บทที่35:เฮียวโซ (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 35 เฮียวโซ

ไบร์ทปิดปากของเขากลับด้วยความไม่พอใจ

อารมณ์ที่บิ้วขึ้นมาด้วยความยากลำบากดันมาถูกขัดจังหวะซะได้ สุดท้ายคำพูดที่คิดเอาไว้ก็ไม่ได้ถูกพูดออกไปให้ผู้คนได้ยิน

‘อย่างน้อยแกก็ควรเรียนรู้ที่จะอ่านบรรยากาศบ้างนะ’

ไบร์ทมองไปยังชายที่กำลังดินโซซัดโซเซเข้ามาด้วยความเมามาย

"เฮียวโซ"

ชายคนนี้เป็นเงือกสายพันธุ์หมึกสายวงน้ำเงินโดยมีผิวกายเป็นสีแดงออกส้ม มีหนวดปลาหมึกยาวถึงเอว มือข้างหนึ่งถือน้ำเต้าที่มีเหล้า ส่วนมืออีกข้างถือดาบ

ผู้ชายคนนี้ถือเป็นคนรู้จักเก่าของไบร์ทเช่นกัน

เฮียวโซได้ชื่อว่าเป็นนักดาบอันดับหนึ่งบนเกาะมนุษย์เงือกที่ทุกคนให้การยอมรับ

ใครๆ ก็รู้ว่าตำแหน่งนักดาบอันดับหนึ่งในสถานที่ที่แทบทุกคนต่างก็ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้อย่างเกาะมนุษย์เงือกนั้นมันมีค่ามากขนาดไหน

"อึก~ ฉันได้ยินมาจากอารองว่าแกจัดการโฮดี้ได้งั้นหรอ?"

เฮียวโซยังคงเมาอยู่อย่างเห็นได้ชัด

สิ่งที่โฮดี้ทำนั้นแพร่กระจายไปทั่วเขตมนุษย์เงือกผ่านคำบอกเล่าของอารอง

แน่นอนว่ามันทำให้มนุษย์เงือกทุกคนช็อค

เพื่อจัดการกับไบร์ทและจินเบผู้ชายคนนั้นโฮดี้เลือกที่จะทำร้ายเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของตัวเอง!

ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์เงือกคนไหนพวกเขาต่างก็รับไม่ได้กับเรื่องนี้

เหตุผลหนึ่งที่ทำให้ชื่อเสียงของไบร์ทในเขตมนุษย์เงือกพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วก็เป็นเพราะเรื่องนี้เช่นกัน แม้ว่ามันอาจดูไม่สำคัญเมื่อเทียบกับคำเยินยอที่อารองป่าวประกาศก็ตาม

อย่างไรก็ตามไบร์ทรู้ดีว่าเฮียวโซไม่ได้มาที่นี่เพื่อแก้แค้นให้โฮดี้ แม้ว่าในต้นฉบับผู้ชายคนนี้จะเป็นลูกน้องของโฮดี้ แต่เฮียวโซนั้นเหมือนทหารรับจ้างซะมากกว่าเขาจะอยู่กับคนที่มีเงินให้เขาเท่านั้น

ดังนั้นในช่วงเวลานี้โฮดี้น่าจะยังไม่มีทุนมากพอที่จะจ้างเขาได้

"อึก~ โฮดี้มันไม่ได้มีอะไรวิเศษวิโสเลยสักนิด"

"ดังนั้นถ้าแกอยากจะปกครองเขตมนุษย์เงือก.. อึก~ ฉัน.. ฉันไม่เห็นด้วย.."

เฮียวโซสะอึกและกล่าวออกมาด้วยความเมามาย

"เฮ้ย! เฮียวโซแกคิดจะทำอะไร..."

อารองกระโดลงมาจากโต๊ะแล้วตะโกนออกมาด้วยความโมโห

"อารอง,ปล่อยให้ไบร์ทจัดการเองเถอะ"

จินเบได้ยื่นมือออกมาห้ามอารองที่กำลังโมโหพร้อมกล่าวออกมาอย่างใจเย็นว่า

"ถ้าเรื่องแบบนี้เขายังจัดการไม่ได้เขาจะเปลี่ยนแปลงเกาะมนุษย์เงือกได้ยังไง?"

"นายลืมไปแล้วเหรอว่าตอนนั้นลูกพี่ไทเกอร์ทำยังไง?"

อารองหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับด้วยความเข้าใจ

‘สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้อาจเป็นโอกาสที่ดี’

ถึงแม้ว่าเขาและจินเบจะสนับสนุนไบร์ท แต่มันก็ยังมีคนอีกมากมายในเขตมนุษย์เงือกที่ไม่พอใจในตัวไบร์ท

แต่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะคนในเขตมนุษย์เงือกให้ความสำคัญกับกฎแห่งป่าเป็นที่สุด

ตราบใดที่ไบร์ทแสดงความแข็งแกร่งที่เขามีออกมาเช่นเดียวกันกับลูกพี่ไทเกอร์ เขาก็จะได้รับการสนับสนุนจากทุกคนในเขตมนุษย์เงือกแห่งนี้!

ตอนนี้เวลานั้นได้มาถึงแล้ว!!

ไบร์ทเองก็เข้าใจเรื่องนี้เช่นกัน

"หมายความว่าถ้าฉันเอาชนะแกได้.. แกก็จะยอมรับในความแข็งแกร่งของฉันใช่ไหม?"

ในตอนนั้นเองแววตาที่เหม่อลอยของเฮียวโซก็เปลี่ยนไปและเปี่ยมไปด้วยความบ้าคลั่ง แม้ว่าเขาจะยังคงสะอึกอยู่แต่มือที่ถือดาบกลับถูกกำเอาไว้แน่น

"กฎของที่นี่มันก็เป็นแบบนั้นมาตลอดไม่ใช่หรือไง?"

ไบร์ทฉีกยิ้มกว้างก่อนจะหันไปทางประตูบาร์แล้วพูดขึ้นว่า

"ตามฉันมาข้างนอก"

พูดจบไบร์ทก็เดินออกจากร้านในทันที

"ฮิ ฮิ,ฉันกำลังรอแกพูดอยู่เลย!"

เฮียวโซยิ้มแล้วเดินตามออกไป

"โอ้วววว!!"

เหล่าขี้เมาในบาร์ต่างพากันกรีดร้องและกระโดดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

"การต่อสู้กำลังเริ่มขึ้นแล้ว!!!"

ในเขตมนุษย์เงือกที่เสื่อมโทรมแห่งนี้แทบไม่มีสิ่งบันเทิงอยู่เลย ดังนั้นผู้คนในที่แห่งนี้จึงชื่นชอบในการต่อสู้รวมไปถึงการรับชมการต่อสู้อยู่เป็นทุนเดิม

บนถนนด้านนอกบาร์,ไบร์ทและเฮียวโซกำลังยืนประจันหน้ากันอย่างตรงไปตรงมา เหล่ามนุษย์เงือกเกือบทั้งหมดในบาร์ต่างพากันวิ่งและร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่าจะไม่มีคนบอกว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เหล่าผู้คนในเขตมนุษย์เงือกที่อยู่ไกลออกไปต่างก็มารวมตัวกันในบริเวณนี้อย่างรวดเร็ว

ไม่นานนักผู้คนที่มาทีหลังก็ได้รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนนี้จากปากของคนรู้จักของพวกเขา

"ว่าไงนะ?! การต่อสู้เพื่อตำแหน่งลูกพี่ใหญ่ของเขตมนุษย์เงือกงั้นหรอ?!"

"หมายความว่าเขตมนุษย์เงือกกำลังจะคึกคักงั้นสิ?"

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ,ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งฉันจะมีโอกาสได้เห็นในสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกพี่ไทเกอร์ในตอนนั้น!"

เหล่ามนุษย์เงือกต่างพูดคุยและนึกถึงความทรงจำที่ผ่านมาของตน

มันเป็นช่วงเวลาที่วุ่นวายแต่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความเร่าร้อน

ชายคนหนึ่งได้ลุกขึ้นและยุติความวุ่นวายในเขตมนุษย์เงือกด้วยพลังของเขา!

"แกไม่ต้องการอาวุธเหรอ?"

เฮียวโซมองมาที่ไบร์ทพร้อมชักดาบออกมาอย่างช้าๆ

ไม่ใช่หนึ่ง ไม่ใช่สอง แต่เป็นแปด!

เฮียวโซเป็นเงือกสายพันธุ์ปลาหมึกดังนั้นนอกจากมือแล้วเขาก็ยังมีหนวดอยู่ด้วย

"แค่หมัดก็พอแล้ว"

ไบร์ทไม่แม้แต่จะใช้พลังผลปีศาจด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่ยกหมัดขึ้นมาก่อนที่สายฟ้าจะระเบิดออกมาจากร่างของเขาอย่างแผ่วเบา

"ฮ่าๆ ๆ ๆ,การต่อสู้ครั้งนี้จะจบลงในพริบตา!!"

อารองที่เฝ้าดูการต่อสู้อยู่ด้านข้างได้หัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ

"ต่อให้ไบร์ทไม่ได้เอาจริงเฮียวโซก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอยู่ดี!"

"จริงเหรอ? แต่เฮียวโซแข็งแกร่งมากเลยนะ!"

ฮาจิกล่าวออกมาด้วยความกังวล

ตัวของเขานั้นพ่ายแพ้ให้กับเฮียวโซมานับครั้งไม่ถ้วน

"ไม่ต้องกังวล"

จินเบกอดอกและกล่าวออกมาอย่างใจเย็น

"มันไม่ใช่การต่อสู้ในระดับเดียวกันมาตั้งแต่แรกแล้ว"

เขารู้จักความแข็งแกร่งของไบร์ทดีที่สุด แม้เฮียวโซจะไม่ได้อ่อนแอแต่เขาไม่มีทางเอาชนะไบร์ทได้

"ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ,อย่ามาโทษฉันแล้วกันถ้าแกโดนสับจนเละ!"

เฮียวโซหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งแม้ไม่มีขาแต่เขาก็มีหนวด เมื่อหนวดที่ยืดหยุ่นทั้งหมดระเบิดพลังออกมาพร้อมกันมันก็สามารถผลักร่างของเขาให้พุ่งทะยานออกไปได้ราวกับกระสุนปืนใหญ่

ในขณะที่เขาพุ่งทะยานออกมาคมดาบทั้งแปดก็ฟาดฟันไปทุกทิศทางราวกับพายุคลั่ง

"เขากำลังจะถูกหั่นเป็นชิ้นๆ!"

ใครบางคนในหมู่ผู้ชมได้ร้องตะโกนออกมา ในสายตาของพวกเขาไบร์ทกำลังจะถูกพายุดาบกลืนกินจนหมดสิ้นในอีกไม่ช้า

‘ช้าไป!’

มุมปากของไบร์ทถูกยกขึ้นพร้อมร่างของเขาที่กลายเป็นเส้นสายฟ้า

เส้นสายฟ้าได้พุ่งออกไปข้างหน้าก่อนจะหักเหเป็นมุมซิกแซก

เพียงพริบตาเดียวร่างของไบร์ทก็ได้มาโผล่อยู่ที่ด้านหลังของเฮียวโซเป็นที่เรียบร้อย

แม้ว่าเขาจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งจากสายเลือดของไคโดรวมไปถึงโครงกระดูกที่หนาและแข็งจากปลาเกราะเพชรซึ่งกำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง แต่ไบร์ทก็ไม่เคยคิดที่จะเอาร่างกายของเขาไปรับดาบตรงๆ ก่อนที่เขาจะใช้งานฮาคิได้

ด้วยเคลื่อนอัสนีบาตบวกกับวิชาคาราเต้มนุษย์เงือก-ฝ่ามือหนังฉลาม ความเร็วที่ไบร์ทแสดงให้เห็นจึงน่าเหลือเชื่อมากไบร์ทคิดว่ามันไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชาหกรูปแบบอย่างโซแม้แต่น้อย

แต่สิ่งที่ชัดเจนที่สุดก็คือเฮียวโซไม่สามารถตอบสนองต่อมันได้ทัน

"นี่มันอะไรกัน?!"

เมื่อเฮียวโซหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ ไบร์ทก็ได้ยื่นมือของเขาออกมาแล้วคว้าจับหนวดปลาหมึกของเขาเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

"มันจบแล้ว!"

ทันใดนั้นร่างของเฮียวโซก็ได้ถูกยกขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะถูกกระแทกลงมาบนพื้นอย่างรุนแรง

หลังจากนั้นร่างของเขาก็ลอยขึ้นและถูกกระแทกลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่หลายครั้ง เพียงครู่เดียวไบร์ทก็ได้สร้างหลุมขนาดใหญ่ขึ้นมารอบตัวเต็มไปหมด

เมื่อไบร์ทปล่อยมือเฮียวโซก็ได้แต่นอนนิ่งอยู่ในหลุมพร้อมหอบหายใจออกมาอย่างอ่อนแรง

"จบแล้วเหรอ?"

"เฮียวโซคนนั้นไม่มีปัญญาแม้แต่จะสู้กลับด้วยซ้ำ!"

มนุษย์เงือกคนหนึ่งที่กำลังดูอยู่ได้ร้องตะโกนออกมาเสียงดังลั่น

"แข็งแกร่งมาก.. ไบร์ทแข็งแกร่งมากจริงๆ!!"

"นายยังเรียกเขาว่าไบร์ทอีกงั้นหรอ? หลังจากนี้เขาคือลูกพี่ไบร์ท!"

"ลูกพี่ไบร์ท,คุณคือลูกพี่ใหญ่คนใหม่ของเขตมนุษย์เงือก!"

มนุษย์เงือกอีกคนได้กล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น

“ลูกพี่ไบร์ทจงเจริญ!”

เหล่ามนุษย์เงือกต่างโห่ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

"อารองเพราะแบบนี้สินะนายถึงได้เลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวเขา"

คุโรโอบิกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ

ครั้งที่แล้วตอนที่ไบร์ทจัดการกับโฮดี้ เขาดันหมดสติไปก่อนเลยไม่ได้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของไบร์ท

"สิ่งนี้มันยังห่างไกลจากความแข็งแกร่งที่แท้จริงของไบร์ทมาก.."

"ถ้านายได้เห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขา นายจะเข้าใจเองว่าเขาคือความหวังของเกาะมนุษย์เงือก!"

อารองฉีกยิ้มกว้างออกมาด้วยความตื่นเต้น

"บางทีมันอาจจะเป็นอย่างที่นายพูดจริงๆ ก็ได้อารอง.."

คุโรโอบิกล่าวและพยักหน้าอย่างช้าๆ

เหล่ามนุษย์เงือกที่มาชมการต่อสู้ในครั้งนี้ต่างพากันโห่ร้องออกมาสุดเสียง

แม้แต่เฮียวโซที่อ่อนแรงก็ยังพูดออกมาด้วยความยากลำบากว่า

"สุดยอด.. เป็นความแข็งแกร่งที่สุดยอดมาก! ฉันขอยอมรับเลย.."

ไบร์ทถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะหันไปมองที่จินเบและอารอง

จินเบมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม ส่วนอารองเองก็กำลังยกนิ้วโป้งขึ้นมาให้กับเขา

"นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันจะนำพาเขตมนุษย์เงือกให้ก้าวต่อไปข้างหน้า!"

"ถ้าใครไม่พอใจก็เข้ามาท้าทายฉันได้ทุกเมื่อ!"

ไบร์ทประกาศออกมาเสียงดัง

"โอ้ววว!! ลูกพี่ไบร์ท!!"

เสียงเชียร์ดังกึกก้องกระหึ่มไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน

…………

"หมายความว่านายกลายเป็นลูกพี่ใหญ่ของเขตมนุษย์เงือกแล้วงั้นหรอ?!"

เชอร์รี่เงยหน้าขึ้นมาจากสมุดบัญชีแล้วมองมาที่ไบร์ทด้วยความประหลาดใจ

"เธอบอกเองไม่ใช่หรือไงว่าให้ฉันทำในสิ่งที่ต้องการ?"

ไบร์ทพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม

"ดูเหมือนว่านายจะทำตามที่ฉันบอกทุกอย่างเลยสินะ"

"เพราะสิ่งที่เชอร์รี่พูดนั้นถูกต้องเสมอ"

"ฮึ!,จริงเหรอไบร์ท?"

"แล้วเราจะทำอะไรต่อไปดีล่ะ?"

เชอร์รี่ถามออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"มันยังเร็วเกินไปที่จะบอกว่าเราได้รวมเขตมนุษย์เงือกทั้งหมดสำเร็จแล้ว"

"เพราะถึงแม้ลูกพี่จินเบและลูกพี่อารองจะสนับสนุนฉัน แต่เธอเองก็รู้ว่ามันมีกลุ่มแก๊งเล็กๆ อยู่มากมายในเขตมนุษย์เงือกดังนั้นสิ่งที่เราต้องทำหลังจากนี้จึงค่อนข้างยุ่งยาก"

ไบร์ทกล่าวตอบออกมา

"โอ้!,เหมือนกับที่ลูกพี่ไทเกอร์เคยทำเมื่อก่อนหน่ะเหรอ?"

เชอร์รี่พยักหน้ารับและถามออกมาอีกครั้ง

"มีคนมากมายในเขตมนุษย์เงือกที่ไม่มีงานทำ ความยากจนและการศึกษาคือสิ่งที่ไม่มั่นคงที่สุดของเกาะมนุษย์เงือก"

"ถ้าอยากจะเปลี่ยนแปลงเกาะมนุษย์เงือกก็ต้องเริ่มจากจุดนี้"

ไบร์ทตอบออกมาอย่างจริงจัง

"แล้วคิดออกหรือยังว่าจะทำยังไง?"

"ตอนนี้ก็มีแค่แนวคิดคร่าวๆ ไว้เดี่ยวเราค่อยคุยรายละเอียดกันทีหลัง ตอนนี้เราต้องเตรียมตัวรับมือกับปัญหาต่อไปให้พร้อม"

"น่าเสียดายจริงๆ"

"ดูเหมือนว่านายจะมาทำงานที่ร้านฉันไม่ได้แล้วสินะ"

ความเสียใจได้ประดับอยู่บนใบหน้าของเชอร์รี่

"ฉันขอโทษเชอร์รี่.. ฉันคงจะอยู่เฉยๆ อย่างที่เคยสัญญาไว้ไม่ได้!"

ไบร์ทขอโทษออกมาจากใจจริง

"ฉันไม่ได้บอกนายไปแล้วเหรอ? แค่ทำในสิ่งที่นายต้องการก็พอ.."

"ก้าวไปข้างหน้าอย่างค่อยเป็นค่อยไปสู่อนาคตที่ฉันได้เห็น"

เชอร์รี่ส่งยิ้มที่อ่อนโยนให้กับไบร์ท

"เชอร์รี่แล้วเธอเห็นอะไรล่ะ?"

“ฉันขอไม่ตอบก็แล้วกันอีกอย่างถ้ารู้แล้วมันจะมีความหมายอะไร? ไบร์ทนายแค่ต้องรู้เอาไว้ว่าทุกก้าวของเราคือย่างก้าวที่กำลังมุ่งหน้าไปสู่อนาคตที่สวยงามดังนั้นอย่าหยุด!”

"อนาคตที่ฉันเห็นมันงดงามจนยากที่จะปฏิเสธ แต่อย่าปล่อยให้ฉันต้องพูดคำที่เต็มไปด้วยโชคร้ายออกมาเลย"

"ฮืม? หมายความว่าไง?"

สรุปก็คือในระหว่างทางไบร์ทจะต้องพบเจอกับอุปสรรค

ในอนาคตหลังจากนี้ไบร์ทจะต้องเตรียมใจสำหรับเรื่องนี้ไว้ให้พร้อมอยู่เสมอ

"ไบร์ทใช่ไหม?! แกอยากเป็นลูกใหญ่ของเขตมนุษย์เงือกงั้นหรอ.. ได้ถามพวกเราแล้วหรือยัง?!"

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)