันศีรษะไปทันที ดวงตาสีทองที่เริ่มมีแววสง่างามสะท้อนภาพของนักบวช

นักบวชคนนี้มีเข็มกลัดติดอยู่ที่หน้าอก

ลวดลายบนเข็มกลัดคือดวงดาวเจ็ดดวงที่หมุนวนอยู่ในแม่น้ำดาวสีน้ำเงิน

นี่คือสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ของเทพีแห่งเวทมนตร์ ซากะจำได้จากความรู้ในมรดกแห่งมังกร

เห็นได้ชัดว่า นักบวชหนุ่มผิวขาวละเอียดอ่อนตรงหน้าเป็นสมาชิกของโบสถ์เทพีแห่งเวทมนตร์

ความรู้ในมรดกแห่งมังกรถูกกระตุ้นขึ้น ซากะได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเทพีแห่งเวทมนตร์มากขึ้น

เทพีแห่งเวทมนตร์ มิสทรีล เทพธิดาที่มีสถานะพิเศษแม้ในหมู่ทวยเทพทั้งปวง ได้รับความเคารพจากเหล่าทวยเทพ และยังเป็นคู่ครองของเทพแห่งความตาย คาลซัส สาวกของพระนางอุทิศตนเพื่อแผ่ขยายตาข่ายเวท ซึ่งเป็นเครือข่ายพลังงานเวทมนตร์ให้ครอบคลุมทุกมิติในพหุจักรวาล แต่บนดาวเคราะห์เซย์กะมีเพียงไม่กี่พื้นที่เท่านั้นที่มีตาข่ายเวทอยู่

ส่วนเทพแห่งความตาย คาลซัส พระองค์ไม่ใช่เทพโดยกำเนิด แต่เป็นจอมเวทอาคมธรรมดาในหมู่มวลมนุษย์ ประสบการณ์การขึ้นสู่ตำแหน่งเทพแห่งความตายนับเป็นตำนาน

อย่างไรก็ตาม

ซากะไม่มีเวลามาดูข้อมูลของเทพแห่งความตาย คาลซัส อย่างละเอียด

"สรรเสริญเทพีแห่งเวทมนตร์ แสงแห่งเวทมนตร์ดุจดาวประกาย"

"สรรเสริญเทพีแห่งเวทมนตร์ แสงแห่งเวทมนตร์ที่ไม่เคยดับมอดคุ้มครองข้า ภายใต้พระคุณของพระเจ้าของข้า จะทำให้ข้าห่างไกลจากความเจ็บปวด โรคภัย และความตาย…………"

ท่ามกลางเสียงสวดภาวนาพึมพำ ฝ่ามือของนักบวชก็รวมตัวกันเป็นลำแสงสีขาวราวกับเปลวไฟ หิมะบนพื้นโดยรอบก็ละลายอย่างรวดเร็วเพราะอุณหภูมิสูง

นักบวชคนนี้เตรียมพร้อมเวทศักดิ์สิทธิ์เชิงรุกเพียงหนึ่งเดียวที่เขาเชี่ยวชาญ

ลำแสงสีขาวราวกับเปลวไฟพุ่งออกมา แผ่กระจายไปยังซากะ

ทัณฑ์ศักดิ์สิทธิ์

ซากะกางปีกทั้งสองข้าง บินทะยานขึ้นไป เกือบจะเฉียดลำแสงสีขาวเพลิงหลบไปได้

ปัง

เปลวไฟสีขาวระเบิดขึ้นบนพื้นผิวโลก ดินหินกระเด็นไปทั่ว เกิดเป็นหลุมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสามเมตรกว่า ลึกประมาณหนึ่งเมตร

ฟู่

ลมหายใจมังกรเพลิงรูปเสาพ่นออกมาจากปากของซากะ ตกลงมาจากฟ้า กลืนกินนักบวชเข้าไป

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น แล้วก็ค่อยๆ แผ่วลงอย่างรวดเร็ว

พลังของลมหายใจมังกรนั้นรุนแรง ถึงแม้จะเป็นลมหายใจมังกรของมังกรน้อย ก็ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็เผาเขาจนเป็นเถ้าถ่าน

ปีกทั้งสองข้างหุบลงข้างลำตัว ซากะไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนทิศทาง กรงเล็บมังกรข้างหนึ่งบังดวงตาซึ่งเป็นจุดตายของเขาไว้ พลางสร้างลมกระโชกแรง

มังกรน้อยพุ่งตรงไปยังนักกลไกเวทหญิง

ด้านหลังของนักกลไกเวทหญิง คือนักรบอีกคนที่ถูกซากะฟาดด้วยกรงเล็บจนกระเด็นไป บาดเจ็บสาหัสใกล้ตายแล้ว

ใบหน้างดงามของนักกลไกเวทตึงเครียดขึ้นมา ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ไม่มีเวลารักษาเพื่อนร่วมทีมของตนเอง ขณะหนึ่งก็ยกปืนพกลงอาคมขึ้นยิง ขณะหนึ่งก็เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วในป่า

ขาทั้งสองข้างที่เรียวยาวและแข็งแรงของนางเหยียบย่ำไปบนลำต้นของต้นไม้ บนโขดหิน บนพื้นดิน พลิกตัวไปมา เคลื่อนย้ายร่างกาย เปลี่ยนตำแหน่ง และการยิงก็ไม่เคยหยุดนิ่ง

"วิญญาณจักรกลอันยิ่งใหญ่สูงส่งแห่งจักรวรรดิ โปรดเป็นพยานให้ข้า ประทานความแม่นยำและอำนาจการยิงให้ข้า"

ในดวงตาทั้งสองข้างของนักกลไกเวทหญิง ปรากฏแสงที่มองเห็นได้รางๆ คล้ายกับเป้าเล็ง

ดวงตาปืนใหญ่

ขณะที่พึมพำในปาก นักกลไกเวทก็พยายามตั้งสติให้มั่นคง ดวงตาทั้งสองข้างจับจ้องไปที่มังกรน้อยราวกับเหยี่ยว ขณะเดียวกันก็กำปืนลูกโม่ในมือแน่น อัดฉีดพลังเวททั้งหมดเข้าไปในนั้น กระตุ้นพลังงานธาตุที่ลอยอยู่ในอากาศ เพียงแค่ใช้ปืนพกลงอาคมเล็กๆ สองกระบอก ก็สร้างพายุกระสุนที่หนาแน่นขึ้นมาได้

พายุกระสุนที่ราวกับพายุฝน ปรากฏขึ้นในสายตาของซากะ

การไหลของเวลาราวกับช้าลง

มังกรน้อยสีทองอร่าม ใบหน้าที่เริ่มมีแววสง่างาม ดวงตาสีทองหรี่ลงเป็นแนวตั้ง ภายใต้แสงแดด ราวกับเปลวไฟที่กำลังลุกโชน

"ใช้ปืนและไฟของเจ้า เต้นรำให้ข้าดูสักเพลง"

เขาพูด

นักกลไกเวทหญิงพลิกตัวไปมา

ราวกับระบำปืนไฟที่งดงามและทรงพลัง เต็มไปด้วยจังหวะที่เร้าใจภายใต้เสียงดนตรีที่ดังกระหึ่ม

นางสั่นมือทั้งสองข้าง ยิงกระสุนที่หนาแน่นออกมาจากทิศทางต่างๆ กวาดไปทั่วร่างของมังกรน้อย

ติ๊ง ติ๊ง ตั๊ง ท่ามกลางเสียงโลหะกระทบกันที่ไพเราะและประกายไฟที่สาดกระเซ็น ผ่านการวิเคราะห์วิถีกระสุนอย่างละเอียดถี่ถ้วน กระสุนเวทมนตร์จำนวนไม่น้อยภายใต้สนามพลังแรงโน้มถ่วงยิ่งยวดก็ยังคงยิงเข้าใส่หน้ากากของมังกรน้อยอย่างแม่นยำ

หน้ากากเปราะบางกว่าเกราะอกและเกราะหลังเล็กน้อย ดังนั้น เกล็ดมังกรจึงถูกกระสุนเวทมนตร์ฝังลึกลงไป

ปลายกระสุนแหลมคมสัมผัสกับผิวหนังใต้เกล็ดมังกร เนื้อเยื่อที่มีโครงสร้างคล้ายหนังสัตว์ที่เหนียวแน่น ก็มีความสามารถในการป้องกันที่ไม่ด้อยเช่นกัน

ซากะรู้สึกเจ็บแปลบ ผิวหนังใต้เกล็ดมังกรมีรอยเลือดจางๆ แต่ความตื่นเต้นกลับเพิ่มสูงขึ้นเล็กน้อย

มังกรทองคำรามเสียงทุ้มต่ำ

เกล็ดรูปเพชรแต่ละชิ้นบนร่างกายของซากะส่องประกายแวววาว สะท้อนกับแสงแดด

ซากะกระพือปีกทั้งสองข้างอย่างแรง แรงดึงดูดจากพื้นดินก็ลดลงอีกครั้ง มังกรน้อยราวกับสายฟ้าสีทอง ปีกทั้งสองข้างทอดเงารูปร่างมังกรลงบนพื้นดิน พาดผ่านห้วงอากาศ

ในขณะเดียวกัน

เมื่อระยะห่างระหว่างมังกรน้อยกับนักกลไกเวทหญิงเหลือไม่ถึงสิบเมตร

นักกลไกเวทหญิงก็หยุดการโจมตีด้วยกระสุนที่หนาแน่นลง มือทั้งสองข้างที่ถือปืนพกลงอาคมสองกระบอกก็กระทบกันอย่างแรง กริ๊ก กริ๊ก………… พร้อมกับโครงสร้างโลหะที่บิดเบี้ยว สลายตัว และประกอบขึ้นใหม่……… ปืนลูกโม่สองกระบอกก็กลายเป็นกระบอกเดียว มีรูปร่างคล้ายปืนใหญ่ขนาดเล็ก

พลังเวททั่วร่างรวมตัวกันฉีดเข้าไปใน 'ปืนใหญ่'

วิ้ง... ที่หน้าปากกระบอกปืนที่มืดมิด มีแสงสว่างไหลเวียน ก่อตัวเป็นค่ายอาคมจิ๋วขึ้นมา

ค่ายอาคมโดยรวมเป็นรูปวงแหวน ภายในมีรอยประทับรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าสองรูปซ้อนทับกันอยู่ ในรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าที่อยู่ตรงกลางสุด ยังมีลวดลายวงแหวนด้านในสีน้ำเงินเข้มฝังอยู่ ขณะเดียวกัน ที่ขอบวงแหวนและขอบสามเหลี่ยมยังมีอักขระเวทมนตร์ที่ละเอียดอ่อนหนาแน่นและส่องแสงเรืองรองประดับอยู่

เรขาคณิตที่เคร่งครัดและอักขระที่ลึกลับประกอบกัน ดูมีความงามพิเศษที่ผสมผสานระหว่างเวทมนตร์และเครื่องจักร

กระสุนเวทระเบิด

ค่ายอาคมที่ปากกระบอกปืนสาดแสงสว่างเจิดจ้าออกมา ขณะเดียวกัน พลังงานธาตุจำนวนมากก็รวมตัวกันมา ก่อตัวเป็นกระสุนเวทมนตร์พิเศษขึ้นมาในลำกล้อง

ตูม

เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง ดังออกมาจากปืนพกลูกโม่เล็กๆ แขนของนักกลไกเวทหญิงก็หักดังกร๊อบ เสียงปืนดังสนั่นขณะเดียวกัน เพราะแรงถีบกลับที่มหาศาลก็ทำให้กระดูกหักโดยตรง

[จบแล้ว]