บทที่57:คนละชั้น (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 57 คนละชั้น

"หมายความว่าพวกนายจะไปที่เกาะมนุษย์เงือกเพื่อทำธุรกิจงั้นหรอ?"

จินเบยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือและมองไปยังเหล่าพ่อค้าที่กำลังพยักหน้าอยู่ซ้ำๆ และพยายามอธิบายออกมาอย่างสุดความสามารถ

‘ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันจริงๆ’

"ผมได้ทำข้อตกลงกับท่านผู้บัญชาการเอาไว้แล้ว.. ดังนั้นผมไม่กล้าที่จะผิดสัญญาเด็ดขาด"

โดนัลด์กล่าวออกมาด้วยความถ่อมตัว

"พวกนายเองก็น่าจะได้ยินเรื่องโจรสลัดพวกนั้นแล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่กลัวว่าเกาะมนุษย์เงือกจะแพ้สงครามนี้บ้างหรือไง?"

จินเบมองมาที่โดนัลด์ด้วยความประหลาดใจ

"เป็นไปไม่ได้!"

"โจรสลัดพวกนั้นจะเอาชนะเกาะมนุษย์เงือกในทะเลลึกได้ยังไง? การกระทำของพวกนั้นมันไม่ต่างอะไรจากมดที่พยายามเขย่าต้นไม้"

โดนัลด์กล่าวตอบอย่างตรงไปตรงมา

"ใต้ทะเลลึกเกาะมนุษย์เงือกแข็งแกร่งที่สุด! ทุกคนในโลกต่างก็รู้เรื่องนี้ดีแต่ไอ้โง่พวกนั้นมันโง่เกินกว่าจะคิดถึงสามัญสำนึกข้อนี้ได้!"

"ถึงแม้ผมเชื่อว่าเกาะมนุษย์เงือกจะได้รับชัยชนะในสงครามครั้งนี้ แต่มันก็คงหลีกเลี่ยงที่จะเกิดการสูญเสียไม่ได้ดังนั้นผมจึงได้นำเสบียงมาสนับสนุน เพราะอย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งที่ผมสามารถช่วยเหลือได้"

จินเบที่ได้ฟังก็ถึงกับพูดไม่ออก

‘ผู้ชายคนนี้มีความสามารถมากจริงๆ’

‘ทั้งที่เขาต้องการฉวยโอกาสนี้เพื่อสร้างความมั่งคั่งจากสงคราม แต่เขาก็ยังสามารถพูดให้ตัวเองดูดีได้’

‘แต่คนแบบนี้แหละที่เกาะมนุษย์เงือกต้องการ’

ไบร์ทเคยพูดไว้ว่าการจะสร้างพันธมิตรที่ดีและไม่มีวันถูกทำลายนั้นเป็นเพียงความคิดเพ้อฝัน

เพราะมันมีแค่ผลประโยชน์เท่านั้นที่สามารถผูกมัดพ่อค้าเหล่านี้เอาไว้ได้

ดังนั้นชายที่ให้ความสำคัญกับเงินมากกว่าชีวิตจึงเป็นพันธมิตรที่มีศักยภาพมหาศาล

"ว่าแต่คุณจินเบ.."

"คุณมาอยู่ที่นี่กับเราแบบนี้มันจะไม่เป็นไรจริงๆ งั้นหรอ?"

พ่อค้าคนหนึ่งได้ถามออกมาด้วยความระมัดระวังเขาไม่ได้มีความกล้าเท่ากับโดนัลด์

"ปัญหาเหรอ?"

"ถึงแม้จะใช้เวลานานหน่อย แต่ถ้ารีบไปตอนนี้น่าจะทันเห็นตอนจบพอดี"

จินเบไม่ได้ตอบแต่เหมือนกำลังพูดอยู่กับตัวเอง

"ไปกันเถอะ,ฉันจะพาพวกนายไปที่เกาะมนุษย์เงือกเอง"

เตโซโรซึ่งปนอยู่ในกลุ่มพ่อค้ากำลังมองไปที่จินเบด้วยความสงสัย

‘ผู้ชายคนนี้ดูจะไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย’

‘ปกติแล้วเมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้ ผู้นำอย่างเขาก็ควรจะไปอยู่ที่แนวหน้าของสนามรบไม่ใช่หรือไง?’

‘แล้วทำไมเขาถึงได้มาโผล่อยู่ที่นี่?’

‘อาจเป็นไปได้ว่าจินเบไม่ได้ให้ความสำคัญกับโจรสลัดพวกนั้นอยู่แล้ว หรือไม่ก็อาจมีตัวตนลึกลับที่ทำให้จินเบสามารถปล่อยวางเรื่องพวกนั้นได้อย่างสบายใจ?’

‘ช่างมันเถอะ,เพราะอีกไม่นานเดี๋ยวฉันก็ได้รู้คำตอบแล้ว’

………….

กลับมายังปากหลุมยักษ์,การต่อสู้อันดุเดือดกำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง

กระแสน้ำที่น่าสะพรึงกลัวของไบร์ทไม่เพียงแต่บดขยี้เรือจนแตกเป็นเสี่ยงๆ มันยังได้พัดพาให้เรือลำอื่นเข้าชนกันจนชั้นเคลือบเรือแตกกระจายและถูกแรงดันน้ำบดขยี้ในเวลาต่อมา

เหล่าโจรสลัดที่กำลังรุกคืบเข้ามาต่างก็พากันตกตะลึงกับการโจมตีที่ไม่คาดคิดของไบร์ท

"นั่นมันอะไรกัน?"

‘มันคือพลังของมนุษย์เงือกงั้นหรือ?’

‘มันแข็งแกร่งขนาดนั้นได้ยังไงกัน?!’

ไม่ทันที่พวกเขาจะได้หายจากความตกตะลึง เหล่ามนุษย์เงือกก็ได้กระโจนเข้าใส่พวกเขาแล้ว

เหล่ามนุษย์เงือกต่างก็แหวกว่ายมาหาพวกเขาด้วยความเร็วที่ราวกับตอร์ปิโด แต่มนุษย์เงือกเหล่านั้นกลับพุ่งผ่านพวกเขาไปโดยไม่คิดแม้แต่จะหันกลับมามอง

แน่นอนว่าในเมื่อมันเป็นสงครามไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่ทำอะไรเลย

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ,ไปลงนรกซะ! ไอ้พวกมนุษย์ชั้นต่ำ!!"

อารองหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งความเร็วของเขาถือว่าเร็วมากในหมู่มนุษย์เงือก ดาบคิริบาจิในมือได้ฟาดฟันร่างของโจรสลัดไปหลายคนด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อเลือดของเหล่าโจรสลัดฟุ้งกระจายไปทั่วทะเล

ถึงแม้อารองจะเร็วมาก แต่ก็ยังมีคนที่เร็วกว่าเขาอยู่

"ต่อไปถึงตาฉันแสดงฝีมือบ้างแล้ว!"

ทันใดนั้นดาบก็ได้สะท้อนแสงออกมาเป็นประกายใต้ทะเลลึก วิชาแปดดาบของเฮียวโซนั่นเป็นของจริงยิ่งบวกกับความเร็วของเงือกที่เขามีด้วยแล้วมันยิ่งน่ากลัว เพราะเหตุนี้เองผู้ชายคนนี้จึงได้กลายเป็นเครื่องจักรสังหารแห่งท้องทะเลลึก

โจรสลัดหลายคนรู้สึกได้ถึงเงาดำที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นร่างกายของพวกเขาก็ได้ปรากฏบาดแผลมากมายขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

แล้วยังมีโจรสลัดอีกหลายคนที่พบว่าฟองบนตัวของพวกเขามันได้แตกออก

ในที่สุดเหล่าโจรสลัดก็ตระหนักได้ถึงสถานการณ์อันสิ้นหวังที่พวกเขากำลังเผชิญ

"เร็วมาก! พวกบ้านี้เร็วเกินไป!!"

"ปืนกับปืนใหญ่เองก็ไร้ประโยชน์ไปแล้ว แถมพวกเราเองก็แตะต้องพวกมันไม่ได้ด้วยซ้ำ!"

"ให้ตายเถอะ! กลับไปตั้งรับกันก่อน! เป้าหมายของพวกมันคือการทำลายเรือของเรา!!"

เพียงชั่วพริบตาเหล่าโจรสลัดก็ตกอยู่ในความโกลาหล

แต่กว่าพวกเขาจะรู้ตัวมันก็สายเกินไปแล้ว ในช่วงเวลาสั้นๆ เหล่ามนุษย์เงือกได้ข้ามผ่านโจรสลัดทั้งหมดและมุ่งตรงมายังกองเรือโจรสลัดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ส่วนด้านหลังของเหล่าโจรสลัดที่กำลังรีบกลับมาตั้งรับด้วยความร้อนรนนั้น…

"โฮกกกกก!!"

อสูรทะเลยักษ์ทั้งเก้าตัวได้ร้องคำรามออกมาและพุ่งเข้าใส่เหล่าโจรสลัดพร้อมกับกรงเล็บอันป่าเถื่อนดุร้าย

พวกมันกางกรงเล็บออกมาและฉีกกระชากโจรสลัดที่ขวางหน้าออกเป็นชิ้นๆ แม้ว่าจะมีคนที่โชคดีไม่ถูกขย้ำจนเละแต่พวกเขาก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่เช่นกัน เพราะกระแสน้ำที่เหล่าอสูรทะเลพัดพามานั้นทำให้พวกเขาไม่สามารถว่ายน้ำได้อย่างราบรื่น แต่พวกเขาก็ถือว่ายังโชคดีที่ไม่มาชนกันเองจนฟองที่เคลือบตัวอยู่แตกออก

ความโกลาหลทวีคูณความรุนแรงขึ้นตลอดเวลา

ในขณะที่พวกโจรสลัดกำลังตกอยู่ในความวุ่นวาย เหล่ามนุษย์เงือกเองก็ไม่เคยหยุดมือเช่นกัน

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ,นี่แหละคือความน่าสะพรึงกลัวแห่งท้องทะเลลึก!"

ดาบคิริบาจิอันคมกริบได้แทงทะลุผ่านฟองขนาดใหญ่ที่เคลือบเรืออยู่ไปอย่างง่ายดาย

“โป๊ะ!”

เมื่อเสียงฟองที่แตกออกดังขึ้นมาน้ำทะเลก็ได้ล้นทะลักเข้ามาและบดขยี้เรือจนย่อยยับ

"อ้ากกกกก!"

พวกโจรสลัดที่ยังอยู่บนเรือทำได้แค่กรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว

ภาพแบบเดียวกันปรากฏขึ้นมาทั่วทะเลแห่งนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของเหล่ามนุษย์เงือกฟองที่บอบบางไม่อาจใช้เป็นเกราะกำบังได้และเรือโจรสลัดเองก็เริ่มถูกทำลายลงทีละลำ

เสียงคร่ำครวญและเสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วท้องทะเล

"….."

แรดลีย์มองฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง เห็นได้ชัดว่าใต้ทะเลลึกนั้นหนาวมาก แต่เหงื่อกับไหลอาบไปทั่วใบหน้าของเขา

ชั้นเคลือบเรือไม่สามารถสร้างอากาศได้ พวกมันทำได้แค่กักเก็บอากาศไว้เท่านั้น

ดังนั้นหากพวกเขาไม่มีเรือ..

พวกเขาก็จบสิ้นแล้ว!

‘นี่คือพลังของเกาะมนุษย์เงือกงั้นหรอ?’

"อย่ามาล้อเล่นกับฉัน!!"

ด้วยฟองที่เคลือบตัวอยู่เขาได้ดีดตัวออกไปจากดาดฟ้าเรือพุ่งตรงเข้าไปสู่ท้องทะเลลึก หลังจากนั้นเขาก็ได้ดึงดาบใหญ่ที่อยู่บนหลังของเขาออกมา

"พวกแกทุกตัวต้องตาย!"

มือทั้งสองข้างของเขากำดาบเอาไว้แน่น เขาได้ฟาดฟันดาบออกไปสุดแรงก่อนจะระเบิดคลื่นดาบรูปจันทร์เสี้ยวฉีกกระชากน้ำทะเลออกมา!

ไบร์ทมองคลื่นดาบที่พุ่งตรงเข้ามาหาเขาอย่างใจเย็น

สำหรับโจรสลัดค่าหัวเกิน 200 ล้านเบลีย์ความแข็งแกร่งของผู้ชายคนนี้ถือว่าไม่เลว อย่างน้อยมันก็ใกล้เคียงกับโซโรก่อนช่วงไทม์สคิป

แต่ถึงอย่างงั้นมันก็ยังไม่มากพอ!

ไบร์ทได้ยกมือขวาขึ้นมาอย่างใจเย็น

“ครืดดด!”

คลื่นดาบรูปจันทร์เสี้ยวราวกับกำลังปะทะเข้ากับกำแพงเหล็ก ไม่ว่ามันจะพยายามมากแค่ไหนก็ไม่อาจทะลวงผ่านกำแพงนี้ไปได้

"นี่มันบ้าอะไรกัน?!"

ดวงตาของแรดลีย์ถึงกับว่างเปล่า

เขาทำได้แค่เฝ้ามองคลื่นดาบของเขาถูกสะท้อนออกและสลายหายไปด้วยความไม่เข้าใจ

มือขวาของไบร์ทนั้นได้ถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยฮาคิเกราะ แม้ว่ามันจะยังไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่หวังแต่มันก็ทำให้ความสามารถในการป้องกันของไบร์ทเพิ่มขึ้นมามาก

ในตอนนั้นเองหยดน้ำก็ได้ปรากฏขึ้นมาในมือไบร์ท หลังจากนั้นเขาก็ได้ซัดมันออกไป

"กระสุนน้ำ!" (อุจิมิซึ)

กระสุนน้ำได้พุ่งผ่านหน้าของแรดลีย์ไปอย่างรุนแรง

เมื่อเขาหันหน้าตามไปมองเขาก็ได้เห็นรูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาบนฟองที่เคลือบเรือของเขาไว้ แม้แต่เรือที่อยู่ข้างในเองก็ยังถูกเจาะทะลุ

หลังจากนั้นเรือของเขาก็..

“บูมมม!”

"ไม่!!!!"

เส้นเลือดบนหน้าผากของแรดลีย์ปูดโปนขึ้นมาอย่างรุนแรง

แต่ถึงอย่างงั้นมันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่ดี

"ฉันจะฆ่าแก!!"

แรดลีย์ได้ร้องคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น เขาได้พุ่งตัวออกไปด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มีในชีวิตมันทำให้ความเร็วของเขาในตอนนี้ใกล้เคียงกับมนุษย์เงือกมาก

คลื่นดาบขนาดใหญ่เปล่งประกายขึ้นมาบนท้องทะเลพร้อมดาบของเขาที่ถูกฟาดฟันลงมา

แต่ไบร์ทกลับเพียงแค่เบี่ยงตัวหลบไปอย่างไม่ใส่ใจ และเขาก็สามารถหลบการโจมตีอันสิ้นหวังของแรดลีย์ได้อย่างแม่นยำ

แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่รู้ตัวแต่มือของเขามันกำลังร้องตะโกนทิศทางการโจมตีออกมาให้ไบร์ทได้ยิน

ถึงแม้ว่าไบร์ทจะไม่สามารถคาดการณ์อนาคตได้เหมือนคาตาคุริ แต่ฮาคิสังเกต ‘เสียงสัมผัส’ ของเขามันก็ไม่น่าจะเลวร้ายไปกว่ากันเท่าไหร่หรอก

แรดลีย์ยังไม่ทันที่จะได้ถอนดาบกลับมา ไบร์ทก็ได้ยื่นมือออกไปคว้าข้อมือของอีกฝ่ายเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

"!!!!!"

ความกลัวปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของแรดลีย์

‘ผู้ชายคนนี้มันเป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหนกัน!’

‘ทำไมคนที่แข็งแกร่งอย่างฉันถึงได้อ่อนแอราวกับเด็กเมื่ออยู่ต่อหน้ามัน!’

"แรดลีย์! ก้มหัวลง!"

ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งก็ได้ดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขา

‘เสียงนี่มันโอเรียล!’

‘หมอนั้นโดนกระแสน้ำพัดหายไปพร้อมกับเรือทั้งลำแต่ก็ยังมีชีวิตรอดกลับมาได้อีกงั้นหรอ?’

แรดลีย์ไม่มีเวลาให้คิดมากนักเขาจึงก้มหัวลงในทันที

‘บางทีหมอนี้อาจจะทำสำเร็จก็ได้.. ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจ!’

"ไปตายซะมนุษย์เงือก!!"

ทันใดนั้นเงาสีแดงก็ได้พุ่งทะยานออกมา

ไบร์ทเอียงหัวหลบมันไปอย่างไม่ใส่ใจ

ไม่ไกลจากแรดลีย์ชายที่ชื่อโอเรียลกำลังหอบหายใจออกมาอย่างหนัก ก่อนที่จะมีเงาสีแดงหลายดวงพุ่งออกมาจากด้านหลังของเขาและเข้าปิดล้อมไบร์ทเอาไว้จากทุกทิศทาง

ไบร์ทรู้ตัวตนที่แท้จริงของเงาเหล่านี้ดี

โอเรียลคนนี้เป็นผู้ใช้พลังผลเลือดสายพารามิเซีย เขาสามารถสร้างและควบคุมเลือดในร่างกายได้ตามต้องการ

ด้วยความสามารถในการควบคุมเลือดเขายังสามารถใช้ท่าเสริมกำลังเช่นเดียวกับเกียร์สองของลูฟี่ได้อีกด้วย แต่วิธีการต่อสู้หลักของเขาคือการปลดปล่อยเลือดออกมาเพื่อโจมตี

เมื่อเลือดของเขาเข้าโจมตีร่างกายของอีกฝ่ายสำเร็จ เขาก็จะสามารถฆ่าฝ่ายตรงข้ามได้โดยตรง

แต่คู่ต่อสู้แบบนี้ไม่มีค่าสำหรับไบร์ท

ในตอนนั้นเองสายฟ้าก็ได้ระเบิดออกมาจากร่างของไบร์ท และเขาก็ได้ทำการหลบเลือดที่พุ่งเข้ามาด้วยการหมุนตัวแค่ไม่กี่ครั้ง เลือดทุกหยดล้วนแล้วแต่มีเสียงดังนั้นมันจึงยากมากที่เขาจะโดนการโจมตีแบบนี้เล่นงาน

ทันใดนั้นไบร์ทก็ได้กลายเป็นเส้นแสงสีฟ้าทะลวงผ่านน้ำทะเลไป เพียงพริบตาเดียวเขาก็มาโผล่อยู่ตรงหน้าของโอเรียล

ตอนนี้แรดลีย์รู้สึกสับสนในตัวเองมาก

‘หมอนี้ออมมือให้ฉันงั้นหรอ?’

“โป๊ะ!”

กว่าพวกเขาจะรู้สึกตัวฟองที่เคลือบตัวอยู่ก็ได้แตกออกแล้ว

"บ้าเอ๊ย!"

"เป็นไปได้ยังไงกัน?!"

‘ทำไมมันถึงได้เร็วขนาดนี้!!’

โอเรียลกัดฟันแน่นพร้อมเลือดในร่างกายที่กำลังสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง มันทำให้ร่างกายของเขาเริ่มบวมขึ้นมาก่อนที่เลือดจะไหลออกมาจากร่างและปกคลุมร่างกายของเขาไว้จนกลายเป็นเกราะโลหิตสีแดงสด

โอเรียลได้เหวี่ยงหมัดออกไปสุดแรง

"ไปลงนรกซะ.."

“แครกกก!”

ไบร์ทได้คว้าหมัดของอีกฝ่ายเอาไว้และบีบมันจนแตก หลังจากนั้นเขาก็ได้ยกหมัดขึ้นมา

"หมัดหน่ะเขาต่อยกันแบบนี้"

"ฮ่าๆ ๆ ๆ,ทั้งหมดมันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม..."

โอเรียลในตอนนี้ได้หัวเราะออกมาด้วยความว่างเปล่า

ในตอนนั้นเองไบร์ทก็ได้ปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวออกมา หมัดของเขามันทำให้น้ำทะเลโดยรอบตกลงสู่สภาวะสุญญากาศในทันที

หลังจากนั้นหมัดของเขาก็ได้พุ่งเข้าใส่หน้าอกของโอเรียล

ชุดเกราะโลหิตของเขาแตกกระจายไปพร้อมกับกระดูกหน้าอก หลังจากนั้นเลือดและเนื้อของเขาก็ได้ระเบิดกระจายออกไปทั่วทะเล

ดวงตาของโอเรียลไร้ซึ่งแสงแห่งชีวิต

สิ่งสุดท้ายที่เขาเห็นคือเหล่ามนุษย์เงือกที่กำลังพุ่งเข้าใส่โจรสลัดที่เหลืออยู่

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย