ตอนที่ 123 แผนซ้อนแผน

นับตั้งแต่ที่คาร์ลอยได้พบกับเกรย์ โมด... เขาก็ได้กลายเป็นเป้าหมายในการล่าของคาร์ลอยไปแล้ว

เพราะเจ้าขุนนางน้อยคนนี้คิดจะฆ่าเขามาโดยตลอด ดังนั้น คาร์ลอยย่อมไม่มีทางปล่อยให้คนแบบนี้รอดชีวิตออกจากโบราณสถานไปได้แน่ เพียงแต่ตลอดมา เขายังไม่มีวิธีที่ดีพอ

อีกฝ่ายเป็นลูกหลานขุนนางตระกูลใหญ่ การจะฆ่าเกรย์น่ะง่าย แต่การจะสลัดความยุ่งยากที่จะตามมานั้นเป็นเรื่องยากยิ่ง หากเขาฆ่าอีกฝ่ายไป แล้วถูกตระกูลของมันตามล่าล้างแค้นอย่างบ้าคลั่ง คาร์ลอยก็ไม่ต่างอะไรกับการทำเรื่องโง่ๆ อย่างการแหย่รังแตน

จะแหย่อะไรก็แหย่ไป แต่จะไปแหย่รังแตนไม่ได้เด็ดขาดไม่ใช่รึ?

ในขณะที่คาร์ลอยยังไม่มีวิธีที่ดีพอ ก็ไม่นึกว่าจู่ ๆ จะมีอสูรกายยักษ์ยุคดึกดำบรรพ์โผล่ออกมาแบบนี้

ไฮดราสามหัว... ว่ากันว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่และชั่วร้ายอย่างยิ่ง พวกมันนับถือเทพเจ้าโบราณ

และการมีอยู่ของสิ่งนี้... ในสายตาของคาร์ลอยแล้ว... ช่างเป็นไอเทมที่จำเป็นสำหรับการฆ่าคนปล้นชิง และการเดินทางท่องเที่ยวเสียจริง!

ดังนั้น สำหรับการถอยทัพอย่างกะทันหันของเกรย์และพวกพ้อง คาร์ลอยจึงไม่ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย จากการสังเกตการณ์ ความสามารถของไฮดราสามหัวนี้คาร์ลอยได้ประจักษ์แก่ใจแล้ว ดังนั้นเขาจึงได้วางแผนการ ‘ยืมมืออสรพิษฆ่าคน’ อันยอดเยี่ยมเอาไว้แล้ว

คนทั้งหกที่ถอยกลับไปอย่างกะทันหัน เมื่อเห็นคาร์ลอยไล่ตามมา แถมยังเร็วมากอีกด้วย ในใจก็พลันตื่นตระหนก ในเวลานี้ จะมีแก่ใจที่ไหนไปดูแลกันและกันได้อีก? และในฐานะลูกหลานขุนนาง เกรย์ได้รับการอบรมสั่งสอนมาอย่างดีตั้งแต่เด็ก ดังนั้น เขาจึงสามารถตัดสินสถานการณ์ได้ก่อนคนอื่น และสามารถตัดสินใจทอดทิ้งสหายร่วมทีม ใช้พวกเขาเป็นเบาะรองหลัง เพื่อให้ตัวเองหนีรอดไปได้อย่างชาญฉลาดและมีระดับในเวลาเดียวกัน

ดังนั้น เกรย์จึงเป็นคนที่มีปฏิกิริยาตอบสนองเป็นคนแรก

เขารีบหยิบขวดยาที่ส่องแสงสีฟ้าอ่อนออกมา ดื่มเข้าไปอึกใหญ่ ทันใดนั้นก็มีลมหมุนสีฟ้าห่อหุ้มร่างของเกรย์ไว้ ภายใต้ความช่วยเหลือของ ‘ยาเร่งความเร็ว’ นี้ เกรย์ก็แยกตัวออกจากกลุ่มด้วยความเร็วราวกับพายุ แล้วหนีไปยังที่ห่างไกลทันที

คาร์ลอยเห็นภาพนี้ ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ

ขณะเดียวกันเขาก็เห็นความโกรธและความเสียใจของพาราดินอีกห้าคนนั้น แต่ก็ช่วยไม่ได้... นี่แหละคือชีวิต ใครใช้ให้พวกเขาตัดสินใจผิดพลาดกันล่ะ? เพื่อที่จะฆ่าเกรย์ คาร์ลอยก็ไม่มีทางปล่อยให้เจ้าห้าคนนี้รอดไปได้เช่นกัน มิฉะนั้นแล้ว ก็อาจจะมีข่าวรั่วไหลออกไปได้

ดังนั้น คาร์ลอยจึงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาวิ่งไปข้างหน้าอีกครั้งจนถึงระยะทางที่พิเศษระยะหนึ่ง ระยะนี้ทำให้เขากลายเป็นจุดกึ่งกลาง ที่สามารถตอบสนองทั้งระยะการโจมตีด้วยเวทมนตร์ของไฮดราสามหัว และระยะการนำไฟฟ้าของเวทมนตร์นั้นได้

ท่านผู้อ่านคงจะเดาได้แล้วว่า... สิ่งที่คาร์ลอยรออยู่ที่นี่ ก็คือเวทมนตร์สายฟ้าของไฮดราสามหัวนั่นเอง

พูดอีกอย่างก็คือ... คาร์ลอยกำลังรอให้ฟ้าผ่าตัวเองอยู่

และเวทมนตร์สายฟ้าของไฮดราสามหัว ก็สามารถนำไฟฟ้าต่อไปได้ในระยะทางหนึ่ง และในตอนนี้ ก็เป็นเวลาที่เวทมนตร์ของมันเสร็จสมบูรณ์พอดี

ระยะทางพอเหมาะ... จังหวะเวลาพอเหมาะ... แถมยังมีคนอีกห้าคนคอยให้ความร่วมมือกับคาร์ลอยอีก นี่คือการครอบครอง ‘ฤกษ์สวรรค์, ชัยภูมิ, และใจคน’ อย่างแท้จริง แล้วเจ้าจะบอกว่าคาร์ลอยมีโอกาสไม่สำเร็จได้อีกรึ?

สายฟ้าขนาดมหึมาที่เหมือนโซ่เส้นหนึ่ง พร้อมกับเสียง “ซี่ๆ” ราวกับงูเงินร่ายรำ พุ่งเข้าใส่คาร์ลอย เรารู้ดีว่า... จริงๆ แล้วนี่เป็นเพราะคาร์ลอยจงใจมายังจุดโจมตีนี้เอง

คาร์ลอยเตรียมพร้อมแล้วเช่นกัน ร่างกายของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังแสงศักดิ์สิทธิ์ เพื่อลดความเสียหายจากสายฟ้าที่มีต่อร่างกาย และการโจมตีของสายฟ้านั้น ล้วนแล้วแต่จะเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ดังนั้นทุกท่านอาจจะเห็นข้าพเจ้าบรรยายมาเนิ่นนาน แต่ความจริงแล้ว... การโจมตีมาถึงในชั่วพริบตา ไม่มีใครมีเวลาพอที่จะตอบสนองได้ทัน

สายฟ้าฟาดเข้าใส่คาร์ลอย ผมของเขาก็ตั้งชันเหมือนเม่นในทันที ร่างกายก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกสองสามที แต่สายฟ้านี้ยังไม่จบ มันนำไฟฟ้าผ่านร่างกายของคาร์ลอยไปยังพาราดินที่อยู่ใกล้เขาที่สุดในทันที แล้วก็คนที่สอง...

น่าสงสารพาราดินทั้งห้าคน พวกเขาไม่เหมือนกับคาร์ลอยที่เป็นผู้วางแผน ซึ่งได้เตรียมการไว้ก่อนแล้ว ในตอนนี้พวกเขาไม่มีการป้องกันใดๆ ทั้งสิ้น แม้ว่าสายฟ้าจะอ่อนกำลังลงเรื่อยๆ หลังจากที่นำไฟฟ้าผ่านไป แต่คนธรรมดาก็ไม่สามารถทนทานต่อพลังสายฟ้าเช่นนี้ได้

พาราดินทั้งห้าคนราวกับคนที่เป็นโรคลมบ้าหมู ทั้งตัวส่งกลิ่นหอมเหมือนหมูหัน อวัยวะบนใบหน้าบิดเบี้ยวแล้วล้มลงกับพื้น

ตูม!

ลูกไฟก็ตามมาถึง คาร์ลอยอดกลั้นพลังสายฟ้าไว้ พุ่งตัวกระโดดสุดแรง ก็สามารถกระโดดออกไปได้ไกลพอสมควร หนีพ้นจากรัศมีโจมตีของลูกไฟนั้นได้

“สายฟ้าของเจ้าอสูรกายนี่มันทรงพลังจริงๆ” ร่างกายของคาร์ลอยยังคงชาอยู่บ้าง เขาพูดอย่างตื่นตระหนกในใจ

ความเร็วของเวทมนตร์ทั้งสามของไฮดรา จากเร็วไปช้าคือ ‘สายฟ้าโซ่’, ‘ลูกไฟระเบิด’, และ ‘หยาดพิษ’ ในเมื่อ ‘ลูกไฟระเบิด’ มาถึงแล้ว คาร์ลอยก็รู้ว่าหยาดพิษที่ทรงพลังที่สุดก็ใกล้จะมาถึงแล้วเช่นกัน

แม้ร่างกายจะยังคงชาอย่างมาก แต่เขาก็ต้องรีบเคลื่อนไหวทันที มิฉะนั้นแล้ว... หลุมที่ขุดไว้ให้คนอื่น ก็จะกลายเป็นหลุมฝังตัวเอง

โคจรพลังแสงศักดิ์สิทธิ์ในร่างอีกครั้ง คาร์ลอยก็รีบวิ่งออกไปทันที แต่ก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง

หยาดพิษถูกพ่นออกมาแล้ว คาร์ลอยเห็นว่าตัวเองไม่สามารถหนีพ้นจากรัศมีนั้นได้ จึงทำได้เพียงร่าย ‘ป้องกันกายด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์’ อีกครั้ง คราวนี้เขาให้แสงศักดิ์สิทธิ์ป้องกันทั่วทั้งร่าง ขณะเดียวกันก็ยังคงวิ่งต่อไป

หยาดพิษสาดลงมา พาราดินทั้งห้าคนล้วนสลายไปราวกับตุ๊กตาหิมะในน้ำร้อน ส่วนคาร์ลอยนั้น บนโล่แสงศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็เปรอะเปื้อนไปด้วยพิษไม่น้อย พิษนั้นกัดกร่อนโล่ ดูเหมือนว่าจะสามารถกัดกร่อนโล่ให้ทะลุได้ในไม่ช้า

คาร์ลอยจนปัญญา จำต้องเปลี่ยนรูปร่างของโล่ในทันที เปิดช่องว่างข้างหน้าให้ตัวเอง แล้วรีบหนีออกจากโล่นั้นอย่างรวดเร็ว นี่คือแผน ‘จั๊กจั่นลอกคราบ’ โดยแท้ แต่ก็ยังมีพิษหยดเล็กๆ หยดหนึ่งกระเด็นมาโดนแขนเสื้อข้างซ้ายของเขา

คาร์ลอยตกใจจนรีบฟันดาบตัดมันทิ้งทันที แน่นอนว่าเขาไม่ได้ตัดแขนตัวเอง แต่ตัดแขนเสื้อนั่นทิ้งต่างหาก

เมื่อมองแขนเสื้อที่สลายกลายเป็นของเหลวในพริบตาบนพื้น คาร์ลอยก็แลบลิ้นออกมา แล้วโบกแขนขาวๆ ของเขา รีบออกจากที่นี่ไปอย่างรวดเร็ว

เขายังมีเป้าหมายอีกหนึ่งคน และในตอนนี้ เป้าหมายนั้นก็เหลือเพียงเงาเล็กๆ อยู่ข้างหน้าแล้ว

แต่คาร์ลอยรู้ดีว่า ยาหนีตายขวดนั้นของเกรย์หมดฤทธิ์แล้ว ต่อให้เขายังมียาแบบนี้อยู่ ก็ไม่สามารถใช้ได้ในเวลาอันสั้น นอกจากร่างกายจะรับภาระไม่ไหวแล้ว ยาแบบนี้เองก็มีภาวะดื้อยาชั่วคราว ไม่สามารถใช้ซ้ำได้ในเวลาอันสั้น

ดังนั้น เกรย์ โมดผู้นี้ ในตอนนี้ทำได้เพียงวิ่งด้วยความเร็วของตัวเองเท่านั้น

“‘ยาเร่งความเร็ว’ ขวดหนึ่งก็คงจะหนึ่งร้อยเหรียญทองสินะ? ไม่ขาดเงินจริงๆ!” คาร์ลอยหัวเราะเยาะในใจ

แต่ก็เหมือนกับที่วิเคราะห์ไปข้างต้น ต่อให้รวยแค่ไหน ใช้ของหนีตายแบบนี้ได้ แต่ก็ยังมีข้อจำกัด ในเมื่อมีข้อจำกัด จะหนีรอดได้หรือไม่ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้การไล่ล่าของอสูรกายเช่นนี้

คาร์ลอยมองไปข้างหลัง เนื่องจากศพทั้งห้าถูกทำลายไปหมดแล้ว ไฮดราจึงไม่สามารถหยุดเพื่อกินซากศพของพวกเขาได้ นั่นจึงทำให้มันไล่ตามสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวที่อยู่ข้างหน้า—คาร์ลอย—มาทันที

คาร์ลอยยิ้ม แล้วหันหลังวิ่งหนี

ครั้งนี้ เขาได้ใช้ ‘วิชาตัวเบา’ ของเขาอย่างเต็มที่ พร้อมกับโคจรพลังไท่จี๋อย่างรวดเร็ว ในช่วงเวลาเที่ยงวันเช่นนี้ เป็นเวลาที่แสงสว่างเจิดจ้าที่สุด คาร์ลอยจึงสามารถใช้พลังแสงศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสะดวกและในปริมาณมาก

ร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยชั้นแสงสีทองที่มองเห็นได้ลางๆ ขณะที่เขาวิ่ง แสงเหล่านี้ถึงกับลากยาวเป็นหาง มองจากไกลๆ ราวกับว่าด้านหลังของคาร์ลอยมีริบบิ้นสีทองผูกติดอยู่

เงาร่างของเกรย์ข้างหน้าขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว พิสูจน์ให้เห็นว่าระยะห่างระหว่างคาร์ลอยกับเขากำลังสั้นลงเรื่อยๆ

เกรย์บังเอิญหันกลับมามอง ก็พบว่าคาร์ลอยอยู่ใกล้เขามากแล้ว ทำให้เขาตกใจอย่างมาก และในใจก็เริ่มสับสนวุ่นวายทันที

ในเวลานี้ เกรย์ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เขารีบหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากมิติเก็บของของเขา

มันคือหน้าไม้กลสีดำทมิฬลูกหนึ่ง ลูกศรที่อยู่ในกลไกของมันกลับส่องประกายแวววาว โดยเฉพาะความคมกริบของหัวลูกศรนั้น ยิ่งทำให้ผู้ที่มองรู้สึกหวาดกลัว

เนื่องจากตอนนี้ระยะยังไม่ถึง เกรย์จึงยังไม่ลงมือ เขาก็แค่เตรียมหน้าไม้กลไว้ รอให้คาร์ลอยไล่ตามมา ก็จะยิงใส่เขาทันที

และช่วงเวลานี้ก็สั้นมาก ระยะห่างระหว่างคาร์ลอยกับเกรย์ได้มาถึงระยะยิงของหน้าไม้กลแล้ว เกรย์ก็หมดความอดทน หันกลับมายิงหน้าไม้ใส่คาร์ลอยทันที

ฟิ้ว!

อากาศกรีดร้องเสียงแหลมจนปวดหู ประกายแสงเย็นเยียบจุดหนึ่งพุ่งเข้าใส่หน้าอกของคาร์ลอย