บทที่28:ความสามารถในการปรับตัว (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 28 ความสามารถในการปรับตัว

“ทำไมช่วงนี้สภาพนายมันถึงได้สะบักสะบอมนัก”

เชอร์รี่ถามไบร์ทที่กำลังกินข้าวอยู่ด้วยความสับสน

คนที่โดนถามอย่างไบร์ทเองก็อายมากเหมือนกัน ร่างกายของเขาในตอนนี้มีรอยไหม้ปรากฏขึ้นตามตัวอยู่หลายจุด ซึ่งมันแตกต่างจากรอยฟกช้ำและอาการบวมจากการฝึกฝนที่ผ่านมาโดยสิ้นเชิง

“ฉันกำลังฝึกวิชาใหม่ที่น่าสนใจอยู่นะ”

ไบร์ทตอบออกมาด้วยรอยยิ้ม

การใช้กระแสไฟฟ้าแทนน้ำในการฝึกฝนคาราเต้มนุษย์เงือกนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เมื่อเทียบกับน้ำซึ่งเป็นส่วนประกอบหลักของร่างกายแล้วสายฟ้านั้นมีความสามารถในระเบิดพลังที่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด

แต่ถึงแม้เขาจะได้รับคำแนะนำและการชี้แนะจากจินเบมันก็ยังเป็นเรื่องยากที่จะสำเร็จอยู่ดี

ร่างกายของไบร์ทสามารถสร้างและกักเก็บกระแสไฟฟ้าได้ แต่ถ้าเขาใช้วิชาคาราเต้มนุษย์เงือกเพื่อแปลงกระแสไฟฟ้าให้กลายเป็นแรงขับเคลื่อนของร่างกาย การระเบิดพลังที่รุนแรงของกระแสไฟฟ้านั้นจะสร้างความเสียหายให้กับตัวเขาเอง

ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงได้มีสภาพอย่างเป็นอยู่ในตอนนี้ และตัวเขาก็มักจะถูกเผาอยู่เสมอในกระบวนการลองผิดลองถูกนี้

หลังจากได้ยินคำตอบของไบร์ท นางเงือกน้อยนาน่าที่กำลังกินข้าวอยู่ข้างๆ ก็ได้ถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า

"มันน่าสนใจขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"แค่ก..ใช่,มันน่าสนใจมาก"

ไบร์ทถึงกับสำลัก

"มันน่าสนใจตรงไหน?"

เด็กน้อยมองมาที่ไบร์ทด้วยดวงตากลมโตที่ไร้เดียงสาซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความอยากรู้อยากเห็น

ไบร์ทที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับไม่รู้จะตอบยังไง

‘เด็กนี้รับมือยากจริงๆ’

“พอแล้ว,อย่าไปสร้างปัญหาให้พี่ชายเขา..”

“พี่ชายเขากำลังทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องพี่สาวเชอร์รี่”

คุณมิเรียมได้เดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มก่อนจะเดินไปเช็ดปากของลูกสาวที่แสนซื่อของเธอ

“ใช่,น่าอิจฉาสุดๆ ไปเลย!”

นางเงือกสาวคนอื่นๆ ต่างพูดกันออกมาอย่างพร้อมเพรียง

“คนรักในวัยเด็กงั้นหรอ? ทำไมฉันถึงไม่มีบ้างนะ?!”

“น้องชายช่วยปกป้องพวกเราไปพร้อมกับเชอร์รี่ด้วยได้ไหม?”

“ใช่,พวกเราเองก็รู้สึกไม่ปลอดภัยเหมือนกันนะ”

ปากของไบร์ทในตอนนี้กำลังกระตุกอย่างรุนแรง

“ให้มันได้แบบนี้สิ”

เชอร์รี่เอามือกุมขมับด้วยความปวดหัว

‘ทำไมฉันถึงไม่ไล่พนักงานพวกนี้ออกไป?’

"ว้าว! พี่ชายสุดยอดไปเลย!"

"หนูเองก็อยากแข็งแกร่งขึ้นเหมือนกัน!"

นาน่าจ้องมองมาที่ไบร์ทด้วยความชื่นชม

"ถ้าหนูแข็งแกร่งขึ้นละก็หนูจะเป็นคนปกป้องแม่กับพวกพี่สาวตอนที่ตกอยู่ในอันตรายเอง!"

นาน่าพูดพร้อมกับโบกแขนเล็กๆ ของเธอด้วยความตื่นเต้น

“น่ารักเกินไปแล้ว!!”

นางเงือกน้อยนาน่าได้ถูกเหล่านางเงือกสาวรุมเข้าใส่ด้วยความเอ็นดู

"ทำไมถึงเป็นเด็กที่น่ารักขนาดนี้?!"

"ถึงแม้ฉันจะมีความสุขมากที่ได้ยินแบบนี้.."

เชอร์รี่อดไม่ได้ที่จะยิ้มก่อนจะกล่าวเสริมออกมาว่า

"แต่จงจำเอาไว้ให้ดีนาน่าว่าหนูจะต้องหนีเมื่อเผชิญกับอันตรายแล้วรีบไปขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่เข้าใจไหม?"

"บู้ๆๆๆ!"

"แต่ว่าหนูอยากจะปกป้องทุกคนด้วยตัวเองนี่นา!"

เด็กน้อยกล่าวออกมาด้วยความผิดหวัง

“นาน่าหนูควรจะรอจนกว่าจะแข็งแกร่งขึ้นก่อนค่อยพูดแบบนั้นดีกว่านะ..”

“ถ้าเกิดว่าหนูยังปกป้องตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำหนูก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปปกป้องใคร!”

ไบร์ทเอื้อมมือไปลูบหัวเล็กๆ ของสาวน้อย

นาน่าดูเหมือนจะเข้าใจและไม่เข้าใจในเวลาเดียวกัน

หลังจากนั้นการฝึกก็ยังคงดำเนินต่อไป

การฝึกของเขาก็เหมือนเดิมพอฝึกฮาคิเสร็จก็ไปฝึกศิลปะการต่อสู้ต่อ

ด้วยความช่วยเหลือของลูกพี่จินเบไบร์ทก็ได้ทดลองการใช้งานกระแสไฟฟ้าตามที่เขาจินตนาการไว้

เคล็ดวิชานี้ไม่ใช่แค่การใช้กระแสไฟฟ้าเพื่อกระตุ้นร่างกายเพื่อเสริมสร้างความสามารถทางกายภาพเท่านั้น แต่ยังใช้กระแสไฟฟ้าเป็นพลังงานในการระเบิดพลังด้วย

ดังนั้นการจะเรียกมันว่าเคลื่อนอัสนีบาตก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไร

แต่ปัญหาหลักของเคล็ดวิชานี้ก็คือกระแสไฟฟ้านั้นมันรุนแรงกว่าน้ำมาก และมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะควบคุมมันได้อย่างแม่นยำ

ปัญหานี้มันคือการทดสอบความอดทนและความอึดอย่างแท้จริง

โชคดีที่ไบร์ทมีทั้งสองอย่างนั้นพอดี

"เปรี้ยงง!"

สายฟ้าอ่อนๆ กระจายออกมาจากแขนขวาของไบร์ท

"โอ้!! ดี.. ดีมาก!"

"ควบคุมมัน! นายทำได้แล้วไบร์ท!!"

ในเวลานี้รอยยิ้มแห่งความยินดีได้เบ่งบานขึ้นมาบนใบหน้าของจินเบ

นี่เป็นครั้งแรกที่ไบร์ททำสำเร็จ!

"ไบร์ทฟาดหมัดของนายมาและพยายามปลดปล่อยสายฟ้าออกมา!"

ไบรท์พยักหน้ารับโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา

เพราะเขากลัวว่าการพูดจะทำให้เขาเสียสมาธิและล้มเหลวได้

หลังจากนั้นไบร์ทก็ได้ปล่อยหมัดออกไปด้วยความกังวล

“เปรี้ยงงง!”

“อึก!”

เมื่อหมัดผ่านไปได้ครึ่งทางสายฟ้าก็ระเบิดออกมาจากแขนของไบร์ทพร้อมกับเสียงร้องของไบร์ทที่ดังขึ้นมาพร้อมกัน

จินเบที่เห็นเหตุการณ์ก็ขมวดคิ้วด้วยความกังวล

‘ล้มเหลว’

คาราเต้มนุษย์เงือกได้ถูกหยุดเอาไว้กลางทาง แถมสายฟ้าก็ยังระเบิดออกมาภายในร่างกายแทนที่จะถูกปลดปล่อยออกไป

กระแสไฟฟ้าที่ควรจะส่งเสริมร่างกายเองก็ถูกตีกลับ มันแสดงให้เห็นว่าการทดลองครั้งนี้ล้มเหลวอย่างไม่ต้องสงสัย

"โชคดีที่กระแสไฟฟ้าที่ผมสร้างขึ้นมานั้นไม่ได้รุนแรง"

ไบร์ทพูดพร้อมสะบัดแขนที่กำลังชาของเขาไปมา

แน่นอนว่าความรุนแรงของกระแสไฟฟ้าที่สร้างขึ้นในร่างมนุษย์เงือกนั้นไม่สามารถเทียบกับกระแสไฟฟ้าที่สร้างขึ้นมาจากร่างมังกรแดงได้

แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วถ้ากระแสไฟฟ้ารุนแรงเกินไปและเผลอระเบิดขึ้นมาภายในร่างกาย ไบร์ทกลัวจริงๆ ว่าเขาจะระเบิดตัวเองจนตาย

“อย่างน้อยครั้งนี้เราก็ยังได้รับอะไรกลับมาบ้าง”

“และมันก็ได้พิสูจน์แล้วว่าการคาดเดาของนายถูกต้อง กระแสไฟฟ้าสามารถนำมาใช่ควบคู่กับคาราแต้มนุษย์เงือกได้”

จินเบกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

ไบร์ทยิ้มและพยักหน้าตาม

สิ่งนี้พิสูจน์ว่าเขาสามารถสร้างการเคลื่อนไหวที่ทรงพลังได้ในอนาคต

แต่น่าเสียดายที่มีคนไม่มากนักที่มีคุณสมบัติในการฝึกฝนเคล็ดวิชานี้

“ไบร์ทไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่า..”

“ความเสียหายจากกระแสไฟฟ้าที่นายได้รับดูเหมือนจะลดลงเรื่อยๆ เลย”

ในขณะที่กำลังพูดจินเบก็ได้มองไปที่แขนขวาของไบร์ทซึ่งแทบไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย

ในช่วงแรกที่ทดลองสิ่งนี้ด้วยกันร่างกายของไบร์ทมักจะถูกกระแสไฟฟ้าเผาไหม้หลังจากเกิดความล้มเหลวอยู่เสมอ ซึ่งความล้มเหลวนั้นหมายถึงการระเบิดของกระแสไฟฟ้าจากภายในร่างกายซึ่งไม่สามารถป้องกันได้

“ร่างกายของผมคงชินกับมันแล้ว”

ไบร์ทยิ้มออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

"งั้นหรอ?"

แม้จินเบจะไม่เข้าใจแต่เขาก็ยังพยักหน้ารับ

บางทีสิ่งนี้อาจเป็นหนึ่งในความสามารถแปลกๆ ที่เวก้าพังค์มอบให้ไบร์ทก็ได้?

แน่นอนว่าจินเบเดาถูก

สิ่งนี้มาจากสายเลือดหมีน้ำยักษ์ที่ไบร์ทได้รับมา

และมันก็เป็นความสามารถที่ไบร์ทให้ความสำคัญมากที่สุด

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตที่ดำรงอยู่มาหลายร้อยล้านปีชนิดนี้คือความสามารถในการปรับตัว พวกมันสามารถเปลี่ยนแปลงร่างกายได้อย่างรวดเร็วเมื่อสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปและไม่มีสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายใดจะสามารถทำอะไรพวกมันได้ ไม่ว่าจะเป็นลาวา น้ำแข็ง สายฟ้า หรือแม้แต่สภาพแวดล้อมที่เป็นสุญญากาศ

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงการปรับตัวมากกว่าการวิวัฒนาการแต่สำหรับไบร์ทมันมากเกินพอแล้ว

แม้ว่าความสามารถนี้ของเขาจะยังอ่อนแอมาก แต่ร่างกายของไบร์ทเองก็เริ่มปรับตัวเข้ากับกระแสไฟฟ้าที่ระเบิดออกมาทีละน้อย

แล้วก็เป็นเพราะความสามารถนี้เองที่ทำให้ไบร์ทคิดได้ว่าเขาอาจจะสามารถใช้ไฟได้ด้วยหรือเปล่า? หรืออาจจะเปลี่ยนไปใช้โหมดมังกรสายฟ้าหรืออะไรทำนองนั้นก็ได้

แต่โชคไม่ดีที่เขาทำได้แค่พ่นไฟออกมาเท่านั้นและไม่สามารถสร้างไฟได้ตามต้องการดังนั้นความคิดสุดบรรเจิดนี้จึงถูกปัดทิ้งไป

อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะไม่สามารถใช้ไฟภายในร่างกายได้ แต่เขาก็ยังสามารถใช้งานภายนอกร่างกายได้

ท่าไม้ตายของไคโดเองก็ทำแบบนั้นเหมือนกันจริงไหม?

พูดไปแล้วการเคลื่อนไหวนี้ก็ค่อนข้างคล้ายกับซูซาโนะโอะอยู่เหมือนกัน

"ถ้าเป็นอย่างั้นจริงเราน่าจะทำมันสำเร็จในอีกไม่กี่วันเคล็ดวิชามนุษย์เงือกที่ไม่เคยมีมาก่อน!"

จินเบมองมาที่ไบร์ทด้วยความพึงพอใจ

เขารู้ดีว่าเมื่อเคล็ดวิชานี้สำเร็จความแข็งแกร่งของไบร์ทก็จะก้าวกระโดดไปอีกขั้น

พลังที่เกิดจากการระเบิดของสายฟ้านั้นรุนแรงกว่าการระเบิดของน้ำมาก

ไบร์ทเพียงแค่ต้องเชี่ยวชาญฮาคิทั้งสองรูปแบบให้ได้และไม่จำเป็นต้องมีทักษะล้ำลึกด้วยซ้ำ ถึงตอนนั้นอีกฝ่ายก็น่าจะมีความแข็งแกร่งมากพอที่จะสู้กับเขาหรืออาจจะแซงหน้าเขาไปเลยด้วยซ้ำ

‘หมอนี้แข็งแกร่งขึ้นทุกวันจริงๆ!’

ในขณะที่เคล็ดวิชาใหม่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา เกาะมนุษย์เงือกเองก็สงบสุขมากเช่นกันอารองและโฮดี้ต่างก็ถูกจับตามองการเคลื่อนไหวไม่ห่าง

อย่างไรก็ตามในตอนที่ไบร์ทกำลังคิดว่าการฝึกของเขาจะดำเนินต่อไปอย่างปกติสุข มันก็ได้เกิดเรื่องขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว

วันหนึ่งในขณะที่ไบร์ทกำลังกลับไปที่เมอร์เมดคาเฟ่หลังจากฝึกมาทั้งวัน เขาก็ได้พบว่าร้านถูกปิดอยู่อย่างไม่คาดคิด

ต้องรู้ก่อนว่าร้านนี้กิจการดีมากมาตลอดและนี่เป็นครั้งแรกที่ไบร์ทเห็นว่าร้านปิดเร็วขนาดนี้

เขาผลักประตูออกก่อนจะพบว่าเหล่านางเงือกกำลังรวมตัวกันอยู่ และพวกเธอก็กำลังคุยกันด้วยความกังวลเมื่อเสียงเปิดประตูดังขึ้นพวกเธอก็ดูตกใจมาก

"อะไรกัน.. เป็นคุณเองหรอกเหรอน้องชาย.. คุณทำให้ฉันกลัวรู้ไหม?"

"แต่ก็ดีแล้วที่คุณมา.. แบบนี้ฉันค่อยโล่งใจหน่อย"

เหล่านางเงือกหายตกใจและเริ่มมีความสุข

"ว่าแต่เกิดอะไรขึ้น?"

ไบร์ทได้หันไปถามเชอร์รี่

"วันนี้มีนางเงือกหลายคนหายตัวไปจากอ่าวนางเงือก"

เชอร์รี่กล่าวตอบออกมาอย่างช้าๆ

"ว่าไงนะ?!"

ดวงตาของไบร์ทหดแคบลงอย่างกะทันหัน

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)