บทที่10:สำเร็จ (ฟรี)

T.G.M: บทที่ 10 สำเร็จ

ผลไม้ในมือของเขามีลักษณะเหมือนกับอันที่เขาเคยกินไปทุกประการ

"ดอกเตอร์.."

"คุณทำผลปีศาจอุโอะ อุโอะ-โมเดลเซริวขึ้นมาอีกอันแล้วเพิ่มปัจจัยสายเลือดที่ฉันเลือกเข้าไปงั้นหรอ?"

ไบร์ทอดไม่ได้ที่ถามออกมาด้วยความสงสัย

"นายกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร?"

เวก้าพังค์เอนตัวอยู่บนเก้าอี้กว้างด้วยความขี้เกียจก่อนจะกล่าวออกมาว่า

"ผลไม้ที่นายกินเข้าไปมันพิเศษมาก"

"นายสามารถคัดลอกปัจจัยสายเลือดได้มากเท่าที่นายต้องการแต่ขีดจำกัดในการคัดลอกของฉันคือหนึ่ง"

‘หมายความว่าไง?’

‘ไม่ใช่การคัดลอกผลปีศาจอุโอะ อุโอะแต่เป็นการคัดลอกปัจจัยสายเลือดเพียงหนึ่งงั้นหรอ?’

‘หรือว่าแม้แต่เวก้าพังค์ก็ยังไม่สามารถฝ่าฝืนกฎของผลไม้ปีศาจได้ เพราะงั้นเขาจึงไม่สามารถทำอะไรข้ามขั้นตอนได้?’

‘ผลไม้ปีศาจนี้น่าทึ่งจริงๆ’

สิ่งที่เรียกว่าพลังผลปีศาจนั้นแท้จริงแล้วคืออะไร?

มันอยู่ในร่างกายมนุษย์ในฐานะไหน? ทำไมคนเราถึงสามารถได้รับพลังวิเศษที่ราวกับเวทย์มนตร์ได้เพียงแค่กินผลไม้ปีศาจ

ทำไมพลังผลปีศาจถึงได้ถูกพรากไปหลังจากที่ผู้ใช้ตายแล้วสุ่มไปเกิดใหม่บนผลไม้ลูกอื่นได้?

ไบร์ทอยากรู้เกี่ยวกับความลับของผลไม้ปีศาจมาก

แต่โชคไม่ดีที่เวก้าพังค์ซึ่งอาจเป็นคนเดียวในโลกที่รู้ความลับนี้ ไม่มีความตั้งใจที่จะถ่ายทอดมันให้เขารู้

ในตอนนั้นเองเวก้าพังค์ก็ได้พูดขึ้นมาว่า

"หน้าที่ของผลไม้นี้คือการเพิ่มความสามารถใหม่ให้กับผลไม้ก่อนหน้า หรือก็คือการเปิดใช้งานปัจจัยสายเลือดที่หลับใหลอยู่ในตัวนาย"

ไบร์ทเริ่มที่จะเข้าใจขึ้นมาหน่อยแล้ว ถ้าเปรียบผลปีศาจเทียมอุโอะ อุโอะ-โมเดลเซริวเป็นองค์ประกอบหลักของเกมผลไม้ที่เวก้าพังค์ให้เขามาในครั้งนี้ก็คือ MOD

"ลองดูสิหนุ่มน้อย"

ดวงตาของเวก้าพังค์เผยให้เห็นความกระตือรือร้นที่ล้นออกมา

"มันน่าจะทำให้นายพอใจได้นะ"

ไบร์ทพยักหน้ารับและเอาเข้าจริงตัวเขาก็ไม่ได้มีเหตุผลที่ต้องลังเลอะไร

เขาเตรียมตัวเตรียมใจเพื่อช่วงเวลานี้มาเต็มที่แล้ว แม้ว่ารสชาติของผลไม้ปีศาจมันยังคงเด่นชัดอยู่ในความทรงจำของเขาก็ตาม

ไบร์ทเปิดปากและกัดเข้าไปครึ่งลูก

สิ่งที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้นแม้รสชาติของมันจะยังคงไม่ถูกปากแต่ก็ดีกว่าครั้งที่แล้วมาก

ไบร์ทไม่ลังเลอีกต่อไปและกลืนผลไม้ที่เหลือครึ่งตามเข้าไปในทันที

"แค่นี้เองเหรอ?"

ไบร์ทถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

"ใช่,ต่อไปก็แค่รอให้มันค่อยๆ เติบโตอย่างเต็มที่”

เวก้าพังค์พยักหน้ายืนยัน

“ไม่ได้เห็นผลในทันทีงั้นหรอ?”

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยความผิดหวัง

ความรู้สึกของเขามันก็เหมือนกับการได้ไอเทมดีๆ ในเกมแต่ไม่สามารถใช้งานมันได้เพราะคุณสมบัติไม่พอซึ่งมันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด

“ฉันบอกไปแล้วว่าการหลอมรวมปัจจัยสายเลือดมันแตกต่างจากพลังผลปีศาจ เพราะงั้นอย่าได้คาดหวังว่ามันจะแสดงผลลัพธ์ในทันที!”

เวก้าพังค์พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ

“นายต้องเข้าใจด้วยว่าร่างกายของนายจำเป็นต้องสร้างอวัยวะใหม่ขึ้นมา การจะสร้างบางสิ่งขึ้นมาจากความว่างเปล่ามันจำเป็นต้องใช้เวลา”

“เข้าใจแล้ว,หลังจากที่อวัยวะถูกสร้างขึ้นมามันก็จำเป็นต้องได้รับการฝึกฝนด้วยใช่ไหม?”

ไบร์ทกล่าวออกมาด้วยความเข้าใจ

“แม้แต่คนอย่างไคโดหรือและชาร์ล็อตต์ หลินหลินก็ไม่เคยหยุดการฝึกฝนและการต่อสู้เมื่อพวกเขายังเด็ก”

"มันน่าจะต้องใช้เวลาสักสองสามวันถึงจะเห็นผล"

เวก้าพังค์กล่าวออกมาอย่างเรียบๆ

"นายกลับไปคิดดูก่อนแล้วกันว่าต้องการสายเลือดแบบไหนอีก แล้วไว้ค่อยกลับมาเจอกันใหม่อาทิตย์หน้า"

ไบร์ทพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

นี่เป็นสิ่งที่เขาต้องคิดพิจารณาอย่างรอบคอบ

"ว่าแต่ดอกเตอร์ฉันต้องคิดเกี่ยวกับสายเลือดพวกนี้อีกกี่สาย?"

ไบร์ทได้ถามคำถามสำคัญออกมา

"อืม..."

"แปดน่าจะถึงขีดจำกัดแล้วล่ะใช่ไหม?"

เวก้าพังค์ตอบออกมาพลางนับนิ้วของเขาไปด้วย

‘เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?!’

ระหว่างทางกลับมายังห้องขังความตื่นเต้นของไบร์ทก็ยังคงไม่หายไป

หากเหลืออีกแปดจริงนั่นหมายความว่าเมื่อนับรวมปัจจัยสายเลือดของไคโดแล้ว ในอนาคตขาจะครอบครองปัจจัยสายเลือดถึงสิบสาย!

ขนาดตัวไบร์ทเองยังคิดว่ามันดูโกงเกินไปหน่อยด้วยซ้ำ

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงความสามารถจากสิ่งมีชีวิตปกติ ซึ่งด้อยกว่าพลังผลปีศาจมากแต่แค่นี้ก็มากพอแล้วต่อให้คุณภาพไม่ดีมันก็ยังสามารถใช้ปริมาณทดแทนได้จริงไหม?

พลเรือตรีแฮงค์เดินตามไบร์ทมาติดๆ พร้อมคิ้วที่ขมวดแน่นเพราะเขารู้สึกได้ว่าวันนี้ไอ้มนุษย์เงือกนี้มันกำลังมีความสุขแปลกๆ

‘ดร.เวกาพังค์ไปพูดอะไรกับมันหรือเปล่า?’

ไบร์ทกลับมายังห้องขังอย่างเงียบๆ และเริ่มออกกำลังตามปกติ

………..

เวลาเริ่มไหลผ่านไปอีกครั้ง

หลังจากผ่านไปสี่วัน,ไบร์ทก็รู้สึกว่ามันน่าจะได้เวลาแล้วดังนั้นเขาจึงคิดว่าจะลองทดสอบดู

ทดสอบดูว่าผลไม้ที่เขากินไปเมื่อสี่วันก่อนนั้นมีประโยชน์จริงหรือเปล่า?

เขาเลือกคืนที่เงียบสงบที่สุดในตอนที่แสงไฟถูกปิดลง เขาได้เลือกที่จะนอนตะแคงอยู่บนเตียงอย่างมิดชิด

สำหรับวิธีการในการทดสอบนั้นง่ายมาก หลังจากเตรียมตัวเรียบร้อยแล้วเขาก็กัดลิ้นของตัวเองเข้าอย่างแรง

ฟันอันแหลมคมของเขาได้สร้างรูเลือดบนลิ้นของเขาขึ้นมาอย่างง่ายดาย กล้ามเนื้อของไบร์ทเกร็งขึ้นมาอย่างกะทันหันลิ้นนั้นเต็มไปด้วยเส้นประสาทและไวต่อความรู้สึก ดังนั้นตอนที่ไบร์ทกัดลิ้นของตัวเองมันจึงเป็นอะไรที่เจ็บปวดเป็นอย่างมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาถูกจับตามองโดยพวกทหารเรือเขาไม่มีทางเลือกกัดลิ้นตัวเองแน่

เลือดไหลซึมออกมาจากบาดแผลไม่หยุดและไบร์ทก็ทำได้เพียงแค่กลืนเลือดกลับเข้าไปในปาก

โชคดีที่เลือดไม่ได้ไหลออกมากจนเขาไม่สามารถควบคุมได้

แต่ใช้เวลาไม่นานเลือดก็เริ่มหยุดไหล หลังจากนั้นความเจ็บปวดก็ค่อยๆ บรรเทาลง

ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง,บาดแผลลึกบนลิ้นของไบร์ทก็หายเป็นปกติและหายสนิทในเวลาสามชั่วโมง

‘สำเร็จ!’

ไบร์ทร้องตะโกนอยู่ภายในใจด้วยความตื่นเต้น

ปัจจัยสายเลือดแรกที่เขาเลือกนั้นมาจากปลิงทะเลโบราณซึ่งมอบความสามารถในการฟื้นฟูให้กับเขา

แม้ดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงในการฟื้นฟูรอยกัดบนลิ้นและดูไม่ได้ทรงพลังอะไร แต่จากคำบอกเล่าของเวก้าพังค์ปลิงทะเลชนิดนี้มีความสามารถในการฟื้นฟูที่แข็งแกร่งซึ่งสามารถเติบโตกลับมาได้เสมอตราบใดที่มันไม่ตายแม้ว่าศัตรูจะกัดกินร่างกายของมันไปมากกว่าครึ่งก็ตาม

เป้าหมายที่ไบร์ทตั้งไว้เสมอคือการใช้ชีวิตที่ดีในโลกที่สับสนวุ่นวายแห่งนี้ ดังนั้นเขาไม่สามารถปฏิเสธความสามารถในการฟื้นฟูได้จริงๆ

การเปิดใช้งานปัจจัยสายเลือดครั้งแรกทำให้ไบร์ทตื่นเต้นมาก

จากผลลัพธ์ที่ได้มาในครั้งนี้บางทีเขาอาจกลายเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อในอนาคตก็ป็นได้?

ไบร์ทได้เผยยิ้มออกมาท่ามกลางความมืดมิด

แต่แทนที่จะเพ้อฝันมันจะดีกว่าถ้าเอาเวลาไปคิดเกี่ยวกับความสามารถต่อไปที่ต้องการ

แน่นอนว่าความสามารถในการป้องกันก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ รวมไปถึงพละกำลังและร่างกายที่แข็งแกร่ง

แม้ว่าศักยภาพของคุณสมบัติเหล่านี้จะถูกยกระดับขึ้นไปมากแล้วจากการหลอมรวมปัจจัยสายเลือดของไคโดและสายเลือดของเขาเข้าด้วยกัน แต่ทำไมเขาจะทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นไม่ได้?

ใครๆ ก็รู้ว่าพื้นฐานสำคัญที่สุด

หลังจากนั้นค่อยมาคิดถึงสายเลือดที่สามารถจับคู่กับพลังผลปีศาจ อย่างเช่น ไฟ สายฟ้า และพายุ

แต่เขาจะคิดถึงแต่เรื่องการต่อสู้อย่างเดียวไม่ได้ บางทีเขาควรจะแก้ไขปัญหาเรื่องที่เขาว่ายน้ำไม่ได้ด้วย

ความคิดแหล่านี้ล้วนอัดแน่นอยู่ภายในหัวเขาตลอดเวลาสามวัน

ในที่สุดวันที่เขาเฝ้ารอก็มาถึงอีกครั้ง

อ่านก่อนใครได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย

วันพีช : ระบบครอบครองวิญญาณในโลกโจรสลัด(จบแล้ว)