บทที่23:ความตกตะลึงของจินเบ (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 23 ความตกตะลึงของจินเบ

ย้อนกลับไปเมื่อไม่นานนี้ ณ ศูนย์ใหญ่กองทัพเรือมารีนฟอร์ด

ชายคนหนึ่งได้ผลักประตูสำนักงานของจอมพลกองทัพเรือเข้ามา

"คุณคองจินเบเพิ่งส่งข้อความมาหาเรา"

"เขาถามว่าทำไมโจรสลัดมนุษย์เงือกคนสุดท้ายถึงยังไม่กลับมา"

ชายคนนี้มีทรงผมกลมเหมือนลูกบอลและสวมหมวกที่มีนกนางนวลเกาะอยู่ข้างบน

ผู้คนบนท้องทะเลมักเรียกชายคนนี้ว่า ‘พลเรือเอกเซ็นโกคุ’

"น่าปวดหัวชะมัดแล้วนายตอบเขาไปว่ายังไง?"

ชายที่นั่งอยู่หลังโต๊ะนั้นมีร่างกายที่ดูแข็งแกร่งและเคราที่ดูเหมือนกับภูเขาสามยอดคว่ำกลับหัว

เขาคือผู้นำแห่งความยุติธรรมในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพเรือซึ่งปฏิบัติหน้าที่มาอย่างช้านาน จอมพลแห่งกองทัพเรือคอง!

เซ็นโกคุได้ตอบกลับมาว่า

"เราได้บอกเขาไปตามตรงว่าเรือรบที่คุ้มกันมนุษย์เงือกคนนั้นได้หายไป แต่ผู้ชายคนนั้นไม่เชื่อและคิดว่าเราเปลี่ยนใจในวินาทีสุดท้าย"

"ถ้าเขาเชื่อก็แปลกแล้ว"

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? แฮงค์เองก็หายตัวไปเหมือนกัน"

คองกุมขมับด้วยความปวดหัว

"ไม่มีเบาะแสอะไรเลยแถมเรื่องนี้ยังเกี่ยวข้องกับเจ็ดเทพโจรสลัดคนใหม่ด้วย"

"การค้นหายังคงดำเนินอยู่แต่ด้วยสภาพภูมิอากาศที่เลวร้ายในโลกใหม่ ความเป็นไปได้ที่จะพบเบาะแสในท้องทะเลอันกว้างใหญ่จึงน้อยมาก"

เซ็นโกคุกล่าวออกมาด้วยความลำบากใจ

"แต่เราก็ไม่สามารถปล่อยผ่านมันไปเฉยๆ ได้"

คองเงยหน้าขึ้นมาเผยให้เห็นดวงตาที่เฉียบคม

ไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามการหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของพลเรือตรีแห่งกองทัพเรือนั้นเป็นเหตุการณ์ที่เขาต้องให้ความสำคัญ

“ขอความช่วยเหลือจากไซเฟอร์โพลและห้ามพลาดเบาะแสใดเด็ดขาด”

เซ็นโงคุพยักหน้ารับอย่างแผ่วเบา

“ผมคิดว่าเราควรเริ่มต้นจากหน่วย SSG ออคแคมเล่าว่าความสัมพันธ์ระหว่างแฮงค์กับมนุษย์เงือกคนนั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่”

“ฝากนายจัดการเรื่องนี้ด้วยแล้วกันเซ็นโงคุ”

ไบร์ทไม่ได้รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่มารีนฟอร์ดแต่ถึงรู้เขาก็คงจะไม่แปลกใจ

พลเรือตรีจากศูนย์ใหญ่กองทัพเรือไม่ใช่ทหารเรือระดับต่ำที่พวกเขาจะเมินเฉยได้

…………

ในเวลานี้ไบร์ทกำลังลอยตัวอยู่ใต้ท้องทะเลลึกโดยมีจินเบลอยเงียบๆ อยู่ไม่ไกลจากเขา

ก่อนหน้านั้นจินเบได้เสนอที่จะต่อสู้กับไบร์ทอย่างไม่ทันตั้งตัว

พอไบร์ทถามว่าทำไมต้องสู้จินเบก็ตอบกลับมาว่า

“หลังจากที่ฉันยืนยันความแข็งแกร่งในปัจจุบันของนายได้แล้ว ฉันก็จะตัดสินใจได้ว่าต้องใช้ความเข้มข้นระดับไหนในการฝึกฝนนาย”

‘ฟังดูสมเหตุสมผลดี’

สถานที่ต่อสู้ที่พวกเขาเลือกคือใต้ท้องทะเลลึกแห่งนี้ ซึ่งอยู่ค่อนข้างไกลจากเกาะมนุษย์เงือกแต่ก็ไม่ได้อยู่ห่างไกลจากแสงของต้นอีฟ

ท้ายที่สุดแล้วจินเบขอให้ไบร์ททุ่มสุดตัว ดังนั้นหากไปสู้กันบนเกาะมนุษย์เงือกเสียงมันอาจจะดังเกินไป

ตอนแรกจินเบก็ยังกังวลอยู่เหมือนกันว่าไบร์ทจะสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในทะเลได้จริงหรือเปล่า?

แต่ตอนนี้เขาทำได้แค่มองไปที่ไบร์ทซึ่งอยู่ไม่ไกลด้วยความประหลาดใจ

เขาคงไม่จำเป็นต้องอธิบายใช่ไหมว่าผู้ใช้พลังผลปีศาจที่ไม่กลัวน้ำนั้นมันน่าเหลือเชื่อมากแค่ไหน?

"พร้อมแล้วหรือยังไบร์ท?"

"ถ้าพร้อมแล้วก็เข้ามาได้เลย!"

จินเบยิ้มและกวักมือเรียกด้วยความท้าทาย

"ผมคงต้องขอเสียมารยาท!"

การต่อสู้ครั้งนี้ถือเป็นการทดสอบที่ดีเพื่อดูว่าช่องว่างระหว่างตัวเขากับเหล่าผู้แข็งแกร่งในท้องทะเลนั้นมันมากแค่ไหน!

แม้ว่าจินเบจะไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวที่สุดในโลกนี้ แต่เขาก็ยังถือว่าอยู่ในระดับที่รองลงมาแม้ว่าจะถูกวางไว้ในกลุ่มโจรสลัดของสี่จักรพรรดิเขาก็ยังเป็นตัวตนระดับหัวหน้าหน่วย

มันหมายความว่าเขาสามารถทุ่มสุดตัวได้!

“ฟุบบบ!”

ฟองน้ำสีขาวฟุ้งกระจายไปทั่วใต้ทะเลลึก พร้อมกับร่างของไบร์ทที่พุ่งทะยานออกไปราวกับตอร์ปิโดด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

สิ่งมีชีวิตที่ว่ายน้ำเร็วที่สุดในท้องทะเลคือเงือกและผู้ที่มีความเร็วเป็นอันดับสองก็คือมนุษย์เงือก

จินเบยิ้มก่อนจะเหยียบเท้าลงบนน้ำและกางมือออกเพื่อเตรียมพร้อม

"เข้ามา!"

"คาราเต้มนุษย์เงือก-หมัดทลายกระเบื้อง 4,000 แผ่น!" (ยงเซนไมคาวะระ เซย์เคน)

การปลดปล่อยวิชาคาราเต้มนุษย์เงือกในน้ำนั้นทำให้มันทรงพลังยิ่งขึ้น น้ำทะเลโดยรอบถูกดึงมาโดยหมัดของไบร์ททำให้เกิดกระแสน้ำวนพันอยู่บนหมัดของเขา

“หยาบเกินไป”

ร่างอ้วนกลมของจินเบขยับหลบหมัดของไบร์ทไปอย่างง่ายดาย ก่อนที่เขาจะแสดงความเห็นออกมาว่า

“คาราเต้มนุษย์เงือกไม่ใช่แค่การปล่อยหมัดออกมาแบบส่งๆ!”

"คาราเต้มนุษย์เงือก-ท่าหมุนตัวเตะกระเบื้อง 4,000 แผ่น!" (ยงเซนไมคาวะระ มาวะชิเกริ)

ขาขวาของไบร์ทได้ตัดผ่านน้ำทะเลอย่างรุนแรงจนสร้างสุญญากาศขึ้นมาใต้ท้องทะเลลึก

จินเบที่เห็นก็ได้ยกแขนขวาขึ้นมากันอย่างใจเย็น

“ปังงง!”

ร่างของจินเบได้ถูกไบร์ทเตะจนขาลากถอยกลับไปข้างหลัง

“เป็นพละกำลังที่น่าทึ่งมาก!”

หลังจากถอยไปได้ระยะหนึ่งจินเบก็กล่าวออกมาด้วยความชื่นชม

"แน่นอนว่าทักษะของนายยังหยาบเกินไปและไม่สามารถระเบิดพลังได้อย่างเต็มที่"

"ลูกพี่จินเบอย่างน้อย.. ก็ช่วยจริงจังให้มันมากกว่านี้หน่อย!!"

ไบร์ทพุ่งเข้าใส่พร้อมกับหมัดที่ล่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน

"ฉันชักเริ่มกังวลหน่อยๆ แล้วแฮะ!"

แม้ว่าจินเบจะดูอ้วนแต่ความเร็วในการตอบสนองของเขานั้นก็น่าทึ่งมาก มือของเขามันรวดเร็วราวกับภาพลวงตาทุกครั้งที่ไบร์ทปล่อยหมัดออกมามันก็ถูกตบกลับมาในทันที

"หรือว่าจะเป็นฮาคิสังเกตงั้นหรอ?"

ไบร์ทอุทานขึ้นมาด้วยความประหลาด

การโจมตีของเขาถูกมองออกอย่างทะลุปรุโปร่ง

"ฮาคิสังเกตคือพลังแห่งการรับรู้!"

จินเบได้ยกมือขึ้นมาหมายที่จะคว้าหมัดของไบร์ทเอาไว้

“จากการรับรู้ของฮาคิสังเกตการโจมตีของนายมันเด่นชัดมาก”

มือของเขาเกือบจะคว้าข้อมือของไบร์ทได้อยู่แล้ว

แต่ในตอนนั้นเองไบร์ทก็ได้บิดตัวหลบมือของจินเบก่อนจะถอยกลับมา

“ฮืม?”

จินเบถึงกับชะงักด้วยความสงสัย

‘ตอบสนองทันด้วยงั้นหรอ?’

“ผมเกือบจะถูกคุณจับได้แล้วเชียว”

“สมแล้วที่เป็นลูกพี่จินเบ!”

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม

‘โชคดีที่ฉันตอบสนองได้ทัน’

พูดตามตรงความสามารถในการตรวจจับของเขานั้นเป็นผลพลอยได้มาจากความสามารถที่ปลาหมึกยักษ์มัจจุราชมอบให้ ความสามารถที่ไบร์ทต้องการจากสิ่งมีชีวิตชนิดนี้จริงๆ คือความคล่องแคล่วและปฏิกิริยาตอบสนอง

แม้ว่าปลาหมึกยักษ์มัจจุราชจะตัวใหญ่แต่ร่างกายของมันก็เต็มไปด้วยเซลล์พิเศษที่สามารถเพิ่มการสัมผัสและเร่งการส่งผ่านสัญญาณสู่เส้นประสาทได้ มันไวต่อความรู้สึกและคล่องแคล่วเป็นอย่างมากว่ากันว่าพวกมันสามารถสัมผัสได้ถึงการสั่นสะเทือนของน้ำทะเลได้ผ่านผิวหนัง เพื่อใช้ในการยืนยันวิถีการเคลื่อนไหวของเหยื่อจำนวนมากหลังจากนั้นจึงใช้หนวดขนาดใหญ่ยัดเหยื่อเข้าปากอย่างแม่นยำและรวดเร็วทีละตัวก่อนที่เหยื่อจะแยกย้ายกันออกไป

เมื่อรวมกับความสามารถในการตรวจจับระยะไกลแล้วพวกมันจึงได้ชื่อว่ามัจจุราช!

"ลูกพี่จินเบอย่าเพิ่งกังวลไปเลย!"

ร่างกายของไบร์ทเริ่มบวมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

การต่อสู้โดยไม่ใช้พลังผลปีศาจมันจะไปมีความหมายอะไร

จินเบเหนือกว่าเขาทั้งในด้านความแข็งแกร่งและประสบการณ์

‘เขาเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจจริงๆ ด้วย!’

ผู้ใช้พลังผลปีศาจที่สามารถเอาชีวิตรอดในท้องทะเลได้อย่างอิสระ!

เมื่อจินเบมองไปที่ไบร์ทซึ่งกำลังกลายร่างอยู่เขาก็รู้สึกช็อคมาก

หลังจากนั้นฉากที่น่าเหลื่อเชื่อยิ่งกว่าก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของเขา

"นี่มัน!!"

จินเบแทบจะไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น

‘ไบร์ทกลายเป็นมังกรแดง!’

‘แถมมังกรนี้ยังคุ้นตามาก!’

"นี่มันบ้าอะไรกัน?!"

จินเบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองในตอนนี้เลย ดวงตาของเขาแทบจะถลนหลุดออกจากมาเบ้าอยู่แล้ว

"ไบร์ท! นายได้รับพลังผลปีศาจของไคโดมางั้นหรอ?!"

‘ยกเว้นสีที่ต่างกันที่เหลือมันเหมือนกับไคโดทุกประการ!’

"มันคือพลังของไคโดที่เวก้าพังค์คัดลอกออกมา"

ร่างที่เพรียวบางของไบร์ทกำลังแหวกว่ายอยู่ใต้ทะเลลึก

“มันเป็นความสามารถที่คล้ายกับไคโด”

“คล้ายไคโดงั้นหรอ?”

ตอนนี้จินเบตกใจมากสุดๆ

พลังผลปีศาจที่ไคโดมีมันคือพลังผลปีศาจระดับสูงสุดอย่างหนึ่งในโลกใบนี้ พลังของสัตว์ในตำนานที่ปรากฏอยู่แค่ในตำนานและนิทานเรื่องเล่าเท่านั้น!

‘ไบร์ทครอบครองพลังแบบเดียวกันกับผู้ชายคนนั้นจริงๆ งั้นหรอ?’

ความประหลาดใจผุดขึ้นมาในใจของจินเบ

“ระวังตัวให้ดีลูกพี่จินเบ!!”

“กรรร!”

ไบร์ทได้คำรามพร้อมสายฟ้าที่ระเบิดออกมาจากร่างของเขาราวกับกระแสน้ำที่แผ่กระจายไปทั่วท้องทะเล

แม้จินเบจะมีฮาคิสังเกตมันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะโจมตีไม่ได้จริงไหม? สิ่งที่เขาต้องทำคือทำให้อีกฝ่ายไม่มีที่ให้หนี

“ฮ่าๆ ๆ ๆ,เป็นพลังที่สุดยอดมาก!”

เสียงหัวเราะของจินเบดังขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ

ยิ่งไบร์ทแสดงพลังของเขาออกมามากเท่าไหร่จินเบก็ยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น

"แต่ว่าอย่าได้มาประมาทฉัน!"

ร่างของจินเบได้ถูกสสารสีดำเข้าปกคลุมก่อนที่เขาจะกระโดดโค้งไปข้างหน้าโดยมีน้ำโอบล้อมร่างของเขาเอาไว้

"เจ็บมาก!!"

จินเบได้ร้องออกมา

แต่มันก็เป็นเพียงแค่เสียงร้องเท่านั้น

สายฟ้าทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดแต่มันก็ไม่ได้ทำอันตรายอะไรให้กับเขา

สิ่งที่เกิดขึ้นมันทำให้ไบร์ทรู้สึกแปลกใจ

อย่าลืมว่าฮาคิเกราะของจินเบนั้นมันแข็งแกร่งมากจนสามารถรับมือการโจมตีอันรุนแรงของบิ๊กมัมได้โดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย!

แม้ว่าจินเบในปัจจุบันจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับในอีก 11 ปีข้างหน้าแต่ความแข็งแกร่งของฮาคิเกราะของเขานั้นไม่ใช่สิ่งที่ไบร์ทจะสามารถละเลยได้

จินเบอยู่คนละระดับกับทหารเรือเวรนั้น

เนื่องจากสายฟ้าใช้ไม่ได้ผลงั้นก็ต้องใช้สายลม!

สายลมพวยพุ่งออกมาจากร่างของไบร์ทพัดน้ำทะเลลอยตามขึ้นมา ก่อนจะก่อตัวกลายเป็นมังกรน้ำวนเข้าโจมตีจินเบจากทุกทิศทาง

"ใช้น้ำสู้กับมนุษย์เงือกดูจะเป็นการเคลื่อนไหวที่ไม่ดีเท่าไหร่นะ!"

จินเบได้ยกมือขึ้นมาก่อนจะกอดกระแสน้ำวนตรงหน้าและขว้างมันออกไปอย่างรุนแรง

“ยิวยิตสูมนุษย์เงือก-ท่าทุ่มกระแสสมุทรข้ามไหล่” (เกียวจินยิวยิตสู-ไคริว อิปปอนเซโออิ)

ในเวลานี้จินเบกำลังถือกระแสน้ำวนขนาดใหญ่เอาไว้ราวกับแส้ และใช้มันกระแทกกระแสน้ำวนอื่นๆ จนทำให้กระแสน้ำปั่นป่วนอย่างรุนแรงแม้แต่ไบร์ทเองก็ยังต้องถอยกลับไป

ก่อนที่กระแสน้ำวนจะสงบลงจินเบก็ได้พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความดุดัน

"ไบร์ท! มีการโจมตีที่แข็งแกร่งกว่านี้อีกไหม?!"

ใบหน้าของจินเบถูกประดับไว้ด้วยรอยยิ้ม

"แน่นอน!!"

ร่างของไบร์ทเริ่มหดตัวลงหลังจากนั้นเขาก็กลายเป็นร่างไฮบริดครึ่งมังกร

ร่างกายสูงใหญ่และถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีแดงเพลิง หากลองมองดูใกล้ๆ ก็จะพบกับแผ่นฟิล์มฟองอากาศเกาะติดอยู่ตามเกล็ด

"คาราเต้มนุษย์เงือก-หมัดทลายกระเบื้อง 4,000 แผ่น!!" (ยงเซนไมคาวะระ เซย์เคน)

เปลวเพลิงไม่ได้มีผลมากนักใต้ทะเลลึกแบบนี้และต่อให้ใช้เปลวเพลิงที่ได้รับการพัฒนาแล้วก็คงไม่ได้ผลกับจินเบอยู่ดี

สายฟ้าไม่สามารถเจาะเกราะป้องกันของจินเบได้และสายลมเองก็ดูจะไร้พลังสุดๆ

เมื่อเป็นแบบนั้นก็มีแต่ต้องใช้หมัดเท่านั้น!

ไบร์ทพุ่งตรงเข้าใส่จินเบ

"เข้ามาไบร์ท!"

ทั้งสองปล่อยหมัดออกมาพร้อมกัน

“บูมมมม!”

เมื่อหมัดของพวกเขาทั้งสองปะทะกันมันก็ก่อให้เกิดการระเบิดของสุญญากาศขึ้นใต้ทะเลลึกแห่งนี้

"เป็นพละกำลังที่น่ากลัวมาก!"

จินเบอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

ในแง่ของพละกำลังเพียงอย่างเดียวไบร์ทในตอนนี้ใกล้เคียงกับเขามาก!

อย่าลืมว่าเขาคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดบนเกาะมนุษย์เงือก!

สิ่งที่สำคัญเลยก็คือเขาอายุ 35 แล้วและร่างกายของเขาก็ได้มาถึงจุดสูงสุดแล้วเช่นกัน

แต่มันไม่ใช่กับไบร์ทเพราะเขาเพิ่งอายุ 17 ร่างกายของเขายังอยู่ในช่วงที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็วและเขาก็ยังไม่ได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มข้น หรือผ่านการต่อสู้อันดุเดือดเพื่อทำให้เขาเติบโตขึ้นด้วยซ้ำ!

ในวัยเดียวกันจินเบไม่เคยเห็นใครที่น่ากลัวขนาดนี้มาก่อน

ดวงตาของจินเบในตอนนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น

‘อย่างที่คาดไว้ถ้าเป็นไบร์ทละก็...’

"ไบร์ท! จงแสดงให้ฉันเห็นว่านายทำอะไรได้บ้าง!!"

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)