บทที่ 7 - คาร์ปหยกมรกตลายทอง

บทที่ 7 - คาร์ปหยกมรกตลายทอง

◉◉◉◉◉

"ไม่ธรรมดาหรือครับ ท่านปู่ช่วยขยายความหน่อย"

หลี่ฉวนชิงเกิดความสนใจขึ้นมาทันที

หลี่คุนสุ่ยไม่พูดพร่ำทำเพลง ยื่นมือใหญ่ลงไปในน้ำ หมายจะจับปลาคาร์ปหยกมรกตขึ้นมา

ปลาคาร์ปหยกมรกตตัวผู้ตกใจ รีบดิ้นรนอย่างรุนแรง ไออสูรพลุ่งพล่าน พละกำลังมหาศาลหลายร้อยชั่ง

แต่ชายชรามีพลังไม่น้อย พลังปราณกดทับไว้ จับปลาวิญญาณขึ้นมาบนเรือได้อย่างง่ายดาย

"ลำตัวอวบอ้วน ครีบสมส่วนไม่มีตำหนิ เกล็ดสีสดใสเรียงเป็นระเบียบ ลวดลายชัดเจน ปากเป็นสี่เหลี่ยม ดวงตาสดใสมีประกาย เป็นของดีชั้นหนึ่งจริงๆ"

"แน่นอนว่าที่สำคัญที่สุดคือตรงนี้ เจ้าหนูชิงมาดูนี่สิ"

หลี่คุนสุ่ยใช้กล้องยาสูบเคาะเกล็ดบนสันหลังหลังหัวปลา เกิดเสียงดังเป๊าะราวกับโลหะ

ชายชราออกแรงที่ฝ่ามือเล็กน้อย ดังกร๊อบ เกล็ดปลาสีฟ้าครามแผ่นนั้นก็แตกออก เผยให้เห็นเกล็ดใหม่ที่อยู่ข้างใต้

"นี่มัน"

แสงสีทองสาดส่อง ราวกับทองคำชิ้นเล็กๆ กระโดดเข้ามาในสายตา เกิดเป็นลายจุดบนผิวเกล็ดปลา

"นี่ไม่มีทาง!เป็นปลาคาร์ปหยกมรกตลายทองหรือ"

หลี่ฉวนชิงถามอย่างไม่แน่ใจ

"ถูกต้อง ปลาคาร์ปหยกมรกตตัวนี้มีร่องรอยการคืนสู่บรรพบุรุษ กำลังจะงอกลายทองขึ้นมาแล้ว"

หลี่คุนสุ่ยพยักหน้า ยืนยันการคาดเดาของเขา "มีแววดีจริงๆ"

หลี่ฉวนชิง

ปลาคาร์ปหยกมรกตตัวผู้ที่ถูกขนานนามว่า 'ชีวิตปลาแสนขี้เกียจ' อ้าปากพ่นฟองอากาศ ดวงตาเต็มไปด้วยความงุนงงและไร้เดียงสา

เจ้าคนหน้าซื่อใจคด ไหนตกลงกันแล้วว่าจะขี้เกียจไปด้วยกัน

แอบหักหลังภรรยาลับหลังงั้นรึ

หลี่ฉวนชิงดีดหน้าผากเจ้าตัวนี้ไปทีหนึ่ง แต่ในใจกลับพอใจอย่างยิ่ง

ปลาคาร์ปหยกมรกตธรรมดา เติบโตถึงระดับพลังปราณขั้นกลางก็ถือเป็นขีดสุดของพลังแล้ว เกล็ดโดยทั่วไปใช้หลอมดาบมัจฉาเขียว

มีเพียงที่งอกลายทองขึ้นมาเท่านั้น ถึงจะสามารถทะลวงผ่านระดับพลังปราณขั้นปลายได้ และยังมีศักยภาพที่จะกลายเป็นราชันย์ปลาคาร์ปอีกด้วย

ศาสตราปราณชั้นสูงโล่เกล็ดเขียว ก็ใช้วัตถุดิบเป็นเกล็ดปลาลายทองชนิดนี้ มีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

เมื่อแน่ใจว่าปลาวิญญาณไม่มีปัญหา หลี่ฉวนชิงก็ปล่อยปลาคาร์ปหยกมรกตกลับลงไปในบ่อปลาอีกครั้ง

"ข้าเลี้ยงปลามาหลายปี ปลาคาร์ปหยกมรกตลายทองที่เพาะขึ้นมาได้ก็มีแค่แปดตัวเท่านั้น"

"เจ้าหนูชิงเลี้ยงปลาปีแรก ก็ได้ของดีขนาดนี้มา เก่งจริงๆ"

ชายชรายกนิ้วให้ รู้สึกเหมือนถูกคลื่นลูกหลังซัดตกหาดทราย

หลี่ฉวนชิงเกาหัว รู้สึกเขินอายเล็กน้อย

เขาคิดว่า ปลาขี้เกียจตัวนี้สามารถวิวัฒนาการได้ น่าจะเกี่ยวข้องกับเมล็ดหญ้าเกล็ดมังกรสองสามเม็ดนั้น

หลี่คุนสุ่ยควานหาในถุงเก็บของ หยิบสมุดเล่มเล็กออกมา "นี่คือประสบการณ์ในการเลี้ยงปลาคาร์ปหยกมรกตลายทองของข้าตลอดหลายปีที่ผ่านมา น่าจะช่วยเร่งการเจริญเติบโตของปลาวิญญาณตัวนี้ได้ มอบให้เจ้าหนูชิงแล้วกัน"

"ท่านปู่สิบเก้า นี่มันล้ำค่าเกินไป ข้ารับไว้ไม่ได้หรอกครับ"

หลี่ฉวนชิงรีบโบกมือปฏิเสธ

ในโลกของผู้ฝึกตน ประสบการณ์อันล้ำค่าเช่นนี้ เรียกได้ว่าเป็นเหมืองศิลาวิญญาณที่ไม่สิ้นสุดเลยทีเดียว หากผู้ฝึกตนอิสระได้เห็นต้องคลั่งอย่างแน่นอน

แม้แต่ในตระกูลหลี่เอง ก็เป็นความลับที่ไม่ถ่ายทอดให้สายย่อยอื่น

ถึงอย่างไรเสียเป็นสังคมโบราณ การเผยแพร่และเข้าถึงความรู้ยากเย็นแสนเข็ญ

"รับไปเถอะ ของไม่แพงอะไร คนแก่อย่างข้ายังหวังพึ่งเจ้าหนูชิงในอนาคตนะ"

หลี่คุนสุ่ยหัวเราะเหอะๆ ดวงตาชราที่เต็มไปด้วยริ้วรอยยิ้มจนหยี

อายุเก้าสิบกว่าปี ความสามารถในการดูคนของเขายังมีอยู่

ในสายตาของชายชรา หลี่ฉวนชิงไม่ใช่คนธรรมดา สักวันหนึ่งต้องได้โบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างแน่นอน

สมุดเล่มเล็กที่สามารถคัดลอกได้ ใช้ผูกมิตรคุ้มค่าอย่างยิ่ง

หลี่ฉวนชิงตอบแทนน้ำใจ หยิบวัตถุดิบที่ดีที่สุดออกมาเชิญชายชราทานอาหาร

ปลาคาร์ปสีเขียวอ้วนฉ่ำ ย่างหนึ่ง นึ่งหนึ่ง ต้มหนึ่ง ข้าววิญญาณบัวเขียวที่ชาวนาของตระกูลปลูก หุงขึ้นมามีกลิ่นหอมฟุ้ง ชวนให้น้ำลายสอ

เนื้อปลานุ่มอร่อย ข้าววิญญาณละลายในปาก บวกกับผลไม้วิญญาณรสเปรี้ยวหวาน ช่างเป็นชีวิตดั่งเทพเซียนจริงๆ

อาหารมื้อหนึ่งลงท้อง ไม่เพียงแต่จะอิ่มอร่อย ยังมีพลังวิญญาณซึมซาบไปทั่วร่างกาย สบายไปทั้งตัว

เหมือนกับได้กินยาบำรุงเม็ดใหญ่ไปหลายเม็ด

หลี่คุนสุ่ยก็เป็นคนรู้จักเพลิดเพลิน หลังอาหารก็ต้มชาสมุนไพรหนึ่งกา กาดินเผาสีม่วงส่งเสียงเดือดปุดๆ

หมอกควันลอยอ้อยอิ่ง ผืนน้ำเปล่งประกายระยิบระยับ สองปู่หลานนั่งจิบชาชมวิวบนเรือหาปลา สบายใจอิสระ งดงามราวกับภาพวาด

พูดคุยกันสัพเพเหระ คุยไปคุยมาก็พูดถึงถ้ำโบราณที่ปรากฏขึ้นใกล้ทะเล

"ถ้ำนั้นไม่ธรรมดาเลย คราวนี้ตายกันไปเยอะ ได้ยินว่าผู้ฝึกตนระดับพลังปราณสมบูรณ์ก็มีเลือดตกยางออก"

หลี่คุนสุ่ยจิบชา นึกถึงลูกชายคนเล็กที่เสียชีวิตในโบราณสถานเมื่อหลายสิบปีก่อน ก็รู้สึกสะท้อนใจอย่างยิ่ง

"ไม่ใช่ว่าแค่เป็นผู้ฝึกตนอิสระโบราณที่ทะลวงผ่านระดับสร้างฐานรากไม่สำเร็จหรอกหรือ ทำไมถึงดึงดูดผู้ฝึกตนระดับสูงขนาดนั้นมาได้"

หลี่ฉวนชิงเคยได้ยินลุงพูดถึงรายละเอียดของถ้ำนี้

พลังปราณสมบูรณ์ แม้จะอยู่ในตระกูลหลี่ ก็เป็นระดับผู้อาวุโสที่มีอำนาจที่แท้จริง

"ตอนแรกก็เป็นอย่างนั้น แต่ตอนหลังเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น"

ชายชราสูบยาเส้นดังปุๆ พ่นควันออกมา "เมื่อทำลายเข้าไปในส่วนลึกของโบราณสถาน ผู้คนก็พบว่า ข้างในยังมีค่ายกลที่เก่าแก่กว่านั้นอีก เป็นค่ายกลซ้อนค่ายกล"

"ทุกคนก็เลยคลั่งกันไปหมด สุสานโบราณระดับสร้างฐานราก มรดกวิชาเซียนทองคำ ข่าวลือที่ไร้สาระอะไรก็มีหมด ฆ่ากันจนนองเลือด"

หลี่คุนสุ่ยยิ้มกว้าง ดูมีความสุขกับความทุกข์ของผู้อื่น

ในฐานะที่เป็นสมาชิกของตระกูลระดับสร้างฐานราก มีผู้ยิ่งใหญ่คอยหนุนหลัง ก็มีความมั่นใจที่จะนั่งดูอยู่บนภูดูเสือกัดกัน

แม้จะเลี้ยงปลาวิญญาณไปทั้งชีวิต ก็ยังสามารถมีกินมีใช้ บวกกับเบี้ยหวัดศิลาวิญญาณที่ตระกูลมอบให้ทุกปี ก็เพียงพอที่จะใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

จะไปลำบากเหมือนผู้ฝึกตนอิสระที่น่าสงสารเหล่านั้นทำไม เพื่อทรายวิญญาณไม่กี่เม็ดก็สามารถฆ่ากันได้

หลี่ฉวนชิงจิบชา แต่ในใจกลับนึกถึงลุงหลี่อวี้เหิง

แต่โฉนดบ่อปลาอยู่ในมือ แม้ว่าอีกฝ่ายจะโชคร้ายเสียชีวิตไป เขาก็ไม่ขาดทุน

ส่งชายชราจากไป หลี่ฉวนชิงก็เริ่มอ่านสมุดเล่มเล็กนั้น

เหนือความคาดหมาย ในสมุดนอกจากจะมีบันทึกของหลี่คุนสุ่ยแล้ว ยังมีประสบการณ์ในการเลี้ยงปลาคาร์ปหยกมรกตของบรรพบุรุษของเขาอีกด้วย

เรียกได้ว่าเป็นมรดกที่สั่งสมมาหลายร้อยปีเลยทีเดียว

"บุญคุณครั้งนี้ ใหญ่หลวงนัก"

หลี่ฉวนชิงถอนหายใจ ไม่รู้ว่าบรรพบุรุษของเขาได้ทิ้งของแบบนี้ไว้บ้างหรือไม่ ส่วนใหญ่น่าจะถูกลุงเอาไปแล้ว

ก็อาจเป็นเพราะมีบ่อปลาเขตอี่ พลังวิญญาณอุดมสมบูรณ์ โอกาสที่จะเลี้ยงปลาคาร์ปหยกมรกตลายทองได้จึงสูงมาก

ดังนั้นจึงไม่มีใครสรุปเรื่องเหล่านี้ไว้อย่างเป็นระบบ

"ไส้เดือนดินวิญญาณร่วมมือกันแกลบข้าววิญญาณหมักบดเป็นผง ปรุงด้วยน้ำศิลาวิญญาณปั้นเป็นเม็ด สามารถเร่งการเจริญเติบโตของปลาคาร์ปหยกมรกตลายทองได้…"

หลี่ฉวนชิงอ่านอย่างละเอียด จดจำสิ่งเหล่านี้ไว้ในใจ

ไส้เดือนดินวิญญาณ ก็คือไส้เดือนที่เลี้ยงในนาวิญญาณ ที่หุบเขายาบนเกาะหยกมรกตก็มีอยู่ ไม่นับว่าเป็นสัตว์อสูรเลย

แกลบข้าววิญญาณยิ่งง่าย ไปถามชาวนาวิญญาณเหล่านั้นดู ไม่แน่ว่าอาจจะได้มาฟรีๆ

ใช้เวลาสองสามวัน หลี่ฉวนชิงก็ทำเหยื่อปลาไส้เดือนวิญญาณชนิดนี้ขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย มีกลิ่นเปรี้ยวคาวที่ฉุนจมูก

แต่สำหรับฝูงปลาแล้วมันเย้ายวนมาก ปลาคาร์ปสีเขียวได้กลิ่นนี้ ดวงตาก็แทบจะแดงก่ำ

ปลาคาร์ปหยกมรกตสองตัวก็เจริญอาหารเช่นกัน ดูท่าทางจะชอบมาก

ต้องบอกว่า ท่านปู่หลี่คุนสุ่ยมีความสามารถจริงๆ

ก่อนหน้านี้ปลาคาร์ปหยกมรกตตัวผู้ ครึ่งเดือนเพิ่มระดับความสมบูรณ์ได้หนึ่งจุด

หลังจากกินเหยื่อไส้เดือนวิญญาณชนิดนี้แล้ว ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า เจ็ดแปดวันก็เพิ่มได้หนึ่งจุด

หลี่ฉวนชิงสังเกตอย่างละเอียด กระบวนการวิวัฒนาการของปลาคาร์ปหยกมรกตลายทอง คล้ายกับการลอกคราบของงู งอกเกล็ดใหม่ออกมาจากใต้ผิวหนัง

ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน เกล็ดปลาที่งอกขึ้นมาใหม่ บนผิวมีลายจุดสีทองมากขึ้นเรื่อยๆ

จุดเล็กๆ ราวกับเส้นสีทองเล็กๆ เชื่อมต่อกันบนสันหลัง

ดูแล้วไม่ธรรมดาเลย

นอกจากจะเลี้ยงปลาคาร์ปหยกมรกตอย่างตั้งใจแล้ว หลี่ฉวนชิงก็ไม่ลืมปลาคาร์ปสีเขียวเหล่านั้น

เขาย้ายลูกปลาทั้งหมดจากบ่อปลาเขตปิ่ง ไปยังบ่อปลาเขตอี่ที่มีพลังวิญญาณอุดมสมบูรณ์กว่า

บางครั้งก็ใช้เหยื่อไส้เดือนวิญญาณกับอาหารปลาระดับสูงเลี้ยงดู ลงทุนไปไม่น้อย

ดังนั้นแทบทุกวันก็จะมีปลาคาร์ปสีเขียวโตเต็มวัยสองสามตัว และทุกๆ สามถึงห้าวันก็จะได้รับรางวัลเป็นกลุ่มแสงชนิดใหม่

[เก็บเกี่ยวปลาคาร์ปสีเขียวโตเต็มวัยหนึ่งตัว ได้รับรางวัลเป็นยันต์คาถาน้ำชั้นต่ำ ยันต์ศรวารี]

[จบแล้ว]