บทที่22:บทสนทนากับอารอง (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 22 บทสนทนากับอารอง

ไบร์ทได้โยนอารองลงบนพื้นก่อนจะนั่งลงบนโซฟาอย่างใจเย็น

"ไบร์ทไอ้สารเลว!!"

อารองพลิกตัวกลับขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนกและร้องคำรามออกมาเสียงดัง ก่อนจะดีดตัวไปที่กำแพงอย่างคล่องแคล่วคว้าดาบใหญ่ฟันฉลาม ‘คิริบาจิ’ คู่กายที่วางอยู่ตรงกำแพงขึ้นมา

ใบหน้าของเขาตอนนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธ

ไบร์ททำให้เขาต้องเสียหน้าต่อหน้ามนุษย์เงือกคนอื่น แล้วแบบนี้เขาจะพาพวกนั้นไปสร้างอาณาจักรมนุษย์เงือกที่ปกครองมนุษย์ได้ยังไง?

ดาบคิริบาจิขนาดใหญ่ได้ถูกยกขึ้นและกำลังจะฟาดฟันตรงมาที่ไบร์ท

แต่อารองกลับรู้สึกลังเล

‘ฉันต้องฆ่าเด็กนี้จริงๆ เหรอ?’

"เราควรจะมานั่งคุยกันดีๆ ได้แล้ว"

ไบร์ทนั่งอยู่บนโซฟาและมองดูสีหน้าของอารองที่เปลี่ยนไปอย่างเงียบๆ

"ลูกพี่อารองคุณอยากพิชิตพวกมนุษย์และสร้างอาณาจักรมนุษย์เงือกอย่างที่คุณเคยบอกพวกเราตอนเด็กๆ ใช่ไหม?"

"แน่นอน!"

ในท้ายที่สุดดาบของอารองก็ได้ถูกชักกลับลงมาหลังจากนั้นเขาก็ได้ประกาศความทะเยอทะยานที่เขามีออกมาเสียงดัง

"มนุษย์เงือกคือสิ่งมีชีวิตชั้นสูงที่แท้จริงและมนุษย์ก็เป็นเพียงแค่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำที่เกิดมาเพื่อให้มนุษย์เงือกปกครอง!"

เขากำลังเทศนาความเชื่อที่เขาเชื่อมั่นมาตลอดออกมา

"ฉันต้องการสร้างอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ที่มนุษย์เงือกเป็นฝ่ายกดหัวมนุษย์! ความเจ็บปวดทั้งหมดที่มนุษย์เคยนำมาให้เราเหล่ามนุษย์เงือกตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมาจะต้องถูกเอาคืนเป็นสองเท่า!"

“เฮ้อ!”

ไบร์ทถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ

‘ผู้ชายคนนี้ไปโดนใครล้างสมองมาหรือเปล่า?’

"ฟังดูดีนะลูกพี่อารองแต่ว่า.."

"ทำไมล่ะ?"

ไบร์ทได้กล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ

"ทำไมอะไร?"

อารองถามกลับด้วยความแปลกใจ

"ทำไมคุณถึงต้องปกครองมนุษย์?"

ไบร์ทถามสวนกลับมาอีกครั้ง

"เรื่องนั้นมันแน่อยู่แล้วเพราะเราเกิดมาเพื่อเป็นผู้สูงศักดิ์!"

"พวกเราเกิดมามีพละกำลังมากกว่ามนุษย์สิบเท่าและเราสามารถเอาชีวิตรอดในท้องทะเลได้! ดังนั้นเราก็ควรจะเป็นผู้ที่ปกครองท้องทะเลแห่งนี้!"

อารองร้องตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความภูมิใจ

"มันจะเป็นอย่างนั้นจริงเหรอ?"

"ทั้งที่คุณยังเอาชนะผมไม่ได้ด้วยซ้ำ"

รอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของไบร์ท

เนื่องจากเขาตัดสินใจที่จะใช้มาตรการที่รุนแรง ดังนั้นจะใช้คำพูดที่ไม่น่าฟังสักหน่อยก็คงไม่ใช่ปัญหาอะไร

อารองกัดฟันแน่นด้วยความไม่เต็มใจ

แต่เขาก็เถียงไม่ได้เพราะมันเป็นความจริงที่ความแข็งแกร่งของเด็กนี้เหนือกว่าเขา

ในตอนนั้นเองไบร์ทก็ได้พูดขึ้นว่า

"มีคนอีกมากมายที่แข็งแกร่งกว่าผม ขอผมถามอะไรหน่อยแล้วกันลูกพี่อารองคุณคิดว่าคุณสามารถเอาชนะทหารเรือที่จับกุมตัวพวกเราเมื่อปีที่แล้วได้ไหม?"

"….."

สีหน้าของอารองเปลี่ยนไปในทันที

แน่นอนว่าเขาจะไม่มีวันลืมชายผู้ราวกับฝันร้ายคนนั้นได้!

ความรู้สึกไร้พลังนั้นมันเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเขามาก่อน!

“นั่นมันเป็นเพราะว่าเราอยู่บนบกต่างหาก”

“ถ้าเราอยู่ในทะเล..”

อารองกล่าวออกมาด้วยเสียงที่แผ่วลง

“ใช่,ตราบใดที่เราอยู่ในทะเลเราก็จะไม่มีวันพ่ายแพ้!”

คำพูดของอารองกลับมาเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังอีกครั้ง

ไบร์ทรู้สึกเหนื่อยมากจริงๆ ในตอนนี้

“แล้วอะไรคือความแตกต่างระหว่างตอนนั้นกับตอนนี้ สุดท้ายเราก็ยังถูกจำกัดให้ต้องอยู่แต่ในใต้ท้องทะเลเหมือนเดิมไม่ใช่เหรอ?”

อารองที่ได้ฟังก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

“หรือว่าสิ่งที่ลูกพี่ต้องการคือการยึดเมืองมนุษย์สองสามเมืองอย่างเงียบๆ แล้วก็จับตัวมนุษย์กลุ่มเล็กๆ มาเป็นทาสงั้นหรอ?”

"สุดท้ายมันก็เป็นแค่การทำร้ายมนุษย์ธรรมดาเพื่อระบายความโกรธและหาเงินมาสนองความต้องการของตัวเองลูกพี่ชอบเงินมากอยู่แล้วนิ? และเพื่อปกปิดที่อยู่ของตัวเองลูกพี่อาจเริ่มมองหาพวกขยะในกองทัพเรือและร่วมมือกับพวกเขา"

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยความประชดประชัน

"คุณไม่มีความกล้าแม้แต่จะสู้กับกองทัพเรือเพื่อล้างแค้นให้ลูกพี่ไทเกอร์ด้วยซ้ำ ดังนั้นอย่ามาพูดจาสวยหรูพวกนั้นเลยลูกพี่อารอง"

"ไบร์ท!!"

"แก.."

สีหน้าของอารองตอนนี้ดูมืดมนสุดๆ

"เพราะคุณรู้ดีว่ามนุษย์แข็งแกร่งกว่าพวกเรามนุษย์เงือก"

ไบร์ทไม่สนใจความโกรธของอารองแม้แต่น้อยและเขายังคงพูดต่อไป

"เกาะมนุษย์เงือกมีประชากรอยู่แค่ห้าล้านคนแต่มนุษย์มีจำนวนมากกว่าหลายร้อยเท่า ไม่ต้องพูดถึงว่าเหล่าผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของท้องทะเลต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นมนุษย์ ลูกพี่จินเบคนที่ได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์เงือกที่แข็งแกร่งที่สุดยังแทบทำอะไรพวกเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ หากเราต้องทำสงครามกับมนุษย์จริงๆ สิ่งที่รอเราอยู่คือการล้างเผ่าพันธุ์!"

ใบหน้าของอารองมีแต่จะแย่ลงเรื่อยๆ

ไม่ว่าขาจะชอบหรือไม่ก็ตามสิ่งที่ไบร์ทพูดก็คือความจริง

หลังจากที่ได้เผชิญหน้ากับทหารเรือที่ใช้พลังแสงคนนั้น เขาก็รู้ได้ในทันทีว่าความแข็งแกร่งของกองทัพเรือมันไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถต่อกรได้

สิ่งที่เขาต้องการคือการไปยังทะเลอีสต์บลูซึ่งเป็นทะเลที่อ่อนแอที่สุดในทะเลทั้งสี่ หลังจากนั้นก็สร้างอาณาจักรมนุษย์เงือกอย่างเงียบๆ

ที่สำคัญเขาก็ต้องการเงินจริงๆ อย่างที่ไบร์ทพูดเขาเป็นคนที่ชอบเงินมาก

"ลูกพี่อารองคุณไม่ได้เข้าใจประเด็นของเรื่องนี้เลย"

"พวกเรายังคงอาศัยอยู่ในทะเลลึกและต้องทนทุกข์กับการถูกเลือกปฏิบัติ มนุษย์ที่ล่ามนุษย์เงือกและเงือกยังคงแพร่ระบาดอย่างหนักและเหล่าชนชั้นสูงของมนุษย์ต่างก็ภูมิใจที่ได้มีมนุษย์เงือกอยู่ในครอบครอง"

ไบร์ทได้กล่าวเสริมออกมาด้วยความเข้าใจ

"ตรงกันข้ามมนุษย์ที่ไม่ได้มีความแค้นอะไรต่อพวกเรากำลังจะถูกคุณกดขี่ข่มเหง หลังจากที่เรื่องนี้ถูกเปิดเผยคุณจะไม่มีวันหนีไปไหนได้และมนุษย์ก็จะเกลียดมนุษย์เงือกมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม"

"แล้วจุดประสงค์ของคุณคืออะไรนอกจากการสนองความต้องการของตัวเอง คุณอยากให้เกาะมนุษย์เงือกต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายขึ้นไปอีกงั้นหรอ?"

"คุณกำลังต่อสู้เพื่อมนุษย์เงือกและเกาะมนุษย์เงือกอยู่จริงๆ หรือเปล่า?"

อารองกัดฟันแน่นจนแทบแตก

แต่เขาก็ไม่สามารถหาคำพูดอะไรมาหักล้างไบร์ทได้

ใบหน้าของเขาเปลี่ยนจากดำเป็นแดง

ราวกับว่าความลับที่ถูกปกปิดไว้ได้ถูกเปิดเผยให้โลกได้รู้

"ลูกพี่อารองคุณเคยคิดไหมว่าทำไมทั้งที่ลูกพี่ไทเกอร์เกลียดมนุษย์มากขนาดนั้นแต่เขาก็ไม่ยอมให้เราทำร้ายมนุษย์?"

ไบร์ทได้กล่าวถามขึ้นมาอีกครั้ง

ลูกพี่ไทเกอร์ไม่มีวันชอบมนุษย์ได้เลย

เพราะครั้งหนึ่งเขาเคยถูกจับไปเป็นทาสของมนุษย์นานกว่าสามปี และต้องทนทุกข์ทรมานจากมนุษย์สารพัด

แต่เมื่อเขาก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์เขาก็ได้บอกว่าจุดประสงค์ของกลุ่มโจรสลัดนี้คือ การปลดปล่อยและนำพาอิสรภาพมาสู่ท้องทะเลและจะไม่ทำร้ายมนุษย์อย่างไร้เหตุผล

หลังจากที่ได้พบเจอกับนรกมาแล้วเขาก็ไม่ต้องการให้คนอื่นได้พบเจอกับสิ่งเดียวกันนั้นแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นมนุษย์ก็ตาม

ดังนั้นแม้ว่าความทรงจำของเขาจะตื่นขึ้นมา ลูกพี่ไทเกอร์ก็ยังคงเป็นคนที่ไบร์ทชื่นชมมากที่สุดในใจเสมอ

"เพราะลูกพี่ไทเกอร์รู้ว่าหากปล่อยให้ความเกลียดชังดำเนินต่อไป เกาะมนุษย์เงือกจะต้องเผชิญกับหายนะ"

โดยไม่รอให้อารองได้ตอบไบร์ทได้หันมาบ่นกับตัวเอง

"มันน่าเศร้าจริงๆ ว่าไหม? พวกเราคือฝ่ายที่ถูกข่มเหงแต่เรากลับสามารถทำได้แค่ประนีประนอมเท่านั้น"

"ส่วนคุณลูกพี่อารอง.. คุณกำลังคิดที่จะทำให้ความปรารถนาของลูกพี่ไทเกอร์ต้องพังทลาย"

"พอ! พอได้แล้ว!!"

"ไบร์ท! แกอยากจะพูดอะไรกันแน่?!"

อารองคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล

"ถ้าคุณต้องการเปลี่ยนสถานะของมนุษย์เงือกและพิสูจน์ความคิดของคุณเกี่ยวกับความเหนือกว่าของมนุษย์เงือกจงหยุดความคิดของคุณซะ!"

"การเหยียบย่ำความปรารถนาสุดท้ายของลูกพี่ไทเกอร์และทำให้เกาะมนุษย์เงือกต้องตกอยู่ในอันตรายเพียงเพื่อตอบสนองความต้องการส่วนตัวของคุณในการระบายความโกรธนั้นอย่าได้คิดที่จะทำเรื่องโง่ๆ พรรค์นั้น!!"

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยท่าทางและน้ำเสียงที่จริงจัง

ก่อนที่เขาจะตายลูกพี่ไทเกอร์นั้นสิ้นหวังในตัวมนุษย์อย่างสิ้นเชิงเพราะการทรยศของพวกเขา แต่เขาก็ไม่ต้องการให้พรรคพวกของเขาแจ้งสาเหตุการตายของเขาให้คนบนเกาะมนุษย์เงือกรู้

เขาไม่ต้องการให้ความเกลียดชังแพร่กระจายไปมากกว่านี้ และก็ไม่อยากให้เกาะมนุษย์เงือกต้องเผชิญหน้ากับหายนะ

"ไบร์ท!"

"อย่ามาพูดเรื่องไร้สาระกับฉัน!!"

อารองโกรธมากจนวิ่งเข้ามาหาไบร์ทพร้อมส่งเสียงคำรามออกมา

ไบร์ทได้เอื้อมมือออกไปจับหัวของอารองและด้วยแรงเพียงเล็กน้อยอีกฝ่ายก็ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้

แต่อารองเองก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเขายังคงร้องคำรามออกมาด้วยความโกรธ

"แกอยากให้ฉันเป็นเหมือนแกกับจินเบงั้นหรอ?! ไม่ยอมทำอะไรเลยและหันไปประนีประนอมกับพวกมนุษย์เพื่อรอดูพวกมันมาข่มเหงรังแกคนของพวกเรา!!"

ไบร์ทขว้างอารองกลับไปด้วยความเฉยชาก่อนจะกล่าวออกมาอย่างใจเย็น

"ผมแค่ไม่อยากให้คุณทำเรื่องไร้สาระและไม่ต้องทำอะไรเลย"

"คุณอาจพูดถูกเรื่องหนึ่งคนเราถูกข่มเหงเพราะอ่อนแอ"

"แต่ไม่ใช่มนุษย์หรอกนะที่อ่อนแอแต่.. มันเป็นพวกเราต่างหาก"

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยความเฉยชา

"ดังนั้นก่อนที่คิดจะแก้แค้นเราก็ต้องทำให้ตัวเองปลอดภัยซะก่อน และต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นด้วย"

"แข็งแกร่งขึ้น?!"

อารองกระแทกลงไปบนพื้นพร้อมกับความตกใจ

"ลูกพี่อารองคุณรู้จักหนวดขาวไหม?"

ไบร์ทได้ถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน

"รู้แล้วมันจะทำไม?"

อารองกล่าวออกมาอย่างเย็นชา

เขาจะไม่รู้จักหนวดขาวที่ได้ชื่อว่าเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกได้ยังไง?

นอกจากนี้ธงของชายคนนั้นเองก็กำลังโบกสะบัดอยู่บนฟากฟ้าของเกาะมนุษย์เงือก หลังจากยุคสมัยแห่งโจรสลัดเริ่มขึ้นเกาะมนุษย์เงือกก็ถูกโจรสลัดมนุษย์เข้ามาสร้างความเสียหาย และเป็นเพราะการปกป้องของหนวดขาวพวกเขาถึงสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุขขึ้นมาบ้าง

"ถ้าอย่างนั้นคุณก็น่าจะรู้ว่าแม้แต่รัฐบาลโลกก็ไม่สามารถทำอะไรคนที่แข็งแกร่งอย่างหนวดขาวได้ เพียงแค่ชื่อเสียงของเขาก็สามารถปกป้องเกาะมนุษย์เงือกได้แม้ว่าตัวเขาอาจจะอยู่ไกลออกไปคนละฟากฝั่งของโลกก็ตาม"

"ดังนั้นตราบใดที่เกาะมนุษย์เงือกของเรามีคนที่แข็งแกร่งในระดับนั้น มันก็จะไม่มีใครในโลกนี้ที่กล้าดูถูกมนุษย์เงือกและแม้แต่รัฐบาลโลกก็ต้องคิดให้ดีถ้าจะมามีปัญหากับเรา!"

ไบร์ทพูดออกมาอย่างจริงจัง

ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิโจรสลัดนั้นมีอิทธิพลอย่างมากในโลกใบนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้แข็งแกร่งคนดังกล่าวเป็นตัวแทนของเผ่าพันธุ์ที่มีอำนาจ

"หมายความว่าไงไบร์ท?!"

อารองพูดขึ้นมาด้วยความงุนงง

เขารู้ดีว่าแม้แต่จินเบซึ่งเป็นมนุษย์เงือกที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังตามหลังผู้แข็งแกร่งในระดับนั้นอีกไกลมาก

ไบร์ทได้ลุกขึ้นและพูดออกมาด้วยท่าทางและน้ำเสียงที่จริงจัง

“คนๆ นั้นคือผมเอง!”

“อะไรนะ?”

อารองมองมาที่ไบร์ทด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“ผมจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าบรรพบุรุษทุกคนที่เคยมีมา..”

“และกลายเป็นผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกใบนี้ หลังจากนั้นทั้งโลกก็จะต้องทำตามความปรารถนาของเรา”

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ

“…..”

ตอนนี้อารองช็อคมาก

คำพูดของไบร์ทมันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคิดถึงมาก่อน

‘กลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกงั้นหรอ?’

‘เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปได้จริงๆ เหรอ?’

‘นายจะทำได้เหรอ?’

อารองอยากจะถามมันออกไปมากแต่พอเปิดปากเขากลับพูดไม่ออก

เพราะเขาตระหนักได้ว่าไบร์ทเพิ่งอายุ 17 ในปีนี้และที่สำคัญหมอนี้ยังมีความแข็งแกร่งที่น่าเหลือเชื่อมาก!

ไบร์ทคือผู้มีพรสวรรค์ที่ไม่เคยมีมาก่อนบนเกาะมนุษย์เงือก!

ถ้าจะมีใครสักคนที่สามารถกลายเป็นมนุษย์เงือกที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกได้มันก็คงจะมีแค่หมอนี้เท่านั้น

"นี่คือทั้งหมดที่ผมอยากจะพูดส่วนลูกพี่จะเชื่อหรือไม่.. ก็แล้วแต่ตัวลูกพี่เอง"

"ลูกพี่ก็แค่ต้องรู้เอาไว้ว่าผมมีพลังมากพอที่จะหยุดลูกพี่ได้อย่างง่ายดาย เพราะงั้นอย่าคิดที่จะทำเรื่องไร้สาระพวกนั้นถ้าคุณอยากจะแก้แค้นมนุษย์จริงๆ คุณก็ควรมุ่งเป้าไปที่กลุ่มโจรสลัดมนุษย์และพวกค้าทาสที่กำลังสร้างปัญหาอยู่บนเกาะหรือไม่ก็พยายามแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่ตัวคุณเองจะได้มีประโยชน์ในอนาคต"

"ผมจะขอให้ลูกพี่จินเบคอยจับตาดูคุณไว้อย่าคิดที่จะแอบออกไปจากที่นี่เด็ดขาด"

ไบร์ทร่ายยาวออกมาอย่างใจเย็น

‘นี่คือทั้งหมดที่ผมพอจะพูดได้’

‘ถ้าคุณยังคงมุ่งมั่นที่จะทำในสิ่งที่คิดก็อย่าโทษผมแล้วกันที่ต้องใช้ไม้แข็ง’

เมื่อพูดจบไบร์ทก็หันหลังแล้วเดินจากไป

หลังจากลงมายังชั้นล่างมนุษย์เงือกเกือบทั้งหมดก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม และพวกเขาก็ไม่กล้าแม้แต่จะจ้องมองมาไบร์ทด้วยซ้ำ

‘มันเกิดอะไรขึ้นบนนั้นกันแน่?’

บ้านหลังนี้เก็บเสียงได้แย่มากและมนุษย์เงือกเหล่านี้ต่างก็ได้ยินเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของอารองเมื่อครู่

ไบร์ทไม่ได้สนใจอะไรคนพวกนี้เขาได้เดินจากไปทันที

มันถึงเวลาที่เขาต้องไปหาลูกพี่จินเบแล้ว

กลับมาที่ชั้นบน,หลังจากที่ไบร์ทจากไปอารองก็ยังคงค้างอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับไปไหน

"เฮ้! คุณอารองโอเคหรือเปล่า?"

คุโรโอบิและคนอื่นๆ รีบวิ่งขึ้นมายังชั้นบนเมื่อเห็นอารองที่กำลังตกอยู่ในภวังค์พวกเขาก็ได้กล่าวออกมาด้วยความโกรธ

"ไบร์ท! ไอ้เด็กเวรนั่นมันชักจะอวดดีเกินไปแล้ว!"

แม้รอบตัวจะเต็มไปด้วยเสียงโวยวายแต่อารองก็ยังไม่ตอบสนอง

ในตอนนี้เขากำลังคิดเรื่องๆ หนึ่งอยู่

ถ้าไบร์ทสามารถแข็งแกร่งได้เท่ากับสัตว์ประหลาดชั้นนำบนท้องทะเลพวกนั้นอย่างที่เขาพูดจริงๆ เกาะมนุษย์เงือกจะเป็นยังไง?

เขารู้ว่าหนวดขาวนั้นมีอาณาเขตขนาดใหญ่อยู่ในโลกใหม่ ไคโดและบิ๊กมัมผู้ที่มีความแข็งแกร่งในระดับเดียวกันเองต่างก็มีอาณาเขตของตัวเองอยู่ในโลกใหม่เช่นกันและมันก็ไม่มีใครที่กล้าขัดใจพวกเขา

ถ้าไบร์ทสามารถแข็งแกร่งได้เท่ากับพวกเขาจริงๆ ใครมันจะกล้าอวดดีต่อหน้ามนุษย์เงือก?

บางทีพวกเขาอาจสร้างอาณาจักรมนุษย์เงือกที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อนได้จริงๆ ก็เป็นได้!

ด้วยความสัมพันธ์ของเขากับไบร์ทรวมไปถึงความสัมพันธ์ของน้องสาวเขากับไบร์ท…

อารองรู้สึกได้ในทันทีว่ามันจะต้องกลายเป็นอนาคตที่ดีมาก

แต่คำถามคือไบร์ทจะกลายเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้จริงหรือเปล่า?

…………

"นายพูดอย่างนั้นกับเขาจริงเหรอ?"

หลังจากฟังเรื่องราวของไบร์ทเกี่ยวกับการพบกันทั้งสองครั้งของเขากับอารองจินเบก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ

"ความเกลียดชังมนุษย์ของลูกพี่อารองนั้นมันไม่อาจประนีประนอมได้ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความแค้น การทำลายล้าง และเลือด! ดังนั้นการจะไปโน้มน้าวใจเขามันจึงเป็นเรื่องยาก"

ไบร์ทได้กล่าวเสริมออกมา

"เราต้องใช้มาตรการที่รุนแรงสำหรับเขา"

"ฉันเข้าใจแล้ว"

จินเบพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

“ก่อนหน้านี้ฉันรู้สึกลังเลมากจริงๆ แต่นายพูดถูกด้วยนิสัยของอารองถ้าปล่อยให้เขาออกทะเลไปละก็มันไม่มีความเป็นไปได้อื่นอีกแล้วนอกจากความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับเกาะมนุษย์เงือกที่จะทวีความรุนแรงขึ้น”

“ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาได้เหยียบย่ำความปรารถนาของลูกพี่ไทเกอร์เด็ดขาด!”

ลูกพี่ไทเกอร์ตายเพราะมนุษย์แต่ก่อนที่เขาจะตายเขาได้บอกไว้ว่าอย่าปล่อยให้ความเกลียดชังแพร่กระจายต่อไป ดังนั้นจินเบจึงเลือกที่จะอดทนและเขาก็จะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความปรารถนาของลูกพี่ไทเกอร์!

“ฉันจะให้คนคอยจับตาดูอารองกับพวกไว้และจะไม่ปล่อยให้พวกเขาได้มีโอกาสทำอะไร”

จินเบกล่าวออกมาอย่างจริงจัง

“โอเค”

วิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่พวกเขาทำได้แม้ว่ามิตรภาพระหว่างเขากับอารองอาจจะพังทลายลงก็ตาม

แต่อย่างน้อยอารองก็ไม่ต้องถูกเด็กยางยืดคนนั้นทำร้ายและถูกกองทัพเรือจับกุมตัวไปอีก ใครจะไปรู้บางทีเขาอาจถูกประหารชีวิตในอนาคตก็ได้เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องอื้อฉาวของกองทัพเรือรั่วไหล

“ฉันได้ติดต่อกับกองทัพเรือไปแล้วพวกเขายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นดังนั้นนายวางไว้ใจได้”

“แต่หลังจากนี้นายต้องเก็บตัวอยู่เงียบๆ ฉันได้ขอให้คนในเขตมนุษย์เงือกหลีกเลี่ยงการกระจายข่าวการกลับมาของนายแล้ว”

เมื่อจบเรื่องอารองจินเบก็ได้เปลี่ยนหัวข้อสนทนา

“ขอบคุณมากลูกพี่จินเบ”

“ผมเองก็ไม่ได้คิดที่จะสร้างปัญหาเพิ่มเช่นกัน”

ไบร์ทพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง

“ฮ่าๆ ๆ ๆ,ดีแล้ว”

“ถ้างั้นก็มาฝึกหนักกันหน่อยดีกว่า.. นายบอกกับอารองไว้ไม่ใช่หรือไงว่านายจะเป็นคนที่แข็งแกร่งแบบหนวดขาว?”

จินเบหัวเราะและกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม

ไบร์ทเกาหัวด้วยความเขินอายก่อนจะพูดออกมาว่า

“เราต้องให้เวลาลูกพี่อารองได้คิดหน่อยเพื่อที่เขาจะได้ไม่ทำอะไรสิ้นคิดอีกอย่าง..”

“ผมคิดว่าผมทำได้!”

ไบร์ทได้กล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ

“ฮ่าๆ ๆ ๆ,ไบร์ทนายมั่นใจมากจริงๆ นะ!”

“แต่ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร! เพราะถ้าเกิดกลัวนายจะไม่มีวันก้าวไปข้างหน้าได้!”

จินเบกล่าวออกมาด้วยความพอใจ

“แต่ก่อนที่เราจะเริ่มฝึกกันนายอยากลองสู้กับฉันดูหน่อยไหม?”

“ฮะ?!”

ไบร์ทอุทานออกมาด้วยความตกใจ

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)