บทที่11:ชายชาตรีแห่งท้องทะเล (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 11 ชายชาตรีแห่งท้องทะเล

พลเรือตรีแฮงค์ตามไบร์ทไปด้วยความสงสัย

‘มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?’

‘ทำไมดอกเตอร์ถึงได้ติดต่อกับมนุษย์เงือกสารเลวนี้บ่อยนักในช่วงนี้?’

‘สองอาทิตย์ที่ผ่านมาครั้งนี้เป็นครั้งที่สามแล้วที่ดอกเตอร์ได้นัดพบกับผู้ชายคนนี้’

‘เป็นไปได้ไหมว่าดอกเตอร์จะสนใจในตัวหมอนี้จริงๆ?’

‘เพราะแบบนั้นเขาถึงได้ช่วยมันไว้ในตอนที่มันคิดหนีออกไปจากที่นี้’

เหตุผลที่เขาคิดแบบนั้นเพราะถ้าเกิดว่าเวก้าพังค์ต้องการทดลองจริงๆ แค่ตัดแขนตัดขาไบร์ททิ้งอีกฝ่ายก็ไปไหนไม่ได้แล้ว

เมื่อมองไปยังแผ่นหลังของมนุษย์เงือกตรงหน้าแฮงค์ก็อดไม่ได้ที่จะกำด้ามดาบบนเอวเอาไว้แน่น

แฮงค์ไม่เข้าใจจริงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นแต่เขามั่นใจว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่

หากทุกอย่างยังคงเป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าเขาจะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่เขาไม่อยากเจอเป็นแน่

แฮงค์จมลงสู่ห้วงความคิดอย่าเงียบสงบ

หลังจากนั้นเขาก็ได้ส่งตัวไบร์ทไปที่ห้องทดลองของเวก้าพังค์

หลังจากประตูปิดลงไบร์ทก็พบกับเวก้าพังค์ที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าตื่นเต้น

เวก้าพังค์ได้ยกมือที่กำลังสั่นอย่างบ้าคลั่งมาทางเขา

ไบร์ทถึงกับเผลอคิดไปว่าอีกฝ่ายเป็นโรคลมชัก

แต่แน่นอนว่าเขารู้ว่ามันไม่ใช่ยังงั้น ถ้าเวก้าพังค์จะป่วยเป็นโรคอะไรสักอย่างมันคงจะเป็นโรคสมาธิสั้น

"หนุ่มน้อยผลลัพธ์เป็นยังไงบ้าง?"

เวก้าพังค์ถามออกมาด้วยความคาดหวัง

"ประสบความสำเร็จมากเลยล่ะ"

"ถึงแม้ว่าความสามารถที่ได้มาจะอ่อนแอไปหน่อย แต่ฉันก็ยังมีความสามารถในการรักษาตัวเอง"

ไบร์ทกล่าวออกมาอย่างจริงจัง

"ก็ปกติไม่ใช่หรือไง?"

"คิดว่าฉันจะล้มเหลวเหรอ?"

เวก้าพังค์ยิ้มออกมาราวกับมันเป็นสิ่งที่ควรจะเป็น

"แล้วนายได้คิดมาเรียบร้อยแล้วหรือยัง? ว่าไงอยากได้สายเลือดแบบไหนสำหรับส่วนที่เหลือ?"

"ฉันได้คิดมาคร่าวๆ แล้วเกี่ยวกับสายเลือดที่ต้องการ แต่ฉันยังอยากฟังคำแนะนำของคุณสำหรับตัวเลือกที่ฉันได้คิดเอาไว้"

"ฉันต้องการสายเลือดที่สามารถเสริมความสามารถพื้นฐานของร่างกายและพลังผลปีศาจของฉันได้"

ไบร์ทพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

"ฉันคิดว่านายจะเลือกความสามารถในการยืดอายุและรักษาความเยาว์วัยไว้ตลอดกาลซะอีก?"

เวก้าพังค์รู้สึกประหลาดใจจริงๆ กับคำตอบของไบร์ท

"เผ่ามังกรฟ้ามักจะขอให้ฉันทำการทดลองพวกนั้นเสมอ แน่นอนว่าฉันก็แกล้งทำเป็นหูทวนลม"

"มีสิ่งมีชีวิตในท้องทะเลที่ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?"

"ไม่! ฉันจะเสียโอกาสอันมีค่านี้ไปเปล่าๆ ไม่ได้เด็ดขาด!"

ไบร์ทเผลอถามออกมาโดยไม่รู้ตัวก่อนจะส่ายหัว

‘ความสามารถพวกนี้มีประโยชน์อะไรถ้าถูกฆ่าตาย สุดท้ายมันก็ยังต้องตายอยู่ดี’

ถ้าอยากจะมีชีวิตที่ยืนยาวก็ต้องรักษาชีวิตตัวเองให้ได้ก่อน

สิ่งแรกที่ไบร์ทให้ความสำคัญคือการปรับปรุงความสามารถในการเอาชีวิตรอดของเขา

ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น มีพละกำลังมากขึ้น และตายยากยิ่งขึ้น!

พูดถึงความเป็นอมตะและความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์ บนท้องทะเลมีสิ่งที่เรียกว่าทองคำบริสุทธิ์อยู่เมื่อได้รับมันมาเวลาชีวิตของผู้ถือครองแทบจะถูกหยุดไว้ ณ ช่วงเวลาดังกล่าวและเวลาหลายร้อยปีก็จะกลายเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ

"นายอยากจะได้อะไรมันก็แล้วแต่นายอยู่แล้ว"

"ฉันรับผิดชอบแค่เรื่องการทดลองเท่านั้น"

เวก้าพังค์ฉีกยิ้มออกมาอย่างสบายใจ

ปากของไบร์ทถึงกับกระตุก

‘ผู้ชายคนนี้ไม่ได้เอาจริงเอาจังอะไรกับฉันเลย เขาแค่อยากจะทำการทดลองนี้ให้มันจบๆ ไป’

"ดอกเตอร์ถ้าเป็นไปได้คุณช่วยหาสายเลือดที่ทำให้ฉันสามารถว่ายน้ำอีกครั้งทีได้ไหม?"

"แม้ว่าตัวฉันจะยังสามารถใช้ชีวิตอยู่บนเกาะมนุษย์เงือกได้อย่างอิสระก็ตามที แต่ในฐานะมนุษย์เงือกการว่ายน้ำไม่ได้มันเป็นเรื่องที่น่าสมเพช!"

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

"ว่ายน้ำเหรอ? ดูเหมือนจะมีสายเลือดที่ตรงกับความต้องการของนายอยู่นะ"

เวก้าพังค์เดินไปที่คอมพิวเตอร์แล้วแตะแป้นพิมพ์สองสามครั้ง ก่อนที่จะมีภาพของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ

สิ่งมีชีวิตดังกล่าวมีลักษณะเหมือนปลาที่มีชิ้นส่วนร่างกายยื่นออกมาเหมือนกับปะการังบนผิวหนัง

"ปลาปะการังโบราณถือเป็นเครือญาติของพวกปะการังในยุคนี้ ปลาชนิดนี้มีความสามารถในการสร้างฟองอากาศเพื่อใช้ในการเคลือบผิวลำตัว"

"ฉันไม่สามารถช่วยนายฝ่าฝืนกฎของพลังผลปีศาจได้ แต่สายเลือดนี้น่าจะช่วยให้นายอยู่ในท้องทะเลได้โดยที่ไม่ต้องไปสัมผัสกับน้ำทะเล"

เวก้าพังค์กล่าวแนะนำออกมา

‘นี่มันก็แค่การเคลือบฟองไม่ใช่หรือไง?’

ไบร์ทรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะบนเกาะมนุษย์เงือกมีสิ่งที่เรียกว่าปะการังบั้บบลี่ซึ่งสามารถทำในสิ่งที่เวก้าพังค์พูดไว้ได้

แม้ว่าการที่สามารถทำได้ด้วยตัวเองจะสะดวกกว่าการพกปะการังบั้บบลี่ติดตัว แต่เมื่อไหร่ที่ฟองอากาศถูกเจาะระเบิดตัวเขาเองได้จมดิ่งลงไปที่ก้นทะเลแน่

ท้ายที่สุดแล้วข้อจำกัดของผู้ใช้พลังผลปีศาจบนท้องทะเลนั้นมันก็เป็นปัญหาที่ร้ายแรงมาก

“อย่าเพิ่งผิดหวังสิหนุ่มน้อย”

“ฟองอากาศที่ปลาชนิดนี้สร้างขึ้นมามันประกอบไปด้วยสารพิเศษ ซึ่งแน่นอนว่ามันแข็งแรงมากแถมพวกมันยังใช้ฟองอากาศนี้ในการล่าเหยื่อที่ตัวใหญ่กว่าด้วย”

เวก้าพังค์ที่เห็นไบร์ทผิดหวังก็ยิ้มออกมาด้วยความชอบใจ

“เป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอ?”

ดูเหมือนว่าความสามารถนี้จะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด

“เอาล่ะ,เลิกพูดไร้สาระแล้วมาเลือกสายเลือดที่นายต้องการต่อดีกว่า!”

“อย่าลืมว่าฉันยังมีงานวิจัยอื่นที่ต้องทำรัฐบาลโลกเองก็กำลังเร่งฉันอยู่”

เวก้าพังค์กล่าวเร่งออกมาอย่างใจร้อน

“โอเค”

ไบร์ทพยักหน้ารับเหมือนทุกที

หลังจากนั้นไบร์ทก็ทำการเลือกสายเลือดเจ็ดสายที่สามารถเสริมความสามารถพื้นฐานร่างกายและพลังผลปีศาจได้อย่างเต็มที่ภายใต้คำแนะนำของดร.เวก้าพังค์

หลังจากนั้นเขาก็ถูกส่งตัวออกมาโดยเวก้าพังค์อีกครั้ง โดยขอให้เขากลับมาที่นี้อีกทีในอาทิตย์หน้า

ไบร์ทแทบจะอดใจรอให้ถึงอาทิตย์หน้าไม่ไหวแล้ว

เมื่อเวลานั้นมาถึงเขาก็จะสามารถเริ่มการเปลี่ยนแปลงครั้งที่สองได้

ระหว่างทางกลับไปยังห้องขังไบร์ทในตอนนี้ดูเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจ

‘มันต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ’

แฮงค์เดินตามหลังไบร์ทมาพร้อมคิ้วที่ขมวดแน่น

แม้ว่ามนุษย์เงือกนี้จะพยายามซ่อนมันไว้อย่างสุดความสามารถ แต่แฮงค์ก็ยังสังเกตได้ว่าอีกฝ่ายกำลังมีความสุข

แต่ปัญหาคือมันมีความสุขเพราะอะไร?

‘ระหว่างดร.เวก้าพังค์กับหมอนี้มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ!’

หลังจากส่งไบรท์กลับไปที่ห้องขังแฮงค์ที่กำลังจมอยู่กับเรื่องนี้ ได้ตัดสินใจเรียกนาวาเอกสามนายมาเฝ้าประตูคุกแทนเขาชั่วคราว

หลังจากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปหาดร.เวก้าพังค์

แต่น่าเสียดายที่เวก้าพังค์ได้เข้าสู่โหมดทดลองแล้ว แถมประตูห้องทดลองก็ถูกปิดสนิท

แฮงค์ที่เห็นแบบนั้นก็ไม่กล้าที่จะไปรบกวนการทดลองของเวก้าพังค์ เขาจึงทำได้เพียงแค่กลับมาที่ห้องขังของไบร์ทโดยที่ไม่สามารถไขข้อข้องใจได้

แต่เขาได้ตัดสินใจไว่แล้วว่าครั้งหน้าเขาจะตามมนุษย์เงือกนั้นเข้าไปด้วย เขาต้องการตรวจสอบดูทัศนคติของดร.เวก้าพังค์

‘มนุษย์เงือกนั้นมันก็เป็นแค่หนูทดลองจะปล่อยให้มันมีจุดจบที่ดีได้ยังไง?!’

………...

ในมุมหนึ่งของเรดไลน์บนครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ปรากฏเรือสองลำที่กำลังแล่นเข้ามาใกล้เรดไลน์

บนหัวเรือลำหนึ่งปรากฏร่างของชายในชุดสูทสีดำซึ่งกำลังมองไปที่ผู้คนบนเรืออีกลำด้วยรอยยิ้ม

"เรามานั่งคุยกันก่อนดีกว่าไหม? ชายชาตรีแห่งท้องทะเลจินเบ!"

บนหัวเรืออีกฝั่งปรากฏร่างของชายชาวมนุษย์เงือกตัวอ้วนสีฟ้าที่กำลังเปิดปากตะโกนออกมาว่า

"อยากจะพูดอะไรก็พูดมาได้เลย.. แต่เงื่อนไขของฉันไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!"

"วางใจได้เลยจินเบ"

"ตราบใดที่คุณตอบตกลงที่จะเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดคนใหม่และเชื่อฟังคำสั่งของรัฐบาลโลก ไม่ว่าคุณจะมีเงื่อนไขอะไรเราก็สามารถเจรจากับคุณได้ทั้งหมด"

ชายในชุดสูทดำกล่าวออกมาอย่างจริงจัง

มนุษย์เงือกตัวฟ้าหรือจินเบคือกัปตันคนปัจจุบันของกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์

จินเบที่ได้ฟังคำพูดของอีกฝ่ายเองก็กำลังคิดหนักอยู่เหมือนกัน

‘การตัดสินใจครั้งนี้มันถูกต้องแล้วจริงๆ หรือเปล่า?’

‘ลูกพี่ไทเกอร์จะอยากเห็นผลลัพธ์แบบนี้ไหม?’

อย่างน้อยเกาะมนุษย์เงือกก็สามารถได้รับการปกป้องในระดับหนึ่ง และพรรคพวกของเขาที่ถูกจับตัวไปเองก็จะได้รับการช่วยเหลือ

‘ทำแบบนี้มันดีแล้วใช่ไหม?’

ไบร์ทไม่ได้รู้เลยว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นที่โลกภายนอก สิ่งที่เขารู้คือเวลาได้ผ่านมาอาทิตย์หนึ่งแล้ว

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)