บทที่58:กิลด์ เตโซโร (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 58 กิลด์ เตโซโร

ไบร์ทยืนอยู่บนหัวเสือทะเลและมองไปยังเหล่ามนุษย์เงือกที่กำลังสู้อยู่อย่างสงบ

เรือโจรสลัดทั้งหมดได้ถูกทำลายลงแล้ว ส่วนพวกโจรสลัดที่เหลืออยู่เองก็ไม่ได้มีความสามารถมากพอที่จะมาต่อต้านอะไรพวกเขาได้

แม้ว่าจะมีโจรสลัดที่มีค่าหัว 10 ล้านเบย์ลีอยู่เป็นจำนวนมากและก็มีกัปตันโจรสลัดหลายคนที่มีค่าหัวใกล้เคียง 100 ล้านเบย์ลี

แต่ทะเลลึกมันคือสวรรค์ของเหล่ามนุษย์เงือก!

ไบร์ทส่ายหัวเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะและเสียงกรีดร้องดังมาจากทั่วสารทิศ

สงครามในครั้งนี้ไม่เกี่ยวกับมนุษย์หรือมนุษย์เงือก มันเป็นเพียงสงครามระหว่างทหารที่ปกป้องประเทศชาติกับโจรสลัดที่โหดร้าย

ดังนั้นมันไม่มีเหตุผลที่พวกเขาต้องเมตตา!

"ผู้บัญชาการคุณแข็งแกร่งมาก"

เสียงของใครบางคนได้ดังมาจากข้างหลัง เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นร่างของเฮียวโซที่กำลังเข้ามาหาพร้อมกับรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้า

“การต่อสู้เมื่อกี้ฉันเห็นนะ”

เมื่อไบร์ทลองสำรวจดูอีกฝ่ายเขาก็เห็นว่าเสื้อของผู้ชายคนนี้ได้ถูกย้อมไปด้วยเลือดอย่างสมบูรณ์ การที่เขาสามารถตกอยู่ในสภาพนี้ในใต้ทะเลลึกได้ลองคิดดูสิว่าเขาต้องฆ่าคนไปมากแค่ไหน

“บนทะเลสองคนนั้นถือว่าอ่อนแอใช่ไหม?”

เฮียวโซได้ถามออกมาด้วยความสงสัย

คิ้วของไบร์ทถึงกับกระตุก

‘หมอนี้รู้ตัวแล้วเหรอว่าตัวเองเป็นเพียงแค่กบในกะลา?’

“ใช่,มีคนที่แข็งแกร่งกว่าพวกนั้นอีกมากมาย.. และแข็งแกร่งกว่าฉันด้วยแม้แต่แข็งแกร่งกว่าลูกพี่จินเบเองก็มี”

ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือมนุษย์เงือก สิ่งที่น่าเศร้าที่สุดก็คือพวกเขาถูกจำกัดด้วยความรู้ของตนเองและไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับโลกแห่งความจริง

พวกเขาต้องได้เห็นภูเขาเท่านั้นถึงคิดที่จะปีนขึ้นไป

"นั่นแหละสิ่งที่ฉันอยากได้ยิน!"

"ผู้บัญชาการไบร์ท,เมื่อไหร่การฝึกขั้นต่อไปจะเริ่มสักที?"

เฮียวโซไม่ได้หงุดหงิดกับคำพูดของไบร์ทแต่กลับรู้สึกตื่นเต้นแทน

การที่เขามีทัศนคติแบบนี้ได้มันเป็นเรื่องที่ดี

สิ่งเดียวที่ไบร์ทกังวลคือการที่พวกเขาจะกลายเป็นเหมือนลูกพี่อารองในผลงานต้นฉบับ แม้จะได้เห็นแล้วว่าโลกนี้กว้างใหญ่เพียงใดแต่ก็ยังเลือกที่จะซ่อนตัวและฝังหัวลงดินเหมือนนกกระจอกเทศ

เพราะมันไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดีเหมือนบากี้

"การฝึกจะเริ่มต้นขึ้นหลังจากจบเรื่องนี้"

ไบร์ทได้กล่าวตอบออกไปตามตรง

กัปตันกองพันทั้งสิบล้วนแล้วแต่เป็นคนที่แข็งแกร่ง เพราะไม่ว่ายังไงพวกเขาก็เป็นคนที่มีความสามารถมากที่สุดในเขตมนุษย์เงือก ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเหนือกว่าคนอื่นเพียงเล็กน้อยแต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาเองก็ไม่ได้แย่ หากพวกเขาทำงานหนักมากพอพวกเขาอาจจะสามารถฝึกฮาคิได้สำเร็จ

การฝึกศิลปะการต่อสู้มนุษย์เงือกและฮาคิภายใต้การชี้แนะของจินเบนั้นถือเป็นรากฐานที่สำคัญเป็นอย่างมาก

"ชักจะตื่นเต้นซะแล้วสิ"

เฮียวโซอดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างออกมา

‘แต่หมอนี้คงจะไม่ฝึกศิลปะการต่อสู้มนุษย์เงือกแน่’

ไบร์ทได้มองไปที่เฮียวโซแล้วคิดอยู่ในใจ

"เฮียวโซนายรู้วิธีปล่อยคลื่นดาบออกมาไหม?"

"คลื่นดาบ?"

"ว่ากันว่ามันเป็นท่าไม้ตายพิเศษสำหรับนักดาบที่ตัดเหล็กได้"

เฮียวโซชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกมา

‘หมายความว่าเขาไม่รู้วิธีใช้มันสินะ’

‘แม้จะได้ชื่อว่านักดาบอันดับหนึ่งของเกาะมนุษย์เงือก แต่เขาก็ยังไม่สามารถตัดเหล็กได้ด้วยซ้ำ’

‘ไม่น่าแปลกใจเลยที่โซโรพูดว่าเขาเป็นแค่กบในกะลา’

‘แม้จะได้รับการเพิ่มพลังจากยาปีศาจเขาก็ยังถูกจัดการได้อย่างง่ายดาย.. ช่างอ่อนแอซะจริง!’

"ตัดเหล็กได้เมื่อไหร่ก็อย่าลืมลองดูด้วยล่ะ"

"คนที่ตัดอะไรก็ไม่ขาดอาจตัดอะไรก็ได้ ตราบใดที่สัมผัสได้ถึงลมหายใจของสรรพสิ่งนายก็สามารถไปถึงขั้นนั้นได้"

ไบร์ทได้กล่าวแนะนำออกมา

ไบร์ทไม่เข้าใจวิชาดาบหรอก แต่เขารู้ว่าโคชิโระสอนโซโรยังไง

"ลมหายใจของสรรพสิ่ง? คนที่ตัดอะไรก็ไม่ขาดอาจตัดอะไรก็ได้?"

ตอนนี้เฮียวโซรู้สึกสับสนมาก

"นายฝึกดาบตามแนวทางนี้ได้นะ"

ไบร์ทไม่ได้กล่าวอธิบายอะไรออกมา

ความรู้เกี่ยวกับวิชาดาบอีกอย่างที่เขารู้จักคือดาบดำ ซึ่งเฮียวโซก็คงไม่มีวันไปถึงขั้นนั้นได้ในชีวิตนี้

"มันจบแล้ว!"

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ,ฉันไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานมากแล้วจริงๆ!!"

อารองแหวกว่ายอยู่ในท้องทะเลอย่างมีความสุข สภาพของเขาแทบไม่ต่างอะไรจากเฮียวโซเลย

อารองตื่นเต้นมากเพราะตอนที่เขาอยู่ในกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ ลูกพี่ไทเกอร์จะห้ามไม่ให้เขาฆ่ามนุษย์เสมอเว้นแต่ว่ามันจำเป็นจริงๆ ถึงแม้ว่าพวกนั้นจะเป็นศัตรูก็ตาม

ในตอนนี้ไม่มีมนุษย์คนใดเหลือรอดอยู่ในใต้ทะเลลึกแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว

"ลูกพี่อารองการฆ่ามันเป็นเพียงแค่วิธีการ แต่ไม่ใช่เป้าหมายโจรสลัดพวกนี้เป็นศัตรูเพราะงั้นเราจึงไม่จำเป็นต้องเมตตา"

ไบร์ทมองไปที่อารองแล้วกล่าวเตือนออกมา

เขากลัวจริงๆ ว่าผู้ชายคนนี้จะเกิดเสียสติวิ่งขึ้นไปบนทะเลแล้วก่อเหตุสังหารหมู่

"ฉันรู้เรื่องนั้นดี,แต่ระหว่างทางไปสู่เป้าหมายเราก็ต้องเจอกับอุปสรรคอย่างมนุษย์อีกมากมายจริงไหม?"

รอยยิ้มของอารองยังคงไม่จางหายไปไหน

ไบร์ทถึงกับส่ายหัวอย่างจนปัญญา

‘คงจะดีกว่านี้ถ้าเขาสามารถรักษาสภาพจิตใจแบบนี้ไว้ได้ในตอนที่เผชิญหน้ากับศัตรู’

"เริ่มทำความสะอาดสนามรบได้แล้ว,ช่วยเหลือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บและออกค้นหาของมีค่ามาให้หมด!"

ไบร์ทได้ตะโกนสั่งออกมาเสียงดัง

“รับทราบ!!”

งานสุดท้ายของสงครามได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นระเบียบ

ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งก็ได้ดังเข้ามาในหูของไบร์ท ก่อนจะปรากฏเรือหลายลำที่กำลังแล่นเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

‘ข่าวที่ได้มาเป็นเรื่องจริงงั้นหรอ?’

ไบร์ทได้ยิ้มออกมาอย่างแผ่วเบา เพราะเขาคิดว่าอีกฝ่ายเป็นกองเรือที่สอง

หลังจากนั้นไบร์ทก็ได้สะกิดเท้าลงไปที่หัวของเสือทะเล

"เข้าไปใกล้กว่านี้หน่อยสิ"

"โฮกก!"

เสือทะเลตอบรับและแหวกว่ายออกไปตามเสียงที่ได้ยิน

ทางด้านโดนัลด์เองก็ถึงกับต้องกลืนน้ำลายเมื่อเห็นฉากตรงหน้า

"โจรสลัดพวกนั้นพินาศแล้ว!"

เสียงร้องที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงของเพื่อนพ่อค้าได้ดังขึ้นมา

สิ่งที่พวกเขาเห็นตรงหน้าในตอนนี้คือความโกลาหล

เศษซากเรือกระจัดกระจายไปทั่วทุกแห่งหน

ซากศพของผู้คนลอยเกลื่อนอยู่เต็มตา

น้ำทะเลโดยรอบต่างถูกย้อมไปด้วยเลือดสีแดงสด

"เรากำลังอยู่ในนรกกันงั้นหรอ?"

ขาของเหล่าพ่อค้าเริ่มรู้สึกอ่อนแรงก่อนจะล้มลงไปบนพื้น

‘ฉากที่อยู่ตรงหน้านี้มันคือนรกชัดๆ!’

เตโซโรเองก็รู้สึกตกตะลึงไม่ต่างกัน

‘นี่มันยิ่งกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ซะอีก’

‘การต่อสู้มันจบลงเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?’

‘มันเพิ่งผ่านมาแค่ครึ่งชั่วโมงเองไม่ใช่เหรอ?’

‘กองเรือโจรสลัดพวกนั้นมีเรือหลายสิบลำและกำลังพลอีกนับหมื่นคน!’

‘แถมชัยชนะในครั้งยังได้มาโดยที่ไม่ต้องพึ่งจินเบและกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์อีกด้วย!’

‘ดูเหมือนว่ากองบังคับการตรวจคนเข้าเมืองจะแข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้มาก!’

ความอยากรู้อยากเห็นอันแรงกล้าเริ่มพลุ่งพล่านอยู่ภายในใจของเตโซโร ก่อนที่เขาจะจ้องมองไปยังมนุษย์เงือกซึ่งกำลังขี่อสูรทะเลเข้ามาหาพวกเขา

‘เป็นเขางั้นหรอ?’

"ลูกพี่จินเบขอบคุณที่ทำงานหนักครับ"

ไบร์ทได้กระโดดผ่านชั้นเคลือบเรือลงมาอย่างแผ่วเบาและกล่าวทักทายจินเบออกมาด้วยรอยยิ้ม

"มันไม่ได้เหนื่อยอะไรเลยสักนิด"

จินเบยิ้มตอบกลับมา

"แต่ที่นี่ดูคึกคักดีนะ"

"พอดีว่ามันง่ายกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย"

ไบร์ทพูดออกมาด้วยท่าทีสบายๆ

"ฮ่าๆ ๆ ๆ,เป็นคำพูดที่สมกับเป็นนายดีจริงๆ!"

เตโซโรได้มองมาที่ไบร์ทด้วยความสนใจ

‘ผู้ชายคนนี้คือผู้บัญชาการกองบังคับการตรวจคนเข้าเมืองงั้นหรอ?’

‘ดูเหมือนว่าฉันจะคิดผิด.. ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่หุ่นเชิดของจินเบ’

"ท่านผู้บัญชาการ!"

ในตอนนั้นเองเสียงของโดนัลด์ก็ได้ดังขึ้นมา

ไบร์ทเองก็ได้เห็นไปหาเขาทันที

"คุณโดนัลด์ดูเหมือนว่าคุณจะมาตามที่เราได้ตกลงกันไว้สินะ"

"ครับ!"

"ข้อตกลงเดียวที่ผมจะไม่มีวันพลาดคือข้อตกลงกับท่านผู้บัญชาการ!"

โดนัลด์กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มจางๆ

"หลังจากเดินทางกลับไปผมก็ได้เจอกับพรรคพวกที่มีแนวคิดเหมือนกันหลายคน พอรู้ว่าโจรสลัดกำลังจะบุกมาที่เกาะมนุษย์เงือกผมก็รีบมาช่วยในทันที!"

โดนัลด์ยืดอกและกล่าวออกมาเสียงดัง

"แต่น่าเสียดายดูเหมือนว่าผมจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย ท่านผู้บัญชาการแข็งแกร่งมาก! โจรสลัดพวกนั้นทำอะไรเกาะมนุษย์เงือกไม่ได้เลยและเป็นผมเองที่กังวลมากเกินไป"

"ได้โปรดอภัยในความโง่เขลาของผมด้วยท่านผู้บัญชาการ!"

การกระทำของโดนัลด์มันทำให้ปากไบร์ทกระตุก

‘หมอนี้!’

"ใช่แล้ว,ท่านผู้บัญชาการน่าทึ่งมาก!"

"โจรสลัดพวกนั้นมันกำลังหาที่ตายชัดๆ!"

พ่อค้าคนอื่นบนเรือเองก็เริ่มเข้ามาเอาใจไบร์ทไม่ขาด

แต่จะโทษพวกเขาก็ไม่ได้เมื่อมีกองทัพมนุษย์เงือกขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้าแบบนี้ ความเป็นและความตายของพวกเขามันจึงได้ไปอยู่ในมือของผู้บัญชาการคนนี้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจะไม่ยอมให้มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด

“ผมสัมผัสได้ถึงความจริงใจของคุณโดนัลด์แล้วเรามาร่วมมือกันเถอะ”

ไบร์ทกล่าวตอบออกมาด้วยรอยยิ้ม

ไม่ว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นยังไงอย่างน้อยเขาก็กล้าพอที่จะพาคนมาในช่วงเวลาแบบนี้ ซึ่งมันแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการร่วมมือของเขา

ดังนั้นมันไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องปฏิเสธ

"ท่านพูดจริงงั้นหรอ?!"

ดวงตาของโดนัลด์เป็นประกายขึ้นมาในทันที

‘ในที่สุดความร่วมมือก็ได้มาถึงแล้ว!’

‘โอกาสในการทำเงินได้มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว!’

‘ยิ่งไปกว่านั้นอำนาจในมือของผู้บัญชาการคนนี้ยังน่ากลัวกว่าที่เขาคิดไว้มาก!’

‘ในใต้ทะเลลึกแห่งนี้ใครมันจะกล้ามาสร้างปัญหาให้กับธุรกิจของฉัน?!’

"ได้โปรดวางใจและปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมได้เลย!"

โดนัลด์กล่าวออกมาด้วยความจริงจัง

"เราจะไม่ปล่อยให้เกาะมนุษย์เงือกต้องผิดหวัง!"

"ใช่!"

เหล่าพ่อค้าต่างก็พยักหน้าออกมาซ้ำๆ

หากเจอศัตรูเช่นนี้ในใต้ทะเลลึกมันคงไม่ต่างจากฝันร้าย แต่หากมีเพื่อนเช่นนี้อยู่ใต้ทะเลลึกมันก็เหมือนกับฝันไปเลย

"ไว้ถึงเกาะมนุษย์เงือกแล้วเรามาคุยรายละเอียดกันต่อแล้วกัน"

พูดจบไบร์ทก็ได้หันไปมองชายคนหนึ่งซึ่งกำลังซ่อนตัวอยู่ข้างหลัง

"คุณสุภาพบุรุษ,รัศมีรอบตัวคุณมันดูผิดปกตินะ"

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็นตัวจริงอีกฝ่ายมาก่อน แต่ด้วยผมสีเขียว ชุดสีชมพู และเจ้าตุ๊กตาหัวโตที่อยู่ข้างเขามันคงไม่มีใครอีกแล้วบนโลกใบนี้

กิลด์ เตโซโรตัวร้ายจากวันพีชฟิล์มโกลด์ ยักษ์ใหญ่แห่งโลกใต้ดินที่อยู่เหนือโดฟลามิงโก้ชายผู้ถูกขนานนามว่าจักรพรรดิทองคำในอนาคต

‘หมอนี้มาโผล่อยู่ที่นี่ได้ยังไง?’

"ฮืม?"

จินเบเองก็ตื่นตัวขึ้นมาในทันทีพร้อมกับมองไปที่เตโซโรด้วยความสงสัย

พ่อค้าอาจจะมีความแข็งแกร่งอยู่บ้าง แต่พวกเขาไม่มีวันทำให้ไบร์ทพูดว่าคุณผิดปกติได้

‘ผู้ชายคนนี้ตาดีมาก!’

เตโซโรอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ

‘หรือว่าจะเป็นฮาคิสังเกต?’

‘แน่นอนว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา’

"ไม่ได้มีอะไรมากหรอกก็แค่พอป้องกันตัวเองได้นิดหน่อย"

เตโซโรตอบออกมาอย่างใจเย็น

"ท่านผู้บัญชาการผู้ชายคนนี้ชื่อกิลด์ เตโซโร,เขามาที่เกาะมนุษย์เงือกกับเราเพื่อขอความร่วมมือทางธุรกิจครับ"

โดนัลด์กล่าวบอกทุกอย่างออกไปตามตรง

"หมอนี้ไม่มีข้อดีอะไรแต่.. เขารวยมาก!"

"งั้นหรอ?"

"ถ้างั้นพวกเรากลับไปที่เกาะมนุษย์เงือกกันเถอะฉันคิดว่าเราน่าจะมีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะ"

ไบร์ทยิ้มออกมาอย่างแผ่วเบา

‘ฉันคิดไปเองหรือเปล่า?’

ในตอนนั้นเองเตโซโรก็ได้ขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย

‘ผู้ชายคนนี้กำลังจับตามองฉันอยู่?’

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

กลุ่มลับ TGM VIP1 (61-120) เปิดแล้วนะครับราคา 100 บาท (ุปัจจุบันแปลถึงตอนที่ 69)