- หน้าแรก
- วันพีช : ยุคสมัยของมนุษย์เงือก
- บทที่46:เสียง (ฟรี)
บทที่46:เสียง (ฟรี)
บทที่46:เสียง (ฟรี)
T.G.M: บทที่ 46 เสียง
แสงจากต้นอีฟได้ถูกมันบดบังจนหมดสิ้น สัตว์ประหลาดยักษ์ตัวนี้ราวกับภูเขาลูกใหญ่ที่พร้อมบดขยี้ทุกสิ่งในโลก
"ไบร์ท!"
"ระวัง!!"
สีหน้าของอารองเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
สิ่งนั่นมันคือจ้าวทะเล!
แถมมันไม่ใช่จ้าวทะเลธรรมดาทั่วไปด้วย จากที่พวกเขาเคยเห็นมาเจ้านี้ได้จัดการเอาชนะจ้าวทะเลที่ตัวใหญ่กว่ามันไปหลายตัวแล้ว!
‘บ้าเอ๊ย! เจ้านี้มันไม่สนใจพวกเราไม่ใช่หรือไง? ก่อนหน้านั้นไม่ว่าพวกเราจะไปเจอมันกี่ครั้งมันก็ไม่เคยคิดที่จะทำอะไรแท้ๆ’
‘แล้ววันนี้เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆ มันถึงได้เข้ามาโจมตีเราอย่างกะทันหันแบบนี้!’
"ลูกพี่ไบร์ท!!"
ฟุคาโบชิเองก็ตกใจมากเช่นกัน
การโจมตีในครั้งนี้มันกะทันหันเกินไป แถมศัตรูเองก็แข็งแกร่งมากด้วย!
มันคือจ้าวทะเล.. ผู้ปกครองที่แท้จริงของท้องทะเลแห่งนี้!
ไบร์ทไม่ได้สนใจเสียงตะโกนของอารองและฟุคาโบชิแม้แต่น้อย อันที่จริงตัวเขาไม่ได้มีเวลาไปสนใจพวกเขาอยู่แล้ว
การโจมตีที่เข้ามาอย่างกะทันหันของจ้าวทะเลตัวนี้มันทำให้ไบร์ทต้องเอาจริงเอาจัง
"กรรรรร!!"
หัวกิ้งก่าได้ร้องคำรามออกมาอีกครั้ง ก่อนที่ปากของมันจะถูกอ้าออกมาเผยให้เห็นถึงฟันอันแหลมคมที่อัดแน่นอยู่เต็มปาก
ไบร์ทได้กระทืบเท้าลงไปบนพื้นทะเลและดีดตัวออกไปราวกับขีปนาวุธ เขาได้หลบการโจมตีของสัตว์ประหลาดตัวนี้อย่างคล่องแคล่ว
“บูมมมม!”
เพียงแค่พุ่งลงมาก็ราวกับมีภูเขาไฟใต้ทะเลปะทุ
พื้นทะเลเริ่มแตกร้าวอีกครั้งน้ำทะเลเองก็เริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง มันได้กวาดเอาร่างของอสูรทะเลที่ไบร์ททิ้งเอาไว้ลอยหลุดออกไป
ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่วจนมองไม่เห็นก้นทะเล
อย่างไรก็ตามฝุ่นควันเหล่านี้ก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะมันถูกทำลายด้วยหางและค้อนยักษ์ที่กำลังฟาดลงมาที่หัวของไบร์ท
ความเร็วของมันเองก็น่าเหลือเชื่อมาก
ดวงตาของไบร์ทหดแคบลง
ถ้าเขาโดนค้อนนี้เข้าละก็มันไม่ต่างอะไรจากโดนเนินเขาบดขยี้แน่
เกล็ดสีแดงเริ่มปรากฏขึ้นมาบนร่างของไบร์ทพร้อมร่างที่ขยายใหญ่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ไบร์ทไม่คิดที่จะประมาทคู่ต่อสู้ของเขาดังนั้นเขาจึงเข้าสู่ร่างไฮบริดครึ่งมังกรในทันที
จ้าวทะเลตัวอื่นอาจเป็นอาหารสำหรับคนที่แข็งแกร่งอย่างไบร์ท แต่สำหรับจ้าวทะเลตัวนี้มันไม่ใช่เพราะมันไม่ธรรมดา
ไบร์ทได้พุ่งเข้าใส่ค้อนที่กำลังเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัว
ต่อหน้าค้อนหางยักษ์ของจ้าวทะเลตัวนี้ไบร์ทไม่ต่างอะไรจากมด
แต่ทันใดนั้นเองมดตัวนี้ก็ได้ระเบิดพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา!
ขาขวาที่ถูกพันไว้ด้วยสายฟ้าได้ถูกเตะออกไปปะทะเข้ากับค้อนยักษ์อย่างตรงไปตรงมา
คลื่นกระแทกที่เกิดจากการปะทะกันของทั้งสองทำให้พื้นทะเลโดยรอบแตกกระจายจนกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่
“แครกกก!”
ท่ามกลางเสียงแตกหักค้อนหางอันดุร้ายก็ได้ถูกไบร์ทซัดกลับไป จนเกิดเส้นโค้งในน้ำก่อนที่มันจะฟาดลงจากไปที่พื้นทะเล
"โต้กลับได้ด้วยงั้นหรอ?!"
"แข็งแกร่งมาก! ลูกพี่ไบร์ทแข็งแกร่งมาก! แต่ว่า..."
ฟุคาโบชิมองฉากที่เกิดขึ้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง
"รูปร่างแบบนั้นมันอะไรกัน? หรือว่าลูกพี่ไบร์ทเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจ?"
"เรื่องนี้เป็นความลับ"
ตอนนี้สีหน้าของอารองดูจริงจังมาก
‘ถ้าเป็นนายต้องไม่เป็นไรแน่นอนไบร์ท!’
หลังจากผลักค้อนยักษ์กลับไปได้ไบร์ทก็ได้พุ่งเข้าใส่จ้าวทะเลตัวนี้ในทันที
แต่จู่ๆ เขาก็ขมวดคิ้วขึ้นมา
"เสียงดังนั้นอีกแล้ว!"
เมื่อกี้นี้เสียงที่ไม่มีความหมายมันเริ่มดังก้องอยู่ในหูของเขาอีกครั้ง
แถมครั้งนี้มันยังดังกว่าครั้งก่อนมาก ไบร์ทแทบไม่ได้ยินเสียงอื่นเลยมันราวกับว่าเขากำลังหูอื้อ
"กรรรรร!!"
เสียงคำรามดังก้องไปทั่วใต้ทะเลลึก ขาที่ใหญ่และหนาใต้ร่างของจ้าวทะเลตัวนี้ได้ผลักร่างของมันกระโจนขึ้นมาพร้อมก้ามทั้งสี่ที่ถูกหดเข้ามาติดลำตัว
"ฉันบอกว่ามันเสียงดังไง!!"
ไบร์ทเอามือกุมหน้าผากแล้วคำรามออกมาด้วยความหงุดหงิด
ทันใดนั้นสายฟ้าก็ได้พุ่งทะยานขึ้นมาโดยมีไบร์ทเป็นจุดศูนย์กลาง และหลอมรวมเข้ากับน้ำทะเลอย่างรวดเร็ว
"กรรรรร!!"
จ้าวทะเลที่พุ่งเข้ามาหาไบร์ทเป็นสิ่งแรกที่ได้สัมผัสกับสายฟ้าที่ถูกน้ำทะเลกระตุ้น
สายฟ้าของไบร์ททำให้มันกรีดร้องและล้มลงอย่างต่อเนื่อง
แต่ถึงอย่างงั้นสายฟ้าในน้ำทะเลที่พุ่งเข้าใส่มันจากทุกทิศทางนั้นก็ยังไม่รุนแรงพอที่จะเอาชนะมันได้
ในตอนนั้นเองน้ำทะเลก็ได้ถูกระเบิดก่อนจะเผยให้เห็นก้ามยักษ์ที่ถูกปล่อยออกมา
ก้ามยักษ์ดังกล่าวฉีกกระชากน้ำทะเลและทะยานเข้าใส่ไบร์ทด้วยความดุร้าย
ถึงแม้เขาจะรู้สึกปวดหัวนิดหน่อยจากเสียงบ้านั้น แต่ไบร์ทก็ต้องยอมรับว่าการโจมตีในครั้งนี้เร็วมาก
วิธีโจมตีของเจ้านี้เหมือนกับกั้งตั๊กแตนเจ็ดสีจริงๆ มันจะปล่อยก้ามออกมาด้วยความเร็วที่ราวกับสายฟ้าฟาดและระเบิดพลังอันรุนแรงออกมาในพริบตาเดียว
โชคดีที่ความเร็วในการตอบสนองของเขาค่อนข้างเร็ว
ไบร์ทได้เคลื่อนตัวออกไปด้านข้างเพื่อหลบการโจมตีอันรวดเร็วที่เข้ามา
ถึงอย่างงั้นกระแสน้ำวนอันปั่นป่วนที่เกิดจากการโจมตีในครั้งนี้ก็ยังทำให้ไบร์ทเสียการทรงตัวเล็กน้อย ถ้ามันทำให้ไบร์ทเสียการทรงตัวได้คงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าการโจมตีในครั้งนี้มันรุนแรงแค่ไหน
แต่ในตอนนั้นเอง..
"ฮืม?"
หัวของไบร์ทได้ถูกเงาดำเข้าปกคลุมอย่างกะทันหัน
“บูมมมม!”
ก้ามแรกที่ถูกปล่อยออกมายังไม่ทันได้ถูกดึงกลับ ก้ามอันที่สองก็ถูกปล่อยตามออกมาซะแล้ว
แม้ไบร์ทจะมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็ว แต่ความเร็วในการเคลื่อนไหวของเขากลับตามความคิดไม่ทัน
มันทำให้เขาถูกโจมตีเข้าอย่างจังก่อนที่ร่างของเขาถูกกระแทกลงสู่พื้นทะเลอย่างรุนแรง จนทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นมาบนพื้นทะเล
"ลูกพี่ไบร์ท! ลูกพี่ไบร์ทเขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม?!"
ท่ามกลางผู้ชมที่ถอยหนีออกไปเพราะกระแสน้ำที่ปั่นป่วน ฟุคาโบชิได้กล่าวออกมาด้วยความกังวล
แม้แต่อารองเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้ไม่สบายใจ
‘ไบร์ทนายจะไม่เป็นไรใช่ไหม?’
บนก้นหลุมขนาดใหญ่ที่เพิ่งถูกสร้างขึ้น ไบร์ทได้ลุกขึ้นมาและสะบัดหัวเพื่อขจัดอาการมึน
"เจ็บชะมัด,เป็นการโจมตีที่รุนแรงมาก!"
ในตอนนี้ไบร์ทรู้สึกเจ็บไปทั้งตัวแม้ว่าเขาจะใช้ฮาคิเกราะแล้ว แต่กระดูกของเขาเองก็ยังเกือบหัก
พลังทำลายล้างนี้มันแข็งแกร่งกว่าแฮงค์อย่างเห็นได้ชัด
ยิ่งไปกว่านั้นมันยังรู้จักใช้สมองด้วย การโจมตีครั้งแรกของมันเป็นเพียงการหลอกล่อเท่านั้น และการโจมตีที่แท้จริงของมันก็คือการโจมตีครั้งที่สอง
น้ำทะเลสั่นไหวขึ้นมาอีกครั้งพร้อมร่างของไบร์ทที่ดีดตัวออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว แทบจะในเวลาเดียวกันนั้นเองค้อนหางยักษ์ก็ได้ถูกกระแทกลงมาจนพื้นทะเลแตกกระจาย
ไบร์ทได้เงยหน้าขึ้นไปมองจ้าวทะเลยักษ์ที่กำลังมองลงมาที่เขาจากด้านบน ในตอนนั้นเองมันก็ได้ร้องคำรามออกมาอีกครั้งโดยที่ก้ามยักษ์ทั้งสี่ของมันได้ถูกหดกลับ
ไบร์ทอดไม่ได้ที่จะตบหัวตัวเองซ้ำๆ
เพราะเขารู้สึกเหมือนว่าหัวของเขามันกำลังจะระเบิด เสียงที่ดังและเข้าใจยากนี้มันทำให้สมองของเขาตื้อ
จ้าวทะเลตัวนี้ไม่ได้สนใจสถานการณ์ของไบร์ทสักนิด เพราะในตอนนี้ก้ามยักษ์ทั้งสี่ของมันได้ถูกปล่อยออกมาทีละอันราวกับหัวลูกศร
"แย่แล้วไง!"
ไบร์ทต้องกัดฟันทนกับอาการปวดหัวที่กำลังเกิดขึ้น และตีลังกาม้วนตัวหลบการโจมตีที่กำลังพุ่งเข้ามา
แต่ก้ามยักษ์ของจ้าวทะเลตัวนี้ไม่เพียงแต่ถูกปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วเท่านั้น แต่มันยังถูกหดกลับไปอย่างรวดเร็วด้วยเช่นกัน
ทั้งที่มันมีก้ามอยู่เพียงแค่สี่อัน แต่ด้วยความเร็วระดับนี้มันให้ความรู้สึกราวกับไร้สิ้นสุด
ก้ามยักษ์ทั้งสี่ได้ถูกปล่อยและหดกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ไบร์ทเองก็เสียสมาธิไปเรียบร้อยแล้วแม้เขาจะพยายามหลบสุดชีวิต แต่เขาก็ยังโดนโจมตีอยู่หลายครั้งติดต่อกันจนร่วงหล่นลงสู่พื้นทะเลอีกครั้ง
ครั้งนี้กระดูกของเขาได้หักจริงๆ แน่
แต่ถึงอย่างงั้นไบร์ทกลับไม่ได้สนใจเรื่องนั้นเลย
เสียงในหัวของเขามันดังขึ้นเรื่อยๆ จนดวงตาของเขาแดงก่ำไปหมด ไบร์ทได้เอามือขึ้นมากุมหัวไว้โดยไม่รู้ตัวกล้ามเนื้อของเขาสั่นสะท้านไปทั่วร่าง
"กรรรรร!!"
จ้าวทะเลตัวนี้ได้มองลงมาที่ไบร์ทจากด้านบน แต่มันไม่ได้โจมตีอีกต่อไปมันทำเพียงแค่ร้องคำรามและปล่อยก้ามทั้งสี่ของมันออกมาอย่างต่อเนื่องแต่มันก็ไม่ได้หันมาโจมตีใส่ไบร์ท
"เสียงดัง.. เสียงดัง! เสียงดังเกินไปแล้ว!!"
ดวงตาของไบร์ทในตอนนี้กำลังสั่นไหวไม่ยอมหยุด
เสียงนั้นมันกำลังดังขึ้นเรื่อยๆ
มันดังมากจนเขาคิดอะไรไม่ออก
เสียงนั้นเริ่มเข้ามาใกล้จนไบร์ทไม่สามารถได้ยินเสียงของตัวเอง
“บูมมมมม!”
ในหัวของไบร์ทได้ปรากฏเสียงที่น่ากลัวราวกับการระเบิดของจักรวาล หลังจากนั้นทุกสิ่งก็กลายเป็นแสงสีขาวโพลนและหายไปจากความคิด
ร่างกายของไบร์ทสั่นไหวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ใบหน้าของเขาแข็งค้างไปพร้อมดวงตาที่หยุดนิ่งไร้โฟกัส
หลังจากตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะหนึ่ง เสียงที่เคยดังก็เริ่มเบาลงและชัดเจนยิ่งขึ้น
ในตอนนั้นเองดวงตาของไบร์ทก็กลับมาเป็นประกายอีกครั้ง
"มาสู้กัน! มนุษย์เงือกที่แข็งแกร่งมาสู้กับฉัน!!"
ตอนนี้เขาเข้าใจเสียงนั้นแล้ว
ไบร์ทได้เงยหน้าขึ้นไปมองจ้าวทะเลที่กำลังคำรามอยู่ตรงหน้า
"มาตัดสินกันว่าใครคือนักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดใต้ทะเลลึกแห่งนี้!!"
ปากของไบร์ทถูกเปิดออกมาโดยไม่รู้ตัว
"ฟื้นแล้วเหรอ? ดีมาก! มาสู้กันต่อได้แล้ว!!"
ก้ามยักษ์ของมันพร้อมที่จะพุ่งเข้าใส่ไบร์ทในทันที
ในตอนนั้นเองเสียงใหม่ก็ได้ดังขึ้นมาในหูของไบร์ท
‘อยากทุบลงมาตรงนี้งั้นหรอ?’
เมื่อได้ยินแบบนั้นไบร์ทก็กระโดดไปด้านข้าง และหลบก้ามยักษ์ที่กำลังล่วงหล่นลงมาได้อย่างง่ายดาย
หลังจากนั้นห่าฝนพายุก้ามของจ้าวทะเลตัวนี้ก็ได้มาเยือน
ตอนนี้ไบร์ทรู้สึกงงมาก
‘แปลก.. แปลกมาก!’
ทำไมก้ามของเจ้านั้นถึงได้ส่งเสียงออกมาได้
อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย