บทที่55:สงครามที่ใกล้เข้ามา (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 55 สงครามที่ใกล้เข้ามา

เกาะมนุษย์เงือก,พระราชวังริวงู

ราชาเนปจูนได้นัดพบไบร์ทและจินเบด้วยความร้อนรน

"ทั้งจอมตัดหัวแรดลีย์และธงดำโอเรียลพวกเขาทั้งคู่ต่างก็มีจุดแข็งและทักษะเฉพาะตัว แถมพวกเขายังเป็นพวกที่โหดร้ายและความเผด็จการของพวกเขาเองก็เป็นที่รู้กันทั่วโลก ฉันไม่คิดเลยว่าจู่ๆ พวกเขาคิดที่จะเปิดสงครามกับพวกเราแบบนี้"

ราชาเนปจูนกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้มากดูได้จากการที่เขาเผลอดึงหนวดของตัวเอง

"แรดลีย์กับโอเรียล?"

"ฉันเองก็เคยได้ยินชื่อพวกเขามาเหมือนกัน พวกเขามีชื่อเสียงมากที่สุดในบรรดารุกกี้ที่เข้ามาในแกรนด์ไลน์ปีนี้"

จินเบกล่าวเสริมออกมา

"ค่าหัวของแรดลีย์คือ 205 ล้านเบลีย์ส่วนค่าหัวของโอเรียลคือ 198 ล้านเบลีย์ ค่าหัวของพวกเขาถือว่าโดดเด่นมากในหมู่โจรสลัดบนแกรนด์ไลน์ดังนั้นเราไม่สามารถมองข้ามพวกเขาได้"

"และที่สำคัญกว่านั้นพวกเขาไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง เพราะจนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่หยุดเกณฑ์คนบนหมู่เกาะชาบอนดี้"

ราชาเนปจูนได้เปิดหัวเรื่องขึ้นมาด้วยความกังวล

"เมื่อเป้าหมายในการบุกโจมตีเกาะมนุษย์เงือกของพวกเขาคือปล้นอย่างไม่เลือกหน้า โจรสลัดจำนวนมากจึงเลือกที่จะร่วมมือกับพวกเขา"

"ฉันเกรงว่ากองเรือโจรสลัดชุดนี้ที่เข้าโจมตีเกาะมนุษย์เงือกจะต้องเป็นกองเรือโจรสลัดขนาดใหญ่แน่นอน!"

"แล้วไง?"

ไบร์ทพูดพร้อมกับเอียงคอมองมาที่ราชาเนปจูน

"ไบร์ท! คุณเข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ไหม?!"

"พายุที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนมันกำลังจะมา! เกาะมนุษย์เงือกทั้งหมดกำลังตกอยู่ในความโกลาหล!"

ราชาเนปจูนกล่าวออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด

"เรื่องนั้นผมรู้ดีแต่.."

"แล้วไง?"

ไบร์ทยังคงกล่าวอย่างใจเย็น

"ดังนั้นเราควร--"

ด้วยเหตุผลบางอย่างความกังวลของราชาเนปจูนก็ลดลง เมื่อได้เห็นการแสดงออกที่สงบนิ่งของไบร์ท

"สถานการณ์มันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นราชาเนปจูน"

"ฉันเองก็คิดว่าพวกนั้นเป็นศัตรูที่ควรให้ความสนใจ แต่ครั้งนี้พวกมันพลาดที่คิดจะมาเป็นศัตรูกับเรา!"

จินเบได้กล่าวออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

"ไม่ว่ายังไงฉันก็เป็นเจ็ดเทพโจรสลัด! พวกโจรสลัดรุกกี้นั้นมันจะทำอะไรฉันได้?"

จินเบได้แสดงท่าทีเย่อหยิ่งออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เมื่อได้ยินคำพูดของจินเบราชาเนปจูนก็แข็งค้างไปทันที

‘ใช่!,ฉันลืมไปได้ยังไงว่านอกจากเหล่าสัตว์ประหลาดในโลกใหม่และกองทัพเรือแล้ว จินเบเองก็เป็นคนที่แข็งแกร่งบนท้องทะเลแห่งนี้เช่นกัน!’

"แล้วคุณก็อย่าลืมว่าเรายังมีไบร์ทอยู่ด้วย"

จินเบได้ยิ้มออกมาด้วยความมั่นใจ

"ฉันเข้าใจแล้ว"

ทันใดนั้นรอยยิ้มก็ได้ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของราชาเนปจูน ตราบใดที่ชายทั้งสองคนนี้ยังคงอยู่บนเกาะมนุษย์เงือกเรื่องยากลำบากใดๆ ก็จะเปลี่ยนไปเป็นเรื่องง่าย

"อีกอย่างเรื่องนี้เองก็ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีสำหรับเรา"

"ไม่ว่าเราจะป่าวประกาศออกไปมากแค่ไหน มันก็ไม่มีค่าเท่ากับการที่โลกได้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการเปลี่ยนแปลงของเราด้วยตาของพวกเขาเอง!"

ไบร์ทได้ยืดตัวตรงขึ้นมาแล้วกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม

"ฉันเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน"

"ถึงแม้การสังหารมนุษย์จะไม่ใช่เรื่องดี แต่มันก็ต่างออกไปหากมนุษย์เหล่านั้นเป็นศัตรู!"

จินเบกอดอกและกล่าวเสริมออกมาด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

"หลังจากนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง"

พูดจบไบร์ทก็ลุกยืนขึ้นมา

"เราจะประกาศให้โลกได้รู้ว่าในใต้ทะเลลึกแห่งนี้ ดาบอันแหลมคมของเกาะมนุษย์เงือกนั้นไร้เทียมทานแค่ไหน!"

"ไบร์ท.. จินเบไปเอาชัยชนะกลับมาสู่เกาะมนุษย์เงือกเถอะ!"

"ต่อให้แพ้เกาะมนุษย์เงือกก็จะยังสนับสนุกพวกคุณ"

ราชาเนปจูนกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มกว้าง

"พูดไปขนาดนั้นแล้วยังคิดว่าเราจะแพ้อีกงั้นหรอ?"

แต่ถึงจะพูดไปแบบนั้นพวกเขาเองก็ยังต้องเตรียมตัวอยู่ดี

ไบร์ทได้เรียกอารองมาพบและขอให้เขาไปหาตัวมนุษย์เงือกมาสักสองสามคนเพื่อจับตาดูหมู่เกาะชาบอนดี้ พวกเขาไม่จำเป็นต้องขึ้นไปบนฝั่งแค่อยู่ในน้ำตื้นๆ ก็พอแล้ว

วิธีเดียวที่จะมายังเกาะมนุษย์เงือกได้คือการดำดิ่งลงมาในทะเล และด้วยกองเรือโจรสลัดใหญ่ขนาดนั้นมันไม่มีทางหนีพ้นสายตาของพวกเขาไปได้แน่นอนหากพวกมันมากันจริงๆ

นอกจากนี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องเตรียมตัวแล้ว อย่างมากก็แค่ต้องแจ้งผู้ใต้บังคับบัญชาให้พักผ่อนอย่างเต็มอิ่มในอีกสองวันข้างหน้าและให้อาหารกับพวกอสูรทะเล

แม้ว่าศัตรูจะเป็นรุกกี้ระดับซูเปอร์โนวาสองคน แต่ไบร์ทก็ไม่เคยว่าพวกเขาจะแพ้ในใต้ท้องทะเลลึกอยู่แล้ว

บอกตามตรงถ้าเป็นในใต้ทะเลลึกต่อให้เป็นพวกสัตว์ประหลาดในโลกใหม่เขาก็ไม่กลัว

ถึงอย่างงั้นเหล่าทหารจากกองบังคับการตรวจคนเข้าเมืองต่างก็พากันตึงเครียด และเริ่มเพิ่มความเข้มงวดในการลาดตระเวนกันมากขึ้น

พวกเขาทุกคนดูจะเครียดกันมาก ด้วยเหตุนี้ไบร์ทเองจึงต้องทำตัวจริงจังขึ้นสักหน่อย

"ในช่วงเวลานี้ไม่อนุญาตให้มีโจรสลัดเข้ามาในเกาะมนุษย์เงือกเด็ดขาด"

ไบร์ทได้ออกคำสั่งไปอย่างเด็ดขาด

แม้ว่าเขาจะไม่ได้สนใจอะไรกองเรือโจรสลัดนี้มากนัก แต่มันก็คงจะเป็นปัญหาเหมือนกันหากพวกมันใช้สมองและลอบส่งคนเข้ามาในเกาะมนุษย์เงือกเพื่อสร้างความวุ่นวาย

ส่วนที่ว่าเรื่องนี้จะทำให้เกิดการต่อต้านจากโจรสลัดคนอื่นที่ไม่ได้เป็นศัตรูกับเกาะมนุษย์เงือกหรือไม่นั้น ไบร์ทไม่ได้สนใจมันแต่แรกแล้ว

จำนวนศัตรูของพวกเขามันก็ค่อนข้างเยอะมากอยู่แล้ว ดังนั้นมันไม่สำคัญหรอกถ้าจะมีศัตรูเพิ่มขึ้นมาอีกนิดหน่อย

นอกจากโจรสลัดแล้วเรืออื่นๆ ที่อ้างตัวว่าเป็นเรือสินค้าเองก็ต้องถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวดเช่นกัน เพื่อที่จะได้ไม่มีใครมีโอกาสมาสร้างความวุ่นวายบนเกาะมนุษย์เงือก

หลังจากนั้นเขาก็แค่ต้องเฝ้ารอให้การต่อสู้ขั้นเด็ดขาดเกิดขึ้น

………….

สองวันต่อมาหลังจากที่เขาได้เห็นข่าวการรวมตัวของโจรสลัดจากหนังสือพิมพ์

ในช่วงสองวันที่ผ่านมาไบร์ทไม่ได้ไปหาอเล็กซานเดอร์เลยเขาใช้เวลาอยู่ในห้องสำนักงานของเขาตลอดเวลา ทุกคนในกองบังคับการต่างก็กำลังเตรียมตัวสำหรับสงครามมันทำให้เขาไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่น

แม้แต่เชอร์รี่เขาก็ไม่ได้ไปหา เพราะเขารู้ดีว่าเชอร์รี่ไม่ได้กังวลอะไรอยู่แล้ว

เพราะเธอคือผู้หญิงที่มองเห็นอนาคตได้

หลังจากสงครามครั้งนี้จบลงเขาจะรีบแวะไปชิมกาแฟที่เชอร์รี่เป็นคนชง และบอกเล่าวีรกรรมของตัวเขาในสงครามครั้งนี้ให้เธอฟัง

ในเวลานี้ไบร์ทกำลังเอนตัวนอนอย่างสบายใจอยู่บนเก้าอี้ในห้องสำนักงาน

“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

ในตอนนั้นเองเสียงเคาะประตูก็ได้ดังขึ้นมา

"เข้ามาได้เลย"

ไบร์ทกลับมานั่งตัวตรงตามปกติ

หลังจากนั้นประตูก็ถูกผลักพร้อมกับร่างของมิสเคย์ล่าที่เดินเข้ามา

"ผู้บัญชาการฉันเพิ่งได้รับข่าวมาว่าพวกโจรสลัดเริ่มดำลงใต้ท้องทะเลกันแล้ว"

เธอกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง

"เข้าใจแล้ว"

"เร็วกว่าที่ฉันคิดไว้อีกแฮะ"

ทันใดนั้นไบร์ทก็ได้ลุกขึ้นมา

"เรามารีบแก้ปัญหากันดีกว่า"

ไบร์ทเดินมาที่ประตูอย่างช้าๆ พร้อมมิสเคย์ล่าที่ถอยออกมาเพื่อหลีกทางให้

เมื่อไบร์ทเดินออกมาจากห้อง อารองและฟุคาโบชิก็ได้มารออยู่ก่อนแล้ว

"ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง!"

"ฉันรอช่วงเวลานี้มานานแล้ว!!"

อารองกำดาบคิริบาจิเอาไว้แน่นด้วยแววตาที่ดุร้าย

"ผมจะทุ่มสุดตัวและไม่ทำให้คุณต้องผิดหวังผู้บัญชาการไบร์ท!"

ฟุคาโบชิเองก็กำลังถือตรีศูลเอาไว้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"ไปกันเถอะ"

ไบร์ทยิ้มออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนจะเดินลงบันไดไป

เมื่อไบร์ทเดินออกมาจากอาคารสายตาหลายคู่ต่างก็จับจ้องมาที่เขา

ข่าวที่ว่ากองเรือโจรสลัดกำลังจะโจมตีเกาะมนุษย์เงือกได้แพร่กระจายไปทั่วเกาะ ในขณะที่ผู้คนกำลังรู้สึกตื่นตระหนกราชินีโอโตฮิเมะก็ได้ออกมากล่าวสุนทรพจน์

โดยที่เธอขอให้ทุกคนอย่าได้ตื่นตระหนก เพราะกองบังคับการตรวจคนเข้าเมืองจะปราบปรามเหล่าโจรสลัดเพื่อปกป้องเกาะมนุษย์เงือก

แน่นอนว่าคำพูดของคุณป้าคนนี้เองก็พอจะมีประโยชน์อยู่บ้าง อย่างน้อยมันก็ทำให้ผู้คนที่กำลังตื่นตระหนกรู้สึกสบายใจขึ้น

แต่แน่นอนว่าความสบายใจนี้เป็นเพียงแค่เรื่องชั่วคราว และทุกคนต่างกำลังตั้งตารอบทบาทของกองบังคับการตรวจคนเข้าเมือง

ไบร์ทได้ยินเสียงต่างๆ มากมายผ่านฮาคิสังเกตของเขา แต่เสียงทั้งหมดที่เขาได้ยินต่างก็เป็นเสียงเดียวกัน

"ผู้บัญชาการไบร์ท.. คุณจะชนะใช่ไหม?"

ในตอนนั้นเองก็ได้มีคนตะโกนถามขึ้นมา

เสียงตะโกนที่ดังออกมานั้นมาจากเพียงคนแค่คนเดียว แต่ไบร์ทกลับได้ยินเสียงที่คล้ายกันดังออกมาราวกับคลื่นสึนามิ

ความคาดหวังและความกังวลทั้งหมดส่งผ่านกลายเป็นเสียงจนทำให้หูของไบร์ทอื้ออึง

หลังจากสงบจิตสงบใจแล้วไบร์ทก็ได้ตอบออกมาว่า

"เราจะชนะ.. และจะชนะตลอดไป!"

…………

ในเวลาต่อมา ณ ประตูของเกาะมนุษย์เงือก

"ทำไมถึงได้มาช้าจัง?"

จินเบและเหล่าสมาชิกกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ต่างก็รออยู่ที่นี่มานานแล้ว ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้ถามด้วยออกมาด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่าไบร์ทมาสาย

"ขอโทษทีลูกพี่จินเบ,พอดีมีเรื่องเกิดขึ้นนิดหน่อย"

ไบร์ทกล่าวขอโทษออกไปทันที

"กำลังพูดถึงเสียงที่ดังมาจากที่ท่าเรืองั้นหรอ?"

จินเบกล่าวถามออกมา

"ขนาดเราอยู่ตรงนี้ยังได้ยินเลย"

"เสียงพวกนั้น.."

"มันคือเสียงเชียร์ที่ดังที่สุดที่ผมเคยได้ยินมา!"

ไบร์ทกล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม

ผู้คนต่างก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นว่า "ลุยเลย!" ภาพนั้นมันเป็นภาพที่เขาไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นมาก่อน

จินเบเองก็ถึงกับชะงักไปก่อนจะยิ้มออกมา

"ในเมื่อเป็นแบบนั้นเราคงต้องแสดงฝีมือที่แท้จริงออกมาหน่อยแล้ว!"

"ว่าไงนะ?! ลูกพี่จินเบเอาจริงเลยงั้นหรอ?!"

หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้เดินออกมาจากประตูของเกาะมนุษย์เงือกไปพร้อมกัน

ด้านนอกประตู,กองร้อยทั้งห้าที่เดิมทีรับผิดชอบในการลาดตระเวนต่างก็มารวมตัวกันที่นี่ โดยมีอสูรทะเลตามมาด้วยถึงเก้าตัวส่วนอีกสี่ตัวที่เกินมานั้นเพิ่งถูกเพิ่มเข้ามาใหม่

"เราเองก็ไปกันเถอะ.."

"ไปคว้าชัยชนะกลับมาให้เกาะมนุษย์เงือก!"

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ

…………..

ย้อนกลับไปไม่นานที่หมู่เกาะชาบอนดี้

แรดลีย์ยืนอยู่บนหัวเรือพร้อมกับดาบใหญ่บนหลัง เขามองไปยังชายที่ชื่อโอเรียลบนเรืออีกลำที่อยู่ข้างๆ ก่อนที่เขาจะยกแขนขึ้นและตะโกนออกมาว่า

"เหล่าสหายทั้งหลายได้เวลาแล้ว! เราจะไปที่เกาะมนุษย์เงือก ปล้น ฆ่า และเผาทำลายเกาะนั้นให้มอดไหม้!!"

“เฮ้!!!!!”

เสียงโห่ร้องของเหล่าโจรสลัดดังก้องไปทั่วท้องทะเลอันมืดมิด

ในตอนนั้นเองยางที่ใช้เคลือบเรือก็เริ่มพองขึ้นมา ก่อนที่เรือจะเริ่มจมลงสู่ท้องทะเลอย่างช้าๆ

กองเรือโจรสลัดของพวกเขาพร้อมทำลายล้างแล้ว!

ไม่นานหลังจากที่กองเรือโจรสลัดจากไป,เรืออีกหลายลำที่ถูกเคลือบก็ได้ปรากฏขึ้นมาบนท้องทะเล

"โดนัลด์,นายบ้าไปแล้วเหรอ?!"

"เกาะมนุษย์เงือกกำลังตกอยู่ในอันตรายและอาจจะถูกทำลายไปเลยก็ได้.. นายอยากจะออกไปตายด้วยกันกับพวกเขาหรือไง?!"

คนบนฝั่งได้ตะโกนขึ้นมาด้วยความไม่เข้าใจ

บนเรือลำหนึ่ง,โดนัลด์ก็ได้ตะโกนออกมาโดยไม่หันกลับไปมอง

"อย่ามาไร้สาระ! น้ำหน้าอย่างพวกมันจะเอาชนะมนุษย์เงือกใต้ทะเลลึกได้ยังไง?!"

แถมกองบังคับการตรวจคนเข้าเมืองเองก็ยังมีเจ็ดเทพโจรสลัดยืนหนุนหลังอยู่ด้วย!

ถึงต่อให้เจ็ดเทพโจรสลัดอย่างจินเบไม่ลงมือ แค่อสูรทะเลพวกนั้นตบออกไปไม่กี่ทีสงครามในครั้งนี้ก็จบแล้ว

"หวังว่าด้วยความช่วยเหลือในยามยากเช่นนี้ มันจะทำให้ผู้บัญชาการคนนั้นผ่อนปรนในการเจรจากับฉันลงบ้างนะ"

โดนัลด์ได้พูดกับตัวเองด้วยความภูมิใจ

ผู้คนบนฝั่งเองก็ยังคงไม่ยอมแพ้ พวกเขาได้หันไปตะโกนใส่เรือลำอื่นแทน

"พวกนายเองก็บ้าตามโดนัลด์ไปแล้วหรือไง?!"

"ฉันคิดว่าโดนัลด์พูดถูก,ใต้ทะเลคือโลกของเกาะมนุษย์เงือก.. โจรสลัดพวกนั้นไม่มีวันเอาชนะพวกเขาได้!"

"อีกอย่างฉันเองก็ไม่อยากพลาดธุรกิจที่ทำกำไรมหาศาลนี้ไปด้วย.. ต่อให้ตัวฉันจะต้องตายก็ตาม!!"

คนบนเรือได้ตอบพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างออกมา

"ใช่!,โอกาสทางธุรกิจมหาศาลมันมาอยู่ตรงหน้าเราแล้ว!"

"พวกนายที่เลือกถอนตัวไปต่างหากที่จะต้องเสียใจทีหลัง!!"

ในตอนนั้นเองเสียงของโดนัลด์ก็ได้ดังแทรกขึ้นมา

"บ้าไปแล้ว! พวกนายมันบ้าไปกันหมดแล้ว!!"

คนบนฝั่งต่างก็พากันส่ายหัวกับความบ้าของพวกเขา

"เราจะรวยได้ยังไงถ้าเราไม่บ้าพอ!"

"พวกเราไปกันได้แล้ว!"

โดนัลด์ตะโกนออกมาด้วยแววตาที่เป็นประกาย

“เฮ้!!!!!”

กองเรือของพวกเขาเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

ชายผมเขียวคนหนึ่งกำลังยืนยิ้มอยู่ตรงหัวเรือ

หลังจากนั้นกองเรือของพวกเขาก็ได้จมลงสู่ท้องทะเล

ไม่นานท้องทะเลก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

แต่ความตื่นเต้นใต้ท้องทะเลมันเพิ่งเริ่มต้นขึ้น

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย