บทที่ 21 ปรมาจารย์แห่งวิถีมาร

ทบทวนเริ่มวันใหม่ 5555555555555555

เสิ่นเทียนหลิง ปรมาจารย์สกุลเสิ่น

เสิ่นอินหลี ธิดาของประมุขตระกูลเซียนเสิ่น (คู่หมั่น)

หลิวม่อ บุตรของหลิวจื่อตวน

หลิวจื่อตวน สหายจากหมู่บ้านเดียวกัน (ตายไปแล้ว)

เสิ่นอวิ๋นเจิน บุตรชายคนแรก

หวังหลิน บุตรชายคนที่สอง

……..

【ไม่นาน เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ดังมาจากทุกทิศทุกทาง】

【ท่านและอวิ๋นตงไหลออกจากหอโอสถ】

【ท่านเห็นศพผีดิบดวงตาสีแดงก่ำ ขนสีขาวปกคลุมเต็มตัว กำลังเคลื่อนที่สังหารและดูดเลือดผู้คนในฝูงชน】

【ท่านและอวิ๋นตงไหลแยกกันหนี】

【ท่านไปตามหาครอบครัวของท่าน】

【ท่านเห็นเสิ่นอินหลีพาหลิวม่อและหวังหลินมุ่งหน้าไปยังหอโอสถ】

【ท่านได้พบกับเสิ่นอินหลี】

【ท่านให้เสิ่นอินหลีพาเด็กๆ หนีไปก่อน】

【ท่านไปตามหาเสิ่นอวิ๋นเจิน】

【ท่านถูกผีดิบขนขาวอีกตนหนึ่งลอบโจมตี】

【เลือดของท่านถูกดูดจนหมดสิ้น】

【ท่านถูกฉีกกระชากเป็นชิ้นๆ】

【ท่านตายแล้ว……】

“ทำไมถึงมีผีดิบขนขาวอีกตนหนึ่งล่ะ?”

“ทำไมถึงไม่มีตัวเลือกปรากฏขึ้น?”

“หรือว่าตัวข้าในโลกจำลอง คิดว่าการช่วยลูกชายไม่ใช่คำถามที่ต้องเลือกงั้นรึ?”

ทันใดนั้น หวังลี่ก็นึกถึงคำพูดหนึ่งขึ้นมา ญาติพี่น้องไม่เคยเป็นคำถามที่ต้องเลือก

เขานิ่งเงียบไป

【พรสวรรค์: วิญญาณแค้นทวงชีวิต เปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ】

【วิญญาณแค้นทวงชีวิต: ตราบใดที่วิญญาณยังไม่ถูกทำลาย เจ็ดวันหลังตายวิญญาณจะกลับมากลายเป็นผีร้าย สามารถนำพาผู้ฝึกตนที่ต่ำกว่าระดับก่อตั้งรากฐานไปได้หนึ่งคน】

【ท่านกลับมาในวันที่เจ็ดหลังตาย】

【ในเวลานี้ สำนักเทียนอีได้กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว เต็มไปด้วยศพแห้งที่ถูกดูดเลือดจนหมดสิ้น】

【ท่านพบป้ายหยกของเสิ่นอวิ๋นเจิน】

【ท่านเห็นศพของเสิ่นอินหลีอยู่ที่ตีนเขา】

【ท่านไม่ได้ทำอะไรเลย】

【หนึ่งวันผ่านไป วิญญาณแค้นของท่านก็สลายไป】

【การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง สามารถเลือกรางวัลสองอย่างจากรางวัลต่อไปนี้】

【ร่างอวตารภายนอกกาย: ท่านได้รับร่างอวตารภายนอกกายที่ไม่มีสติ ร่างอวตารนี้ถูกควบคุมโดยท่านหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ สามารถฝึกฝนได้อย่างเครื่องจักร หากได้รับการบ่มเพาะอย่างดี จะมีประโยชน์อย่างยิ่ง】

【ระดับพลังจากการจำลองครั้งนี้: ก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย】

【ประสบการณ์ปรมาจารย์นักปรุงยา: ประสบการณ์ที่ท่านได้รับจากการปรุงยาในระบบจำลอง】

【ประสบการณ์การฝึกฝนค่ายกลระดับสูง: ประสบการณ์ที่ท่านได้รับจากการฝึกฝนค่ายกลในระบบจำลอง】

【หินวิญญาณ 8,000,000 ก้อน: รายได้จากการทำงานของท่าน (ไม่สามารถใช้ในการจำลองได้)】

【<วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่>: วิชาบำเพ็ญที่มีที่มาไม่ธรรมดา】

【<วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่> ฉบับดัดแปลง: ฉบับปรับปรุงของวิชาดั้งเดิมโดยปรมาจารย์แห่งวิถีมาร】

【ตำรับยา: ตำรับยาทั้งหมดที่ท่านเชี่ยวชาญในการจำลอง】

【ประสบการณ์การฝึกฝนคาถาอาคม: ประสบการณ์การฝึกฝนคาถาอาคมของท่านในระบบจำลอง】

【ไข่มุกอมตะ: มรดกสำคัญที่เกี่ยวข้องกับคฤหาสน์เซียนไท่ซวี ตามตำนาน ผู้ที่ได้รับไข่มุกนี้ทุกคนล้วนประสบเคราะห์ร้ายในบั้นปลายชีวิต】

หวังลี่ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เลือกเอาระดับพลังและพรสวรรค์ทันที

พร้อมกับพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ชำระล้างอวัยวะภายในทั้งห้า ระดับพลังของหวังลี่ก็ทะลวงผ่านสู่ระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลายในทันที

ขณะเดียวกัน ข้างกายเขาก็ปรากฏร่างเด็กหนุ่มที่หน้าตาเหมือนตนเองทุกประการขึ้นมา

มองดูดวงตาอันสงบนิ่งของร่างอวตารภายนอกกาย หวังลี่ก็ถ่ายทอดวิชาบำเพ็ญ <คัมภีร์อัคคีแดงชาด> ที่ตนเองฝึกฝนให้เขา

“ฝึกฝนก่อนเถอะ”

หวังลี่ออกคำสั่ง จากนั้นร่างอวตารภายนอกกายก็เดินไปที่เตียง นั่งขัดสมาธิฝึกฝน

หลังจากมองดูร่างอวตารฝึกฝนแล้ว หวังลี่ก็เปิดหน้าต่างข้อมูลของตนเองขึ้น

【ระบบจำลองชีวิต Lv2】

【ผู้ใช้งาน: หวังลี่】

【อายุ: 12】

【วิชาบำเพ็ญ: <คัมภีร์อัคคีแดงชาด>】

【ระดับพลัง: ก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย】

【แต้มจำลอง: 2,700】

【จำนวนครั้งในการจำลอง: 0】

【พรสวรรค์: วิญญาณแค้นทวงชีวิต (ดำ), อัจฉริยะด้านค่ายกล (ฟ้า), อัจฉริยะด้านการปรุงยา (ฟ้า), จิตใจสองส่วน (ฟ้า), ร่างอวตารภายนอกกาย (ฟ้า)】

【ทักษะ: นักปรุงยาระดับสูง, ปรมาจารย์ค่ายกลระดับต่ำ】

【ระดับพรสวรรค์จากต่ำไปสูง: ขาว, ดำ, เหลือง, ฟ้า, ม่วง, แดง, ทอง, รุ้ง】

“ดูเหมือนว่ายังต้องรีบเปลี่ยนไปฝึกฝนวิชาอื่น <คัมภีร์อัคคีแดงชาด> นี้ยังคงพื้นฐานเกินไป และไม่มีวิชาบำเพ็ญต่อเนื่องที่สอดคล้องกัน ข้าจึงยากที่จะแสดงพลังของระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลายออกมาได้อย่างสมบูรณ์”

<คัมภีร์อัคคีแดงชาด> ที่ตระกูลเซียนหลี่มอบให้หวังลี่นั้น มีเพียงคาถาตั้งแต่ระดับรวบรวมลมปราณจนถึงระดับก่อตั้งรากฐานเท่านั้น ไม่มีคาถาต่อเนื่องสำหรับระดับที่สูงกว่าก่อตั้งรากฐาน

หากหวังลี่ต้องการแสดงพลังทั้งหมดของตนเองออกมา จะต้องเปลี่ยนไปฝึกฝนวิชาอื่น หรือหาคาถาการฝึกฝนต่อเนื่องของ <คัมภีร์อัคคีแดงชาด> จนถึงระดับแก่นทองคำให้ได้

คิดพลาง หวังลี่ก็เริ่มการจำลองใหม่อีกครั้ง

ครั้งนี้หากเป็นไปได้ ก็จะคว้า <วิชาเทพมารห้าธาตุใหญ่> มาให้ได้

วิชานี้แม้เขาจะไม่เคยฝึกฝน แต่เมื่อเห็นแม้แต่เสิ่นเทียนหลิงยังฝึกฝน ก็พอจะเห็นได้ถึงความไม่ธรรมดาของมัน

สูดหายใจเข้าลึกๆ หวังลี่หันไปมองยังระบบจำลอง

【กำลังเริ่มระบบจำลอง】

【ท่านใช้แต้มพลังงานไป 1,000 แต้ม】

【กำลังสุ่มพรสวรรค์……】

【ยินดีด้วย ท่านได้รับพรสวรรค์สีม่วง: ปรมาจารย์แห่งวิถีมาร】

【ปรมาจารย์แห่งวิถีมาร: ท่านเป็นผู้ฝึกตนมารโดยกำเนิด ท่านฝึกฝนวิชามารใดๆ ก็จะสำเร็จได้เร็วกว่าปกติสองเท่า ท่านมีภูมิคุ้มกันต่อผลสะท้อนกลับส่วนใหญ่ที่เกิดจากวิชามาร ท่านสามารถปรับปรุงข้อบกพร่องของวิชามารได้ในระดับหนึ่ง ท่านสามารถรวบรวมวิชามารเพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ได้ ในที่สุดวันหนึ่ง ท่านจะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งวิถีมารที่ครอบครองดินแดน】

“ได้สีม่วงอีกแล้ว!”

หวังลี่เห็นคุณสมบัติพรสวรรค์ใหม่ ก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง

เขาค่อนข้างคาดหวังกับการจำลองครั้งนี้

【วันนี้ท่านกลับมาจากการปรุงยาในตลาด ท่านพบเด็กหนุ่มที่หน้าตาเหมือนท่านทุกประการ】

【ท่านยืนยันแล้วว่านี่คือร่างอวตารภายนอกกายของท่าน ท่านเริ่มสอนให้ร่างอวตารฝึกฝนอย่างง่ายๆ】

【ร่างอวตารเชี่ยวชาญการฝึกฝนพื้นฐานแล้ว】

【ท่านเริ่มให้ร่างอวตารมุ่งมั่นฝึกฝน】

【ท่านออกไปตั้งแผงขายของ】

【ครึ่งปีต่อมา ชื่อเสียงของท่านเริ่มแพร่กระจายไปทั่วทุกสารทิศ ผู้ฝึกตนจำนวนมากรู้ว่าในตลาดตระกูลหลี่มีปรมาจารย์นักปรุงยาสวมชุดสีเทามาใหม่ ท่านได้รับสมญานามว่า: ปรมาจารย์โอสถอาภรณ์เทา】

【ท่านเริ่มตามหาวิชามารในที่ลับเพื่อฝึกฝน】

【ปีที่สอง ร่างอวตารของท่านบรรลุถึงระดับรวบรวมลมปราณขั้นสอง】

【เนื่องจากมีร่างอวตารคอยอำพราง ท่านจึงเริ่มอาศัยอยู่ในตลาดเป็นเวลานาน】

【ท่านเช่าร้านค้าแห่งหนึ่งในตลาด】

【ภายใต้อิทธิพลของชื่อเสียง ท่านยังคงปรุงยาในราคาต่ำเสมอ ธุรกิจของท่านยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ชื่อเสียงของท่านก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ】

【ท่านเริ่มตามหาตำรับยาโอสถชีวะวิญญาณ】

【ท่านได้สมปรารถนา】

【ท่านรวบรวมสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถชีวะวิญญาณ】

【ท่านปรุงโอสถชีวะวิญญาณสำเร็จ】

【ท่านขจัดโอสถสกัดกั้นลมปราณในร่างกายได้แล้ว】

【ท่านสามารถฝึกฝนต่อไปได้แล้ว】

【ปีที่สาม ท่านให้คนไปหาตำราวิชามารมาจากโลกผู้ฝึกตนของรัฐจิ้นให้ท่านหนึ่งเล่ม ชื่อว่า <อสูรเทวะเก้าแปลง> หรือที่รู้จักกันในชื่อ <คัมภีร์กลืนฟ้ากลืนดินเก้าหวนเหินเซียน> เป็นตำราวิชามารที่รวมการฝึกฝนร่างกายและลมปราณเข้าไว้ด้วยกัน】

【ท่านศึกษา <อสูรเทวะเก้าแปลง>】

【<อสูรเทวะเก้าแปลง> จำเป็นต้องกลืนกินอสูรเป็นระยะเพื่อฝึกฝน ก่อนที่วิชาจะสมบูรณ์จะต้องกินอสูรเป็นระยะ มิฉะนั้นพลังอสูรในร่างกายจะปั่นป่วน ทำให้ผู้ฝึกฝนร่างระเบิดตาย】

【พรสวรรค์ปรมาจารย์แห่งวิถีมารทำงาน】

【ท่านปรับปรุง <อสูรเทวะเก้าแปลง>】

【ท่านใช้เวลาหนึ่งปีในการปรับปรุง <อสูรเทวะเก้าแปลง>】

【ท่านแก้ไขข้อบกพร่องเรื่องการระเบิดร่างตาย】

【ท่านแก้ไขข้อบกพร่องเรื่องการต้องกินอสูรเป็นระยะ】

【ท่านแก้ไขข้อบกพร่องเรื่องพลังอสูรปั่นป่วน】

【ท่านเปลี่ยนไปฝึกฝน <อสูรเทวะเก้าแปลง> ฉบับปรับปรุง】

【ท่านเปลี่ยนวิชาสำเร็จ】

【ในที่สุดท่านก็สามารถแสดงพลังของระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลายออกมาได้อย่างสมบูรณ์】

【ท่านเริ่มซื้ออสูรมาปรุงยา】

【ร่างอวตารของท่านเปลี่ยนไปฝึกฝน <อสูรเทวะเก้าแปลง> ฉบับปรับปรุง】

【ท่านได้รับอสูรหลายตน】

【ร่างอวตารของท่านกลืนกินอสูรระดับหนึ่งตนหนึ่ง ระดับพลังเพิ่มขึ้นถึงรวบรวมลมปราณขั้นห้า ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก】

【ท่านกลืนกินอสูรระดับสามตนหนึ่ง】

【ระดับพลังของท่านไม่ก้าวหน้า ความแข็งแกร่งของร่างกายท่านเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว】

【ปีที่สี่ หลิวจื่อตวนมาหาท่านอย่างลึกลับ เขาถามท่านว่ารู้เรื่องศิษย์นอกตระกูลหรือไม่】

【ท่านประหลาดใจอย่างยิ่ง……】

(จบตอน)