บทที่ 22 ป่าทึบทางใต้

【ท่านสอบถามหลิวจื่อตวนว่าเรื่องอะไร】

【หลิวจื่อตวนบอกท่านเรื่องที่ตระกูลเซียนหลี่รวบรวมศิษย์นอกตระกูล ปฏิบัติกับศิษย์นอกตระกูลเหมือนปศุสัตว์ ขายให้กับสำนักเทียนอี เพื่อใช้สังเวยเลือดในดินแดนลึกลับ】

【ท่านรีบสอบถามหลิวจื่อตวนว่าทราบมาจากที่ใด】

【หลิวจื่อตวนบอกท่านว่า เขาทราบเรื่องนี้จากปากพ่อค้าคนหนึ่ง ขณะที่ร่วมมือกับศิษย์นอกตระกูลคนอื่นๆ จับอสูรไปขาย】

【ท่านแสดงความตกใจ】

【หลิวจื่อตวนถามท่านว่าจะต่อต้านตระกูลเซียนหลี่ได้อย่างไร】

【ท่านส่ายหน้าบอกว่าไม่รู้】

【หลิวจื่อตวนเศร้าใจ】

【หลิวจื่อตวนตัดสินใจหนี】

【ท่านบอกเขาว่าการหนีไม่ใช่ทางออกที่ดี】

【หลิวจื่อตวนนิ่งเงียบจากไป】

【ปีที่ห้า ระดับพลังของท่านก้าวหน้าขึ้นเล็กน้อย วิชามารของท่านก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว】

【ร่างอวตารภายนอกกายของท่านกลืนกินอสูรหลายตน บรรลุถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นเจ็ด】

【ท่านเริ่มเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ตนเอง】

【ท่านซื้อชุดเกราะวิเศษระดับสุดยอด】

【ท่านเรียนรู้วิชาหลบหนีห้าธาตุ】

【ท่านเรียนรู้วิชาป้องกันห้าธาตุ】

【ปีที่หก ระดับพลังของท่านก้าวหน้าขึ้นเล็กน้อย】

【ร่างอวตารภายนอกกายของท่านกลืนกินอสูรหลายตน บรรลุถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นแปด】

【ปีที่หก ตระกูลเซียนหลี่หยุดแจกจ่ายทรัพยากรบำเพ็ญเพียร ศิษย์นอกตระกูลทุกคนร้องไห้โหยหวน】

【ร่างอวตารภายนอกกายของท่านบรรลุถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นเก้า!】

【ธุรกิจของท่านยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ】

【ท่านเช่าร้านค้าจำนวนมาก】

【ท่านเพิ่มเงินเดือนให้ผู้ฝึกตนอิสระที่ทำงานให้ท่าน】

【ท่านขายสินค้าในราคาถูก ทำให้ได้รับชื่อเสียงจากผู้ฝึกตนอิสระจำนวนมากอีกครั้ง】

【ปีที่เจ็ด สหายวัยเยาว์ของท่าน หลินอวี่ มาหาท่านและหลิวจื่อตวนที่เรือนพำนักเป่ยซาน ชวนพวกท่านไปเที่ยวตลาด】

【ท่านได้พบกับหลิวจื่อตวนและหลินอวี่อีกครั้ง】

【ไม่ได้เจอกันหลายปี ท่านพบว่าระดับพลังของหลิวจื่อตวนบรรลุถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นเจ็ดแล้ว】

【ท่านพบว่าบนตัวหลิวจื่อตวนมีจิตสังหารซ่อนเร้นอยู่】

【หลังจากท่านควบคุมร่างอวตารปฏิเสธไปแล้ว หลิวจื่อตวนก็ปฏิเสธหลินอวี่ตามไปด้วย หลังจากพูดคุยรำลึกความหลังเสร็จแล้ว ก็กลับไปฝึกฝนในห้องนอนต่อ】

【ตอนบ่าย หลี่อวิ๋นซีเดินทางผ่านตลาดกลับไปยังตระกูลเซียน ก่อให้เกิดความฮือฮาชั่วขณะ】

【รถม้าของหลี่อวิ๋นซีจอดอยู่หน้าร้านของท่าน】

【หลี่อวิ๋นซีแสดงความเคารพต่อท่านในฐานะศิษย์น้อง】

【ท่านเพียงพยักหน้าอย่างเฉยเมย】

【หลี่อวิ๋นซีคิดว่าท่านลึกล้ำเกินหยั่งถึง】

【……】

【หลินอวี่ตัดขาดความสัมพันธ์กับพวกท่าน】

【เดือนกุมภาพันธ์ปีที่เจ็ด ท่านได้รับตำราวิชาหลบหนีของพรรคมาร วิชาหลบหนีเงาโลหิต】

【ท่านฝึกฝนสำเร็จ และแก้ไขข้อบกพร่องเรื่องอายุขัยลดลงหลังใช้วิชาหลบหนีเงาโลหิต】

【เดือนมีนาคมปีที่เจ็ด ท่านปรุงโอสถกระจ่างวิญญาณให้ร่างอวตาร】

【เดือนเมษายนปีที่เจ็ด ท่านปรุงโอสถเสริมสร้างกระดูกให้ร่างอวตาร】

【เดือนพฤษภาคมปีที่เจ็ด หลิวจื่อตวนมาหาท่าน ชวนท่านหนีไปด้วยกัน】

【ท่านบอกหลิวจื่อตวนว่า ท่านคิดหาวิธีได้แล้ว ท่านมอบโอสถกระจ่างวิญญาณและโอสถเสริมสร้างกระดูกให้เขาอย่างละหนึ่งเม็ด พร้อมทั้งบอกแผนการของตนเองให้เขาทราบ】

【หลิวจื่อตวนตกใจกับความคิดของท่าน และคิดว่าเป็นไปได้】

【หลิวจื่อตวนล้มเลิกความคิดที่จะหนี】

【ร่างอวตารภายนอกกายของท่านบรรลุถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นสิบ】

【เดือนมิถุนายนปีที่เจ็ด หลี่อวิ๋นซีมาขอให้ท่านปรุงยา】

【ท่านปรุงโอสถคงความเยาว์】

【ท่านได้รับโอสถคงความเยาว์หนึ่งเม็ดเป็นของขวัญ】

【หลี่อวิ๋นซีสงสัยว่าท่านเป็นศิษย์รุ่นใด】

【ท่านไม่ได้ตอบ ยังคงปรุงยาต่อไป】

【หลี่อวิ๋นซีจากไป】

【วันแรกของปีใหม่ปีที่แปด ร่างอวตารของท่านภายใต้การควบคุมของท่าน กลืนโอสถกระจ่างวิญญาณและโอสถเสริมสร้างกระดูก】

【ร่างอวตารของท่านถูกโจมตี】

【ร่างอวตารของท่านถูกป้อนยาเม็ดลวงจิต】

【ร่างอวตารของท่านถูกผนึกด้วยวิชาผนึก】

【ร่างอวตารของท่านถูกหักแขนหักขา】

【โอสถกระจ่างวิญญาณเริ่มทำงาน】

【โอสถเสริมสร้างกระดูกเริ่มทำงาน】

【ผลของยาเม็ดลวงจิตถูกขจัด】

【กระดูกแขนขากลับมาเป็นปกติและสร้างขึ้นใหม่】

【……】

【ร่างอวตารของท่านถูกขนส่งเข้าไปในดินแดนซากเซียน】

【ท่านควบคุมร่างอวตารพบกับเจี่ยชิง】

【ท่านควบคุมร่างอวตาร ลืมตามองไปที่เขา】

【ท่านควบคุมร่างอวตารใช้วิชาอมตะกายอสูรจาก <อสูรเทวะเก้าแปลง>】

【ท่านแปลงร่างเป็นงูยักษ์สูงสิบจั้ง กลืนกินศิษย์สำนักเทียนอีส่วนใหญ่ในที่นั้น】(1 จั้ง ประมาณ 3.33 เมตร)

【หลังจากท่านสังหารศิษย์สำนักเทียนอีทั้งหมดอย่างโหดเหี้ยมแล้ว ท่านก็มองไปยังเจี่ยชิง】

【ท่านบอกเจี่ยชิงว่า ท่านเป็นคนที่นิกายเทพปิศาจส่งมา ครั้งนี้เข้าสู่ดินแดนซากเซียน เพื่อถ่ายทอดข้อความบางอย่างให้เขา และตามหาสิ่งของชิ้นหนึ่ง】

【เจี่ยชิงเชื่อท่าน ท่านใช้วิชาสุดยอดของนิกายเทพปิศาจ <อสูรเทวะเก้าแปลง> จนได้รับความไว้วางใจจากเขา】

【เจี่ยชิงเริ่มสอบถามข้อความที่ท่านจะถ่ายทอด】

【ท่านบอกเจี่ยชิงว่า หลังจากออกจากดินแดนลึกลับแล้ว ผู้ฝึกตนระดับก่อตั้งรากฐานที่นำทีมจะบังคับให้ท่านกินโอสถลบความจำ ทำให้ท่านสูญเสียความทรงจำไปครึ่งเดือน จนกว่าจะทะลวงผ่านสู่ระดับก่อตั้งรากฐานจึงจะฟื้นคืนกลับมา】

【และภารกิจของท่านก็คือการแจ้งเรื่องนี้ให้เจี่ยชิงทราบ พร้อมกันนั้นก็เข้าไปในดินแดนลึกลับเพื่อตามหาสิ่งของชิ้นหนึ่ง】

【เจี่ยชิงเชื่อท่าน】

【ท่านขอวิธีการจัดการกับปิศาจร้ายจากเจี่ยชิง】

【เจี่ยชิงมอบของวิเศษชิ้นหนึ่งให้ท่าน ระฆังสะกดวิญญาณ】

【ท่านสอบถามเจี่ยชิงว่า สามารถอยู่ในดินแดนซากเซียนจนถึงครั้งต่อไปที่ดินแดนลึกลับเปิดได้หรือไม่】

【เจี่ยชิงส่ายหน้าบอกว่าไม่ได้】

【เจี่ยชิงบอกท่านว่า ผู้ฝึกตนที่นำทีมเคยบอกพวกเขาว่า ดินแดนซากเซียนเปิดเพียงแปดวันเท่านั้น วันที่แปดจะต้องออกจากไป มิฉะนั้นจะเกิดเรื่องน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง】

【ท่านสอบถามเพิ่มเติม】

【เจี่ยชิงส่ายหน้าบอกว่าไม่รู้】

【ท่านปลุกหลิวจื่อตวนที่แกล้งหลับอยู่】

【หลิวจื่อตวนมองมาที่ท่านด้วยสีหน้าซับซ้อน เขาไม่นึกเลยว่าท่านจะซ่อนตัวตนลึกลับเช่นนี้ไว้ และยังไม่ได้บอกเขาซึ่งเป็นสหายสนิทอีกด้วย】

【ท่านบอกเจี่ยชิงว่า สามารถพัฒนาหลิวจื่อตวนให้เป็นผู้ฝึกตนมารได้ เพื่อทำงานให้พรรคมาร】

【เจี่ยชิงพยักหน้า ให้หลิวจื่อตวนกินโอสถกลืนวิญญาณ】

【เจี่ยชิงบังคับให้หลิวจื่อตวนร่วมมือกับตนเองสังเวยศิษย์นอกตระกูลทั้งหมด】

【ท่านบอกเจี่ยชิงว่าตนเองจะไปสำรวจดินแดนลึกลับแล้ว】

【เจี่ยชิงประสานมือคารวะท่าน หวังว่าท่านจะกลับมาได้อย่างปลอดภัย】

【ท่านเริ่มสำรวจดินแดนลึกลับ ท่านตัดสินใจสำรวจ……】

ครั้งนี้ ระบบจำลองก็ปรากฏตัวเลือกขึ้นมาอีกครั้ง

ทิศตะวันออก ทิศใต้ ทิศตะวันตก ทิศเหนือ สี่ทิศทางปรากฏขึ้นต่อหน้าหวังลี่

หน้าผาเลือดทางทิศตะวันออก ทะเลทรายทางทิศตะวันตก ป่าทึบทางทิศใต้ น้ำนิ่งไร้ชีวิตทางทิศเหนือ

เมื่อนึกถึงข้อมูลที่ได้จากการจำลองครั้งก่อนๆ หวังลี่ก็ลังเลไม่แน่ใจ

“ที่แน่นอนคือ ดินแดนลึกลับนี้มีความลับอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ การจำลองครั้งที่แล้ว ข้าได้รับตำรา <วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่> ฉบับที่เหลืออยู่ในทะเลทรายทางทิศตะวันตก และยังได้เห็นวิญญาณหลงเหลือสูงกว่าร้อยจั้งนั้นอีกด้วย ทะเลทรายทางทิศตะวันตกต้องมีความลับอีกมากมายอย่างแน่นอน แต่ถ้าเพียงเพื่อ <วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่> ก็ไม่คุ้มค่าที่จะไป วิญญาณหลงเหลือตนนั้นอันตรายเกินไป หน้าผาเลือดเต็มไปด้วยยุงสีเลือดแดงก่ำ หนาแน่นจนกลายเป็นหมอกเลือด ดังนั้น…… ป่าทึบทางใต้แล้วกัน”

หวังลี่สูดหายใจเข้าลึกๆ เลือกป่าทึบทางใต้

【ท่านเลือกที่จะไปยังป่าทึบทางใต้】

【ท่านใช้เวลาครึ่งชั่วยามในการเดินทางมาถึงป่าทึบทางใต้】

【ท่านเห็นอักษรสองแถวใหญ่ที่ทางเข้าป่าทึบ】

【ผู้มีชีวิตห้ามเข้า ผู้มาเยือนจงหยุด】

【ท่านก้าวเข้าสู่ป่าทึบ】

【ท่านสำรวจความลึกลับในป่าทึบ】

【ท่านพบดอกไม้สีม่วงแดงทั้งดอก】

【ท่านค่อยๆ เด็ดดอกไม้นั้นลงมา】

【ท่านเห็นฟันซี่หนึ่งอยู่ตรงกลางเกสรดอกไม้……】

(จบตอน)