บทที่ 2 คำทำนาย

เมื่อความเงียบงันครอบงำและดวงดาวริบหรี่

เมื่อทวยเทพอ่อนแอและแสงสว่างเลือนลาง

โลหิตของเขาจะปั่นป่วน วงศ์วานของเขาจะผงาด

ด้วยคมดาบแห่งเงาและดวงตาที่ไร้กาล

จากกาลเวลาที่แตกสลายและเศษแก้วที่แหลกลาญ

ทายาทแห่งสิ่งที่เคยเป็นจะย่างก้าวออกมา

ลมหายใจที่แผ่วเบาของนักฆ่าไร้กาลเวลา

จะทำลายโซ่ตรวนแห่งความตายอันไร้พระเจ้า

ไร้ซึ่งธงที่ชูขึ้น ไร้ซึ่งกองทัพที่สาบาน

เขาจะเดินเดียวดายในที่ซึ่งแสงสว่างถูกฉีกกระชาก

ทว่าอาณาจักรที่กว้างใหญ่ไพศาลจะน้อมกายและแตกสลาย

เมื่อสรวงสวรรค์สั่นสะเทือน เมื่ออาณาจักรทั้งหลายสั่นคลอน

บัลลังก์ใดก็ไม่อาจตั้งอยู่ มงกุฎใดก็ไม่อาจคงเหลือ

เมื่อผู้สืบเชื้อสายของเขาย่างก้าวอีกครั้ง

เพราะทวยเทพจะร่ำไห้ และกาลเวลาจะแตกสลาย

เมื่อการล้างแค้นตื่นขึ้น และสวรรค์สั่นสะเทือน