บทที่ 3 - พลิกสถานการณ์

บทที่ 3 - พลิกสถานการณ์

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

เกาเวินหายตัวไป ทิ้งไว้เพียงรอยเลือดกองใหญ่บนเก้าอี้

หมายเลข 201 ตื่นตัวขึ้นมาทันที เครื่องบันทึกภาพเข้าสู่โหมดต่อสู้

‘ศัตรู… หลบหนี… ไล่ล่า’

ในฐานะนักดัดแปลงเฉพาะของฝ่ายกองอัศวิน ดวงตาจักรกลของมันมีฟังก์ชันหลากหลาย ทั้งการสร้างภาพ การตรวจจับอินฟราเรด และกล้องเล็ง บวกกับคุณสมบัติกึ่งอมตะ ทำให้คลังความทรงจำเก็บประสบการณ์การต่อสู้ไว้มากมาย แม้จะเป็นเพียงทหารระดับต่ำ แต่นักล่าจักรกลทั่วไปก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน

และในยุทธการไฮดราในอนาคต ทหารเทียมเหล่านี้จะแยกย้ายกันแทรกซึมเข้าไปในเขตอิทธิพลของ ‘นครที่ไม่เคยหลับใหล’ ทำการปลอมตัว ซุ่มโจมตี และวางระเบิด ครั้งหนึ่งเคยทำลายการส่งกำลังบำรุงของโรงงาน สร้างปัญหาให้กับกองทหารจักรกลล้วนในเมืองไม่น้อยเลยทีเดียว

ต่อให้เป็นผู้เล่นที่เข้ามาในเนื้อเรื่องแล้วก็ตาม หากไม่มีตัวละครระดับ 10 ขึ้นไปสามคนคอยประสานงานทางยุทธวิธีให้ ก็ไม่สามารถกำจัดมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ แบบนี้ได้ ในสถานการณ์ปกติ

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าผู้เล่น มักจะค้นพบเทคนิคการล่ามอนสเตอร์แปลกๆ ได้เสมอ

แม้ว่าข้อผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ นี้จะถูกแก้ไขไปแล้วในช่วงท้ายของเนื้อเรื่อง แต่ตอนนี้ มันคือเนื้อเรื่องเสริมช่วงแรกที่ผู้เล่นไม่เคยได้เข้าร่วม!

ในขณะที่มุมมองของหมายเลข 201 เปลี่ยนเป็นสีแดง แหล่งความร้อนกลุ่มหนึ่งกำลังซ่อนตัวอยู่หลังซากรถบรรทุกที่ไม่ไกลนัก ภายใต้การปกปิดของควันดำจากเครื่องยนต์ เงียบเชียบไร้สุ้มเสียง

ในเสี้ยววินาทีที่นิ้วมือกดลงบนไกปืน ข้อเข่าของหมายเลข 201 ก็ถูกกระแทกอย่างแรง ในขณะที่มันเสียการทรงตัว ร่างของเกาเวินก็ปรากฏขึ้นด้านหลังราวกับภูตผี มือซ้ายเหมือนคีมเหล็กสอดเข้าไปใต้รักแร้ของมัน กล้ามเนื้อแขนท่อนบนและท่อนล่างเสียดสีไปตามกระดูกต้นแขนของอีกฝ่าย สันมือกกระแทกเข้าที่คาง ในเสี้ยววินาทีที่ท่อของเหลวบนคอเผยออกมา มีดทหารก็แทงเข้าไปตามท่อของเหลวใต้คาง

“คลั่งกายเนื้อก็เป็นโรค มีโรคต้องรีบรักษา รีบคลั่งรีบรักษา ปล่อยไว้นานคลั่งไม่หยุด”

[ท่านได้สังหารทหารเทียมกองอัศวิน ประสบการณ์ +100]

[ท่านใช้ ‘การต่อสู้ระยะประชิด’ สร้าง ‘การสังหารในครั้งเดียว’ ให้กับเป้าหมาย ประสบการณ์ +100]

ในขณะที่ท่อของเหลวของอีกฝ่ายพ่นของเหลวผสมเครื่องจักรออกมาจำนวนมาก เกาเวินไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาหันกลับอย่างรวดเร็ว ใช้ร่างกายของอีกฝ่ายเป็นโล่กำบัง แล้วกลิ้งตัวลงกับพื้น ในเวลาเดียวกันนั้นเอง กระสุนปืนชุดหนึ่งก็ตกลงบนพื้นดิน หัวกระสุนโลหะ ‘ปังๆๆ’ กระทบกับตัวรถ เกิดเป็นลวดลายที่เป็นระเบียบ

ทหารเทียมที่เหลืออีกสามนาย ดวงตาสีแดงสว่างวาบ เปลี่ยนเป็นเครื่องจักรสังหารไร้ความรู้สึก

สองนายทางทิศเหนือ คนหนึ่งซ้ายคนหนึ่งขวาหาที่กำบัง ปากกระบอกปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติในมือกดต่ำอย่างมั่นคง เปลวไฟพวยพุ่ง

ส่วนนายทางทิศตะวันตก โยนเครื่องสื่อสารทิ้งไป นิ้วชี้เกี่ยวกระเป๋ายุทธวิธี มีดยาว 30 เซนติเมตรหมุนหนึ่งรอบขณะวิ่ง ก่อนจะจับกลับด้านในฝ่ามือ แสงสีแดงในดวงตาสั่นไหวเป็นระลอกคลื่น ดูราวกับหมาป่าที่กำลังล่าเหยื่อ

“ศัตรู กวาดล้าง!”

“เริ่มยุทธวิธีส่วนบุคคล”

“โจมตี! โจมตี! โจมตี!”

ในโหมดต่อสู้ ทหารเทียมไม่มีความรู้สึก แม้จุดตายจะถูกโจมตีก็จะไม่ตายในทันที และโลหะพิเศษบนผิวหน้าของศีรษะ แม้แต่กระสุนปืนซุ่มยิงทั่วไปก็ยิงไม่ทะลุ นอกจากจะเข้าประชิดตัว ตัดสายไฟและท่อของเหลวที่เชื่อมต่อระหว่างสมองกลกับร่างกายเนื้อ ทำลายชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ภายในศีรษะของอีกฝ่าย

อย่างไรก็ตาม ในกระบวนการล่ามอนสเตอร์แบบ ‘ฆ่าตัวตาย’ ของผู้เล่น ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่ค้นพบว่า ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ของอีกฝ่าย จริงๆ แล้วสามารถ ‘หลอกลวง’ ได้

ในโลกอินฟราเรดของเครื่องบันทึกภาพ แหล่งความร้อนกลุ่มหนึ่งกำลังเคลื่อนที่ไปตามที่กำบังด้วยความเร็วสูงมาก แนวการยิงสองสายตัดกัน ทำให้พื้นที่หลบหลีกของเกาเวินน้อยลงเรื่อยๆ

อาศัยการยิงคุ้มกัน ทหารเทียมอีกนายหนึ่งก็อ้อมมาถึงด้านหลังของเกาเวินแล้ว ภายในศีรษะโลหะนั้น พลันมีเสียงเครื่องยนต์หมุนด้วยความเร็วสูงดังขึ้น

โหมดจู่โจม!

ผิวโลหะร้อนแดงขึ้นจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า การทำงานของร่างกายเริ่มปรับสูงขึ้น

ในโหมดนี้ ทหารเทียมจะเพิกเฉยต่อข้อจำกัดทางร่างกายของร่างโคลนนิ่ง ทำงานเต็มกำลัง ทำท่าสังหารที่อันตรายและแปลกประหลาดต่างๆ ต่อสู้จนกว่าจะตาย

ความเร็วในการจู่โจมของมันเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!

รองเท้ายุทธวิธีของอีกฝ่ายเหยียบลงบนก้อนหินอย่างแรง ทั้งร่างเหมือนงูเห่าที่ถูกดีดออกไป ในระหว่างการยืดและหดตัว ดูเหมือนทั้งร่างจะยาวขึ้นหนึ่งในสาม

แหล่งความร้อนในเครื่องบันทึกภาพพลันแยกออกเป็นสอง

มีดทหารที่ควรจะแทงเข้าที่คอของอีกฝ่ายกลับแทงวืด

‘เป็นไปได้อย่างไร!’

ความตกใจแวบเข้ามาในใจของทหารเทียม

ทหารเทียมเร็ว ความเร็วของเกาเวินเร็วกว่า!

ร่างของหมายเลข 203 ทรุดลง เข่าของเกาเวินพุ่งลงมาจากฟ้า กระแทกเข้าที่หมอนรองกระดูกสันหลังของอีกฝ่ายอย่างแรง กดมันลงกับพื้น ในขณะเดียวกัน มีดทหารก็แทงเข้าไปที่หลังคอของอีกฝ่าย

เลือดพุ่งกระฉูด!

เสียงลมพัดเข้ามา เกาเวินเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว แสงเย็นเยียบสายหนึ่งเฉียดแก้มของเขาไป แขนของทหารเทียมบิดกลับหลังหนึ่งร้อยแปดสิบองศา แทงเข้าที่ลำคอของตัวเอง

ราวกับได้ยินเสียงเอ็นฉีกขาดข้างหู

‘จะระเบิดพลังก่อนตายรึ’

เกาเวินระวังตัวมากขึ้น หางตามองแวบหนึ่ง มืออีกข้างของอีกฝ่ายล้วงปืนพกออกมาจากซองปืนแล้ว ราวกับมีตาอยู่ด้านหลัง ปากกระบอกปืนสีดำสนิทเล็งมาที่เขา

แทบจะไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย มือขวาของเกาเวินอุดปากกระบอกปืนไว้โดยตรง ในวินาทีต่อมา เสียงปืนก็ดังขึ้น หลังมือโป่งขึ้นอย่างแรง ผิวหนังฉีกขาด เผยให้เห็นแสงสีเงินขาว

ซี๊ด!

โครงกระดูกจักรกลภายในเมื่อเทียบกับโครงกระดูกจักรกลภายนอก แม้จะไม่สามารถดัดแปลงได้อย่างเกินจริง แต่สามารถรับสัญญาณประสาทได้อย่างไร้รอยต่อ ในการต่อสู้ระยะประชิดจึงได้เปรียบกว่า เพียงแต่

เจ็บชะมัด!

[ท่านสูญเสียพลังชีวิต 3 หน่วย]

“ตาย!!”

ดวงตาของเกาเวินแดงก่ำ กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็ง เส้นเลือดปูดโปน มอเตอร์ขนาดเล็กภายในเข่าเพิ่มกำลังอีกครั้ง มือขวาจับศีรษะ เหยียบหนึ่งที บิดหนึ่งครั้ง ดึงหนึ่งที เสียงดัง ‘เปรี้ยง’ ศีรษะโลหะของอีกฝ่ายพร้อมกับเครื่องปลูกถ่ายชีวภาพรูปกรวย ถูกดึงออกมาทั้งเป็น

ส่วนล่างของเครื่องปลูกถ่ายชีวภาพคือกลุ่มของชิ้นส่วนรับความรู้สึก ชิ้นส่วนแยกประสาท และตัวเร่งปฏิกิริยาเคมี ประกายไฟผสมกับเลือด พ่นควันขาวออกมา

[ท่านได้สังหารทหารเทียมกองอัศวิน ประสบการณ์ +100]

แนวการยิงสองสายพุ่งเข้ามาทันที โชคดีที่เกาเวินเตรียมพร้อมไว้แล้ว เขาเหวี่ยงฝ่ามือ เงาดำสี่กลุ่มพุ่งไปสี่ทิศทาง

ในเครื่องบันทึกภาพของทหารเทียม แหล่งความร้อนแยกออกเป็นสี่ พุ่งไปสี่ทิศทาง

เสียงปืนดังขึ้นอย่างไม่เป็นระเบียบ

ค่าสถานะปกติของเกาเวินสูงกว่าทหารเทียมอยู่แล้ว เพื่อที่จะจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด เขาจึงใช้ ‘การซ่อมแซมจักรกลเบื้องต้น’ ทำให้ระบบมอเตอร์ในร่างกายของเขาเข้าสู่สภาวะทำงานเกินพิกัด ในสภาวะนี้ ค่าสถานะหลักทั้งห้าเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 16-17 จุด เกือบจะเป็นสองเท่าของทหารเทียม

แม้ว่าสภาวะนี้จะไม่สามารถคงอยู่ได้นาน เพียงไม่ถึงสามนาที แต่ก็เพียงพอแล้ว

และในสายตาของทหารเทียม แหล่งความร้อนมีมากขึ้นเรื่อยๆ สอง สี่ แปด ราวกับมีหน่วยรบพิเศษหน่วยหนึ่งตกลงมาจากฟ้า ล้อมรอบพวกมันไว้

ในจำนวนนั้น แหล่งความร้อนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวและหายไปอย่างน่าพิศวง ทุกครั้งที่ปรากฏตัว จะนำมาซึ่งความตาย

[ท่านได้สังหารทหารเทียมกองอัศวิน ประสบการณ์ +100]

[ท่านได้สังหารทหารเทียมกองอัศวิน ประสบการณ์ +100]

จนกระทั่งทหารเทียมนายสุดท้ายถูกเกาเวินเชือดคอ พวกมันก็ยังไม่เข้าใจว่าศัตรูที่ตกลงมาจากฟ้าเหล่านี้ปรากฏตัวขึ้นมาได้อย่างไร

‘ฟู่’ เกาเวินหอบหายใจอย่างหนัก กลิ่นโปรตีนสังเคราะห์ไหม้ลอยออกมาจากตัวเขา จากการเคลื่อนไหวสุดขีดสู่ความเงียบสงัด เครื่องจักรที่ปลูกถ่ายในร่างกายบางส่วนทนไม่ไหวอีกต่อไป ข้อศอกพลันดัง ‘แป๊ะ’ หนึ่งครั้ง เหมือนเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ระเบิด ผิวหนังบริเวณนั้นดำเป็นตอตะโก

“โว้ย เจ็บๆๆๆๆ!”

ผู้เล่นสามารถปรับระดับความเจ็บปวดได้ น่าเสียดายที่ตัวละครไม่มีฟังก์ชันนี้

มือขวาของเกาเวินหมดความรู้สึกและห้อยลงมาอย่างอ่อนแรง แขนท่อนล่างกับท่อนบนบิดงอเป็นมุมที่ดูแปลกประหลาด

การทำงานเกินพิกัด ย่อมต้องมีราคาที่ต้องจ่าย!

เศษแร่ในมือก็ตกลงบนพื้นโดยธรรมชาติ

‘แหล่งความร้อน’ นั้นง่ายมาก ไม่ใช่เทคโนโลยีชั้นสูงอะไรเลย แค่แร่พลังงานที่ถูกจุดไฟ

แร่พลังงานเป็นผลพลอยได้จากมลพิษทางพลังงาน ดูเหมือนคริสตัลหลากสี วิธีการใช้งานที่ง่ายที่สุดคือการเผาไหม้ แร่ขนาดเท่าปลายนิ้วสามารถเผาไหม้ได้สามวันสามคืน เป็นเชื้อเพลิงที่ถูกที่สุดในทะเลทรายเหล็ก

และเมื่อแร่พลังงานลุกไหม้ นอกจากจะกลายเป็นแหล่งความร้อนแล้ว ยังจะปล่อยรังสีพลังงานชนิดหนึ่งออกมา รังสีเหล่านี้จะรบกวนการจับภาพของทหารเทียม

ทำให้พวกมันกลายเป็นคนตาบอดใน ‘โหมดอินฟราเรด’

ถ้าเจ้าเป็นทหารเทียม ตามหลักเหตุผลปกติแล้ว ปลดโหมดต่อสู้ แล้วเปลี่ยนมาใช้สายตาปกติก็สิ้นเรื่อง

จริงๆ แล้วทำไม่ได้

เมื่อโปรแกรมการต่อสู้ของทหารเทียมเปิดใช้งาน มันจะล็อกมุมมองอินฟราเรดไว้ จนกว่าศัตรูทั้งหมดจะตาย ถึงจะสามารถเปลี่ยนเป็นโหมดปกติได้

โหมดล็อกนี้เดิมทีมีไว้เพื่อกระตุ้นความต้องการต่อสู้ของทหารเทียมเหล่านี้ ใครจะไปคิดว่าจะมีปัญหาด้านฮาร์ดแวร์แบบนี้

ท้ายที่สุดแล้ว ก็เป็นเพราะทหารเทียมจัดอยู่ในประเภท ‘ของสิ้นเปลืองระดับต่ำ’

ทหารระดับต่ำไม่ใช่ของระดับสูง ใช้ได้ก็พอแล้ว ไม่ต้องเสียเวลาปรับแต่งให้มากความ

เกาเวินมั่นใจว่า ทหารเทียมหน่วยนี้น่าจะเพิ่งมาถึงทะเลทรายเหล็กได้ไม่นาน

ในเนื้อเรื่องเสริม ‘ภัยพิบัติอสูรจักรกล’ ที่ผู้เล่นเข้าร่วม หลังจากที่ทหารเทียมนับไม่ถ้วนถูกฆ่าด้วยวิธีนี้ สายการผลิตของกองอัศวินถึงได้แก้ไขปัญหานี้

คิดไปคิดมา ยังไงช่วงต้นเกมก็ดีที่สุดแล้วล่ะ! ช่องโหว่ก็เพียบ แถมไอเทมก็ฟาร์มง่าย

เกาเวินล้วงซองบุหรี่ออกมาจากศพ บนซองบุหรี่มีรูปหญิงสาวชีวภาพที่ร่างกายเต็มไปด้วยท่อกำลังโพสท่าเย้ายวน

‘การสูบบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ เครื่องจำลองประสบการณ์เสมือนจริงนางนวลสองมอบความสุขทางใจที่เหนือกว่าให้แก่ท่าน’

“โฆษณาบ้าอะไรเนี่ย”

เกาเวินคาบบุหรี่พลางเก็บของที่ยึดมาได้อย่างทุลักทุเลด้วยมือเดียว จิตสำนึกเริ่มเลือนรางอีกครั้ง

ด้วยสภาพของเขาในตอนนี้ อย่าว่าแต่ทหารเทียมเลย คนธรรมดาก็ฆ่าเขาได้

เกมนี้สมจริงก็ตรงที่ยิ่งพลังชีวิตต่ำ สภาพร่างกายก็ยิ่งแย่ลง

นี่ก็เป็นเหตุผลที่เกาเวินต้องเลือกที่จะเสี่ยง

ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย เกาเวินหยิบปืนขึ้นมากระบอกหนึ่ง หน้าต่างระบบก็ทำการระบุข้อมูลโดยอัตโนมัติ

ชื่อ: ผู้จู่โจม

ประเภท: ปืนกลเบาพลังงานจลน์

คุณภาพ: พื้นฐาน

น้ำหนัก: 2.8 กิโลกรัม

ขนาดลำกล้อง: 7.62 มิลลิเมตร

คุณสมบัติพื้นฐาน: ความเสียหายต่อวินาที 156 พลังโจมตี 16 อัตราการยิง 8.89 นัดต่อวินาที ความจุกระสุน 35 ระยะยิงหวังผล 120-220 เมตร

ช่องกล้องเล็ง: ว่าง ช่องอุปกรณ์เสริม: ว่าง

หมายเหตุ: นี่เป็นอาวุธที่มีประสิทธิภาพดี นอกจากจะยิงไม่โดนคนแล้ว อย่างอื่นก็ดีหมด

“บ้าเอ๊ย นึกว่าที่นี่เป็นที่ไหนกัน นครแม่รึไง จะให้ติดอุปกรณ์เสริมกายเทียม แล้วก็มีต้นแบบอัจฉริยะด้วย แถมยังติดจรวดขนาดเล็กได้ด้วย ฝันไปเถอะ! ที่นี่คือเขตกัมมันตรังสี ชายขอบนะโว้ย”แค่ตัวปืนอย่างเดียวก็เป็นของมีค่าแล้ว!”

เกาเวินบ่นระบบไปพลาง ลูบคลำด้ามปืนอย่างรักใคร่

“ปืนพวกนี้ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นอาวุธที่โรงงานอาวุธต่างประเทศลักลอบขาย ของดีนะเนี่ย!”

ค้นหาจนทั่ว ตรวจสอบของที่ได้มา ปืนกลเบาผู้จู่โจมสี่กระบอก เสื้อเกราะกันกระสุนสี่ชุด ปืนพกห้ากระบอก มีดห้าเล่ม ราคาปืนกลเบาในตลาดอยู่ที่ 100 เหรียญจักรกล ของที่ผลิตจากโรงงานอาวุธแบบนี้น่าจะเพิ่มได้อีกอย่างน้อย 50 เหรียญ ปืนพก 50-60 เหรียญ บวกกับเสื้อเกราะกันกระสุนและมีด รวมๆ แล้วน่าจะได้ประมาณหนึ่งพันเหรียญจักรกล

เหรียญจักรกลเป็นสกุลเงินเฉพาะของทะเลทรายเหล็ก สามารถใช้ซื้อขายกับโรงงานได้

และในบาร์น้ำมัน สารอาหารแท่งหนึ่งก็ราคาแค่ 1 เหรียญจักรกล ยาต้านกัมมันตรังสีหนึ่งหลอดราคา 10 เหรียญจักรกล ถ้าไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ค่าครองชีพของนักล่าจักรกลต่อเดือนก็แค่ประมาณ 100 เหรียญจักรกล

และรายได้จากภารกิจปกติของเจ้าของร่างเดิม ก็ประมาณนี้ หลายครั้งที่ภารกิจล้มเหลว ไม่เพียงแต่จะไม่ได้เงิน ยังต้องเสียเงินซ่อมอุปกรณ์อีก

แต่ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม บัตรพลเมืองสำรองใบนั้น ใช้เงินของเขาไปถึงหกหลัก!

พอคิดถึงตรงนี้ เกาเวินก็เจ็บใจจนหายใจไม่ออก

อ้อ เขามีหัวใจจักรกล เจ็บใจไม่ได้

“ภารกิจนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ มีคนจ้างวานคนของกองอัศวินมาเล่นงานข้าโดยเฉพาะ!”

“รอเถอะ รอให้ข้าสืบสวนให้แน่ชัด หาตัวการเบื้องหลังให้เจอ จะไม่ปล่อยไว้สักคน!”

พอคิดว่าจะต้องซ่อมแซมร่างกายจักรกล กระเป๋าเงินที่แห้งเหือดอยู่แล้วก็ต้องเสียเลือดอีกครั้ง หัวใจของเกาเวินก็เจ็บขึ้นมาอีก

“ไอ้นี่ก็ไม่รู้จะขายได้รึเปล่า”

เกาเวินเหลือบมองศีรษะเหล็กสี่หัวที่เบาะหลัง ‘ทหาร’ เหล่านี้ล้วนอยู่ในสภาพฮาร์ดแวร์เสียหาย ซ่อมแซมหน่อยก็น่าจะยังใช้ได้ บริษัทในเมืองน่าจะสนใจเทคโนโลยีชีวภาพของกองอัศวิน ถ้าขายได้ก็เป็นรายได้อีกทางหนึ่ง

“หมายเลข 203 ตอบด้วย หมายเลข 203 ตอบด้วย!” เสียงห้าวๆ ดังมาจากเครื่องสื่อสาร

“ไม่ซื้อประกัน ไม่ซื้อบ้าน ไม่ทำสินเชื่อ ไม่ทำบัตร การสนทนานี้บันทึกเสียงไว้ทั้งหมด พวกหลอกลวงไสหัวไป”

“เจ้าเป็นใคร”

“ข้าคือพ่อที่ไม่เคยพบหน้าของเจ้า” เกาเวินพูดไปพลาง เปิดฝากระโปรงรถไปพลาง

ยานพาหนะของกองอัศวินเป็นรถออฟโรดที่ถูกดัดแปลง เผาไหม้ด้วยสารสกัดจากแร่พลังงาน ระบบมอเตอร์และระบบพลังงานในรถคล้ายกับรถยนต์ไฟฟ้าในชาติก่อนของเขามาก แต่่มอเตอร์ใหญ่กว่าหนึ่งเบอร์ ‘แบตเตอรี่’ เหมือนเครื่องจักรไอน้ำรุ่นไฮเทค ผิวเป็นโลหะเย็นเฉียบ มีท่อต่อออกมานับไม่ถ้วน มองเห็นการไหลของก๊าซได้ลางๆ เต็มไปด้วยกลิ่นอายของโลกหลังการล่มสลาย

ด้วยความรู้จาก [การดัดแปลงจักรกล] เขาก็เข้าใจหลักการทำงานได้อย่างรวดเร็ว เปิดท้ายรถ หาเครื่องมือ แยกวงจรไฟฟ้าอย่างชำนาญ เสียบสายเคเบิลหุ้มยางสีดำสามเส้นเข้าไป ปลายอีกด้านของสายเคเบิลเสียบเข้ากับช่องเสียบด้านในเข่าและข้อมือ (เสียไปหนึ่งช่อง)

หลังจากที่ระบบไหลเวียนถูกดัดแปลง หัวใจก็ไม่ใช่อวัยวะที่สำคัญถึงชีวิตอีกต่อไป (แม้จะถูกแทงทะลุก็ยังบาดเจ็บหนัก) แต่เป็นแบตเตอรี่ขนาดใหญ่

และนี่ เป็นเพียงก้าวแรกของความทะเยอทะยานของเจ้าของร่างเดิม

เป้าหมายสูงสุดของเจ้าของร่างเดิม คือการแทนที่ชิ้นส่วนร่างกายทั้งหมดของเขาด้วยอวัยวะอิเล็กทรอนิกส์และชิ้นส่วนชีวภาพ วิวัฒนาการจากร่างมนุษย์ไปสู่หุ่นยนต์จักรกลบริสุทธิ์

ในใจของเขา ร่างกายจักรกลแข็งแกร่งที่สุด!

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]